Secundus

iter arripereᵍ ad ipſam proſequendāᵗ compellas. Idē carnoten̄. ep̄o¶ Summa vt ſupra capitulo proximo.Ueſtioni quā facis: vtrum appellationi illius ſit deferēduꝫᵉqui ſicut moris eſt p̄ſtito iuramentoabſolui meret̉: ⁊ anteꝙͣ ei mandet̉ aliquod: vel mandato recepto cā ſubterfugij appellauerit. rn̄. ꝙ appellationi q̄ iuramento eius debeat derogare nō eſt in aliquo deferendū: ſedſtatim erit in eādem reducēdusᵇ ſententiā: que donec mandatū ſuſceperit: ⁊ ſuſceptū pro poſſeᶜ fuerit proſecutus debet firmiter obſeruari.¶ Idem vintonen̄. epiſcopo.ppellās ab ordinario poſtea de d̓licto ab eoiiſſo puniri pōt ꝑ ip̄m ordinariū. Sed ſupplead tex. idē eſſe de antea cōmiſſis.Reterea de his qui ad ſedemapo. appellant: et poſtea grauiaᵈ cōmittentes ſe dū conueniūturappellatione tuētur: duximus reſpōdendū: ꝙ eos appellatio nō debꝫ inſua iniquitateᵉ tueri quominus eorūexceſſus cenſura canonica puniātur.¶ Idem granden̄. patriarche ⁊ ſancti vitalis preſbytero cardi.¶ Qui nō detulit appellationi ſui aduerſarij deſua poſteriori circa idē ꝯͣ eū exciꝑe nequit.Onſtitutis in preſentia noſtraabbate ſancti felicis ⁊ preſbytero. R. ꝓ controuerſia q̄ de electōetorcellane eccleſie eſt ſuborta: ⁊ īfra.Ideoqꝫ mandamus quatenus ſi archi. poſt appel. ⁊ denunctationeꝫ excōicatiōisᶠ ad nominationēᵍ ſepedi-

cti. C. ꝓceſſerit: ⁊ primicerius cuꝫ canonicis: ⁊ plebanus cuꝫ aſſenſu cleriep̄atus vel maiorisʰ ⁊ ſanioris ꝑtisprenominatum. I. in epiſcopū ⁊ paſtorem elegerint: non obſtāteⁱ appella. prefati archidia. ſi ipſe ap. priusfacte non detulit: electioneꝫ de prefato .i. factā aucͣ. ap. confirmetis.¶ Idem eboracen̄. archiepiſcopo¶ Appellās ab ordinario in vna cā in alijs corāeo reſpōdere tenetur. Pōt tamē eū recuſare vt fuſpectū niſi cōueniatur de crimīe māifeſto ⁊ in quonon cadit excuſatio nec ſuſpitio vt qꝛ imponiturpena iuris ſurgens ipſo facto.¶Ropoſuit nobis .. clericꝰ tuus ꝙ ſepe ꝯtingit: vt cū aliqͥsſuꝑ aliqua cā appellat in alijsᵏ cauſis in qͥbus nō eſt appellatū reſpondere recuſet: ſuꝑ quo. cō. t. t. rn̄. ꝙ licꝫꝓ illa appellatiōe nō minꝰ teneaturin alijs ſuꝑ qͥbus appellatum nō eſtreſpondere: iudex tn̄ a quo appellat̉qꝛ illi omnino ſuſpectus eſt: euꝫ nonˡdebet ad reſpōdendum ſuꝑ alijs cōpellere: niſi pro crimīe adeo graui ⁊manifeſtoᵐ quo ipſo actu merito ſitdānandꝰ ¶ Idē cātuarien̄. archiep̄o¶ Abſoluitur excōicatus cautōe recepta licet aduerſariꝰ vel excōicator ne abſoluatur appellet.Ua fronte nos cōſulere valeas nō videmꝰ: cum dicaris ordine iuris peruertereⁿ. iam enī nō ineccleſia: ſicut eſt canonicūº ⁊ honeſtūnō etiā in palatio: nō in camera tua:ſed in camera regis contra debituꝫᵖiuris ⁊ pontificalis officij dignitatēep̄orum electiōes diceris confirma-

puniretur ⁊ repelleret̉ a petitōibꝰ ſuis tanꝙͣ excōicatꝰ: qͣre papa ipſum nō audiuit ꝓpter excōicatōeꝫ: ⁊ ꝓpter cōtumaciā ⁊ cōtēptū ſedis apl̓ice vocat ip̄m ad apl̓icam ſedē. jͣ. de accu. veniēs. in fine.D hec. ⁊ poſtea appellāt. Sꝫ qͣre nō cōpellūtur p̄ciſe etiā ſtareiudicio eccl̓ie ẜꝫ ꝙ iurarūt: iō nō cōpellunt̉: qꝛ grauabātur: alit̓nō admittitur hodie appellatio. jͣ. e.vt debitus. ⁊ ideonō videtur deſerere iuramētuꝫ: cū exiuſta cā dimittatilud. ff. qui ſatiſda..l. vlti.r ¶ Infra. xl. nō artat̉ ad hoc: niſi ẜmꝙ viſum fuerit iudici. vt. sͣ. eo. cū ſitmana.s ¶ Iter arriꝑe. hicprefigitur terminad iter arripiendūſic. sͣ. eo. perſonast ¶ Proſequendā.Contra. jͣ. eo. c. j.xi. ſed ſoluit̉leſtioni. d̓feLxeauꝫ. s c. priꝯͣ. ibi iuſta d̓ cā ah̓ cā ſubpeterfugij: vt dic̄ lr̄a⁊ lr̄a ſoluit ꝯtra. vl̓ſic intellige diuerſitatē iſtaruꝫ decre.ibi iurauit ſtare iudicio eccleſie: qꝛ ꝓpter ꝯtumaciā fuerat excōicatus: ⁊ lꝫappellet ex cā ꝓbabili iudicio ſtare intelligit̉: qꝛ facit qd̓ius ſibi ꝑmittit. jͣ.eo. vt debitus. ar.ff. iudi. ſol. cū apud⁊. ff. rēra. ha. l. iij. §.falſus. h̓ erat excōicatus ꝓ aluo delicto ī quo iacebatqꝛ forte idē detinebat vxorē alterius⁊ ſuꝑ hͦ iurauit ſtare mādatis eccleſie ſed ſtatī āte mandatū vel mādato facto: ꝙ illā vlteriꝰ dimitteret incōtinenti appellauit: tali appellationi nō eſt aliquatenus deferendū: qꝛ p̄iudicat iuramēto ſuo⁊ hoc ſatis pōt colligi ex ipſa lr̄a: vbi dicit appellationi q̄ iuramētoeiꝰ debeat derogare: qꝛ ſine iuramēto tali appellationi nō eſt deferendū: ꝑ quā in ſua iniqͥtate remaneat. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. cōſuluit. ⁊. c. cūſit romana. in fi. b ¶ Reducendus. ſic jͣ. de ſen. excō. ſacro. verſus fi. sͣ. de of. ordi. ad reprimendā. in fi. Sꝫ nunqͥd iteꝝ recipiet̉ iuramētuꝫ ab eo ſtādi mādato eccl̓ie: cū iaꝫ ſemel deierauit. Lau. dixitꝙ ſic. ⁊ eſt arg. optimū. sͣ. de ma ⁊ obe. cū in eccleſijs. ar. cōtra. xxij. qv. ꝑuuli. ⁊. vi. q. i. qͥcūqꝫ. ⁊ sͣ. de p̄ſump. lr̄as. ſꝫ ibi nō admittit̉ ad iuramētuꝫ vt poſſit teſtificari ꝓ aliquo in opprobriū ipſorū qͥ periuri ſunt. ſic. sͣ. de teſti. teſtimoniū Itē arg ꝯͣ. ij. q. vij. nō pōt. ſꝫ illud intelligit̉ anteꝙͣ peniteat. T dicebat ꝙ aliā cautōem debeat ab iſtoreciꝑe preter iuramentū .ſ. fideiuſſo iā cautōem vel pignoraticiā. ff.man. l. ſi mādato. §. vlti. ⁊. ff. de fideicō. lib l. iij. §. adijci. ar. illiꝰ decre.lr̄as. ſed illud loqͥtur cū ſuſpectus eſt de hereſi: vn̄ eccl̓ia recipit fideiuſſoriā cautōem ad dānū illius. ⁊ ala. hoc idē ſentiebat. ar. sͣ. de ꝓcura. c. i. ⁊ sͣ. de p̄ſump. ſcribam. Sico cū Lau. ꝙ iterū iſti iurabūt incōfuſionē ipſoꝝ. ⁊ qꝛ forma eſt talis: ꝙ cū iuramento abſoluat̉. jͣ. deſen excō. ex tenore. ⁊. c. cū deſideres. in fi. ⁊. c. ſuper eo.c ¶ Qd̓ pro poſſe alias nō cōpellit̉. xiiij q. vi. ſi res. ⁊. xxiiij. q. viij. peſſimā. jͣ. de vſu cū tu. qꝛ impoſſibile p̄ceptū nō obligat. ff. que ſen. ſineppel reſcin. paulus. ſi. sͣ. de pac. c. vlti. ber.Reterea grauia. maxime quoniā ſi ſuꝑ articulo aliquo appel

latio facta eſt: ad ea q̄ poſtea emergunt non extenditur: qꝛ in alijs remanetſub iuriſditione iudicis ſui. jͣ. e. propoſuit. ⁊ sͣ. eo. cū teneamur. ergo multofortius appellatio illos non defendit in enormibus. vt. jͣ. eo. propoſuit.Iniqͥtate. ſic. sͣ. e. c. ad noſtrā. ⁊. c. cū ſit. in fi. ⁊. c. ꝑuenit. ⁊. c. cōſuluit.¶ UOnſtitutis. excōicatiōis. idē eſſet ſi ſuſpēſus eſſet nā ſuſpenſi ⁊ excōicati nec elige̓ nec eligi poſſunt. sͣ. de cōſue. cū dilectꝰ⁊ sͣ. de elec. cū inter. r. ⁊. ix.q. i. nos in hoīem. ar ꝯtrajͣ. d̓ cle. excō. mi. ſi celebratſed ibi ſoluitur.g ¶ Noīationē. ſi fuit ſimplex noīatio nulluꝫ ius fuit acqͥſitum noīato. sͣ. deelec. ꝙ ſicut. ⁊. ij. q. vi. nomīationes. vn̄ nullū potuit impedimētuꝫ p̄ſtare ſequēti electioni.h ¶ Maioris. sͣ. de elec. qꝛqꝛ ꝓpter. ⁊. c. eccleſia vr̄a.vbi de hoc.i ¶ Non obſtāte. appellatione. qꝛ fruſtra imploratlegis auxiliūqui cōmittitin legē. jͣ. eo. an ſit. jͣ. d̓ vſur.qꝛ fruſtra. ff. de mino. auxilium. in fi. sͣ. de elec. bonejͣ. de īmu. eccle. c. vlt. ⁊. C. d̓re. cre. generalite r. §. i. ar.ꝯtra. sͣ. de elec. cōſiderauimꝰ. ⁊. c. audiiꝭ. Dicas ꝙhec prior noīatio ſiue fuerit electō ſiue noīatio: nulla fuit tribus d̓ cauſis: qꝛpoſt appellationē īterpoſitā ⁊ poſt denūciationeꝫexcōicatiōis: cū excōicatielectio ip̄o iure nulla ſit: ⁊a lōge minori ꝑte. alia vero quaſi a tota eccl̓ia: vn̄merito p̄ualuit: ⁊ appellationē obijcere ille non poterat: cū ipſe appellationinō detulerit. vt. sͣ. de elec.bone. ⁊. jͣ. eo. an ſit.Fopoſuit. in alijs.⁊ ita patꝫ ꝙ appellatio nō eximit apppellāteꝫa iuriſditiōe iudicis: niſi in eo tm̄ ſuꝑ quo appellat̉. sͣ. eo. cuꝫ teneamur. ⁊. c.ad hͦ. ⁊. jͣ. eo. paſtoral̓. §. verū. l ¶ Non dꝫ. hͦ verbū dꝫ ncc̄itatē īportat.ſi. xi. q iij. debent. vn̄ qͦ ad ſolēnitate ſi appellās vult eū recuſare pōt: qꝛ ſuſpectus eſt. vt hic dicit. ⁊ sͣ. eo. ad hec. alioqͥn ſi nollet eū recuſare tenet̉ coram illo rn̄dere: qꝛ ſuus iudex eſt. Sꝫ qͥd ſi appellaui a delegato: ⁊ pendēteappellatione iterū dat̉ iudex cōtra me in alia cā: nunqͥd potero ip̄m recuſare ꝓpter ip̄am appellationē. dicas ꝙ ſic. ar. iſtius. c. Dicas ꝙ hec recuſatiopendēte priori appellatiōe eſt in pēdenti. nā ſi pronūciet̉ appellationē tenuiſſe: apparet ꝙ eū grauauit. ⁊ ſic admittit̉ recuſatio in ſecunda cā. ar. jͣ. e.poſtremo. Si aūt ꝓnūciat̉ male appellatū: apparet ꝙ illū nō grauauit. vn̄remittit̉ ad primū iudicē. jͣ. e. cū in eccleſia. ⁊. c. vt debitus. ⁊ ſic nō poterit eūrecuſare in alia cā. m ¶ Manifeſto Habes h̓ ꝙ in notorijs nō eſt locus recuſationi: ſicut nec appellationi. sͣ. eo. cū ſit. ⁊. c. ꝑuenit. ⁊. c. cōſuluit.Arg. cōtra. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti. ſed illud de manifeſtis nō notorijs. hic verode manifeſto qd̓ eſt notorium.Na frōte ꝑuerte̓. nā iure poſſet ei dici peccaſti qͥeſce. ar. iij. q. vij. §. tria.⁊. §. ſunt at. ꝟ. idē teſtat̉. o ¶ Canonicū. qꝛ hmōi ſpūalia ī eccleſia ſiuecapl̓is ad hͦ deputatꝭ fieri dn̄t. xxiij di. ī noīe. ⁊. ij. q. vij. p̄ceptū. ⁊. xxiij. o. vl.ꝯueīor. ⁊ sͣ. d̓ elec cū t̓ra. ⁊. c. ꝙ ſic̄. ⁊. jͣ. d̓ īmu ec. c. i. ⁊. c. cum eccl̓ia. arg. cōtra.p ¶ Debitū iuris. Cōfirmatio enim cāe cognitionē deſiderat. vt. xxiij. di. il.lud. xlvij. di. de petro. ⁊ iō de plano expediri nō pōt. iij. q. iij. §. ſpaciū. ⁊. §. aiudice ⁊ ij. q. iij. §. notandū. ꝟ. itē pro tribunali ⁊ nō de plano. ⁊. ff. de offi.ꝓconſul. nec quicꝙͣ C. de ſen ⁊ interlo. om. iudi. cū ſentētiam. ff. de regulisiuris oīa quecūqꝫ. ⁊ talia fieri nō debent niſi premiſſa diligēti examinatiōetā ꝑſone ꝙͣ de mō electōis. sͣ. de elec. nihil ē. ⁊ h̓ fieri nō debēt ſine cōſilio

tij