Tiber
ſubeant iuramētū calūnieq (propi̓Fqd̓ pleriſqꝫ venit in dubiūbvtrū clecꝭ inſiurandū preſtare debeat autalij hoc officiū delegare qꝛ illud cōſtitutionis edictū vbi clerici iurāreꝓhibent̉ a marcoIuſto de conſtantinopolitanis ciericis ꝓmulgetuꝫ fuiſſe videt̉ ſidcirco ad alios nōcreditur pertinere Vt ergo dubietas iſta auferat̉ ẜm deciſionem filijnoſtri. H. quondā imperatoriſ ciſunt verbaʳ heceiꝰ itaqꝫ interpretationē corroboramuſ diui marciꝰcōſtitutioneꝫ ita interpretari debere decernimꝰ (vt ad oīmᵗ eccleſiariclericos generaliter ꝑtinere iudiceturꝭ Nā cū imperator Iuſtinianujdecreuerit vt canones patrum vimleguꝫʸ habere oporteat ⁊ in nōnullis patrū canonibꝰˣ reperiat̉ (vt clerici oīno iurare nō audeant dignieſt vt totꝰ clericalis ordo a iuramēto calūnie preſtando ſit immunisPreterea ſtatuti prīcipisª tenor talis eſſe dinoſcit̉ (nosᵇ itaqꝫ diuine⁊ humane legis intentōne ſeruatadecernimus imperiali auctoritaIte irrętractabiliter diffinimꝰ (vt nōep̄s nō preſbiter nō cuiuſcunqꝫ ordinis clericus nō abbas nō aliqͥsmonachꝰ vel ſanctimonialis in cāquacūqꝫ ſeu cōtrouerſia criminaliᶜſiue ciuili iuſiurandū cōpellat̉ qualibętratione ſubixeſſęd alijs. idoneis defenſoribꝰᵈ:pgire eceleſie
ſue nouerint hmōi officiū liceat delegare verū cū hac moderatiōe: vtep̄s incōſultoᵉ ro. ponti wvel quiſqꝫclericꝰ inconſulto prelato ſuo minime iurare audeat Oībus aūt ep̄is⁊ vniuerſo clero ita cuſtodire hͦ ꝓbere mandamꝰ. vt ſi quis in illā comiſerit veniam ſibi deinceps nouerit denegari¶ Idem ordinatori ec. ſubdi. ⁊ magiſtro omnibono.¶ In ſpiritualibꝰ cauſis de calūnia nō juraturſed hodie corrigit̉ ꝑ. c. iti. li. vil vbi ſtatꝭiſtis cauſis iuretur. (5Itteras: ⁊ infra Sane ro. ec.iuhis caſibus in quibꝰ de eccleſijs decimis ⁊ rebusᶠ ſpiritualibus tātū agitur iuramētū calūnie:nec dare nec recipere conſueuit eoꝙ tales cauſe nō ex legum diſtrictōneᵍ: ſꝫ ex canonū equitate fine debitu ſortiunt̉ canones aūt iuramētum calumnie in hmōi cauſis nulliprorſus indicūtꝭ vnde contentione.e iuramento calumnie preſtandaªAlmiſſa: ad vlteriodiſcretio yr̄aprocēdat. Vl̓. .V. ElxhB¶ Eugenius papat 6bv¶ Iurari pōt de calūnia ꝑ principales ⁊ ꝑ ico onomos cām notam habentes.xxvi ¶ N ꝑtractādis bcanẜ ſacramēAtuꝫ calumnie nō paſſim p̄cipimus exhiberi (ſed cauſe ⁊ principalium perſonarum qualitate inſpecta: qn̄qꝫ per ipſas principalesˡ percai
Aclores canſadictū eſt. sͣ. de of. deleg. qd̓ tranſiatigne.Legibꝰ C. de epicūclericis. ꝟ. ꝙ ſPrincipales. C. e. ti. aut. principales Gqͥ ¶ Calūnie iuramētū In iuramēto calūnie quinqꝫ capitula cōtinent̉ .ſ. qcredat ſe bonā cām hr̄e (interrogatꝰ nō negabit qd̓ verū eē credit nec vtUſtienter falſa ꝓbationeſ ⁊ꝙ dilationē nō petat inIfraudē (nec dedit nec daibit nec ꝓmiſit nec ꝓnItet aliquid pro hac cā (niſi illis perſonis quibꝰ leIti. l. ij. circa prin ſ in auit.ges dare permittūtprincipales. ⁊ ī aūt̓. vt liigā. iurent. in prin. col. ix.ꝓde verſus. Illud iurA ꝙ lis ſibi iuſta vidqueret̉ verū nōNil ꝓmitibatio d̓dilar ¶ Uerba ſūtb illo lotaqꝫlum lonibi. corriuscleri. cū clericis. ꝟº q ſi¶ Ad oīm eccleſiaruꝫ ar.ꝙ vni cōcedit̉ ad conſequentiam trahi pōt a ceIteris ſ qd̓ vni cōcediturnulli degandū eſt. xvi. qt. v. diſtī. adeius vero. in fi. de conſe.di. iiij. proprie. l. di. ⁊ purgabit. C. de fideicō. l. penul Ar. ꝯͣ. xvi. q. i. hinc ēl.⁊. vij. q. i. petiſti Sol̓. qd̓vni iure cōi ꝯcedit̉ trahipōt ab alijs in exempluꝫ⁊ nulli debꝫ denegari. v.diſ. ad eius vero qd̓ vero per priuilegium alicuicōcedit̉ nō extendit̉ ad aios. ⁊ ſic ītelligit̉. xvi. q.i. hinc etiam. ⁊ xxvi. q. ij.v5n exemplo. ⁊. ff. de conſttpttettteae ſag. vv.y ¶ Uim legum. in auten. d.propri. epiſ. §. illud. col. vi.iureiul ⁊nrp̓s. ⁊j ſiquisx ¶ Canonibꝰ. xxij. q. i. in nouo. ⁊hiter. xxij. q. v. c. vlti.Principis. ſcilicet henriciꝰdasquaQbNos. ſcilicet henricus.c ¶ Seu criminali Hic colligit̉ ꝙ in criminali cā iuramentū de calūnia ſieſtandū. ar. C. e. ti. l. i. vbi dicitur ꝙ in oībꝰ cauſis vbi probatio requirit̉Ueſt iurandū de calūnia. vt. C. de fide inſtru. l. vlti. x.tra. īſtide publi. iu. in prin. ⁊. ff. de bo. eo. qui mor. ſibeſt innon oba differētia ⁊ diuerſitas eexcedisnā ẜm hoc nec lis cōteſtaret̉ nec libellꝰ daret̉ſa criminali ſed oīno aliter ꝙͣ ciuiliter deberet tractari Gō valet cauſaquā quidā aſſignāt ꝙ in criminali tranſigere liceat. Et ideo iuramētū decalumnia nō exigit̉. Nā ſacramētū de calūnia trāſactionē nō excludit: necab eo excludit̉: qꝛ ꝙͣuis licitū ſit reo tranſigere nō tamē ſequit̉ ꝙ liceat eiꝰfalſa inſtantia vti (nā jdē diceres ẜm hoc in pecuniaria cā/ ſimiliter ſoluit̉7 illud. ff. de bo. eo. qui mor. l. i. vbi dicit̉ ꝙ in cauſa ſanguinis liū eſt cſt ī halibet aduerſariū ſuū corrūpere: ⁊ ita licitū eſt ei montirſententia ꝙ in cā criminali de calūnia ſit iurādū ſ⁊ in⁊cretaAem pro ſeed qualiter clericꝰ pōt hoc iuramētū alijs delegare in cā ciuili ſſiue criminali cōtra illa iura que dicihrcita cimiaſt feiteruēit Iiuramētiſtare ⁊ cōtra illa que dicūe quācquratoSicicit. vt clerici ēt in cā