Secundus

illud: intelligitur reprobaſſeᵍ. Si vero non fuit coram eo exhibitū: p̄textu priuilegij de nouo reꝑti predictanon dicitur ſententia retractariʰ.¶ Idem.s. marie in cagi. ⁊ vallisſecrete abbatibus.¶ Sententia a qͣ fuit appellatū retractatur ſi cōſtat teſtes ad quorum dicta tantum lata fuit conſpiratores fuiſſe ⁊ contradicente ꝑte receptos.Um .i. ⁊. a. canōici ſancti dion̄.¶remen̄. ex parte quorūdam canonitorum eiuſdeꝫ eccleſie noſtro apoſtolatui reſerarint: ꝙ abbas eorūſuper dilapidatione periurio ſimonia ⁊ quibuſdam alijs erat multipliciter infamatus: nos catalan̄. epiſcopo ⁊ eius collegis dedimus in mandatis: vt ad eccleſiam ꝑſonaliterˡ accedentes tā in capite ꝙ in membriscorrigerent corrigenda: ⁊ ſtatuerentque ſtatuenda viderent: ⁊ infra. Iudices autem abbatis ⁊ canonicoruꝫiuramenta recipientesᵏ abbatem abadminiſtratione ipſius eccleſie ꝑ ſentētiam remouerunt: correctiōe membrorū dilataˡ: quā tunc non poterātexpedire: a qua ſentētia cum procurator predictus ad noſtrā audientiam appellauerit: propoſuit dictamſententiam reprobandā: tum qꝛ iudices liteᵐ non conteſtata in ipſo negocio proceſſerunt: tum qꝛ iuramentacōſpiratoruꝫⁿ contra ipſum recipien-

tes depoſitionibus coram partibusminime publicatis nec oſtenſisº eiſdem ad ſententiam procedere p̄ſumpſerūt: ⁊ infra. Quia vero de conſpiratiōis articulo nobis nō potuit fieri plena fides: mādamus quatenusſi vobis conſtiterit: ꝙ illi conſpiratoresᵖ fuerint quorū conſtat a iudicibꝰiuramentaq recepta: qd̓ abbas ꝓbare voluit corā eis ⁊ eoꝝ dicta iudicesſecutiᶠ tātummodo: cū per alios ea ꝓbata non eſſent: ſentētiam ꝓtuleruntvos irritantes proceſſum eoꝝ in negocio iuxta p̄dictā formā comp̄henſam in prioribꝰ litteris ꝓcedatis. Sivero eos cōſpiratores fuiſſe neqͥuerit cōprobare. vel licet de hoc conſtaretᵍ: appareat tamē illos nihil ſuperhis depoſuiſſe ꝓ qͥbus idem abbasfuit amotus: vl̓ etiā ſi aliqua ſuꝑ hisdepoſuerīt: ea tamē pro aliorū dictafuerāt ſufficiēter oſtēſa: proceſſuꝫ ipſoꝝ iudicū cōfirmetis: qꝛ lꝫ aduerſusabbatem nō debuerint cōſpiratoresadmitti iuramēta tn̄ ipſoꝝ de veritate dicēda ſuper ſtatu ipſius domꝰ recipi potuerūtª: vt ꝑ ipſorū dicta ſuꝑalijs fides poſſit haberi que abbateminime ꝯtingebāt: p̄ſertim cuꝫ tuncꝓbatum nō eſſet eos conſpiratoresfuiſſe. ¶ Idē. h. de caſtro guarti.¶ Dānatus ꝓ nulla vel pro modica iniuria infamis non eſcitur.

confeſſionē ꝓcuratoris dn̄o p̄iudicare de hoc dictū eſt. sͣ. vt lit. nonconteſt. c. i. b ¶ Poſſeſſionē. hoc iō dicit qꝛ incorꝑalia nō poſſidētur. ſꝫ quaſi. ar. sͣ. de preſcrip. ſi diligēti. ⁊ sͣ. de cā poſ. cum eccl̓iaff. de vſucap. ſeqͥtur. §. ſi viā. ⁊. ff. de acq. re. do. l. ſi ẜuꝰ. §. incorꝑales.c ¶ Reſtitutio. no. ꝙ lꝫ cā liberal̓ ſit p̄iudicial̓. tn̄ qō poſſeſſiōiſ ei p̄iudicat vt h̓ pꝫ. ⁊. C. d̓or. cog. l. vl. §. fi. ag.bat ep̄us poſſeſſorio de quo cōſtititꝑ confeſſionē ꝑtisaduerſe. vn̄ papamādat ip̄ꝫ reſtitupetitorio. ſed de hͦnō ꝓbauit ep̄s cōram papa. ſꝫ ꝑs acuerſa ꝑ priuilegiūInno. vn̄ mandatpapa ſilētiū impōiep̄o: niſi ꝯͣ priuilegiū alid̓ ꝓbet̉. ⁊ itaq̄ obtinꝫ ī ꝓpͥetateobtinꝫ final̓r ī poſeſſiōe: lꝫ alter ꝓbde poſſeſſione. sͣ. d̓cā poſ. cū dilectꝰ. ⁊hoc cū vtroqꝫ iudicio actū eſt. Sꝫ qͣre papa non tuliſnīam ꝓ monaſterio: cū per pͥui. Inno. ꝓbatuꝫ eſſet ꝙerat liberū ⁊ exemptū. ⁊ ex ꝑte ep̄i nihil oſtēſum eſſet ꝯͣpriuilegiū. ⁊ actuꝫeſſet ab ep̄o petitorio ⁊ poſſeſſorio. ?de cā poſ. cū eccl̓iaRn̄. ep̄us corā papa ꝓſecutꝰ fuit tm̄poſſeſſoripetēsinducias ad ꝓbandū ꝯtra priInno. vel ip̄e ex officio ſuo voluituidere ep̄o. al̓s nō recte ꝓceſſiſſet papa. vel ſi poſſeſſorio tm̄ actū fuit abbas petijt cām cōmitti ꝙͣtū ad petitoriū: cū ꝑ priuilegiū intentio eius ꝓbaretur: qd̓ melius videt̉. d ¶ Proſequat̉. ar. de proteſtatiōe p̄mittēda. ſi. jͣ. d̓ don. inter dilectos. in fi. ⁊. ix. q. iij. ſalua. sͣ. d̓elec. cumana. §. i.e ¶ Nimiꝝ. rn̄ſio tacite qōnis diceret aliqͥs:nōne priuilegiū Inno. debuit tueri mō aſteriū. rn̄det papa ꝙ nō: ẜꝫꝙ ſeqͥtur in lr̄a. f ¶ Alexādro. qͥ ſuꝑ eadē qōne ſentētiauit proep̄o. vt hētur in ꝑte deciſa: quā ſnīam ep̄s corā iudicibꝰ exhibuit. ⁊corā papa: de qua h̓ fit mētio. ber.g ¶ Reprobaſſe. no. ꝙ inſtrumētum dr̄ reprobatū eo ip̄o: ꝙ cū iudici oſtēditur: ꝯͣriū iudicat.ſic teſtꝭ reprobat̉ eo ip̄o ꝙ iudex ꝯͣ eū iudicat. ar. sͣ. d̓ or. cog. cū dilectus. in fi. ⁊. ff. de his qui no. infa. lucius. ſic ex quo qō falſi mouet̉: ⁊iudex ꝯͣriū iudicat: eā in elligit̉ reprobaſſe. C. ſi ex fal. inſtru. l. i. ſecuseſt in cōpenſatōe: qꝛ vbi iudex nō admittit cōpenſationē poſt ſnīaꝫpōt opponi: ſed ſi expreſſe eā reprobat: poſtea opponi nō pōt. ff. decōpen. ꝙ in diē. §. i. ⁊. ff. de neg. geſt. l. ſin aūt. §. ſi quocūqꝫ mō. ita hicqꝛ alex. reprobauit priuilegiū Inno. ſi fuit oſtēſum in iudicio. ſic. sͣ.c. proxi. Itē h̓ eſt ar. ꝙ ip̄o facto ⁊ ſine ꝟbo ꝑdit̉ priuilegiū. sͣ. de of.dele. gratū. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ex ore. h ¶ Retractari. sͣc. proxi. ff. de re iudi. imꝑatores. C. de trāſac. ſub p̄textu. in fi. niſi incaſu. vt in. l. p̄dicta imꝑatores. ff. de iureiur. admonēdi. ⁊ ſic tolliturpriuilegiū ꝑ ſentētiam ſicut per conuētionē. jͣ. de deci. ex multiplici.per arbitriū. sͣ. ti. proxi. cum olim. ij.Um .i. ⁊ a. ꝑſonaliter. In hͦ caſu nō poſſent iſti cōmittere vicesſuas. vt. sͣ. de offi. dele. qm̄ apoſtolica. §. is aūt cui. ⁊ in cāibus alijsqui ibi ponūtur. ⁊ in loco ip̄o dꝫ fieri inqͥſitio vbi morātur illi quorum vita q̄ritur. xlvij. di. de petro. ⁊. ij. q. i. deꝰ oīpotens. xxiiij. q. i. pudēda. ⁊. xxiij. di. illud. ⁊ sͣ. de elec. poſtꝙͣ. Io. k ¶ Recipiētes.ſcd̓m formāquā habes. jͣ. de accu. qͣliter ⁊ qn̄. §. forma. ⁊. c. cūdilectꝰ.

ēia ⁊ re iudicatal ¶ Dilata. ꝑ hoc pꝫ ꝙ lꝫ inqͣſitor de qͦbuſdā tulerit ſnīam: de qͥbuſdā nō: nōideo expirat officiū eius qui de alijs poſſit cognoſcere ⁊ ꝓnunciare. ⁊ ideꝫeſt in ordina. ff. de doli excep. apud. §. itē q̄ritur. ⁊. ff. de neg. ge. ſin aūt. §. pealias incipit. l. nā ⁊ ſi ſeruꝰ. in arbitrio idem eſt niſi dictum ſit vt de omnibꝰſimul pronūciet. ⁊ ſi tūc de qͥbuſdā ꝓnunciauit nihil egit: ⁊ de nouo pōt ꝓnūciare. ff. de arbi. qd̓ tn̄.m ¶ Lite nō cōteſtata. hecexceptio efficax nō eſt: qꝛin inqͥſitione pōt procedilit. non cōteſt. vt. sͣ. vt litenō cōte. quoniā frequenter. §. ſunt ⁊ alij. ſi cōtumaciter ſe abſentet: tn̄ citaridebet ⁊ exponēda ſunt ſibi omīa q̄ cōtra ip̄m obijciūtur. jͣ. de accu. qualiter⁊ quādo. §. debꝫ. ⁊ hoc intelligitur cū aliquis ꝓſequitur inqͥſitionē: ſed cuꝫex officio tantuꝫ inquirit:ibi proprie lis conteſtariꝯn poteſt. ber.n ¶ Conſpiratoꝝ. qͥ nullomodo recipiēdi ſunt. jͣ. deſimo. per tuas.o ¶ Nec oſtēſis. ⁊ illud einō debuit denegari: ī moomnia que ſibi obijciunt̉⁊ dicta teſtium ſunt danda eidem. jͣ. de accu. qualiter ⁊ quando. ij. §. debꝫ. ⁊c. olim. §. ſi vero. ⁊ ita tamex hac cā ꝙͣ ex precedentitenuit appellatio: papatamē retulit ſe ad illū articulum de conſpiratiōe: qꝛde alijs ei cōſtitit.p ¶ Cōſpiratores. qͥ .n. malo zelo monētur. ad teſtimoniū admitti nō debēt.jͣ. de accu. cū oporteat. ⁊. jͣ.d̓ ſimo. per tuas. i. ⁊. xi. q.i. conſpirationū. ⁊. c. cōiurationum. ⁊ hic.q ¶ Iuramēta. ſed nō videtur ꝙ ſufficiat hͦ: niſi hoc fuiſſet obiectum corā iudicibus: ⁊ ꝙ abbas ꝓbare voluerit. vt dicit lr̄a iſta. Itē nec ſufficit ꝙ fuerit obiectū: ⁊ ꝙ obtulitſe ꝓbaturū: niſi ⁊ modo ꝓbētur cōſpiratores. ⁊ ita non caſſat̉ ſentētia niſiꝓbetur ꝙ cā expoſita fuit ꝟa. ſic. sͣ. de teſti. ex ꝑte ade. vbi de hoc. Sꝫ ꝯͣ. jͣ.ti. proxi. interpoſita. ſed illud ſoluit̉ in. c. ex parte. Et eſt h̓ ar. ꝙ exceptio q̄proponit̉ ꝯtra perſonā teſtis: obijcienda eſt ⁊ probāda ante ſnīam: niſi ꝑiudicem ſteterit. vt h̓ ſatis innuitur. ſic. sͣ. de excep. deniqꝫ. vbi de hoc.r ¶ Secuti. ſic pꝫ ꝙ non ſufficit probare coniurationem vel conſpirationeꝫvel falſitatem teſtis vel inſtrumenti: niſi probetur iudiceꝫ ſecutum fuiſſe dicta falſorum ſeu conſpiratorum teſtiū ſeu inſtrumentoruꝫ. C. ſi ex fal. inſtru.falſam. ar. sͣ. de teſti. ſicut. s ¶ Cōſtaret. ex hoc patet ꝙ per appellationem non reuocantur niſi ea que minus legitime facta ſunt. vt. sͣ. de re. ſpo.audita. ⁊ eſt mirabile ꝙ ſentētia tenet lata poſt appellationē legitime interpoſitam. ⁊ vbi cauſa legitima ⁊ ꝓbabilis oppoſita fuit. qd̓ eſt ꝯͣ illud. sͣ. deoffi. dele. ſuꝑ qōnū. in fi. ſꝫ appellatio iſta lꝫ fuiſſet legitīa prima facie: qꝛ cāſufficiēs erat: tn̄ nō ꝓbauit: qꝛ debuit ꝓbare oēs teſtes qͥ ꝯͣ eum depoſuerunt cōſpiratores fuiſſe. vt hic patꝫ. ⁊ ſic mō apparꝫ ꝙ appellatio nō fuitlegitima. vn̄ nō reuocat̉ ſentētia. ſed cōfirmat̉. vt sͣ. de teſti. ex ꝑte ade.a ¶ Potuerunt. hic videt̉ ꝙ minꝰ idonei teſtes admittātur in cā inqͥſitiōisſicut in cā cōpurgatōis. sͣ. de p̄ſump. lr̄as. ⁊. jͣ. de pur. ca. cōſtitutus. ſed hociō eſt: qꝛ de facto ſuo agit̉. qꝛ ⁊ ſerui rn̄ſo credit̉ cū de facto ſuo interrogat̉iiij. q. iij. §. itē ſerui rn̄ſio. Sed nōne alijde eccl̓ia qͥ forte ſunt idonei poſſuntillos repellere cum ſint criminoſi nec debeant cōuinci per criminoſos. pōtdici ꝙ ſic. Et qd̓ hic dicitur ꝙ tales admitti poſſunt intelligo nō quātumad plenā fidem faciendam: ſed ad preſumptionē: quia ⁊ ſi dicta ip̄orum debilitent̉ in aliquo nō tamē euacuātur in toto. ⁊ ſic cum alijs adminiculis ꝓbabūt. jͣ. de ſimo. per tuas. in fi. vel pōt dici ꝙ p̄iudicat̉ alijs qͥ hucuſqꝫ tolerauerūt eos: nec aliqd̓ crimē obiecerūt eis. jͣ. de accu. nulli hoc tn̄ verū eſtꝙ ꝯͣ exraneū nō poſſēt induci teſtes de eccīa: niſi eſſent idonei. xiiij. q. ij. ſuꝑ