Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

De harato thus.

De ꝓcuſalo. 16us.

iunctis: aut miſerabilibꝰ ſibi licituꝫeſt poſtulareʰ: ⁊ infra. Clericꝰ autēqͥ cōtraˡ eccl̓iam a qua beneficiū obtinet: ꝓ extraneis aduocatꝰ vl̓ procurator eſſe p̄ſumit tanꝙͣ ingratuspōt maxime ſi clericꝰ ſit eiuſdem eccleſie bn̄ficio hmōi ſpoliari. Greg. maximo ſalonen̄. ep̄orDe procuratoribus. Non auditur qͥs tanꝙͣ alterius ꝓcurator niſhabeat mandatū legitime factum.Lia quidē: ⁊ infra. Scripſiſſe te quibuſdaꝫ cōperimꝰ/ ꝙp̄dictos viros tunc ad cāmnō miſeris ⁊ ideo que cū ip̄is factaſunt ſubſiſtere nō debere ſed z thomas ſibi hoc a te dictū ꝑhibuit ex

qua re nec pn̄tiū portitoribꝰᵏ iudicauimꝰ eſſe credendū ne de ipſis ſimiliter diceret̉. Quia ergo hoc cautiores nos eſſe p̄monuitⁱ inſtructaꝫꝑſonā cū mandato legalit̉ᵐ facto ⁊p̄ſbyteroꝝ ſeu diaconoꝝ teſtiumqꝫſubſcripſiōibꝰ roborato geſtiſqꝫ exmore inductoⁿ trāſmitte vt qͥcqͥd cūea actū fuerit iure ſubſiſtat. Alex. tertius. Reuocat̉ ſnīa qua condēnatus fuit in expenſis ex iuſta cā abſens legiſe excuſatus qꝛ in ardua cauſa ꝓcuratorem conſtituere noluit.Uerelamª. a. clerici accepimꝰE infra. Mandamꝰ: quātenſi conſtiterit vobis: ꝙ vigoren̄. epiſcopus p̄fatuꝫ. a. in reſtitutione expenſarūᵇ ꝓ nulla alia rōnabili cāᶜ

nec ſe negocijs ſecularibꝰ īmiſcere niſi ꝓ cauſa miſerabiliū ꝑſonaruꝫlxxxviij. di. c. i. ⁊ ꝑ totaꝫ di. g Pro ſeipſo. ſic q̄dā ſunt ꝑſone q̄ ꝓ ſetm̄ ⁊ ꝓ quibuſdā ꝑſonis pn̄t poſtulare. iij. q. vij. §. ſunt aūt. vbi hēsq̄ ꝑſone pn̄t poſtulare ⁊ q̄ nō: ⁊ ꝓ quibꝰ. ſic ⁊ ſacerdos ꝓ ſe ⁊ ꝓ quibuſdā alijs ꝑſonis h̓ enumeratꝭ poſtulare pōt ꝓ eccl̓ia ſua ⁊ pro ꝑſonis cōiunctis. ſednō indiſtincte niſi neceſſitate īſtante: puta qꝛ ſunt minus potentes. velqꝛ nō pn̄t habereita bonū aduocatuꝫ: ⁊ ſic reſtringit̉qͦdāmodo ad neceſſitatē quantumad cōiunctas ꝑſonas. q̄ ſint cōiūcteꝑſone dicit̉. ff. d̓ ꝓcur. ſed ⁊ he perſone. ⁊. iij. q. vij. §. ſūtaūt. ꝟ. alij em̄. īterquas ꝑſonas ſatꝭcredo ītelligēdosꝯfratres ſuos eiuſdē eccl̓ie. ⁊ ꝓ cōiūthoctis ꝑſonis poſſetuit exetiā lr̄as īpetrareſine mandato. sͣ. de reſcrip. nōnulli. ⁊ agere. ⁊. ff. de ꝓcu. pōponiꝰ. infi. dū tn̄ nō appareat ꝯͣria volūtas. vt ibi dicit. ⁊ ꝓ ꝑſonis miſerabilibus. de quibꝰ habes. lxxxvij. di. ꝑ totū. lxxxviij. di. c. i. ⁊. c. ep̄s gubenationē: ⁊ in pluribus alijs. c. ibidē. h Poſtulare. poſtulare eſtdeſideriū ſuū vel amici ſui in iure apud eū qui iuriſdictioni preeſt exponere vl̓ alteriꝰ deſiderio ꝯͣdicere. iij. q. vij. §. ſunt aūt. ⁊. ff. de poſtu.l. i. §. poſtulare. i Cōtra eccl̓iam. Clericꝰ ergo qͥ ꝯͣ eccl̓iam a qͣ bn̄ficiū hꝫ aduocat vel eſt ꝓcurator tanꝙͣ ingratus bn̄ficiū ipſiꝰ perderedꝫ. ar. bonū. i. q. viij. c. i. ⁊. xcvi. di. ſi imꝑator. iij. q. i. nulli. ſicut vaſallꝰtenet̉ dn̄o. xxij. q. v. de forma. alias ꝑdit feudū. vt in lib. feudoꝝ. quēadmodū feudū amittat̉. ⁊ milites rēpublicā de qua alunt̉ ab om̄i neceſſitate bellorū defendant. C. loca. milites. ſed ſi hꝫ clericꝰ bn̄ficia inpluribꝰ eccleſijs: nunqͥd pōt p̄ſtare patrociniū vni cōtra aliā. Nonvidet̉ in eo caſu neutrā iuuet vel offendat. ar. huiꝰ. c. ⁊. xiij. q. v. deniqꝫ. Sed ſi eſſet p̄latus in vna eccl̓ia ⁊ in alia habuiſſet ſimplex bn̄ficiū. videt̉ ꝙ rōne p̄lationis poſſꝫ ꝯͣ aliā ſtare. ar. ff. de in ius vo. queſitū. ⁊. iij. q. vij. §. itē ſi ꝯͣ pr̄em. ſic ⁊ libertꝰ eccl̓ie ſi ꝯͣ ipſam agat vel teſtificat̉ tanꝙͣ ingratꝰ in ẜuitutē redigat̉. sͣ. de ſer. nō or. de famulis eccleſie. ⁊. xij. q. ij. octaua diſcuſſio. ſic ⁊ donatio ꝓpter ingratitudinē reuocat̉. jͣ. de dona. ꝓpt̓ eius īgratitudinē. C. de reuo. dona. l. i. ⁊ vlti. ⁊in aut̓. de nup. in. §. ſi mat̓. coll̓. iiij. ⁊ in aut̓. vt libe. de cetero. aureo n̄egeāt anulo. §. illud. col. vi. ⁊ iuſtū eſt vt eccl̓ia in ſinu ſuo nō retineatfraudatorē quē ſuſcepit extraneū. xij. q. iiij. ſacerdoteſ. ⁊ eccl̓ia ſua mr̄eius eſt. ij. q. vi. ad romanā. q̄ ipſuꝫ dn̄o ſociauit. jͣ. de pe. c. ij. ſic ꝓpteringratitudinē pr̄ pōt filiū exheredare in totū. xix. q. vl. c. vlti. ⁊ in aut̓.vt cū de ap. cognoſcit̉. §. cās. coll̓. viij. Sed ſi ꝯͣ aliquē de eccl̓ia in ꝓpria cā q̄ nō tangit eccl̓iam poſtulauerit vel ꝓcurator fuerit nō puniret̉. xij. q. ij. qͥ manumittit̉. Sꝫ ſi eccl̓ia eſſet ei ingrata tūc ꝯͣ ipſam aduocare poſſet: nec ſuccederet ei ab īteſtato etiā ſi non haberet ꝓpinquos. C. de inoffi. teſta. liberi. vbi mater excluditur a filij ſucceſſioneꝓpter ingratitudinē cōmiſſam erga filium.Lia quidē. portitoribꝰ. qꝛ ꝯſtabat iſtos nō habere mādatū acNagendū nō fuerūt admiſſi vn̄ circa ꝓcuratorem actoris diſtingue vtrū certū ſit ꝓcuratorē habere mādatū. vt qꝛ reꝰ hͦ ꝯfitet̉ vl̓ ip̄oſtēdit mādatū ſufficiēs: vel ſi neget ꝓbet hͦ ꝓcurator ꝑ teſtes/ vel inſtrumētū. ⁊ ẜm hͦ ꝓcur̄. non tenet̉ ſatiſdare dn̄m ratū habiturū ſic̄ necdꝫ ſatiſdare ꝓcurator pn̄tantꝭ ⁊ ꝯfirmantꝭ vel apd̓ acta ꝓcurator factus. C. de ſatiſd. l. vna lan certū ſit eū nō hr̄e mādatū: aut dubitaturvtrū hēat vel nō hēat mādatū Si cettū ē eū nō hr̄e mādatū repellit̉:vt h̓ ⁊ ſi velit ſatiſdare nō eſt audiēdꝰ niſi ſit cōiūcta ꝑſona q̄ admittitur cū ſatiſdatiōe niſi appareat de ꝯria volūtate dn̄i. ff. de ꝓcu. pōponiꝰ. §. vl. ⁊. l. ſꝫ he ꝑſonel in caſibꝰ tn̄ admittit̉ ꝯͣ volūtatē ꝓ libertate. ff. de li. cā. l. i. ij. ⁊. iij. ⁊ ꝓ defenſiōe cōdēnati. ff. de ap. nō tm̄. vbi autē dubitat̉ de mādato dicebat. p. ſꝑ eſſe in electiōe rei an velit exigereꝓbationē mādati an ſatiſdatiōeꝫ. B. dicebat diſtinguēdo ꝟrrū reꝰdiceret ꝓcuratori nō hēs mādatū ⁊ tūc ꝓcurator tenebat̉ ꝓbar̄ mā

datū an diceret dubito an habes mādatū ⁊ tūc eſt in optiōe ꝓcuratorꝭ qd̓facere velit. Azo dicebat ꝙ in arbitrio ꝓcuratorꝭ eſt an velit ꝓbare mādatū an̄ cauere de rato qꝛ cū qͥs tenet̉ ad alterū duoꝝ .ſ. ꝓbare vl̓ cauere qd̓ voluerit p̄ſtando liberat̉. ff. de iure do. plerūqꝫ. §. vl. ⁊. C. de ꝯdi. īde. ſi qͥs ẜuuꝫ.Hec ſatiſdatio dāda eſt qn̄ de mādato dubitat̉. C. e. l. i. ⁊. ff. vt in poſ. leg. ſiis a quo. §. i ideꝫ in actorevniuerſitatꝭ. ff. qd̓ cuiuſ. vniuer. itē eoꝝ. §. actor. liteꝫclerici inter cōiunctas perſonas numerant̉. ar. xij. qij. nō liceat. Itē no. ꝙ lꝫ ꝓcurator actoris nō caueatde rato qn̄ cōſtat d̓ mādato cauere dꝫ de defendendo. C. de ſatiſd. l. vna ſal̓sdenegat̉ ei actō. ff. e. ti. mutus. ⁊. l. diuꝰ. §. pena. ⁊ deoībus ēt q̄ ꝯͣ ip̄am mouētur defende̓ dꝫ. ff. de ꝓcu.oīum. ⁊ duabꝰ. ll. ſeq.l Premonuit. ar. ad cautelā futuroꝝ habēdā. xxiijdi. in noīe ⁊ exēpla pn̄tianos caue̓ p̄monēt in futurū. lxxxij. di. plurimos. ī fi.⁊ ar. ff. loc. ſi qͥs domū. §. i.⁊ .i. q. vij. cōueniētibꝰ. hocp̄ſumit̉ ex p̄teritis circa futura. ſic. jͣ de p̄ſump. mādata. ⁊. c. ſcribam.m Legalit̓. lr̄a ſequēs exponit hͦ ꝟbū legalit̓: ex eo qd̓ h̓ d̓r. ⁊ qd̓ legit̉. jͣ. deiudi. cām q̄. colligit̉ euident̓ ꝙ nec p̄latꝰ ſine cōſenſu capl̓i: nec capl̓m ſine cōſenſu p̄lati pōt iudiciū exercere. nec cōueniri. qꝛ nec alienari pōt alter ſine reliquo. xij. q. ij. ſine exceptione. nec cōmutare nec donare: vt ibi d̓r. ⁊. jͣ. de dona. paſtoralis. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a p̄la. ſine ꝯſen. ca. ꝑ totū. ⁊ eodē mō nec capitulū ſine cōſenſu p̄lati cū oēs vnū corpꝰ ītelligant̉. jͣ. de his q̄ fi. a p̄la. nouitEt p̄terea dicit. l. ꝙ qui nō pōt alienare nō pōt rē in iudiciū deducere. ff. deiure deli. ait p̄tor. ⁊ ꝑ iudiciū quedā alienatio fit. in iudicio em̄ ꝯͣhit̉: ſic in ſtipulatione. ff. de pecu. lꝫ. §. ſed ſi filiꝰ. in fin. Preterea ſi p̄latꝰ ſine cōſenſu capituli poſſet agere vel cōueniri: ⁊ preiudicaret eccl̓ie factū p̄lati fraus poſſꝫfieri eccl̓ie ⁊ preiudiciū. qꝛ ꝑmitterent īmo ꝓcurarent qn̄qꝫ p̄lati ſe cōueniri⁊ facerent colluſionē. Sꝫ ꝯͣ videt̉ ꝙ ſolꝰ p̄latus cōuenire ⁊ conueniri poſſitff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. l. vl. vbi dicit vtilis actio adminiſtratori ciuitatꝭ debet̉⁊. ff. de cōdi. ⁊ demon. municipibꝰ. ⁊. ff. ad municip. municeps. ⁊. C. de iura.calū. l. ij. §. hoc etiā. in fi. ⁊. xij. q. ij. nō liceat. ⁊. jͣ. de re. eccle. nō ali. ſi qͥs p̄ſbiteroꝝ. ⁊ sͣ. de reſcri. edoceri. vbi de hͦ. dicūt qͥdā ꝙ p̄latꝰ p̄t cōuenire ⁊ cōueniri ſine cōſenſu capl̓i ꝑ iura p̄dicta. ego dico ꝯͣ: ꝙ p̄latꝰ ſine cōſenſu capl̓i neccapitulū ſine cōſenſu p̄lati agere vel cōuenire nō pōt. ꝑ priora iura tn̄ cōcedo ꝙ ſi p̄latus vel collegiū agat ſine cōſenſu alterutriꝰ ⁊ vellet cauere de rato dꝫ audiri cū ſit adminiſtrator ⁊ teneat̉ negocia eccl̓ie ꝓcurare. vt. sͣ. de reſcrip. edoceri. ſi vero cōueniat̉ nō dꝫ audiri ſine cōſenſu capl̓i .i. niſi caueatde iudicato ſoluēdo cū quilibꝫ alter ſe poſſit offerre defenſioni ſi velit canere de iudicato ſoluēdo ⁊ periculo ſuo litē ſuſciꝑe. ⁊ illa capl̓a ſi qͥs p̄ſbiterorū. nō liceat. in ſpāli caſu loquunt̉ .ſ. cū agit̉ de reuocatione rei alienate indebite ⁊ male. qꝛ ꝑ hoc cōſulit̉ eccleſie: nec pōt ledi qd̓ cōtingere poſſet in alijscaſibus vbi nō agit̉ ſpecialiter de reuocatione rei alienate indebite nō obſtantibꝰ legibꝰ ꝓ cōtrarijs aſſignatꝭ. qꝛ intelligi pn̄t .ſ. vt cōpetat actio adminiſtranti: nō qͣntū ad hoc vt agere poſſit ſolus niſi caueat de rato vel habeat ſpāle mādatuꝫ ad hoc nec in rebꝰ eccleſiaſticis ſtamus legibꝰ illis. ſedcanonibꝰ. ⁊ quo iure nō pōt cōponere ſeu trāſigere ſine cōſenſu capituli. sͣ.de maio. ⁊ obe. c. fi. sͣ. de trāſac. cōtingit. eodeꝫ iure nō pōt agere vel rn̄dereſine cōſenſu capi. ar. ad hͦ. sͣ. de ma. ⁊ obe. c. vl. n Inducto .i. īſtituto.Uerelā. ⁊ ita nō ꝑ appellationē. vt notat̉ in fi.b Expenſaꝝ. quas fecerat aduerſariꝰ veniēdo ad terminū corā vigorien̄.delegato a papa ad petitionē ſalebrien̄. ep̄i ſuper eccl̓ia ipſius.c Cauſa. ſi em̄ nō fuiſſet īfirmitate detentꝰ vel alia cā rōnabilis fuiſſet qͣreꝓceſſit ꝯͣ eū .ſ. cōtumacia: bn̄ tenuiſſet ſtatim condēnatio expenſaꝝ. jͣ. de dolo. cū dilecti. ⁊. C. de iudi. ſancimus. ⁊. jͣ. de ap. reprehenſibilis. Sed nunqͥdreus ſi nō venerit in prima citatione condēnari debet in expēſis. Hic vr̄ ꝙſic. qꝛ ꝓpt̓ īfirmitatē tm̄ excuſat̉: ⁊ niſi cōſtiterit hͦ nō reuocabit̉ ſnīa. ⁊ ita p̄tqͥs cōdēnari in expenẜ ꝓ pͥma cōtumacia. ar. ff. ſi qͥs in ius voc. nō ie. l. ij. §.i. ⁊ actor cōdēnaret̉ ſi nō veniret. ff. de iudi. eū quē temere. ⁊ in cōcil̓. lug. idēdicit̉. jͣ. de do. ⁊ cōtu. actor. ⁊ actoris ⁊ rei eſt eqͣ cōditio. ff. de reg. iur. nō dꝫ.Dicūt qͥdā ꝙ ſi reꝰ nō veniat in pͥma citatione vel in ſcd̓a ēt nō dꝫ ꝯdēnariqꝛ non dr̄adhuc cōtumax niſi poſt ꝑemptoriū terminū tm̄. dico ēt ꝙ ꝓ pͥma