Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſententiam proferendam nihil dixerit: quid tenendum ſit ſe. duxiſtis ap.conſulendam. Cum autem in pleriſqꝫ locis in quibus copia prudentumhabetur id moris exiſtat: ꝙ omnia q̄iudicem mouent nō exprimāturᵍ inſententijs proferendis: vobis taliterreſpōdemus: ꝙ cū ex depoſitionibꝰteſtium predictorū conſtiterit ſententiā a iudice ſuo prolatā: propter auctoritateꝫ iudiciariā preſumi debētʰomnia legitime proceſſiſſe. Ideꝫ aſtorien̄. epiſcopo ⁊ abbaſancti iſidori legion̄. Ab eadem ſentētia pōt appellare ne dū reꝰ victus ſed etiā tertius cuius intereſt. ⁊ poterit ſentētia quo ad reum nil de ſuo iure docētem cōfirmari. reſpectu vero tertij rōabilit̉ appellatio īfirmarVUm ſuꝑ cōtrouerſia que interaurien̄. epiſcopū ⁊ monaſteriūcelle noue ſuper ſtatu ipſius vertebatur: pro epiſcopo diuerſe ſententie late fuiſſent nūcius oueten̄. epiſcopi ꝑeas oueten̄. eccleſiam leſam grauiterquerebatur: ad quā proponebat monaſteriumⁱ pertinere: ⁊ infra. Cum exparte monaſterij nihil ratiōabile fuerit propoſitum ⁊ oſtenſuꝫ: quare ſententia ꝓ epiſcopo ꝓmulgata debuerat irritari: eam quantū ad monaſterium duximus confirmandā: ⁊ infra.Mandamꝰ quatenus ſi ꝯſtiterit ap.pro eccleſia oueten̄. rōnabiliter interpoſitamᵏ ⁊ ad eam ꝓſequēdam nuntium eius infra tempus legitmū deſtinatū fuiſſe executio ſententie differatur: ne circa poſſeſſionē oueten̄. eccleſia detrimentū incurrat: alioqͥn ſicut ius poſtulat executōni abſqꝫ oueten̄. eccleſie preiudicio demandetur:cui que premiſſa ſunt nō preiudicāt:quominus ſuam valeāt conſequi rationem: cum res inter alios acta nonnoceatª regulariter alij iuxta cōſtitutiones canonicasᵇ ⁊ ciuilesᶜ.

m bertoldus miles curiā ſuāp. militi pignori obligaſſet: eodē. p. ſublato de medio. a. nepos eiªqui ſucceſſit eidē vacante eccl̓ia eiuſdeꝫ loci aſſerēs ꝙ iuſpatronatus cūvniuerſitateᵈ tranſiſſet in eum. d. clericum eiuſdem loci archidiacono adſupradictam eccleſiam preſentauit:qui de conſenſu epiſcopiᵉ ipſum inſtituit in eadem in poſſeſſionem euꝫ induci faciens corporalem. Predictusvero. b. dominus fundi. t. ſacerdoteꝫmemorato epiſcopo preſentauit: ſedipſum epiſcopus nō admiſit. Cū autem dictus. t. aduerſusᶠ memoratumd. ſuper predicta eccleſia depoſueritqueſtioneꝫ: remen̄. epiſcopus ap. ſe.le. iudicibus negociuꝫ delegauit: adquem cum atteſtationes vtrinqꝫ receptas per partes poſtmodum remiſiſſentᵍ: ⁊ prefato. d. cum ſuis atteſtationibus accedente: dictus. t. nec perſe nec per reſponſalem idoneum cōparere curaret: ipſe atteſtationibꝰ inſpectis clerici memorati ipſuꝫ ab impetitōne ſepedicti. t. ſentētialiter reddidit abſolutum: eidem .t. imponēsſilentiū ſuper eccl̓ia memorata. poftmodum autē idē preſbyter ad archiepiſcopi p̄ſentiam infra breueʰ tēpusaccedens iuſtam cauſamˡ abſentie allegauit. archiepiſcopus vero argentino electo ⁊ alte ſilue ⁊ tudertino abbatibus dedit ſuis litteris in mandatis: vt ſi iuſtam abſentie cauſam illeoſtenderet coram eis: p̄dictam ſentētiam nullius decernerentᵏ eſſe valoris: ⁊ cauſam fine debito terminarētalioquin facerēt ſentētiam obſeruari: verū dicto electo ⁊ p̄fatis abbatibus cōmittentibusˡ alijs vices ſuas:

āim ſui teſtimonij. vt. sͣ. de teſti. cū cām. vbi de cauſis mādat̉ inqͥri. ⁊. iiij. q.ij. §. itē ſolā. aliter enim nō ꝑuenit̉ ad veritatē. xxiij. q. vl. occidit. nec ſufficitteſti dicere ſe ſcire: niſi aſſignet cām ſciētie ſue cum multa ſunt genera ſciēdi.xxij. q. v. hͦ videt̉. qd̓ veꝝ eſt ſi teſtis interrogatꝰ fuerit. ſi vero interogatꝰ nōfuerit bene valet dictū eius lꝫ fuerit nude ꝓnunciatū. vt hic ar. ff. d̓ no. opę.nū. de pupillo. §. qui opꝰ.S Exprimātur. ſed nunquid iudex tenet̉ aſſignare cāꝫ q̄ ip̄m mouet in ſententia ꝓferenda. ar. ꝙ ſic.xxi. di. in tantū. ff. de his qͥno. infa. ait pretor. §. ignominie. C. de iudi. ꝓperandū. §. illo. circa. fi. ff. de cura. fur. ſi furioſus. §. i. qͥaoportet vt ſciat̉ qd̓ mouerit iudicē ad ſnīam ꝓferēdam: ad hoc vt ēptor poſſit agere de euictiōe. ff. deeuic. hͦ iure. ⁊. l. ſe. ad hͦ p̄tdici ꝙ iudex pōt appōere cām q̄ ip̄m mouet: ſi tamen nō appōitur bene tenet ſentētia. jͣ e. cū bertoldus. in fi. ⁊ hͦ vbi nō fuitappoſita. in cā vero appellatōis bene dꝫ apponi cāqͣre reuocat̉ prior ſnīa: vtper hͦ prioribꝰ iudicibꝰ nōimputet̉. ſic. sͣ. de fi. īſtru.cū iohānes. in fi. ⁊. jͣ. de pͥuile. cū oliꝫ. ij. ⁊ ſufficit reꝫfuiſſe redibitā: ſiue fueritin cā redibitōis ſiue non.ff. de edil. edic. qd̓ ſi nolit.§. in factū. ⁊ ita ſtatur ſententie iudicis: ſiue cā fuerit appoſita ſiue non. ſil̓iter in inſtrumētis alioꝝ p̄ſumūt̉ oīa eſſe ſolēniter acta: vt inſti. de fideiuſſo.vlti. ⁊ inſti. de inuti. ſtipu.§. ſi ſcriptuꝫ. ⁊. §. p̄terea. ⁊ff. de verb. obli. ſciēduꝫ. ſꝫin hoc ē dr̄ia: ꝙ ſi in īſtrumētis tabellionū nō expͥmitur cā nō p̄ſumit̉ ꝓ ip̄oinſtrumēto. sͣ. d̓ fi. inſtru.ſi cautio. ⁊. ff. de ꝓba. cū d̓īdebito. §. ſinaūt. al̓s aūtqͥ allegat ſolēnitatem ſiuecirca ſententiā ſiue circa īſtrumētuꝫ ip̄aꝫ ꝓbet. xxxi.q. ij. lotharius. in prin. ff.de publi. q̄cūqꝫ. in fi. vn̄ lꝫꝑ ꝟba inſtrumētorū nonappareāt inſtr̄a ſolēniteracta: poſſunt ꝓbari ꝑtſtes. C. de vſu. l. i. ⁊ sͣ. de teſti. ſignificauit. ⁊. c. albericus. ⁊ ſic ī maleficijs p̄ſumit̉ potiꝰ iniuſte factū ꝙͣ iuſte. sͣ. de p̄ſump. c. i. ⁊. C.de iniur. ſi nō cōuicij. Sꝫ nūqūid ꝯͣ talē p̄ſumptiouē admittit̉ ꝓbatio. dicoꝙ ſic. ff. de pac. iuriſgētiū. §. ꝙ fere. ⁊. ff. de ꝓba. cū d̓ indebito. §. vl. ⁊ sͣ. d̓ fi.iuſtrū. ſi cautio. Io. h Debēt. ſic. sͣ. e. cū inter. ⁊ sͣ. de elec. bone. i. ⁊ sͣ.de renū. in pn̄tia. arg. contra. sͣ. de proba. quoniā. vbi de hoc dr̄ ad fi.Um ſuꝑ. monaſteriū. ⁊ ita tenet ſnīa quo ad vnā ꝑſonā: ⁊ nō quo adaliā. ⁊ ſic vltīa volūtas defuncti deſtituta ſolēnitate iuris tꝫ quo ad filios ⁊ nō quo ad extraneū. C. fami. herciſ. l. vl. ⁊. C. de teſta. hac cōſultiſſima.§. ex imꝑfecto. arg. ꝯͣ. jͣ. de do. inter dilectos. ⁊. jͣ. de capel. mona. dilectꝰ. jͣ. eſuborta. ⁊ sͣ. de arbi. cū tꝑe. ⁊. xlix. di. c. vl. k Interpoſitā. ſed qͣre iſtecōpellit̉ ꝓbare ſe iuſte appellaſſe cū nō magis oneraret̉ ſi ꝯtra eū eſſet lataſnīa. ſꝫ ſi hͦ ꝓbabit nūquid caſſabit̉ ſnīa. Dicas ꝙ nō cogitur plene ꝓbare.cāꝫ appellādi: ſꝫ ſufficit ꝓbare ꝙ aliqͦ mō ſua īterſit. sͣ. de teſti. c. veniens. ij.

nec caſſabit̉ ſtatiꝫ ſnīa ſꝫ differt̉ executio ſnīe: ſi ꝓbabit ꝙ iuſte appellauerit. ⁊ poſtea admittet̉ tam ſuꝑ pͥncipali ꝙͣ ſuꝑ ſnīa. ſic. sͣ. d̓ teſti. veniēs. ij. qꝛ ꝑ ſnīam nō fit adhuc magnū p̄i udiciū: ſꝫ ꝑ executione. ſic. sͣ. de offi. deleg. ſuꝑ eo. ⁊ ita ſnīa inter alios lata nō obſtat alijtū tale qͣle p̄iudiciū fit alij: vt h̓ pꝫ. arg. C. de libe. cā iubemꝰ. Sed nōvr̄ ꝙ a ſnīa lata inter alios poſſit appellari. ff. de ap. aſen. in pͥn. īmo pōtvt hic pꝫ vt per appellationē executōdifferat̉. Sꝫ poneꝙ ſnīa mādet̉ executioni ꝓ ep̄o: nunqͥd ep̄ſ p̄ſtabit cautio nē eccl̓ie d̓ cellaꝙ ip̄aꝫ defendat ꝯͣouēten̄. Uidet̉ ꝙſic: qꝛ ſi duo petātrē ab vno victor p̄ſtabit cautōem ꝙdefendet victū cotra aliū. ff. de re vē.is a quo. ff. de peti.here. l. pe. ſꝫ h̓ nonē ita: qꝛ h̓ agit mōtantuꝫ eccleſia oueten̄. Io.a Noceat. litteralr̄a iſta ꝯͣdicit ſuperiori vbi dicit. neccirca poſſeſſionem⁊c. qd̓ dic̄ h̓ nō noceat. veꝝ eſt quātūad ꝓprietatē: ſꝫ ibiloqͥtur de p̄iudicioquo ad poſſeſſiōeꝫ⁊ ita nō ꝯͣdicit. ſi. Ce libe. cā. iubemꝰ.b Canonicas. sͣ.de fi. inſtru. īter dilectos. jͣ. e. c. pe. ⁊. jͣ.de do. īter dilectosc Ciuiles. C. res īter alioſ acta. ꝑ to.⁊. ff. de re iudi. ſepe.m bertoldꝰcū vniuerſitate. jͣ. de iurepa. ex litteris. ff. de ꝯtrahē.ēp. ſi aqueductus.⁊. l. dolia.e Ep̄i. alit̓ nō poſſet̉. sͣ. de offi. archi.cū ſat̉ꝭ niſi hēret hͦde p̄ſcripta cōſuetudīe. sͣ. de offi. archi. c. vlti. ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. ad hec.f Aduerſus. Sꝫ qualiter potuit iſte. t. agere cū ex ſola pn̄tatiōe nihil hēat iuris: īmo videt̉ ꝙ ꝯͣ ep̄m deberet agere ad intereē. jͣ. d̓ iurepa. paſtoralis. rn̄. bn̄ acqͥrit̉ ius pn̄tato a ꝟo patrono: lꝫ ep̄s eū nonadmittat. dūmodo ſuā volūtatē pr̄onus non mutet. ⁊ ſic pōt agerevt ſua pn̄tatio ꝯfirmet̉. vt h̓ pꝫ. ſicuti electꝰ pōt agere vt ſua electiocōfirmet̉. sͣ. de elec. poſtꝙͣ. ⁊. c. publicato. g Remiſiſſent. aſſignādo terminū ꝑemptoriū ad ſnīam audiēdam vt pꝫ in ātiqua: alias nō tenuiſſet ſnīa lata ꝯͣ abſentē. ff. q̄ ſen. ſine ap. reſcin. l. i. §. ex eoedicto. ⁊ ea q̄ aduerſus abn̄tes nō ꝑ cōtumaciā ſtatuūtur: nō teneC. qūo ⁊ qn̄ iud. ea q̄. ſꝫ h̓ tenuit ſnīa vt pꝫ ꝑ ſeq̄ntia: ⁊ ꝓpter t̓minūſtatutū ꝑeptoriū ad ſnīaꝫ. ſꝫ qꝛ ꝓbauit iuſtā cām abſentie reuocat̉ſnīa. vt. iij. q. ix. caueāt. b. h Breue. ⁊ ita vr̄ ꝙ mora poſſit purgari in iudicijs. ff. ſi qͥs cautōibꝰ. ⁊ ſi poſt tres. qd̓ locū hꝫ āte lit. cō