Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

De ꝓcuratoribus.

fide poſtmodū titubaſſetᶜ mādatūqd̓ eis d̓derat īfra modicū tꝑ is ſpaciū reuocauitᵈ ſꝫ ip̄i lꝫ mādati lr̄asreuocatorias recepiſſent: nihilominus in negocio ꝓceſſerūt ⁊ ꝓ ꝓcuratoribꝰ ſe gerētes cū aduerſario īgreſſi iudiciū cū eo ad pariſien̄. archidi. ⁊ collegas ſuos in eiuſdē p̄iudiciū nr̄as lr̄as īpetrarūt: ⁊ infraCūqꝫ p̄dictꝰ ep̄s ad ꝓbandū ꝙ falſi ꝓcuratoresᵉ fuerāt ab ipſis iudicibꝰ īducias poſtulaſſꝫ: ipſi exceptionē oppoſita īutilēᶠ ⁊ ſuꝑuacua reputātes ad ꝓbationē ipſiꝰ dilatōeꝫꝯcedere noluerunt ꝓpter qd̓ ad appellatiōis bn̄ficiū cōuolauit. Sedijdē nihilominꝰ lite nō cōteſtata etiuris ordine p̄termiſſo teſtes ꝯͣ euꝫrecipere p̄ſumpſerūt ipſuꝫ a tullen̄.eccl̓ia ꝑ ſnīam remouēdo. Nos v̓olicet vix fidēᵍ adhibere potuerimꝰ:ꝙ dicti iudices vtpote viri lr̄ati ꝓuidi ⁊ honeſti talit̓ ꝓceſſiſſent: maxime cū in ſua relatōe quā ad nrāmpn̄tiā trāſmiſere de hmōi exceptōne nullā fecerūt mētionēʰ qꝛ tn̄ ep̄sꝑ viros religioſosˡ ꝓuidos ⁊ honeſtos de qͥbꝰ non eſt veriſil̓e ꝙ ſue ſalutis oblitiᵏ ac iuramēti religionecōtēpta falſuꝫ teſtimoniū tulerint:nobis fecit ſuꝑ his q̄ ſunt ꝓpoſita

plenā fidē: attēdentes ēt ꝙ falſi ꝓcuratorꝭ exceptio nō ſolū an̄ ſnīamverū ēt poſtea pōt obijci: vtpote qͣꝓbata iudiciū nullumᵐ ⁊ nulliꝰ momētiⁿ cōtrouerſie reputāt̉ ꝓceſſumſupͣdictoꝝ iudicū ſnīalit̓ duximꝰ irritandūº. Idem brix ien̄. ep̄o. Si agitur de adulterio coram iudice ſeculariad penā legalē nō interuēit ꝓcurator ſecꝰ ſi corāeccleſiaſtico ad ſeparationē thori.Ue. f. ⁊ īfra. Cō. t. t. r. ꝙ ſi viraccuſat vxorē de crimīe adulterij corā iudice ſeculari ad penā legitimāᵖ īfligendā: qꝛ tūc inſcpͥtōisvinculū dꝫ arriꝑe: ſeqꝫ ad penā talionisq aſtrīgere nō ꝑ ꝓcuratorē ſꝫꝑ ſeipſum pn̄tem oꝫ p̄ſentialit̓ accuſare. ſi vero vir accuſare velit vxorēde adulterio coraꝫ eccl̓iaſtico iudice vt ab eiꝰ cohabitatione diſcēdatqꝛ tūc ⁊ ſi forſanʳ oporteat eū inſcribere vt deſignet in ſcriptis nomēlocūᵗ ⁊ tp̄sᵛ ⁊ oīa q̄ cōp̄hendunt̉ inlege ciuili: ad talionē tn̄ nō debꝫ ſealiqͣtenus obligare ne forte cū in ꝓbatione defecerit intētionis ſue cōſequat̉ effectūª. Suſtineri pōt ſi neceſſitas id poſtulauerit vt ꝑͤ ꝓcuratorē accuſet: qm̄ hmōi accuſatio etſi de crimīe fiat nō eſt tn̄ criminaliſſed qͣſi mixtaᵇ inter ciuilē ⁊ criminalē: quanꝙͣ in p̄ſentia principalium

¶¶ Titubaſſet. titubare dicit̉ is qui ſuſpitionē hꝫ ſuꝑ eo de quo ꝯtenditur. ar. C. de acqͥ. poſ. l. nemo. in fi. ⁊. C. de cōdi. inde. l. vlti. ⁊ pōt ſuſpectus remoueri indiſtincte ante lit. cōte. ſiue ſit ſuſpectꝰ ſiue nō. ar.sͣ. e. c. ꝓxi. ff. e. ti. ante lit. cōte. de hͦ dixi. sͣ. de reſcrip. ex ꝑte decani. niſi ſit ꝓcurator cōſtitutꝰ in rē ſuā: ⁊ niſi velit vti aliqͣ retētione. ⁊ hͦ pꝰlit. conte. qꝛ tūc defacili nō trāſ ferretur ab eo cauſa. ff.eo. ti. que omnia.ad fi. ver. plane.d Reuocauit. etideo nō valuit qd̓cū eo factū fuit. ar.cōtra. C. de ſatiſd.l. vna. ⁊. ff. e. ſi procuratorē. vbi dicitꝙ licꝫ ꝓcurator reuocet̉: iudicium tn̄qd̓ cū eo factuꝫ eſttatū eſſe dꝫ. ille leges intelligunt̉ cūvetitꝰ eſt ꝓcuratoragere ignorāte aduerſario vel iudicequo caſu nihilominus valet: qd̓ ideꝫquaſi ꝓcurator poſtea fecit. jͣ e. mandato. vbi de hoc. ⁊sͣ. de reſcrip. ex ꝑtedecani. Si ꝟo aduerſario ſciente reuocatū eſt mandatū non valet iudiciū poſt reuocationē in quo caſu intelligo qd̓ hic dic̄.⁊ sͣ. c. proxi.Procuraſi. jͣ. de in ingyeſti. ex litteris .s. d̓offi. dele. cū olif Inutilē. cum inlr̄is cōmiſſiōis cōtinēt̉ ipſos fuiſſe ꝓcuratores: ptꝫ ꝙ ꝓcuratio fuitpn̄tata dn̄o pape: ⁊ ꝙ reuocatio nō ꝑuenit ad ipſuꝫ q̄ ad ipſuꝫ vl̓ adaduerſariū ꝑuenire dꝫ. jͣ. e. mādato. potiꝰ ꝙͣ lr̄a de rato q̄ ſꝑ iudici vl̓aduerſario exhibēda eſt. ff. rē ra. ha. ne ſatiſdatio. ⁊. ff. e. ſi ꝓcuratorē.qͣre videbat̉ iudicibꝰ ꝙ calūnioſe ꝓponeret hmōi exceptionē. ſed ꝑhanc rōnē repellit: qꝛ ipſe ꝓbare volebat ꝙ eſſent falſi ꝓcuratores.qꝛ poterat eſſe ꝙ reuocatio ꝑuenit ad aduerſariū. ⁊ hͦ potuit ꝓbareqd̓ ſufficit. jͣ. e. mādato. vn̄ appellatio eiꝰ tenuit. Sed videret̉ ꝙ lr̄eiſte deberēt valere ſaltē qͦ ad hͦ vt ꝓcederēt ẜm veritatē negocij. qꝛ hͦfuit tale falſuꝫ: qd̓ ſi fuiſſet dictū nihilominꝰ obtinuiſſet lr̄as decanꝰ.sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. Sꝫ iſti falſi ꝓcuratores reuocato mādato iudiciū ſunt īgreſſi cū aduerſario ⁊ de cōſecutiuis lr̄as cū aduerſario īpetrauerūt. ⁊ iō nil valuit qd̓ fecerūt. qꝛ ſi nō valuit īgreſſus iudicij: neccōmiſſio ſuꝑ futuro ꝓceſſu. ⁊ qꝛ in fraudē hͦ fecerūt vt vnꝰ alteriꝰ odionō dꝫ p̄grauari. C. de inof. teſ. ſi qͥs ſuo. ſi. jͣ. de ſimo. nobis. ⁊ dignꝰ ēmiſericordia qui alieno vicio laborauit. C. de na. li. l. anaſtaſiane. ſicxvi. q. i. frater noſter. in prin. g Fidē. ſi. sͣ. de renū. in pn̄tia. ⁊. c. ſuper hͦ. ar. jͣ. de p̄ben. niſi eſſent ar. h Mentionē. hoc faciebat p̄ſumptionē ꝓ eis cū nil dixerūt. ſꝫ hāc ꝓbationē elidet ꝓbatio in ꝯͣriū⁊ eſt notabile ꝙ iudices in ſua relatiōe debēt facere mētionē de exceptionibꝰ ꝓpoſitꝭ ⁊ alijs q̄ rōabilit̓ ꝓponunt̉. ar. jͣ. de re iudi. inter moi Religioſos. īmo ꝑ ſeipſum ⁊ vnū teſtē poſſet hͦ ꝓbare naſteriū.c. ꝓxi. ⁊. jͣ. de iureiur. c. vlti. in fi. ⁊. C. de re. credi. in bone fidei.k Obliti. de nemīe p̄ſumēdū eſt ꝙ ſit īmemor ſue ſalutꝭ .i. q. vij. ſancimus. qꝛ qͥlibet p̄ſumit̉ bonꝰ niſi ꝓbet̉ malꝰ. sͣ. de ſcru. c. vno. ⁊. jͣ. dep̄ſump. dudū. l Exceptio. qn̄ dicat̉ falſus ꝓcurator. dixi. sͣ. d̓ reſcrip. ex parte decani. ⁊ illa eſt exceptio falſi ꝓcuratoris. Eſt ⁊ alia exceptio procuratoria .ſ. cū qͥs nō pōt eſſe procurator veluti miles: ⁊ nōpōt opponi poſt lit. cōteſ. cū ſit dilatoria. ff. e. filiuſfamilias. §. veterani. ⁊. C. e. ti. ita demū. ⁊ hanc pōt omittere fideiuſſor. ff. man. ſi fideiuſ

ſor. §. quedā. ⁊ eſt alia exceptio procuratoria nō habere .ſ. mandatū: de quahic dicit̉. qꝛ plus eſt mandatū fuiſſe reuocatū ꝙͣ nō habuiſſe mandatū. sͣ. dereſcrip. ex parte decani. in fi. ⁊ hͨ exceptio poſt lit. cōteſ. pōt opponi. ⁊ hāc exceptionē nō dꝫ omittere fideiuſſor. ff. man. inter cauſas. §. mandato. ⁊ talisexceptio non dꝫ opponi poſt ſnīam: vt hic. ⁊. C. e. ti. licet.m Nullum. ex eo tn̄ iudicio qd̓ nullū eſt ſolutū nōrepetitur. ff. d̓ iudi. de quare. §. ij.n Momēti. nō eſt hͦ ſpāle in hͦ caſu ſꝫ idē eſt in oīexceptiōe ꝑ quā ꝓbat̉ retro nihil actū eſſe: vtputaa nō ſuo iudice. xi. q. i. c. i.⁊ pe. C. ſi a nō cōpe. iud. l.vl. ſi. jͣ. de re iudi. ad ꝓbādū. jͣ. de excep. exceptionē.⁊ ſi qͥd donet̉ ab eo qͥ nōpōt dare nō valet. jͣ. de iureꝑa. qd̓ aūt. ⁊ ſi donet̉ eiqui capax nō eſt. jͣ. de cle.excō. mi. poſtulaſti. ⁊ sͣ. d̓eta. ⁊ qua. cū bone. ſi. C. d̓offi. teſta. fratres.o Irritādū. irritat h̓ papa factū iudicꝭ altera ꝑteabn̄te: vt videt̉ qꝛ nō apparet ꝙ altera pars fueritpn̄s: ⁊ lit. nō cōte. ⁊ hͨ pōtfacere iudex appellatiōisjͣ. de ap. ſepe. ſꝫ ibi ꝑēptorij loco eſt terminꝰ ſtatutꝰ⁊ ad ꝓſequendū ap. C. detēpo. ap. l. vl. §. illud. ⁊ illd̓obtinet cū iā lata eſt diffinitiua ſnīa. ⁊. ij. q. vi. ei qͦappellat. ⁊ op. ar. sͣ. de renūc. veniēs. ſic vbi agiturde ſubreptione. jͣ. de re iudi. cū olim. Sꝫ credo ꝙ altera ꝑs fuerit pn̄s. qꝛ nūq̄ꝓcedit̉ ꝯͣ abſentē niſi cirtur tacite vel exp̄ſſe. ⁊ p̄ſumitur ex hͦ ꝙ iudices retulerūt negociū ad papā: ⁊ ſic ꝑs altera fuit pn̄s inalijs q̄ acta ſunt corā papa vel cōtumaciter abſens que forte ꝓcurauit relationē fieri dn̄o pape: ⁊ ꝙ dixit duximꝰ irritandū .i. irritū eſſe oſtendimꝰ. jͣ. vtTit. nō cōteſ. accedens. Ad hoc probat lr̄a iſta: qua probata ⁊cͣ. Ue fraternitatꝭ. ltīmam. ꝑ leges veteres puniebat̉ mulier cōuicta deadulterio ad penā ſanguinis. C. de adul. caſtitati. ⁊ etiā ẜm legē moſaicā lapidabat̉. xxxiij. q. v. hͨ imago. hodie vero detrudit̉ in monaſteriū. C. d̓ adul.aut̓. ſꝫ hodie. ⁊. jͣ. de cōuer. cōiu. gaudemꝰ. ⁊ pōt vir vxorē cōuictaꝫ de adulterio ⁊ cōdēnatā retinere ſi vult. ⁊ vxor virū. vt dicit̉ in p̄dicta aut̓. Taliōis. olim ītra. lx. dies vtiles a tꝑe diuortij vir accuſare poterat vxoſe iure mariti ſine metu calūnie. C. de adul. ꝙͣuis adulterij. ⁊. l. iure mariti. etff. de adul. is cuiꝰ. §. vl. ⁊. l. mariti. §. p̄terea. Hodie ꝟo ꝯſtāte mr̄imonio p̄teā accuſare: ⁊ tenet̉ inſcribere ad penā talionis obligādo ſe. in aut̓. vt li. ma.⁊ auie. §. cauſas. ⁊. §. qꝛ ꝟo pl̓imas. col. viij. ⁊ h̓. r Si forſan. h̓ nō notat dubitationē ſꝫ ē exp̄ſſiuū veritatꝭ. ſic. xxxiij. q. ij. admonere. circa me. ⁊ depę. di. i. ꝙͣobrē. ⁊. ff. de rei vē. itē. ſi. §. i. s Nomen. adulteri.t Locū. in quo cōmiſſum fuit adulteriū. v Xp̄s .ſ. annū ⁊ mēſeꝫ admiſſi crimīs: ⁊ oīa q̄ cōp̄hendunt̉ in lege ciuili: quā habes. ij. q. viij. libellorū. etff. de accu. ⁊ īſcrip. l. iij. Quid cōtineri dēat in libello accuſatōnis notat̉ hisꝟ ſibus Cōſule menſe die corā p̄tore ꝓfeſſus. Te deferre reū crimē loca pone ſodalē. Et lꝫ hora dies nō mēſis p̄tereat̉. a Effectū. qd̓ eēt ſi ſeꝑarētur. p̄t tn̄ teneri ad aliā pena vt ꝑpetuo ei adhereat qͣ carere voluit. xxxiij. q.v. hͨ imago. vl̓ ad penā exͣordinariā ſe obligabit. jͣ. de acc. ſuꝑ his. itē hēs hͨꝙ ſi qͥd ꝓhibet̉ vna via altera via nō dꝫ admitti. C. ſi manci. ita ve. l. vlti. ⁊ff. de tu. ⁊ cur. ſcire. ff. de cōdi. inſti. q̄ ſub cōditione. §. ſi quis. ⁊. ff. de bo. lib.l. queritur. ar. ꝯͣ. iiij. q. iij. §. ſerui neqꝫ. b Mixta. ſicut ſolet dici de q̄rela inoffi. teſta. que eſt mixta inter ciuileꝫ ⁊ criminalē. Ciuilis eſt: qꝛ qͥ eā ꝓponit ꝓpōit hr̄ditatꝭ petitionē. ff. de inof. te. qui de inofficioſo. ⁊ in eo acceditad criminalē. qꝛ ſi nō venit die ſtatuta poſtea nō audit̉. ff. de inoffi. teſta. papinianus. §. i. ar. C. qui accu. nō poſ. ſi ea. ⁊. jͣ. de accu. licet.

k ij