Secundus

ipſi ſubdelegati teſtes ſuꝑ p̄dicto articulo receperūt: a quibus dictus clericus vocē ad nos ap. emiſit: ⁊ infra.Licet aūt iuſtaꝫ cām abſentie minusſufficiēterᵐ preſbyter ꝓbauiſſꝫ: ne tamē p̄iudicaret opinio veritati. r. diaco. card. eis conceſſimus auditorē: qͥcum nobis omnia fideliter retuliſſet:ex tenore ſentētie archiepiſcopū inuenimus circūuentū: tum quia continebatur in illa ꝙ per atteſtatōnes ipſius clerici fuerat ſufficienter ꝓbatūꝙ prefatus. a. in poſſeſſione iuriſpatronatus extiterat cū eundē ad p̄dictā eccleſiam p̄ſentauit: cū tamē ꝑ atteſtationes illas nihil oſtēſum aliudfuerit: niſi ꝙ pro quodaꝫ iureⁿ qd̓ deilla eccleſia conſueuit exhiberi patronis predicti. p. ⁊. a. annuatiꝫ. x. ſol. acceperunt: tum quia in eadem ſententia dicitur: ꝙ dictus. t. in probationedefecit: cū per atteſtationes ſuas appareat ipſum ſuā intentionēº ſufficieter probaſſe: tum etiaꝫ quia cām nōrecepit ſufficiēter inſtructā: cū vniustantum partis atteſtationes receperit: que parum faciebant ad cauſamvnde ſentētiam ipſam duximus irri

tandam: memorato. t. adiudicanteseccleſiam ſupradictaꝫ: cū per atteſtationes nobis conſtiterit euidēter ipſum a vero patro noᵇ fuiſſe ad ſepedictam eccleſiam preſentatum.¶ Idem.¶ Papa in ſententijs quas profert ordinem ius ſeruat ⁊ inferiores ſimiliter tenētur iudicare.¶ ¶ N cauſis que ſummi pon. iudicio deciduntur: ⁊ ordo iuris ⁊vigor equitatis ē ſubtiliter obſeruādus: cū in ſimilibusª caſibus ceteri teneantur ſimiliter iudicare: niſi fortecum aliquid cā neceſſitatis ⁊ vtilitatis inſpecta diſpenſatiue duxerit ſtatuendum. ¶ Idē conuētui .s. leod.¶ Secūda ſnīa in diuerſa inſtantia cōtra primālata tenet mero iure. nec dꝫ infringi etiā ſi ſit iniuſta ex quo ab ea non fuerit appellatum preſertimſi prima ſententia ſecundis iudicibus non fuitoſtenſa.¶ Nter monaſteriūᵇ ſancti. a. rothoma. ⁊ veſtrū ſupermodo eligendi abbateꝫ in monaſterio veſtrofuit queſtio agitata: ⁊ infra. Cum cōſtiterit nobis primā cōmiſſionem nōfuiſſe per vltimam reuocatam: tumqꝛ cāe ſuſpitōis in iure propoſite friuole videbātur quas etiā tanꝙͣ dila-

reſ. ⁊ vbi ius actoris nō ē factū deteriꝰ vt dicit illa. l. ſꝫ h̓ nō fuit ſentētia retractata ꝓpter breue tp̄s. ſꝫ qꝛ ꝓbauit iuſtā cām abſentie fui ¶ Cām. alioquī nō fuiſſet auditus. ar ꝯͣ. sͣ. de in init auditus.teg reſti. ex litteris. ſed illd̓ fuit in fauorē mr̄imonij. ⁊ qꝛ nō poterat.habere recurſum cōtra doloſuꝫ: cū in eo caſu fuerit nō ſoluēdo. sͣ. deprocu. q̄relā. ⁊ v. q.iij. ſi egrotās. ⁊ itareuocat̉ ſnīa: ſi iuſte impeditus venire nō potuit. ff. dedā. infec. l. ſi finita.§. ſi forte. nec dr̄ iudicatū vbi iuſta decā detentus pn̄s eſſe nō potuit. ff. d̓ reiudi. q̄ſitū. nec mādari dꝫ talis ſnīaexecutioni. vt. ff. deiudi. ſi p̄tor in fi. ⁊eſt notabile iſtd̓ ꝙreuocat̉ ſnīa cū intereſſe nō potuit. ⁊ſic eſt ar. ꝙ iudexūdꝫ nimiū feſtinaread ſentētiā: vt dicitlex predicta ſi finita. §. ſi forte.k ¶ Decernerēt. ſꝫqualit̓ potuit iſtelegatus retractareſnīam ſuā: cū nullꝰiudex poſſit hoc facere: dūmō nō ſit lata ꝯͣ ius cōſtitutionis. C. ſen. reſcī. nōpoſ. l. i. Rn̄. nō pōtretractari niſi ꝑ ininteg. reſtitutōemff. de mīo. in cāe. ij.§. vl. ⁊. l. ſe. prefectietiā pretorio. vl̓ niſi ipſo iure ſit nulla. C. de accu. l. iiij. vn̄ h̓ fuit retractata ꝑ in integ. reſti. ⁊ improprie ponit̉ h̓ nullius momenti: qꝛ talisſnīa bene tenet quouſqꝫ fuerit reuocata. Io. l ¶ CōmittētibusSed qualiter delegatus ab alio ꝙͣ a principe cōmittit alij vices ſuas ꝯͣ illud. sͣ. de of. deleg. ſuꝑ qōnum. §. ſi vero. ⁊. C. de iudi. a iudice.Quidā dicūt ꝙ hic erat lis ꝯteſtata corā delegatꝭ. vn̄ cū videātur facti quaſi dn̄i litis pn̄t alij cōmittere vices ſuas ad ſimilitudinē ꝓcuratoris. ar. C. de ꝓcu. l. nulla. ⁊. l. neqꝫ tutores. Uel dic ꝙ hic nō fuitoppoſitū: ⁊ iō taliter de facto ꝓceſſum fuit: ⁊ hodie ſtari dꝫ p̄dictisiuribꝰ. C. de iudi. a iudice. ⁊ eo. c. ſuper qōnum. ⁊ eſt exp̄ſſum. jͣ. d̓ ap.cū cām. vn̄ nō valet hodie qd̓ hic dr̄. m ¶ Sufficienter. ⁊ tamēadmiſſus fuit per talē ꝓbationē ne veritati opinio p̄ualeret. vt ſeqͥtur. Et ſic arg. colligitur hic ꝙ minus ſufficiēs ꝓbatio admittitur.Ex pluribꝰ alijs cauſis fuit iſte auditus: qꝛ circūuentus fuit iſte legatus ex pluribus cauſis q̄ in ſentētia. cōtinētur. Primo dicit̉ ꝙ ille erat in poſſeſſione iuris patronatꝰ. ⁊ hoc falſum fuit. Itē dicebatur in ſentētia: ꝙ. T. defecerat in ꝓbatiōe. ⁊ hoc fuit falſum. vt. jͣ. d̓cit̉. Itē qꝛ cauſa nō fuit ſufficiēter inſtructa ad legatū remiſſa: qꝛ atteſtatōes illius. T. nō fuerūt remiſſe ad legatū prout ip̄e mandauerat vn̄ mauifeſte apparet legatū circūuentū fuiſſe. ber.n ¶ Iure. Sed videt̉ ꝙ ꝓpter hoc ꝙ fuit in poſſeſſiōe ꝑtis: ꝙ etiamfuit in poſſeſſione totiꝰ. ff. de ſerui. ruſti. p̄di. vna eſt via. ⁊ qui minimam ꝑtem fundi poſſidet: totū poſſidere videt̉. ff. de acqͥ. poſ. poſſideri. ſed nō eſt ita. sͣ. de p̄ſcrip. auditis. vbi de hoc. ⁊. jͣ. de capel. mona dilectus. qꝛ ꝑceptio pēſionis nec poſſeſſionē ꝓbat: nec dn̄iuꝫ. sͣ.de fid. inſtru. uiter dilectos. in fi. ⁊. ff. de acqͥ. poſ. ꝙͣuis. §. i. qꝛ alia eſtꝑceptio pēſionis: ⁊ alia poſſeſſio p̄ſentationis. ⁊ iō errauit legaturin ſentētia: credēs hoc ſufficere. ⁊ hec penſio ſiue cenſus pōt cōſtituia patrono in fundatiōe eccleſie de auctoritate ep̄i. xviij. q. ij. eleutherius. ⁊. jͣ. de iur ep̄a. preter ea. ij. ⁊ hͦ ante cōſecrationē eccleſie. poſt cōſecrationē nō pōt ei aliqd̓ onus imponi: qꝛ rei cōſecrate nō impōit̉ſeruitus. vt. ff. de ſerui. ẜuitutes. §. vl. ⁊ qd̓ humani iuris eſſe deſinitſeruitutē nō recipit. ff. coīa. predi. caueri. Io. ⁊ ꝑ talē ꝑceptōem nonfuit in poſſeſſiōe iuriſpatronatꝰ: cū hoc nō fuerit d̓ fructibꝰ iuriſpa.

ſed p̄ter iuſpr̄onatus pōt talis cēſus cōſtitui a ꝑr̄ono in ipſa fundatiōe. vtin. c. pre. eleutheriꝰ. ⁊. c. p̄terea. Quid intelligat̉ nomīe iuriſpa. colligit̉. jͣ. deiurepa. nobis fuit. o ¶ Intētionē .ſ. ꝙ fuerat preſentatus a vero patrono. vt dicit in fi. q ¶ Patrono. per hoc pat et ꝙ patronus de obligatiōe quā fecit excepit iuſpr̄onatus: alioqͥn trāſiſſet cū vniuerſitate. jͣ. de iurepa. ex litteris. arg. ff. deꝯͣhen. emp. in modicis. ſic⁊ in fundo vendito accedunt ſeruitutes ⁊ alia iura. ff. de contrahē. emp. ſiaqueductus. ⁊. l. ſequē. ⁊l. dolia. ⁊ ſic fundus dotalis trāſit cū vniuerſitate.ff. de fun. do. l. i. Sed aliarō eſt in ēptore vel feudatario: qͥ directū ⁊ vtile dominiū habēt in re: ⁊ aliudī creditore: qꝛ ſi ius pn̄tādi cōſiſtit in fructu: eo ip̄oꝙ creditor vtit̉ tali fructuexonerari dꝫ ꝙͣtitas debiti. C. de pig. ac. l. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ.de vſu. c. i. ⁊. ij. Sꝫ tal̓ fructus eſtimari nō pōt. ⁊ iōnō diminuit ꝙͣtitatē debiti. Itē nec alijs iuribꝰ vtitur creditor: niſi hoc cōuenerit. ff. de pig. ac. ſꝫ an vieitē qꝛ ſoluto pignore oīaiura tolluntur. ff. qui. mo.pig. vel hypo. ſol. l. i. ⁊. C.ſi pig. pignori datū fue. l.i. ⁊. ij. ⁊ ſic pn̄tatus ſolutodebito eſſꝫ de eccl̓ia remouēdus. qd̓ eſt ꝯͣ illud. xvi.q. vij. inuentū. ⁊. lvi. di. ſatis ꝑuerſuꝫ. ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. c. vlt. Item qꝛ creditorpeccat vtēdo pignore. ff.de fur. creditor. alias incipit ſi pignore. lꝫ .n. creditor rē ſibi obligatā poſſit locare. ff. d̓ pig. ac. creditortn̄ fructꝰ cōputabit ſibi in ſortē. jͣ. de pig. cū cōtra. lꝫ .n. in vēditōe omīa iuratranſeāt. ar. ff. de offi. p̄fec. vrb. l. i. in verſu. cū vrbē noſtrā. §. iij. nō tn̄ in obligatiōe generali veniūt q̄ ſpāliter nō obligarētur. ff. de pig. obli. ⁊. l. ſe. ff. depecu. qͥ peculiū. ⁊. C. q̄ res pig. obli. poſ. l. i. ar. ꝯͣ iſta .ſ. ꝙ fructꝰ nō diminuātſortē: qꝛ ẜuitus qn̄qꝫ inutilis eſt. ff. de ſerui. l. ei qui fundū. ſed ius pr̄onatusbene trāſit cū vniuerſitate: niſi ſpāliter excipiat̉. jͣ. d̓ iurepa. cū ſcl̓ꝫ. ⁊. c. ex lr̄isN cauſis. in ſimilibꝰ. ⁊ ſic pꝫ ꝙ diffinitiua ſnīa principis trahēda ē adcōſequētiaꝫ: ex quo alij ſimilit̓ iudicare dn̄t: ſꝫ interlocutoria nō. C. d̓ legi. l. iij. circa fi. ⁊. l. ſi imꝑialis. ar. ꝯͣ. ꝙ interlocutoria vim legis hꝫ. ff. qd̓ me.cā. metū. §. ſꝫ qd̓ p̄tor ait. qd̓ veꝝ nō eſt: niſi īterlocutoria in corꝑe iuris claudatur. ⁊ eſt ſimile huic. xvi. q. iij. licet. ber.¶ Nter monaſteriū. Caſus. vacāte mō aſterio ſancti leufredi: mōachi elegerūt quēdaꝫ de gremio ſui monaſterij ī abbatē: ⁊ dū peterēt cōfirmatione ſue electōis: monachi ſancti audoeni ſe oppoſuerūt dicētes illā electōneꝫ eſſe caſſandā ex eo ꝙ de mōaſterio ſancti audoeni fieri debuiſſet: quaredioc. ep̄s illā diſtulit cōfirmare. tādē ſuꝑ hͦ cā fuit cōmiſſa qͥbuſdā iudicibꝰad petitōeꝫ monaſterij ſancti leufredi: corā qͥbus iudicibꝰ ꝑtes litē ꝯteſtate fuerūt: ⁊ ꝓceſſuꝫ fuit in cā: ⁊ teſtes recepti fuerunt. demū monachi ſanctiaudoeni ad alios iudices lr̄as impetrarūt cōtinētes: ꝙ primi iudices erāteis certa rōe ſuſpecti. vn̄ ꝓpoſuerūt quaſdā exceptiōes friuolas ꝯͣ illos: qͣscū iudices admittere nollēt ipſi appellauerūt. iudices videntes ꝙ prime littere nō reuocabātur ꝑ ſecūdas ꝓceſſerūt in cā: nō obſtāte appellatōe eorū⁊ cōfirmauerūt electōeꝫ factā ꝑ monachos ſancti leufredi. vnde occaſioneappellatōis p̄dicte delata eſt cā ad dn̄m papā corā quo obijciebat̉ ꝯͣ ſentētiam: ꝙ lata erat a ſuſpectis iudicibꝰ: ⁊ ꝙ cā fuerat alijs iudicibꝰ delegata⁊ poſt appellatōem allegabāt etiā ſnīam q̄ prius lata fuerat ꝓ eis ſuꝑ qōeipſa. dn̄s papa auditis hincinde ꝓpoſitis: qꝛ cōſtitit ei ꝙ ſecūde lr̄e nō reuocabāt primas: tum qꝛ cauſe ſuſpitiōis friuole fuerūt q̄ debuerūt proponi āte litis ingreſſum. ⁊ iō renūciaſſe vidēt̉ eiſdē. Et qꝛ nec de ꝓceſſu nec depriuilegio ſe. ap. fecerāt mētionē: q̄ ſi fuiſſent expreſſa litteras nullatenꝰ habuiſſent cōfirmauit ſnīam a primis iudicibus latā: non obſtāte ſnīa que allegabat̉. qꝛ nec fuit oſtēſa dn̄o pape: nec primis iudicibꝰ: q̄ etiā ſi fuiſſet illis oſtēſa: nihilominꝰ ꝯͣriū ſtatuiſſent ea pꝰ poſita qꝛ nō valebat. ſi autē va