Liber

preſentia tua: cogereᵍ debes īfra tempus cōueniēs ap. interpoſitaꝫ ꝑſeqͥaut iudicio tuo ap. re. parere. ¶ Idē:¶ Hoc. c. ſummatū eſt ſupra eo. cap. meminin¶Uggeſtū eſt auribꝰ nr̄is: ꝙ cūoppreſſi ad p̄ſidium apo. ſe. recurrūt ⁊ appellatiōe facta iter arripiūt aduerſarij eorū ap. interpoſitā cognoſcētes: nec ad p̄ſentiaꝫ noſtrā accedūt: nec reſpōſalē trāſmittūt. cumaūt ſenſerīt illos nr̄as litteras reportaſſe: in vocem appel.ª prorumpuntet iter ad nos arripiunt veniendi vtſic eorum ſollicitudinē a qͥbus impetūtur eludāt. Tue cōſul. t. r. vt ſi qͥs d̓prehēſusʰ fuerit hoc ex fraude vl̓ malicia facere ap. eius nō deferas: neqꝫob id cāꝫ tibi cōmiſſaꝫ termīare poſponas: qꝛ decre. epiſtolaꝫᶜ qua talesmuniri vidētur: nō ad deprimendaꝫcuiuſqꝫ iuſticiā: ſed ad remouendūᵇgrauamen nos feciſſe cognoſcas.Idem eborace n̄. archiepiſcopoſolu por ad dcdentē cognitōe appellatōis abCarcdicatit̓ .15.. nappeteū legirime appellaſſe nō punit̉ pro eo ꝙ interim celebrauit diuina¶D preſentiā nr̄am. R. p̄ſbyteIro veniēte ep̄o tuſculano: ⁊. P.ſancte ſuſanne cardi. tuaꝫ ⁊ ipſiꝰ camcōmiſimus audiendam: qui ab obiectionē tuā lꝫ. R. p̄ſbyter nō eſſet excōicatus de iure: de facto tn̄ fecerūteū abſoluiᵉ. Ideoqꝫ mandamus: qͣtenus p̄dictū p̄ſbyteruꝫ ꝓ eo ꝙ poſtexcōicationē ꝯtraᶠ ap. factam diuinacātauit: nullatenus inqͥetes: ſꝫ ad eūſtatumᵍ reducas omnia in quo erāttempore appel. emiſſe.¶ Idem cātuarien̄. archiep̄o.¶ Si appellās turbatur in poſſeſſione ſuꝑ ꝙͣfuit appellatū iudex a quo pōt illaꝫ poſſeſſionebi reformare appella. in ſuo ſtatu ꝑmanente.Um teneamur: ⁊ infra. Quoniā nos cōſulere voluiſti: vtrūſi eorū poſſeſſio qui ad audiētiam .ij.appellat turbata fuerit: tibi eā ſibi liceat reformareʰ: eo de quo appella-

tio eſt interpoſita pretermiſſol. ꝑ. t. t.r. ꝙ ſi exinde ad te q̄rela ꝑuenerit: idordine iudiciario tibi licebit exꝑiri.¶ Idem ep̄o ⁊ archidi. bonon̄.¶ Generalis ⁊ vaga appellatio reſpectu cuiuſlibet grauamīs nō valꝫ. ſꝫ reſtricta ad certā cāꝫ ſic.OOnſuluit: ⁊ infra. Conſul. v. t.r. ꝙ ſi generaliter ap. qͥs interponeret ab omni grauam: ne qd̓ ſibipoſſet cōtingere: hmōi ap. tenere nōdꝫ. Si vero ab aliquo iudice ſuꝑ omni grauamīe qd̓ in vna cā ſibi poſſit īferri appellauerit ꝙͣꝙͣ generaliſᵏ appellatio ſit interpoſita: appellationitn̄ eius eſt ab eodē iudice deferendū¶ Idem zamorien̄. epiſcopo.¶ Appellatio friuola non excuſat inferi orē quominus teneatur obedire ſuꝑiori ⁊ vt de contēptupūiatur niſi innocētiā ſuā aliter purget.Um parati eſſemus tuas petitiones admittere. I. diaconuscardū olī apo. ſe. le. ꝓpoſuit: ꝙ cū adeius vocationē cōtempſiſſes accedere: in perſonā tuā excōicatōis ſnīamꝓmulgauitˡ: ⁊ infra. Cūqꝫ .n. canonicus bt̄i iacobi firmiter aſſeueraret: ꝙin legatiōe regisᵐ eſſes: ⁊ iō non potuiſſes ad vocationem p̄dicti cardi.accedere cardi. ecōtra aſſeruit: ꝙ nōin legatiōe regis: ſed in ſalamantinaeccleſia te ſuus nūciusⁿ īueniſſet: ⁊ infra. Nos vero attēdentes: ꝙ te nondecuit cōtēnere obtētuº ap. ad vocationē venire legati: p̄cipimus: quātenus vel in ꝑſona ꝓpria vel ꝑ nūciosidoneos ap. te ꝯſpectui repreſentesinnocētiaꝫ tuā ſi poteris oſtēſurusᵖIdem canturien̄. archie p̄o.¶ Si mādatū factuꝫ ei qͥ iurauit ſtare iudicio eccleſie excedit limites iuramēti ⁊ licite promiſſiōisappellare poterit alias ſecus.¶ ¶ O hec: ⁊ infra. Preterea de hisqui iuramentū preſtāt: ꝙ ecclerie ſtabūt iudicio: ⁊ poſtea appellātqid tua ſollicitudo ꝓuideat: vt eos ſeruare qd̓ iurāt vel infraʳ quadragintadies poſt appellationē interpoſitam

g ¶ Cogere. ſub alternatōe: vt vel proſequat̉ appellatōem in termino ſtatuto vel eo elapſo reſpōdeat corā eo. vt. sͣ. c. proxi. ⁊. c. cū ſit romana. ⁊. jͣ. e. ſe¶Uggeſtū. in vocē appellatiōis. arg. hic ꝙ aliqͥs pe. ⁊. c. ad hoc. ij.poſſit appellare in abſentia iudicis. ar. sͣ. de alie. mu. iudi. cā fac. c. i. qꝛex quo qͥs ſcit appellāduꝫ eſt. ij. q. vi. biduū. ⁊. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ab eo. ⁊. ff.qn̄ appel ſit. l. i. §. ſi aduerſus. vn̄ videt̉ ꝙ ſi ep̄s meus vellet me excōicare. ⁊abſens appellem ſi feratſuīam nō tenet. tn̄ in hͦ caſu tenet qꝛ ignorat me appellaſſe. ⁊ iō non punit̉ ꝑcapitula. ij. q. vi. decreto.⁊ .xxiiij. q. iij. de illicita.Lau. ⁊ eſt hic arg. ꝙ talisappellatio valꝫ: dūmodonō fiat malicioſe. ſꝫ hodienō valet appellatio talisjͣ. eo. vt debitus. ⁊. c. cumſpeciali.b ¶ Si quis dep̄henſus.Sꝫ qͥs ꝓbabit iſtū malicioſe appellaſſe. aduerſarius qͥ hoc obijcit. ff. de ꝓba. ab ea. ⁊. l. in exceptiōibus. qꝛ qͥ fraudē allegaeā probet. ff. de ꝓba. quotiēs. §. qͥ dolo. ipſo factoꝙ ſit ꝓbata maliciac ¶ Epiſtolā. sͣ. eo. meminimus. ⁊. jͣ. e. ad hec ſicut aſſeris.d ¶ Remouenduꝫ. sͣ. c. adnr̄am. ⁊. jͣ. e. cū ſpāli. §. porro. Qd̓ enī ꝓuiſum eſt adꝯcordiā: nō dꝫ vergere acnoxā. xlv. di. lꝫ. ij. ⁊ iur̄ꝭ occaſio ad iniquū diſpendium trahi nō dꝫ. C. de vſuc.ꝓ ēptore. eū qui. ⁊. jͣ. d̓ priuile. ꝙ nōnullis. in fine d̓reſcrip. nonnulli.Dp̄ſentiaꝫ. abſolui.ad cautelā ſic. sͣ. de teſtibꝰ veniēs in fine. ⁊ iſtd̓ſepe fit: lꝫ excōicatio de iure non teneat. jͣ. de ſen. excō. ꝑ tuas: ⁊ c. venerabili⁊. c. ſolet a nōnullis. ⁊ sͣ.de offi. deleg. cū cōtingatxxiiij. q. i. audiuimꝰ. ſi. ff.de remiſ. l. vna. C. de ingenuis. l. ij. ⁊ ī quādā d̓cre.inno iiij. ſolet a nōnullislib. vi.f ¶ Cōtra appellationē .ſ.legitimā. vn̄ nō tenuit excōicatio: qd̓ ex eo pꝫ: qꝛ d̓facto fuit abſolutꝰ. vn̄ ceſſare a diuinis nō debuit. jͣ. de ſen. excō. ꝑ tuas. ⁊. c. ſolet a nōnullis. lib. vi.g ¶ Cū ſtatū. jͣ. eo bone. ⁊ sͣ. de offi. dele. ſuꝑ q̄ſtionū. ⁊. ij. q. vi. appellatiōe interpoſita. ⁊. ff. nihil inno. appel pen. l. vna. ⁊ sͣ. de iureiur. venientes. ⁊ sͣ. deUm teneamur. reformare per ſeruū etiam elec. cū inter canonicos.turbata poſſeſſio pōt recuꝑari abſente dn̄o. C. ſi ꝑ vim vl̓ alio mō. l. i.Pretermiſſo. ⁊ ſic vr̄ ꝙ in eo tm̄ articulo ſuꝑ quo appellat̉ exēptꝰ eſt a iuriſditōe iudicis ſui ordīarij. jͣ. eo. ꝓpoſuit. ⁊ sͣ. eo. ad hͦ. ⁊ ꝯͣriū ex illis decre.colligit̉. ⁊ ad hͦ eſt ar. ff. apud eū a quo ap. l. vna. vn̄ pōt poſſeſſionē illaꝫ reformare: nec ꝑ hͦ intelligit̉ renūciare appellationi. vt h̓ pꝫ. In delegato ſecus: qꝛ ex quo appellat ab ipſo ex legitima cā: nulla remanet ei iuriſditio. jͣ.eo. vt debitꝰ. vn̄ ſi rediret ad delegatū: renūciare intelligit̉ appellationi. sͣ.be offi. deleg. gratū sͣ. de teſti. cū veniſſet.¶ Onſuluit generalis. hic admittit̉ generalis appellatio. ꝯͣ sͣ. e. c. ij. vbinō admittit̉. ẜm qd̓ dicit h̓ in vna cā ſoluit ꝯͣ. ibi loqͥtur de generali appel

latione q̄ fit in qͣlibet cā. ſꝫ nec iſtud tenet: qꝛ cāꝓbabilis ſꝑ eſt exponēda. alit̓ nō admittit̉ appellatio: ſiue generalis ſit ſiue ſpālis. jͣ. eo.vt debitus. ⁊. c. cum ſpāli. §. porro.Um parati. ꝓmulgauit. ꝓpter cōtumaciā. vt. xi. q. iij. certuꝫ. ⁊sͣ. e. A duobꝰ. m ¶ Regis. ar. ꝙ excuſaret eū auctoritas regis.ſi in legatōe regisinuētus fuiſſet. arxviij. di. ſi ep̄s. lxiij.di. ſalonitane. ⁊ inaut̓. quo. opor. ep̄i.§. illd̓ col. i. xxiij. q.vlti. ſi vobis. arg.ꝯtra ꝙ nō excuſatxxiij. q. vl. quo auſu. ⁊. c. rep̄hēſibilexxv. q. i. omne. ⁊. xijq. ij. qͥcūqꝫ milituꝫSol. ſi mādatū regis p̄ueniat mādatuꝫ cuiuſlibet p̄latipoſt dn̄ꝫ papā: tūcregi obtēperāduꝫeſt: ſi ab ip̄o teneatregalia. xxiij. q. vl.§. ecce. Quod ſi papavocat eū poſteaexēplo petri relictꝭoībꝰ regalibꝰ ſeqͣt̉papā. vn̄ iſte etiamſi ibi fuiſſet debuitvenire ad cardinalē: exēplo petri quivicē pape gerebatxciij. di. c. vlti. xciiij.di. c. i.n ¶ Suus nūcius.ar. ꝙ ſimplici nuncio credendū eſt ētin alteriꝰ p̄iudicioff. de re. eo. qͥ ſub tuto. vel cura. l. magꝭ§. illud arg. ꝯͣ. sͣ. deoffi. leg. prudētiaꝫqꝛ dr̄ ibi. ꝑ certumnūciuꝫ litteratoriedeſtinatū: ⁊ vni teſti in alteriꝰ p̄iudicium credi nō dꝫ .sͣ.de teſti. veniēs .i. ⁊c. lꝫ. Inūcio tn̄ publico iurato fideliterexeqͥ officiū ſuū bene credit̉ circa citatōes: aliter nō crederet̉. ar. sͣ. de preſump. illud. sͣ. d̓ p̄ſcrip. ad audiētiaꝫ⁊ ar. predicte. l.o ¶ Obtētu appellatōis. ⁊ ſic duplici defenſione defendebat̉ iſte: auctoritate regis ⁊per appellationē: qꝛ nemo ꝓhibet̉ pluribꝰ defenſionibꝰ vti. ff. de excep. nemo. ⁊ sͣ. de p̄ſcrip. auditis. Preterea ſi appellatio tenuit ⁊cardinalis ſciuit illum appellaſſe: ſnīa cardinalis non tenuit. sͣ. eo.ſi duobꝰ. Quare ergo papa nō admittit talē appellatōeꝫ: qꝛ nō cōſtabat ꝙ appellaſſet. vl̓ qꝛ iuſta fuiſſꝫ appellatio: lꝫ allegaret. ⁊ potiꝰ debuit credi cardīali ⁊ nūcio ꝙͣ illi qͥ hoc tm̄ allegabat. ⁊ p̄tereadebuit ire ⁊ allegare priuilegiū ſuū. ff. de iudi. ſi qͥs ex aliēa. ⁊ sͣ. e. ſiduobꝰ. maxime ſi in vna legatiōe īueniebat̉. ff. de iuriſdi. om. iudi. l.vl. ar. a ꝯͣrio ſenſu. p ¶ Oſtēſurus. ſꝫ qͣre papa mādat ꝙ veniat ad curiā: cū cardīalis excipiat ꝯͣ eū. vt vr̄ ꝑ id qd̓ dicit in pͥncipioꝙ ꝑatus erat petitōes illiꝰ admittere: ſꝫ ꝑ exceptionē repelli tm̄ debuit nō pūiri sͣ. de or. cog. c. ij. Cardīalis nō excipiebat etiā ſimpl̓rīmo denūciabat dn̄o pape cōtumaciā ſuā ⁊ excōicatōeꝫ ſuā: vt īde