Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iaa. r

aduerſe parti defenſione legitimereſeruata Qd̓ ſi ſuper rebus immobilibꝰᵛ quiſquā cōueniatur/ qͥ eaꝫpoſſidet noīe alieno dꝫª ſtatim ī indicio dn̄m noīare certo dieruꝫ ſpacio a iudice finiedo eoqꝫ ad eiꝰ noticiā ꝓducēdoᵇ. vt vel ipſe veniēsvl̓ idoneū diriges reſpōſalē actorintentionē extipiatᶜ Si vero poſtempꝰ indultū qd̓ diſpoſitū ē noluerit adimplere tanꝙͣ lite que ingeritur ex eo die quo poſſeſſor ad iudiciū vocatꝰ eſt: ad interrūpendā preſcriptionē longi tēporis ꝯteſtataᵈdn̄m poſſeſſiōis iudex tribꝰ edictꝭlegitimis euocabitꝭ ⁊ tūc ipſo in eadem volūtate manēte negociū ſummatimᶠ examinās in poſſeſſionē ipſarum rerū actorē mittere nō tardabit omni allegatōne abſenti ſuperprincipali qōne reſeruataᵍ. Si aūtſuper perſonali actione ꝯueniatur(vel mittendꝰ ē actor in poſſeſſioneꝫmobiliū bonoꝝ ipſiꝰ vl̓ īmobiliū

ſi forte mobilia nō habeat ꝓ mododebiti deciaratiⁱ vel in cōtumacemeſt eccleſiaſtica ſnīa ꝓferenda: ita vtIdelicet ꝙ alterutra pena que magꝭtimeriᵏ debeat: iudex a prīcipio ſitcōtentꝰ: ad alterāˡ nihilominꝰ ꝓceſſurus: ſi hoc meruerit ꝓteruitas cōtumacis qui veniēs infra annū velpoſt annū: etiā audietꝭ iuxta diſtctioneꝫᵐ in alio caſu ſuperiꝰ anntatam.De iuramento calumnie.Honorius tertius. Clericus in cā eccleſie ſue iuramēiū calūnie p̄talteri cōmittere et per ſe iurare nō cogitur nec dꝫſine ſuperioris licentia.Nherentes veſtigijs p̄deceſſorū noſtrorū dicētiuꝫIgrauiores qōnesⁿ per ſmum pōtifice terminari: ⁊ infra ſLgibusº itaqꝫ cōperimꝰ eſſe cautuvnullꝰ clericꝰ iurare preſumat Alibivero reperit̉ ſcriptū vt om̄s principalesᵖ ꝑſone ī primo litis exordio

eo qui mit. in poſ. c. ijlſed ibi iudex noluit recipere eam in. c. paſtoral̓nullus fuit iudex cui poſſet vel deberet offerri.rhāran̄te ẜm ouoſaꝫ etthvena Uerus .i. vere incōſed nō incōmutapoſſeſſira annū tenet̉ reſtituere poſFeſſionētiꝫ eſtar. C. de preſcrip. xxx. vel. xl. an.Iſi quis emptiōis.poſſeſſorſſuperpiſſctaſt tūcgtatamē cōtrapiriuẜm iuraſe.sͣ. des etof. qdo. ⁊ cōtu. contuet̉ kita ēgu. ex eo qd̓ dicittituet̉/ ꝙ ante annuꝫ nō ſit verꝰ poſſeſſor. vt dictū ē ī pͥma notulaliter cōſtitute ab ipſo iudice ſipetat̉ ⁊ ſine fortę. jͣ.de eo qui mit. ī poſ.x. i. ⁊. ff. de dā. infe.ſi finita. §. ſꝫ ⁊ ſi qͥs⁊. §. ſe. ⁊ ar. sͣ. de of.or. paſtoralis. in fi.Ueriꝰ eſt ꝙ in realibꝰ actionibꝰ nonhabet locū ſcd̓ꝫ decretuꝫ niſi aliquisad cautelā illud impetret: qꝛ ſolꝰ tranſcurſus anni cōſtitiit aliquē poſſeſſorēmoverū. vt. sͣ. de of. or.paſtoral̓. ⁊. jͣ. de do.⁊ cōtu. cōtingit. In perſonalibꝰ vero ſcd̓ꝫ decretū locū hꝫ ſꝫ nō vniFformiter de hoc pleniꝰ dr̄ in p̄dicta decre. cōtingit.v Rebꝰnobililęcꝰ em̄ vr̄ in rebꝰ mobilibꝰ vbi nō vr̄ ꝓdeſſe noīaredicio cū habęat facultatē reſtituendi rem. ff. de reiY ven. officiū. iniris ē ēt in rebꝰ mobilibꝰ: qꝛ poteſt ⁊ dꝫ dn̄mnoīare in iudicvbi de cri agi oꝫ. aut̓. qua in prouīcia ſꝫ ī rebusimmobilibꝰ quas aliquis poſſidet noīe alieno vbi nullum ius hꝫ: ficōueniat̉ dꝫ ſtatim dn̄m in iudicio noīare. vt hic. C. vbi in rem act. l.ijſſi em̄ ius habet in remō ꝓdeſt dn̄m noīareꝫ qꝛ ipſe poſſet agereiure ſuo gͦ tenet̉ ſe defendere. ar. oꝑ. jͣ. de fi. inſtru. G. perpetuus/ pͥoſeſſor em̄ ſꝑ cōueniendꝰ eſt. xij. q. ij. quicūqꝫ. ⁊. xvi. q. i. in canonibꝰ. agu. jͣ. de ap. ad audientiā. ⁊ sͣ. de alie. iu. mu. c. i. ⁊. ff. qd̓ me. cā. l. ſi cuꝫexceptione. §. aliqn̄. ff. de noxa. de illo. ⁊. ff. de admi. re. ad ci. perti. imperatores. §. ilar. ꝯͣ. xij. q. ij. de rebꝰ. ⁊. ff. de ſer. cor. in hoc. ⁊. ff. de contrahen. emp. l. vlti. §. luciꝰ. ff. de bis que in frau. cred. qui a debitore.ar. jͣ. de preſcrip. auditis. ⁊. xvi. q. iij. inter memoratos. Debet ſtatim .i. ante libelli oblationē vel ēt poſt anteꝙͣ rn̄deat tenor iſtiꝰ. §. ponit̉ quaſi de verbo ad verbū. C. vbi in rem actb Producēdo. per illū qui in iudicio dn̄m noīauit.c Excipiat .i. ſuſcipiat ꝭ ſic. xxiij. q. v. nō eſt noſtrū. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. imper.um. ⁊. jͣ. de plus peti. c. vno.d Cōteſtata .ſ. ne currat preſcriptio poſſeſſori qm̄ p̄ſcriptio poſſeſſoris interrupta ē per hanc denunciationēlꝫ videatur lis qͣſi conteſtata nō tamē actor audiret̉ volēs producere teſtes ſuper proprietate ac ſi lis eſſet cōteſtata: qꝛ illud locū habet qn̄ lis eſt vere cōteſtataper narrationē ⁊ rn̄ſioneꝫ ſed hic nō eſt vere cōteſtata: ſꝫ quaſi qͥuad interrūpendam preſcriptionē. vt hic dicit.e¶ Edictis .i. citatiōibꝰ ad domū eius miſſis. jͣ. de.jͣ. de⁊ contu. capſue. ⁊. c. vltimo.f Summatim ſic. C. vbi in rem ac. l. ij. ⁊. ff. vt in poſ. lega. ſi is a quo⁊. ff. de carbo. edic. l. iij. §. cauſe. ⁊. C. de bo. auc. iu. poſ. aut̓. ⁊ qui iurat. ⁊ dic ſummatim .i. ſemiplene. Nō em̄ ſtatiꝫ iudex ꝑꝑ cōtumaciāalteriꝰ partis cōſtituit preſentem poſſeſſorē vl̓ etiā mittet eū in poſſęſſione cā rei ſeruāde niſi aliquā videat prīo preſumptioneꝫ pro eoqꝛ poſſet eē ꝙ actor calumnioſe peteret. Unde iudex primo recipiet ab actore iuramētū de calūnia. ff. de carbo. edic. l. iij. §. cauſe. ⁊ ſicobſeruat̉ ſ iſtud iuramētū ſufficiet: ita ꝙ aliud vlteriꝰ nō preſtabit.ſi reꝰ īfra ānū redirꝫ volēs ī cā ꝓcede̓. ar. ff. ad exhi. theſaurꝰ (vn̄ petꝫcodla V2I8

Iab actore iudex vt ſuꝑ hͦ .ſ. ꝙ nō calūnie cā petat hͦ exhibeat calūnie iuram̄tum. ff. ad exhi. theſaurꝰ. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. litteras ⁊ sͣ. de elec. cū dilecti nōem̄ dꝫ iudex feſtinare ad miſſionē faciendā/ qꝛ ſi reꝰ ꝓbabit iuſtā abſentiecām reſtituet̉. ff. de dā. infe. ſi. finita. §. itē ſi̓ forte. ⁊. jͣ. de re iudi. cū bertold⁊ ſic obſeruat̉ hodie d̓ factor iſtd̓ iuramētū ſufficiet ita ꝙ alid̓ actor vlteriꝰ nō preſtabit ſi reꝰ īfraānū redierit volēs ꝓcedēin cā: vt sͣ § ℟ ſꝫ in cāuhmōi. §. iterum iurabit actor tanꝙͣ reꝰ/ qn̄ cōuenit̉(qꝛ primo iurauit vt actor(poſtea vt reꝰ/ ⁊ idē ē ſi pꝰannū agē. velit qͥ pͦ ꝯueniebat̉ ẜm ꝙ ē ī cāu hꝰ. § Reẜuata ſꝫ ꝙͣdiu reſeruabit̉ qō ꝓpͥetatis ſꝫcanones vr̄ ꝙ ꝑpetuo cūres ſic facta ſit litigioſa.⁊ debeat Phͦ dubitarede iure ſuo Ddico ꝙ in cāuiſto bn̄ pōt p̄ſcribe̓ qꝛ bonā fidē vr̄ hr̄e qꝛ credit rēad ſe ꝑtinere cū ēt iurauerit ꝙ nō malicioſe ſeu ꝑalcalūnia petit reꝫ illā ⁊ iōſinp̄ſcribere p̄t ⁊ iuſte poſſidet qͥ auctore p̄tore poſſidet. ff. de ac̓. poſ. iuſte.dā dicūt ꝙ in caſu iſtomum ꝑin prioriſeruat̉ qō ſuperIibusoſſeſſione vſqꝫ ad annūiullꝰexabſenti lſꝫ priꝰ dictū veriero reperus credo ⁊ abſolute dr̄ hͦnā ſicut reẜuat̉ ius ſaluūpalesᵇ ꝑſonpoſſeſſionis vſqꝫ ad annū in. §. ꝓxi ſicut ibi expreſſe hͦ dr̄ ita h̓ diceret̉ ſi hͦ eēt veꝝ SSꝫ q̄ ē rō qͣre ibi audit̉ vſqꝫ ad annūſuꝑ poſſeſſiōe h̓ vero ſtatī ē verꝰ poſſeſſor: nec audit̉ vſqꝫ ad annū ſuꝑ poſſeſſiōe Rō illa ꝯſueuit aſſignari: qꝛ maior cōtumacia p̄ſumit̉ in caſu iſtoꝙͣ in pͥori qꝛ ꝑ plures citatiōes vocatꝰ ē ⁊ plꝰ cōtēpſit pͦ em̄ vocauit colonū ⁊ colonꝰ denūciauit dn̄dpꝰ quā denūciationē citat dn̄s edictis legitimis ⁊ iō plus punit̉. ⁊ ſufficit legiſlatorē ita voluiſſe. ſic eī ē ſcriptū I. qͥ ⁊a qͥbꝰ ꝓſpexit legiſlator. ⁊. vi. q. iij. ſcriptū eſt in lege ergo ita tenendū eſt.h Uel īmobiliū oc ordine iudices ſnīaꝫ exequēt̉/ vltimo ad actōes deauc.iu. poſ aut. ⁊ qͣutat?ʰºr. Dga: qꝛ hͦ ſolū bn̄ agit̉ ⁊c. xxiij. q. v. ꝓdeſt (ar. ꝯͣ. sͣ. d̓ of. deleg. ſane. ⁊. c. paſtoral̓. i. rn̄ ſꝫ ibi ſoluit̉. l Ad alterā (qꝛ creſcēte ꝯtumacia creſce̓ dꝫ penaff. de pe. relegati ſic gͦ due pene ab initio nō ſūt īfligēde. sͣ. de iudi. at ſi clerici ay. ꝯͣ. xvi. q. i. ſtatuimꝰ. m Diſtīctionē ſꝫ nō vr̄ ꝙ diſtīctio facta inreali actōe locū poſſit in ꝑſonali br̄e lꝫ lr̄a hͦ īnuatꝭ qꝛ debitor p̄t recuparepignora ſua qn̄cūqꝫ venerit: dūmō nō ſint diſtracta. C. de diſtra. pi. ſi priꝰ.creditor eī nullo tꝑe p̄ſcribit rē ſibi obligatā pignori. ff. d̓ vſuc. nō ſolū. §.q̄ pigͦrij ⁊. l. pignori. qꝛ creditor ꝙͣtū ad hūc caſū nō poſſidet pignꝰ. ff. qͥ ſatiſda. co. ſciēdū. §. creditor Et ad hͦ dixit Io. ⁊ bn̄ qꝛ creditor pꝰ ānū nō efficit̉ poſſeſſor ꝙͣtū ad vſucapionē ſꝫ tm̄ pꝰ ānū hꝫ cōmodū poſſeſſiōis: ī hͦꝙ cū priꝰ teneret̉ ꝓbare pecūiā quā petebat eē debitā pꝰ ānū ēt trāſfert̉ ꝓbatio ad reū vt tc̄ aduerſariꝰ teneat̉ ꝓbare illā īdebita: ⁊ ſic efficit̉ petitorde poſſeſſore. ar. bo. ad hͦ. jͣ. d̓ ſolu. is q Laurē. dixit ꝙ huic ſeruat̉ qō poſſeſſiōis ⁊ ꝓpͥetatꝭ qͦuſqꝫ p̄ſcriptū ē iuri offerēdi. ar. C. de p̄ſ. xxx. vl̓. xl. an. cūnotiſſimi. §. cū illd̓. ꝟ. eodē iure niſi ex ſecūdo decreto res ſint ei iā ꝓ debito aſſignate vl̓ diſtracte: al̓s ad. xxx. ānos recuꝑet res ſuas oblato debito(dicas ꝙ debitor ſꝑ audit̉/ qͦuſqꝫ p̄ſcpͥtū ſit volēs recuꝑare rē ſuā reſtitutisexpēſis ⁊ p̄ſtita cautōe iudicio ſiſti niſi pignora diſtracta ſint: vl̓ inſolutūdata auctoritate iudicꝭ: vl̓ ẜm legē cōuētōis diſtracta vt dicit lex p̄dicta:ſi priꝰ Eita īfra ānū ⁊ pꝰ ānū veniēs reſtitutꝭ expēẜ p̄ſtita cautōe ꝙ iuri parebit recuꝑabit res ſuas ſiue ꝯfiteat̉ debitū ſiue neget. C. d̓ bo. au. iu. poſ.aut̓. ⁊ qͥ iuratꝭ ⁊ qd̓ dixit iuxta diſtīctōꝫ ī alis ⁊c. ſic ītellige iuxͣ diſtīctōeꝫ .i.ẜꝫ pͥᵐ mēbꝝ diſtīctōis ī qͣ tm̄ ſil̓itudo notat̉/ ⁊ nō iuxͣ ẜꝫ. q. d. ſic̄ ibi veniēſīfra ānū ī reali actōe audit̉ p̄ſtita cautōe: ⁊ reſtitutꝭ expēẜ recuꝑat poſſitaīꝑſōali actōe ſiue īfra ānū ſiue pꝰ ānū veniat recuꝑat res ſuas dū tn̄ caueat iudicio ſiſtik reſtituat expēſas: vt ſic notet̉ ſil̓itudo tm̄ ī hͦ cau. ⁊ ī illo cūan̄ ānū ꝯtumax īuēit̉ ita ꝙ ſil̓itudo nō trāſeat ad aliū caſuꝫ pꝰ ānū. et