Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

tur de ſpūali ꝯiugio cōtrahēdo: isqui eſt in prelatū electus ꝑ ſpaciūſex mēſiū expectet̉ niſi penſatis negotioꝝ circūſtantijs per ſuperiorisꝓuidentiā magis vl̓ minꝰ fuerit expectādusª. Si autē de carnali cōiugio ſit agēdūᵇ tādiu alterūter cōlul̓gū expectep donec de ipſiꝰ obituvęriſimiliter p̄ſumat̉ᶜ. qꝛ cū ſine culpa ſit abſēs vt ſi captiuitate vl̓ egritudine aut alio iuſto impedimētoforſitan teneatur/ aut etiā ꝓpriaſſꝫnō malicioſaᵈ volūtate in remotispartibꝰ morā faciat vt de facili velin breui citariᵉ nō poſſit ei qͥdē p̄iudicari nō dꝫᶠ cū habeat forſan exceꝑtiones legitimas ad intētionemcōtrariā elidēdā eo nequaꝙͣ obſtāte ꝙ d̓ lapſu carnis poſſit opponiᵍ

F6Oqm in cōiugio caſus multiʰ occurrūtꝭ in qͥbꝰ cōiuges ſine culpa ſꝫ nōſine cauſa cōtinere cogunt̉. Sunt.⁊ alijᶠ caſus ſimiliter ſpeciales in qͦbus abſqꝫ litis cōteſtatōe legittimepoſſunt teſtes ꝓduci vt qn̄ exceſſuum inquiſitioᵏ vel teſtiuꝫ publicatioˡ imminet faciēda. In alijs vero caſibꝰ prudenter eſt attendēduꝫ(ytrū cōtumat̉ reaſi actioneᵐ) an ꝑſonali cōueniat̉. Si reali mittēduſꝫeſt actor in rei petite poſſeſſionē: vttedio affectꝰⁿ reus veniat reſpōſurus/ Qui ſi venerit infra annū: iudicio ſiſti preſtita cautiōeº ac exhibita ſatiſfactiōe cōgrua expenſaruꝫᵖpoſſeſſionēq recuperet. Qd̓ ſi cautionē offerre neglexeritꝭ īfra annūactor poſt annū verusᵍ cōſtituet̉ᵗ

ωAjpovel in aliquo loco vbi apparet manifeſte: qꝛ nō latitaelatꝰ illiꝰ ipſuꝫ legitime monere dꝝ vt ad ſuā eccleſiā reuertat̉ infra tp̄s cōueniēs ẜm locoruꝫ diſtātiā ⁊ tꝑis qualitatē ab ipſo prelatotendū/ ꝙ ſi nō venerit pterit poſtmodū ſuo beneficio ſpoliam oſtendat quarevenire nō poſſit. jͣ. de cleri. nō reſi. int. ⁊. c. vlti. jͣ. de appella. ꝑuenit. ij. Ue ſi alias de licētia prelati ſui ſe abſentatvſqꝫ ad certū tempꝰ ſibiſtatutū infra qd̓ reuerta(tūc ſi non reuertat̉ ad terminū ep̄s pōt illū pͥuareb̓n̄ficio officiolniſicā impediat̉. ⁊ ſiquit̉illud capitulū. vij. q. i. p̄ſentiuꝫ Dico tamen ꝙ ſªue clericꝰ ſit abſens de licentia ep̄i ad certū tp̄s ſiue preter licētiā ep̄s ſemper ipſuꝫ pͦ monere debꝫ/vt redeat: ꝑ iura predicta.jͣ. de cleri. nō reſiden. c. inter. ⁊. c vlti. ⁊. jͣ. de ap. pes nō teneret ſēuenit.tentia lata cōtra abſentēnō vocatū neqꝫ citaturZ iura antiqua q̄tur ſic intelligunt̉.eſt ꝙ clerici ab ecclſuis abeſſe nō debēt tn̄ ſihoc cōtingat taliter ſunt vocādi anteꝙͣ ſpolient̉ ⁊⁊ ita ſeruandum eſt circaeos qui cōparent ⁊ citari poſſunt. Si vero neſcitur vbi ſint nec citari poſunt perſonalit̓ trine citationis edictū apud eoꝝ eccleſias publice proponat̉ vt reuertāt̉ ⁊ ſi vltra ſex mēſes venire diſtulerint ſuis beneficijs poea ſpolient̉. jͣ. de cleri. nō reſi. ex tue E ſic qualitercūqꝫ ſit aliquis abſens ſidebet citari p̄dicto modo. Itē vr̄ ꝙ melior ſit cōditio illoꝝ/ qui malicioſſe abſentāt ꝙͣ cōditio illoꝝ qui cōparent/ ⁊ citari poſſunt perſonaliter: qꝛilli habēt ſex mēſes liſti citant̉ ad arbitriū p̨̄lati vel ad mēſem vel duos: vl̓plures vel minꝰ ẜm ꝙ requirit̓ ⁊ exigit diſtatiā locoꝝ ſed illud cōtingit (qꝛneſcitur vbi ſunt: qꝛ pōt eē ꝙ ſunt multūoti vel impediti nec in breuꝰpoſſunt per cōſanguineos vel amicos reuocari Et iō maiꝰ tp̄s ⁊ certudatur eis: vltra qd̓ eccleſia vacare nō dꝫ. jͣ. de cōceſ. preben. nulla ⁊ hͦ locūꝑabet in his clericis ⁊ p̄latis qͥ iā cōfirmati ſunt k poſſeſſionē diutius habuerūt vl̓ etiā cōſenſerūt De his vero qͥ ſolūmodo electi ſunt nec confirmationē vl̓ poſſeſſionē habuer̄tꝭ teneas qd̓ hic dr̄. qꝛ expectāt̉ ꝑ ſex mēſesplus vel minꝰ ẜm ꝙ viſuꝫ fuerit ſuperiori: cū per cōtumaciā nō ē abſens. Si vero ille qui accuſabat electionē aut excipit contra electū nō cōpareat anno elapſo: electꝰ pōt cōfirmari. ff. de mu. ⁊ ho. reus. Sed nō credo ꝙtantū ſit expectandꝰ īmo ſuperior p̄figit ei certū terminū infra quē cōpareat ꝓſecuturꝰ intentionē ſuā alioquin cōfirmabit euꝫ. jͣ. de accu. licꝫ. ⁊. jͣ. deSclā. deſpon. cum inhibitio. ⁊. jͣ. qui matri. accu. poſ. cū in tual hoc totū expeditū eſt. sͣ. de elec. ſtatuimꝰ ſſꝫ in epiſcopatu dant̉ accuſatori tres mēſes.in aut̓. de ſan. ep̄i. §. ſi qͦuis āt. col. ix ſed potius iſta in arbitrio ſuperiorisꝯſiſtūt jͣ. de do. ⁊ cōtu. cū olim. cōtra (ſed ibi ſoluit̉ ſi vero ꝯͣ prelatū abſētem agat̉ criminaliter vel ēt ciuiliter ꝑ denunciationē alicuiꝰ: tūc citat̉ vtveniat ad defendendū ſe ſi nō veniat excōicet̉ ꝑꝑ cōtumaciā ⁊ expectabitur ꝑ annū: ⁊ poſt annū ꝓcędat̉ cōtra ipſuꝫ ſuꝑ bonis hnō ſuꝑ crimīe: ẜm ꝙEtrādit̉. xi. q. iij. rurſus. ⁊. c. quicūqꝫ. ⁊. jͣ. de do. ⁊ cōtu. veritatis. vbi de hoc.a Expectādꝰ ſpōſtmodū ꝓcedit̉ cōtra eū ⁊ recipient̉ teſtes ⁊ diffinitiueꝓcedet̉ vl̓ aliꝰ eligat̉ ſi nō vult cōſentire nil ei opponit̉. Sit agendū. cū nō ſit abſens per cōtumaciam. box Preſumat̉. per famā qꝛ ſenex erat vel etiā qꝛ in acie fuit nec redijt: p̄fumit̉ ꝙ his caſibꝰ ſit mortuꝰ E ſi cōtrahat credēs ita: excuſat̉ ab adulterioetiā ſi viuat ꝑꝑ ignorātiā. xxxiiij. q ij. cū per bellicā qꝛ nō cōmittitur adulteriuꝫ ſine dolo. ff. de adulte. l. penul vyl̓ ſi receperat litteras illoꝝ cū quibꝰmilitauit. C. de repu. auten. hon̄ dicit̉ ꝙ nō dꝫ cōtrahere niſi pͦ ſit certa de morte ipſiꝰ. jͣ. de ſecū. nup. d̓s. jͣ. de ſpon. in preſentia (ſed̄ ſatis certūeſt illi per ſolas hmōi violētas p̄ſumptiones poſtꝙͣ aliquāto temꝑe duOxerit expectādū forte per annū vl̓ ēt quinqꝫ annis. vt ī p̄dicta aut̓. hodieMalicioſa. iiij. q. iij. jtē is qͣ nō detractādi cā.e¶ Citari nō poſſit (ſi nō pōt citari cōtra ipſuꝫ ꝓcedi nō pōt Et ſic ē arg

ſitio facta: licet nō ſit inuentꝰ. jͣ. de do. ⁊ cōtu. cām. ⁊. c. vlti. x j. p.jri. nō reſi. ex tue. ⁊. vij. q. i. preſentiū. ⁊. C. de iudi. ꝓperādū. §. noff. de euic. ſi ideo. §. pn̄ti. ⁊. l. ſi dictū. §. ſi pn̄te kh̓ verum ē qn̄ maliooſe ē abſens al̓s nō procedit̉ cōtra eū ꝙͣtū ad cām Non debet Ur. ꝯͣ. jͣ. qui fi. ſint legꝭ perlauēuꝫ ipr agebat̉ fntsle an eſſet legitin(vel nō ſ nō conabiIhel illeſit requiſitꝰ: vt imuit̉. CCōma. accu. poſ.la corrigit̉ per Preterea ille fuiAſenſ culpaſuapter maleficiuꝫcōmiſerat bendepreiudicat̉(⁊ ſic differt caſule ab iſto ⁊ ibi ſoluiturg Opponidet tacite qōceret aliquis:lier tm̄ ꝯpellpectare: īciderꝫte in fornicati(⁊ papa reſpōdet adhoc.h Caſuſml̓ribitalter de fidelibus labat̉ in hereſim. jͣ. de diuor. ꝙͣto (vel ſi alterogum incidat̉ el ſi mulier impotēs caſu reddat̉ ad rexxxij. q. vij. illi qui ſani vl̓ ſi alter furioſus factꝰ ſit. xxxij. q. vi.rioſus ⁊. c. hi qui vel ſi in captiuitate alter teneret̉. jͣ. de ſpon. in p̄ſentia vel ſi vir incidat in caſuꝫ lepre. jͣ. de cōiu. lepro. c. i. Sunt ⁊ alij aliū caſuꝫ habes qn̄ agit̉ de bono eccleſiaſtico obtinēdo in decre. noua. jͣ. de eo qͥ mit. in poſ. ca rei ſer. eū qui. Inquiſitiok hoc cū ē abſens ꝑ ꝯtumaciā ille ꝯͣ quē fit inquiſitōde accu. qualiter ⁊ qn̄. ij. §. dꝫ. ⁊. jͣ. de ſimo. lꝫ heli.l¶ Publicatio hoc tūc fit qn̄ aliquis timet ꝙ ſibi in poſterū ſuꝑ alquo cōtractu cōtrouerſia moueat̉ tūc pōt petere a iudice vt teſtesinterfuerūt negocio publicent̉ .i. eoꝝ dīcta redigant̉ in publicaꝫ fmā ad eternā rei memoriā. jͣ. de teſti. ſignificauit. in aut̓. de teſti. §. pecol. vij⁊ in hoc caſu oēs teſtęs recipiunt̉ ſiue ſenes ſiue debiles ſiuiuuenes: ⁊ ſtatim publicant̉ ⁊ in hoc eſt differētia inter hanc receptonē ⁊ illā de qua premiſit in principio capituli qꝛ ibi recipiunt̉ tāiūſenes ⁊ infirmi vel de quorū abſentia timetur ⁊ illi non ſtatiꝫ publicantur. vt ibi dixi.m Actione reali duo ſunt genera actionū aut ſunt in rembutin ꝑſonā (qͣliter hͦ ſit intelligendū tradit̉ bn̄. inſti. de acti. in pril̓i.n Affectus tediū erit in hoc ca ſu qꝛ actor miſſus in poſſepellet reū de poſſeſſione⁊ erit poſſeſſor ⁊ ꝑcipiet fructꝰ ⁊ conſerusbit eos. jͣ. de ſequeſtra. c. ij. ⁊. iij. E ſi reꝰ venerit infra annū p̄ſtita caltione iudicio ſiſti recuperabit rem cū fructibꝰ deductis expenſis. vjͣ. ſequit̉ ſed in ꝑſonali actione tediuꝫ erit qꝛ cū cultura ſpectet ad eotumace ille miſſus erit cū eo in agro: vt cuſtodiat fructꝰ ne ille cōſumat illos. ff. vt in poſ. le. is cui. §. qui legatorū ff. de dam. infe. ſi ſūnita. §. ſi quis autē d̓ hͦ dicet̉ pleniꝰ. jͣ. de do. ⁊ cōtu. cōtingio Cautione (ex eo ꝙ dicit ſimplici cautione vr̄ ſufficere nuda caltio. C. de ver. ſi. ſancimꝰ ſſꝫ nō eſt verū ſimo ſufficiētē p̄ſqueſtra. ad hͦ. in fi ita pignora vl̓ fideiuſſores. ff. man. ſi mādatōlti k. ff. de fideicō. liber. l. ergo. §. adijci. b.p Expenſaꝝ pͦ gͦ dꝫ ſatiſfacere in expenſid anteꝙͣ audiat̉ hpel abuatur. ſic. C. de bo. auc. iu. poſ. aut̓. qui iurat. C. de iudi. ſanciinꝰ. C. qͥmodo ⁊ qn̄ iu. aut̓. qui ſemel. Poſſeſſionē recuperet gͦ vr̄ ꝙ eā amiſerit/ ⁊ ſic alterꝭ erat verusA expore polpoſſeſſor qd̓ ē cōtra nos. . a..i. i.jſeſſionem .i. detentionē poſſeſſionis recipiat quā ille habebat et talis poſſeſſio eſt factik nō iuris ⁊ ymaginaria vel dic recuperet. ꝓ ſetineat verā poſſeſſionē quā nō amiſit. fi. iij. q. v. qu⁊ ſuſpecti. xxvijq. ij. priuſꝙͣ. in fi.r Neglexerit (nec ſufficit offerremniſi eam preſtet. jͣ. de eo qui mit. inpoſ. c. i. ar. sͣ. de offi. or. paſtoralis. in fiꝙ ſi non pōt preſtare iuduAͣj.ci preſtet ep̄o vel alijs ublicis ꝑſonis. vt. c. p̓aſtoralisſ5aipi