Liber

cōdēnauerit niſi ꝓ eo tm̄ ꝙ termīocōſtituto ad eiꝰ pn̄tiaꝫ nō acceſſit īfirmitate detētꝰᵈ cū nō poſſit qͥs cogi niſi velit ī gͣuibꝰᵉ cauẜ ꝓcuratore cōſtituere: ⁊ ip̄e ad ꝓbādū infirmitatē ſuā p̄ſbyterū ⁊ diaconū d̓ſtinauerit: eū abſoluereᶠ ab eadē ſnīaminime differatꝭ. ¶ Clemens. iij.¶ Gnīa lata cū ꝓcuratore reuocato ⁊ hoc certificato non preiudicat domino.X inſinuatiōe archid. ſag. acIcepimꝰ ꝙ cū inter ipſuꝫ ⁊ magiſtꝝ. g. ſuꝑ qͣdā p̄bēda lexo. eccl̓iecōtrouerſia mota fuiſſꝫ: ⁊ infra. Licet ab eodē archidi. ꝓcuratori ſuoduobꝰ clericꝭ pn̄tibꝰ exp̄ſſe fuiſſꝫ inhibitūᵍ ne cāe cognitiōeꝫ ſuſciꝑetʰipſe nihilominꝰ in cā ꝓcedēs ſnīamꝯͣriā reportauit. Ceterū qꝛ alter dep̄dictꝭ clericis dr̄ obijſſe. māda. qͣteſi ꝑ ipſiꝰ archidi. ⁊ ſuꝑſtitis clericit

iuramētū ꝯſtiterit de p̄miſſis ſnīaᵏꝯͣ eū lata neqͣꝙͣ obſtāte p̄dicte p̄bēde poſſeſſiōeꝫ cū fructibꝰ īde ꝑceptꝭſi eiꝰ reſtōni aliud canonicū nō obſiſtat auc̄te nr̄a reſtitui faciatꝭ eidē.Reſtitutōe v̓o fcā ſi archi. ip̄e ſuācanonicā īſtitutōeꝫ ꝓbar̄ᵐ potueritip̄am ratā ꝑmanere app. poſtpoſita decernatis. ¶ Inno. tertiuscabillon̄. ⁊ cathalanen̄. epiſcopis.¶ Reſcriptum ſuꝑ cōſecutiuis iudicij impetratū a ꝓcuratore reuocato ⁊ de hoc certificato nōvalꝫ nec ꝓceſſus vel ſnīa lata ꝓ ipſo ſi reuocatioperuenit ad aduerſarium.1 ¶ N nr̄a pn̄tiaª tullen̄. ep̄s ē cōqueſtꝰ ꝙ cū ad cām q̄ int̓ ip̄m⁊ decanū tullen̄. ⁊ ſuꝑ dilapidatōeexcōicatōe ⁊ ꝑiurio ac qͥbuſdā alijscriminibꝰ v̓tebat̉ gu. ⁊. t. p̄ſbyterosꝓcuratoresᵇ inſtituēs ipſos ad ſe.ap. duxerit deſtinādos cū de ip̄oꝝ

⁊ ſcd̓a citatione puniri dꝫ in expenẜ ſi ad trinā citationē veniat. ſi ꝟo nō veniat ad citationē ꝑemptoriā tūc al̓s punit̉. qꝛ mittit̉ actor in poſſeſſiōeꝫ reipetite vel excōicat̉ ſi miſſio fieri nō pōt. jͣ. vt lit. nō cōte. tue. Et ſi poſtmodūreuertit̉ īfra ānū reſtituit oēs expēſas factas ab eo tꝑe qͦ fuit contumax. ⁊ ſinō venit ad aliquā citationē ad oēs expēſas cōdēnabit̉ qͣs fecit aduerſariꝰveniēdo ad primā citationē ⁊ ad ſcd̓am ⁊ tertiā: etſic punit̉ tertia ꝯtumaciaet eodē mō dico ꝙ d̓ꝫ puniri pͥma cōtumacia: lꝫ venerit ad ſcd̓am. al̓s deberes dicere ꝙ qn̄ nullo mōvenit nō dꝫ ꝯdēnari in expenſis: niſi factis ad terminū peremptoriumd ¶ Detētꝰ. iuſta fuit cā nōveniendi. vn̄ ꝓbata cā dꝫreuocari quicqͥd fuit actūꝯͣ abſentē. ff. de iudi. ſi pretor. ⁊. jͣ. de re iudi. cuꝫ bertoldus. ⁊. ff. de re iudi. q̄ſitū. §. i. qͣrtana tn̄ non excuſat: vt ibi dicit. ⁊ ar. v. q. iij.ſi egrotās. xviij. di. placuit. ⁊. xciij. di. iuxͣ. Dicūt tn̄qͥdā ꝙ tenet̉ mittere ꝓcuratorē ex qͦ venire nō pōtſi ita fuit citatꝰ vt veniatvl̓ rn̄ſalē tranſmittat. jͣ. dedo. ⁊ cōtu. cū dilecti. Sedhͦ nō credo ꝙ ꝓpt̓ citationē iudicis teneat̉ mittere ꝓcuratorē ſi venire nō pōt: maxime cū in grauibꝰcauſis quis cogi ad hoc nō poſſit. vt hic dicit. ⁊ iudex hoc ei auferre nō potuit. qꝛ beneficiū iuris nemini eſt auferēdū. xxviij. di. de bis. ⁊ in aut̓. d̓ nup§. ſꝫ hoc quidē. col. iiij. ⁊. ff. de re iudi. l. iiij. §. ſi qͥs cōdēnatꝰ. iudex delegatnō pōt iubere alterutrā partē cōparere corā ſe ꝑſonaliter: niſi in delegatiōehͦ cōtineat̉ niſi in certis caſibꝰ in cōcil̓. lugd. jͣ. de iudi. iuris eſſe ābiguū. ⁊ illa decre. cū dilecti. non ꝯͣdicit. qꝛ papa hͦ fecit ex plenitudine ptātis. Et aliaratio eſt. qꝛ ille nō allegauit nec oſtendebat nec ꝓbauit iuſtā excuſationemvn̄ vel debuit ire vel ſufficient̉ mittere. qꝛ neutrū fecit: de cōtumacia fuit cōdēnatus. Et illud ſcire debes ꝙ qͥ ad iudiciū vocat̉ pōt indiſtincte in pecuniarijs cauſis ꝯſtituere ꝓcuratoreꝫ: lꝫ in citatione hͦ nō dicat̉ niſi in duobꝰcaſibꝰ: puta ſi dn̄s iuſtior eſt ꝙͣ ꝓcurator. ⁊ ſi cā ſit vehemētior admīſtratione. C. de ꝓcur. l. vl. ⁊ iō nō cōpellit̉ cōſtituere procuratorē. qꝛ nec reciperet̉ ſiveniret puta ſi ageret̉ de adminiſtratione ſua vel tutela. vel etiā ſi alias eētardua nec ita cōfidit de alio. ad hoc em̄ oſtendendū debꝫ mittere excuſatorem ne procedat̉ ꝯͣ eū: q̄ ſnīa nō reuocabit̉ niſi cā probata ⁊ cū maiori difficultate. Sed videt̉ ꝙ qͥs cōpellat̉ conſtituere procuratorē etiā infirmitatedetentꝰ. ff. de diuer. ⁊ tēpo. p̄ſcri. l. i. ⁊. ff. de mino. papinianꝰ exuli. vbi cōpellitur qͥs agere īdirecte ne currat ei p̄ſcriptio. ſꝫ a iudice nō cōpellit̉. ſed ille qͥnō pōt agere ad hͦ vt nō currat ei p̄ſcriptio cōſtituit procuratorē ad agēduꝫvt litē cōteſtet̉: ſꝫ reus nō cōpellit̉ dare procuratorē. ⁊ ita non ꝯͣdicūt legesille. Itē ſignat̉ aliud ꝯͣriū. sͣ. de elec. bone. ⁊. jͣ. de ap. conſtitutꝰ. vbi dicit̉. ſicut miſit nūciū ita potuit mittere procuratorē. ſed ibi non ſuberat iſta cā. qꝛſꝑ tenet̉ qͥs ire vel mittere niſi ſit iuſte īpeditꝰ: ⁊ tunc debet mittere excuſatorem ad allegandū impedimentū. vt hic contingit.In grauibus. qualis erat iſta. qꝛ ſuper eccl̓ia ipſius.f ¶ Abſoluere. Uidet̉ ꝙ nō fuerit abſoluēdꝰ. qꝛ qui nō appellat a ſnīa iudicantis acquieuiſſe videt̉. ⁊ ſnīa etiā interlocutoria a qͣ nō appellat̉ trāſit inrē iudica. jͣ. de teſti. ſignificauerūt. ⁊. jͣ. de re iud. qd̓ ad cōſultationē. ſibi gͦ imputandū videbat̉ qꝛ non appellauit. Pōt dici ꝙ iſte fuit auditꝰ bn̄ficio reſtitutōis. qꝛ iuſtā cām habuit abſentie: qua ꝓbata abſoluit̉. qꝛ et diffinitiuaſnīa reuocat̉ iuſta cā abſentie probata. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. cū bertoldꝰ. īmo videtur ꝙ ſnīa nō teneat. ff. de re iudi. queſitū. ⁊ interlocutoria lꝫ trāſeat in rēiudicatā a qͣ nō appellat̉ qͣntū ad litigantes nō tn̄ quo ad iudiceꝫ qͥn poſſiteam reuocare cū viderit eam iniuſtaꝫ. ff. de re iudi. qd̓ iuſſit. prout notatur. jͣ.de appel. cum ceſſante. ⁊ ideo auditur iſte.A inſinuatione. inhibitum. vn̄ eo ipſo procurator lr̄as reuocauit. jͣ. e. c.ꝓxi. qd̓ indiſtincte potuit cū lis nō fuerit cōteſtata ⁊ res ſit integra. ff. e. l. ante litē. ar. sͣ. de elec. in cauſis. nā ⁊ depoſitū qn̄cūqꝫ pōt repeti. ff. depoſiti. l.i. §. pe. ⁊ ſciente aduerſario hͦ fecit. de hͦ dicet̉. jͣ. e. mādato. ⁊ ita ſnīa lata nulla fuit cū falſo procuratore. jͣ. c. proxi. h ¶ Suſciperet .i. ne ad ſuſcipiēduꝫiudiciū in iure lr̄is vteretur ſuis: ꝓut in antiqͣ decre. cōtinetur

i ¶ Clerici. arg. ꝙ dicto vnius teſtis ſit credendū. ar. jͣ. de teſti. in oī ne.gocio. ⁊. viij. q. iij. talia. ⁊. xxviij. di. de ſyracuſane. ⁊ ar. op. ꝙ omni ijrato teſti credit̉. ff. de do. p̄leg. theopompꝰ. ⁊. ff. quēad. teſta. aper. l§. vlti. ar. ff. de iureiur. ſi duo patroni .i. rn̄. ar. ꝯͣ. iiij. q. iij. §. itē in cynali. ꝟ. itē vnius vero. ⁊ ver. itē vbi numerꝰ. ⁊. jͣ. de teſt. lꝫ. ⁊. c. veniēsItē ar. ꝙ dictumarchidia. iſtius ꝓteſte vno recipiat̉.⁊ ſic erunt duo teſtes. jͣ. d̓ teſti. in onegocio. ſed dictūilliꝰ nō dꝫ ſibijdeſſe. qꝛ nullꝰ ioneꝰ teſtis in re ſuaintelligit̉. iiij.ver. nullꝰ in re.teſt dici ꝙ eratſumptio ꝓ archdia. ⁊ erat reus vr̄fauorabilior. iōdelatū ei fuit iuramentū. qd̓ fieriteſt ⁊ debet. C. dere. cre. ⁊ iureiur. i.bo. fi. ⁊. ff. d̓ iur̄itadmon̄di. ⁊ qꝛ ꝑmodicuꝫ p̄actori cuꝫ ſaluaei actio ſua. ⁊ in talibus nō requirūita plena ꝓbatioar. jͣ. d̓ re iudi. cū bertol. ꝟ. lꝫ aūt. ⁊. jͣ. de in inte. re. ex lr̄is. ⁊ iniquū eſſꝫvt per talem fraudē puniretur. vn̄ merito debuit ei deferre ſacram.tū cū vno teſte. qꝛ inſpectis circūſtantijs perſonarū ⁊ cauſe iudex qn̄qꝫ debet deferre ſacramentū actori. qn̄qꝫ reo. jͣ. de iureiur̄. c. vl. in fi. ethic talis cā eſt ⁊ talis ꝑſona. ⁊ optime facit ad hoc. ff. de legi. tu. legl ¶ Snia. ꝯͣ eū lata cū ſit lata cū falſo ꝓcuratore. ⁊ iō nulla timosC. de procur. licet. ⁊. jͣ. e. c. proxi. in fi. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex parte decani.l ¶ Canonicū. puta excōicatio: vel pactū de nō petendo reſtitutiorpoſt ſententiam. vel res iudicata. vel ſi ratū habuit ſentētiam latā cūfalſo procuratore. Ber.m ¶ Probare. ſed qͣre iſte cōpellit̉ probare titulū ſue poſſeſſiōis ꝯͣ illud. ij. q. v. §. i. ⁊ actore non probāte reus dꝫ abſolui. vi. q. vl. §. actojͣ. vt ecc. benefi. vt noſtrū. ⁊. jͣ. de cā poſ. cū eccl̓ia. ff. de proba. l. ij. ⁊. C.de eden. qui accuſare. ⁊. C. de rei ven. res alienas. Dicunt quidam q̄iſte archidiaconus confidens de iure ſuo ſibi onus probandi aſſumpſit. ſic. jͣ. de reſti. ſpol̓. licet. ⁊. xxix. q. ij. cuius rei gr̄a. ⁊ ita mos probare volenti gerendus eſt. ff. de proba. cōtra eū. §. i. hanc nō credo veraſolutionē. propterea dicas ꝙ iſte tenetur probare canonicā inſtititionē. qꝛ cū eſſet archidia. in illa eccl̓ia de iure cōi illā prebendā cū archidiaconatu habere nō poterat niſi probaret ſecū diſpenſatū fuiſſear. op. c. di. ꝯͣ morē. ar. opti. jͣ. de deci. dudū. ⁊ ꝑ eum potuit diſpenſare. jͣ. de ſciſma. fraternitati. ⁊. jͣ. de p̄ben. p̄terea. ⁊. c. cū nō ignores. ⁊ jͣ.de conceſ. p̄ben. lr̄as. ⁊. c. cū noſtris. ⁊ qꝛ in pluribꝰ eccleſijs intitus eſſe nō pōt. sͣ. de ele. dudū. ij. lxx. di. ſctōꝝ. vn̄ ꝓpt̓ hmōi p̄ſūptionē dꝫ oſtēdere ſuā canonicā īſtitutiōeꝫ. p̄ſūptio trāſfertonꝰ ꝓbandad reū qn̄qꝫ. C. de ꝓba. ſiue poſſidetꝭ. ⁊. jͣ. vt ecc. bn̄. vt nr̄m. ſola .n. poſeſſio nō ſufficit ībn̄ficijs eccl̓iaſticꝭ niſi adſit canonica īſtitutio. jͣ. deinſti. ex frequētibꝰ. vn̄ dꝫ hr̄e lr̄as ſue inſtōnis. ij. q. i. legū. ſicut nec ſola poſſeſſio facit aliquē decurionē. ſꝫ iuſta electio. ff. de decur. heren⁊ p̄ſcriptō h̓ nō ꝓdeſſꝫ cū hēat malā fidē ex qͦ nō fuit legitime īnqꝛ bona fides exigit̉. jͣ. de p̄ſcri. ſi diligēti. ⁊. c. qm̄ oē. ſꝫ hͦ nō ꝓdeſſetaduerſario niſi ius br̄et. sͣ. de reſcri. olim. Alij dicūt .ſ. papa ꝙ exquoeſt in poſſeſſiōe nō cōpellit̉ ꝓbare ſuā canonicā inſtitutioneꝫ. nemoem̄ cogit̉ probare titulū ſue poſſeſſiōis. C. de pe. here. cogi. ſꝫ lr̄a lſtaꝯͣdicit. ſꝫ poſſꝫ ſuppleri maxīe ẜm hoc. vel ſic eo ipſo ꝙ aduerſariꝰ ſcꝓbat ꝯͣ archid. ſatꝭ ītelligit̉ ꝓbare ſuā canonicā īſtitutionē. C. qͣ mill.nō poſ. ſuꝑ ſeruis. li. xij. lr̄a tn̄ ꝯͣdicit. qd̓ priꝰ dixi verius credo.¶ N nr̄a pn̄tia. ꝑ inquiſitionē quā iſte decanꝰ ꝓſequebat̉: vel denunciationē eiuſdē decani vel exceptionē. alias procurator interuenire nō poſſet in crimīali. v. q. iij. in criminali. ⁊. jͣ. de accu. veniens.b ¶ Procuratores. ſimul: ⁊ tunc occupantis melior eſt conditio .jͣ. eo.non iniuſte. vbi de hoc.