Liber

Um te ab. e. iniuriarum actione cōuento: eo ꝙ diceres equūtuū non eſſe minoris precij ꝙͣ capillos ipſius: iudices qui ſuper hoc cognoſcebāt: te in. x. ſol. condēnaſſent:tu timēs ne ipſorū ſententia te notaret infamiaᵇ: beneficiuꝫ reſtitutōnisad famā a ſe. apoſtolica imploraſti.Nos autē cōſiderantes ꝙ nulla fuerit vl̓ minimaᶜ facta iniuria: volumꝰᵈte per predictam ſnīam infamia non¶ Rcuocaraſuia ppt oeteciū iuūſꝯdem.notari.ditōis. vt qꝛvnꝰ ex iudicibꝰ publice excōicatꝰ erat vel ꝓpter iuris ordinē nō ẜuatū iterū de principali queritur.Dprobandum ꝙ procuratordomine: ⁊ infra. Vos auteꝫ interim agnoſcatis de confirmatōnisſententia que lata eſt a iudicibus delegatis de electione cuſtodis: vt eaꝫſicut d̓ iure fuerit faciēdū ꝯfirmare vl̓īfirmare curetis: ita vt ſi ꝓ eo ꝙ vnꝰex delegatis iudicibus qui eādē ſententiam protulerunt excōmunicationis vinculo eſſꝫ publice innodatusᵉquādo ſententia lata fuit: ſic per metropolitani litterasᶠ perhibetur: autex alia iuſtaᵍ cauſa eandem ſententiam conſtiterit infirmandam ipſa caſ

ſataʰ de ipſius electione cuſtodis iterum cognoſcatisˡ.¶ Gregorius nonus.¶ Res inter alios iudicata alijs nō nocet. fallitin eo qui paſſus eſt illum litigare cui ſecūdo lococompetebat actio vel defenſio vel quo cām in iure iudicato habuit.Uāuis regulariter alijs nō noceat res interᵏ alios iudicata: eitam en qui cum ſibi primum de ea reactio vel defenſio cōpetebat ſuſtinuit ſequenteꝫ agere: ac illi etiam qͥ paſſus eſt eum a quo cauſam habuit experiri: eſt preiudicium generatum.¶ Idem.¶ Si duo ordīarij ꝓnūciant cōtraria tenet ſententia ꝓ reo. fallit in quattuor caſibus hic contentis ⁊ ſimilibus. ſi vero delegati diſcordāt delegāseſt adeūdus ſi arbitri neutra tenet.Uobus iudicibus: vt accepimus: diuerſas ſententias proferentibusˡ ſi ex iuriſditiōe ordinariaproceſſerunt: tenet pro reo nō ꝓ actore ſententia: niſi in cauſa fauorabili:puta matrimonio libertate dote ſeuteſtamento pro ipſo fuerit promulgata. Si vero ex delegataª poteſtate vtraqꝫ pendet ſentētia ex arbitriodelegantis. Quod ſi ex cōpromiſſo:neutra debet habere vigorem.

ea eo temꝑe quo recepVti fuerint nō conſtabat eos conſpiratores fuiſſe. vt hic in fi. dicit.Um te. infamia. actio .n. iniuriarū infamat: ſiue ciuiliter ſiue criminaliter agat̉. ff. de his qͥ no. infa. athletas. §. vl. Si qͥs cōueniat te actōne famoſa. ſi vis vitare infamiā cōſtitue ꝓcuratorē. ff. de his qͥ no. infa. l. furti. §. ſiquis alieno.c ¶ Minima. qꝛ nō omīatalia verba ſunt ꝓ iniuriahabenda vt ſi ex repentinō aīo hͦ dixit. ij. q. iij. ſi qͥsiratus. de pe. di. i. §. diuortium. qm̄ nec lubricū lingue ad penā facile trahēdum eſt. ff. ad. l. iul. ma. famoſi. §. nec lubricuꝫ. ⁊ incōſultus calor calūnie vitio caret. ij. q. iij. §. notanduꝫ. Itē illud reqͥritur ꝙſit ꝯͣ bonos mores. ff. deiniuri. item apud. §. i. ⁊. §.adijcitur. ⁊ ita habes arh̓ ꝙ ꝓ modico nō dat̉ actio iniuriaꝝ: ſicut nec actio de dolo dat̉ ꝓ modico. ff. de do. ſi oleū. in fi. ⁊l. ſe. ⁊ reſtitutio ꝓ modiconō dat̉. ff. d̓ in integ. reſti.ſcio illud. ſed actio furti ꝓmodico datur. xiiij. q. vi.c. vlt̓. ⁊ inſt. de reꝝ diui. §.gallinarum.d ¶ Uolumus. ſi iſti erātclerici: planū eſt. ſꝫ ex illalittera nō videur. bn̄ potuit papa taleꝫ infamiaꝫſi qua fuit remouere. ij. q.iij. §. notandū. in fi. Sedſi erāt laici nō videtur ꝙpapa potuerit infamiā ꝑciuilē iudicē irrogataꝫ remouere. qꝛ quāꝙͣ animas ⁊c. infamiā tamē abolere non poſſumus. ij. q. iij. c. hinc colligitur. Sed dic ꝙ ſubſunt quo ad tēp̄oralem iuriſditionem domino pape. ⁊ ſic planum eſt.Dprobandū. innodatus. ſic. sͣ. de excep. exceptōem. ad fi. vbi de hocaliud ſi occulte. qꝛ tūc nec ipſe nec alij ip̄ꝫ tenebātur vitare: qꝛ diuinare nōpoterāt. jͣ. vt ec bene. vt noſtrū. vn̄ cū cōi opiniōe liber ⁊ abſolutꝰ hēat̉ ⁊ credatur qͥcqͥd interim facit valet. iij. q. vij. §. tria. ꝟ. veꝝ ſi ẜuus. ⁊. ff. de of. pretor. barbarius. C. de teſta. l. i. ⁊. de iurepa. cōſultatōibꝰ. ⁊. jͣ. de cle. ex. mi. apoſtolice. ber. f ¶ Per litteras metropolitani. a quo dr̄ excōicatꝰ. ⁊ ita ēar. ꝙ litteris ep̄i creditur. sͣ. de ꝓba. poſt ceſſionē. vbi de hoc.¶¶ Ex alia iuſta. puta qꝛ ip̄a electa ſil̓iter eſſet excōicata. vl̓ ſi ꝑ ſimoniā electa fuiſſet. aut qꝛ inutilis ⁊ īſufficiēs eſſꝫ. jͣ. de ap. cōſtitutis. sͣ. de elec. ꝑ inqͥſitionē. ⁊ .i. q. i. §. ecce cū honoris. ⁊ sͣ. de eta. ⁊ qͣ. c. vl. ⁊ sͣ. de offi. cuſt. c. i. velqꝛ nō fuit ẜuata forma. sͣ. de elec. qꝛ ꝓpter. ⁊. c. cū poſt petitā. vel qꝛ nō fuitẜuatus ordo iuris: qꝛ nō fuiſſet lis cōteſt. sͣ. vt lit. nō cōteſt. c. ij. qd̓ meliꝰ videt̉ vt ꝑ hoc nō p̄iudicetur pͥncipali negocio: ſed tātū proceſſus caſſetur. sͣ.de elec. dudum. ij. h ¶ Caſſata .i. caſſa ⁊ irrita nūciata. ⁊ ſic pꝫ ꝙ retractatur ſnīa ſi detegatur impedimentū poſt ſnīam. ar. viij. diſt. veritate. xxix.q. ij. ſi qͥs ingenuꝰ. Et eſt hoc ꝯͣ illa iura. iij. q. vij. §. tria. ꝟ. veꝝcū alijs concor. ſuis ibi poſitis. sͣ. in prīa notula. ⁊ .i. q. i. ſi qͥs a ſimoniacis. Sꝫ aliud īcōueniēs vr̄ qꝛ retractat̉ ſnīa quo ad alios iudices qͥ legitimā ꝑſonā hēbantſic sͣ. de of. dele. cū ſuꝑ. Ideo retractat̉ ſnīa: qꝛ impedimētuꝫ erat notoriuꝫꝑ ſnīam publice latā. vn̄ nulla in eū potuit cadere iuriſditio. ⁊ ita cuꝫ ſibi ⁊alijs cōiter cā cōmiſſa fuiſſet: duo ſine ip̄o iuriſditōem nō poterāt exercervn̄ ꝓpter conexitatē reuocatio fit quo ad omēs: qꝛ nō potuit tenere ſnīa qͦad quoſdā: ⁊ nō quo ad aliū: cū illi ꝑ ſe nō habuiſſent iuriſditōeꝫ ſi. ff. d̓ ar.pedius in fi. ar. ꝯͣ. ff. ꝙ cū falſo tu. l. i. §. i. ⁊ sͣ. de elec. cū vinton̄. Iteꝫ ar. h̓: ꝙtile ꝑ īutile viciat̉. sͣ. de of. dele. cū ſuꝑ. ⁊. c. ſuper q̄ſtionū. §. ſi ꝟo. vbi de hoci ¶ Iterū cognoſcatis. ⁊ ſic pꝫ ꝙ lꝫ ſnīa ſiue ꝓceſſus caſſet̉ actio tn̄ falua remanet. vn̄ iteruꝫ cognoſcet̉ ex integro de cā: qꝛ ꝓ non iudicato hētur. ſi. C.qūo ⁊ qn̄ iudex. ſi vt ꝓponis. Hec exceptio excōicatiōis in qualibet ꝑte li¶ Aāuis. res inter alios. hec regulares inter alios acta alijs nō nocettis poteſt opponi: ēt ſi fuiſſet omiſſa ſciēter. sͣ. de excep. exceptōem. ber.

hētur. C. res inter alios acta. l. i. ⁊ in ip̄a rubrica. sͣ. de fi. inſtru. interdilectos. ⁊ sͣ. e. cū ſuper. ⁊. C. qͥ. res iudi. nō no. l. i. ⁊. ij. hec regula fallit in multis caſibus .ſ. cū cāe ſunt cōnexe. lxxxi. di. tātis dāniel. ⁊. iij.q. vi. hec qͥppe. ⁊. jͣ. de accu. ad petitōem. jͣ. de pur. ca. c. pe. in his .n.res inter alios acta alijs nocet. Itē in cā libertatis. ff. de ſta. ho. ingenuū. Itē in cā filiatiōis. ff. de libe.agno. l. i. in fi. ⁊. l. ij.⁊. iij. in pͥn. Itē resinter alios acta alijs ꝓdeſt: vt in qͣrela inofficioſi teſ.ff. de inoffi. teſt. papinianꝰ. §. memīſſehic res inter alosacta prodeſt fiſco.Iteꝫ in re indiuiſibili. ff. ſi ſer. ven. loci. §. ſi fundus. Itoin re cōi cum pupillo. ff. quēad. ſerui.amit. ſi cōem. ⁊. ij.q. vi. §. diffinitiuaꝟ. qn̄qꝫ plures. ⁊. jͣ.de ap. c. pe. ⁊ in hiſtribꝰ concordātijsres acta īter aliosprodeſt alij: ⁊ vbires cōis ē cū fiſco.C. de cōmu. re. alie.l. ij. Itē fallit in caſibus h̓ contentis:vbi p̄iudicat̉ alij ꝑfactū alteriꝰ: putaſi actio vl̓ defenſiopͥmo loco ꝑtineatad aliquē. ⁊ ip̄e ſcienter patiat̉ ſequētem experiri de illare ītelligit̉ iuri ſuo renūciaſſe. ꝟbi gr̄a. ſi creditor paſſus eſt debitorē experiri de ꝓprietate pignoris ⁊ ſuccubuit debitori obſtabit resiudicata ſi poſtea agere velit. vel ecōuerſo ſi creditor paſſus ſit d̓bitorē vel ſi maritus patiat̉ experiri ſoceꝝ vel vxorē de ꝓprietate reiin dotē accepte vel ſi ēptor patiat̉ venditorē experiri de ꝓprietaterei vēdite a quo cām hꝫ. vel ēphiteota ꝓprietariū. ⁊ h̓ ꝓbant̉. ff. dere iudi. l. ſepe. vn̄ ſumpta eſt h̓ decre. ⁊ in eadē. l. vbi dicit. ſi creditordebꝫ eſſe debitor. ẜm lr̄am piſanā ponit̉ hͦ exēplū de debitore ⁊ creditore. ⁊ ẜm hͦ nō ꝯͣdicūt. ll. ille. ff. de pig. ſi ſuꝑatus. ⁊. C. e. ti. ſi p̄ſes.illi legi ſepe. ẜm aliā lr̄am ſignat̉ ꝓ ꝯͣrio. ſed. ll. ille intelligūtur qn̄ debitor ſuꝑatꝰ eſt ignorāte creditore. ſic ergo regula iſta eſt intelligenda. res inter alios acta nō nocet alijs. exēpluꝫ hēs qn̄ non nocet. inpͥn. illius. l. ſepe qn̄ nocet alijs hēs in ea. l. ⁊ h̓ qn̄qꝫ etiā ꝓdeſt: vt patet. sͣ. ſed verbū iſtud experiri quo ad exēpla de vxore ⁊ ſocero ⁊ vēditore pōitur īproprie .ſ. ꝓ defendere. ſic pōitur. sͣ. d̓ iudi. c. i. qꝛ illisnō dat̉ rei vēdicatio. C. de rei vē. doce ancillā. hͦ ẜm eos qͥ dicunt ꝙvxor cōſtāte mr̄imonio nō eſt dn̄a rei dotalis. vn̄ nec ꝯpetit ei rei vēdicatio: vt in. l. p̄dicta doce. ⁊ ꝙ exꝑiri ponat̉ ꝓ defendere pōt colligi ꝑ. l. p̄dictā ſępe. ꝟ. cui aūt. ⁊c. ſic ergo ecōuerſo d̓fendere pōitur ꝓagere. C. de teſti. l. i. ⁊. ff. de alie. mu iudi. cā facta. l. pe. vl̓ pōt poni ꝓprie: qꝛ ⁊ ſi agere nō poterāt: tn̄ p̄iudicat mihi ſnīa lata ꝯͣ eos qꝛ potui prohibere quominꝰ agāt. ⁊ qꝛ ex volūtate mea iudicatū vr̄ d̓ iure qd̓ habui ex ꝑſona agētis. ſꝫ in ꝑſona debitoris ⁊ creditoris ꝟbūexꝑiri ponit̉ ꝓprie ⁊ improprie cū vni rei vendicatio ⁊ alteri hypothecaria cōpetat. ar. ꝙ res iudicata alijs noceat. hēs. sͣ. d̓ teſti. veniUobꝰ. proferētibus. hͦ intellige cū oēs ſunt pn̄tes: ens. ij.Al̓s vno abſente aliꝰ ſnīam ferre nō poſſet īmo nulla eſt ſi ferat̉sͣ. de offi. deleg. cā mr̄imonij. ⁊. iij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ. itē ſi pl̓es diſtinctio illa q̄ hētur ī. §. diffinitiua. ſuꝑ ver. itē ſi pl̓es. ⁊ in decre. p̄dicta cām mr̄imonij. pōitur tota in decre pn̄ti. Si ergo pl̓es ſunt iudices ſiue ſint ordīarij ſiue delegati ſiue arbitri ⁊ oēs pn̄tes ſunt tenꝫſnīa maioris ꝑtis. lxv. di. c. i. ⁊. ij. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ. ⁊ de arbi. ſi in tres. ⁊. l. ſeq. ⁊. l. diē. §. ſi plures. Fallit in caſu vbi no valꝫ ſenientia maioris ꝑtis. sͣ. de reſcrip. paſtoralis .i. rn̄. Itē fallit in cā cri-