Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

partes tuas ⁊ interdū aliqͥd ſeueritatiᵖ detrahere ꝓut ſtatu īperij ⁊ excedentiū multitudineq ꝓuida deliberatiōe pēſatis videris expedire:exceptis nimirū caſibꝰ qͥ cōpoſitionis ſeu diſpōnis remedium nō admittūt: vtpote ꝯiugij ſacr̄mʳ: qd̓ cūnō ſolū apud latinos ⁊ grecos ſedetiā apud fideles ⁊ infidelesᵍ exiſtat a ſeueritate canonica circa illd̓recedere nō licebit. In his vero ſuꝑ quibꝰ ius nō inuenit̉ exp̄ſſum ꝓcedas eqͥtateᶠ ẜuata ſemꝑ in humaniorēʸ parteꝫ declinādo ẜm ꝙ ꝑſonas ⁊ cauſasˣ loca ⁊ tꝑa videris poſtulare. De poſtulando. Ex cōci. lateranen̄. Clercꝰ in ſacris vel minoribꝰ hn̄ficiatꝰ in ſeculari foro poſtular̄ nō dꝫ niſi ꝓ ſe vel ſua eccleſiavel miſet abilibus perſonis.Lerici in ſubdiaconatu ⁊ ſupͣin ordinibꝰ qͦꝫ minoribꝰ ſi ſtipendijsª eccl̓iaſticis ſuſtentent̉ corē ſeculari iudice aduocati in negocijs ſecularibꝰᵇ fieri nō p̄ſumantiniſi ꝓpriaꝫ cām vel eccl̓ie ſue fuerintꝓſecuti aut ꝓ miſerabilibꝰ forte ꝑſonis q̄ ꝓprias cauſas adminiſtra

re nō poſſunt. Inno. iij. cōpoſtel. archiep̄o. Canonici regulares poſtulare non poſſuntſicut monachi niſi ꝓ vtilitate eccleſie vel ſui monaſterij ⁊ p̄cepto abbatis.X parte tua nobis fuit ꝓpo Iſitū ꝙ quidā canonici regulares nōͣ ſolū in eccl̓iaſticis verū etiāin forenſibꝰ cauſis p̄ſumūt aduocati officiū exercere. Cūqꝫ obijcit̉ eisꝙ nō debēt eſſe forēſes vel eccl̓iaſticiᵉ negocij ſuſceptores vel executores: niſi forte id mōaſterij expoſcatvtilitas abbate nihilominꝰ imperāteᵈ ad ſuā ꝓponūt inſolentiā excuſandā: ꝙ capl̓um illud ꝑ qd̓ p̄dictaꝓhiberi vident̉ de monachis: nonde canonicis regularibꝰ loquit̉ manifeſte. Un̄ cōſul. t. t. r. ꝙ idem iudiciūᵉ de canonicis regularibꝰ qd̓ ⁊ d̓monachis qͣntū ad ſupͣdicta credimus obſeruandū: lꝫ de monachisin canone ſpāliter ſit expreſſum. Gregorius nonus. Se ſummat.Um ſacerdotis ſit officiū nulAli nocereᶠ: oībus aūt velle prodeſſe nō niſi ꝓ ſeipſoᵍ vel eccl̓a ſuavl̓ ſi neceſſitas īmineat ꝓ ꝑſonis cō

p Seueritati. qn̄qꝫ em̄ detrahendū eſt ſeueritati vt maioribꝰ malis ſanandis caritas ſincera ſulat. l. di. vt cōſtitueret̉. ⁊ vbi ſaluti nil detrahebatur: humilitati poſterioctores aliqͥd addiderūt. vt ibidē dicit̉. Multitudine. qꝛ qd̓ peccat̉ a ppl̓is tranſire ſolet inultū .i. q. vij. quotiēsa ppl̓is. ⁊. xxiij. q. iiij. nō pōt. ⁊ sͣ. de tēp. or. ſane. ⁊ cū multitudine peccātiūmagis docendo ꝙͣ iubendo agenduꝫ eſt. ſeueritasaūt exercenda eſt in peccato paucoꝝ. xliiij. di. cōmeſſationes. jͣ. de cle. ex mini.latores.r Sacr̄m. ſic ptꝫ ꝙ ī mr̄imonio nō hꝫ trāſactō ſeucōpoſitio locū: vt ꝯͣ matrimoniū aliqͥd ſtatuat̉ cumſit ſtatutū a dn̄o in paradiſo. qꝛ quos deꝰ cōiūxithō n̄ ſeparet. vt. xxvi. diſ.deinde opponitur. ⁊ sͣ. d̓trāſla. inter corporalia. etxxxiij. q. ij. qoud. ⁊. c. quosdeꝰ. ⁊ cā mr̄imonial̓ ꝑ arbitriū tractari nō pōt. jͣ. d̓in integ. reſti. cā. in fi. ſꝫ ꝑiudices diſcretos qͥ ptātehēant iudicandi. jͣ. de conſang. ⁊ affi. ex lr̄is. in finenec diſpēſatio locū habetvt dicit h̓. Sed ꝯͣ videturqꝛ circa marimoniū diſpēſatur. xxxv. q. iij. quedā lex⁊. c. qd̓ ſcripſi. ⁊. q. viij. degradibꝰ. Dicas in matrimonio circa gradꝰ cōſtitutione canonica īterdictosdiſpēſatio adhibet̉ ex iuſta cā vt ſimul remaneantin quo caſu loquunt̉ ꝯͣriacirca gradꝰ lege diuina ꝓhibitos: vel vt mr̄imonialegittime ꝯͣcta ſeparent̉ nulla diſpēſatio adhibet̉ ab eccl̓ia. ⁊ de tali diſpenſatōe hic ītelligit̉. nā vt ptꝫ in integra qͥdā vxores legitimas dimittebant ⁊alias ducebant: cū talibꝰ nulla diſpenſatio adhibet̉: vt ſic remaneāt cū ſecūdis. de gradibꝰ diuina lege ꝓhibitꝭ habes. jͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. hodie ꝟo defacili nō diſpenſaret eccl̓ia circa cōſanguinatē: cū vſqꝫ ad qͣrtū graduꝫ retricta ſit copula coniugalis. jͣ. de cōſang. ⁊ affi. non debet.s Et infideles. xxvi. di. deinde opponit̉. ⁊. xxviij. q. i. ꝑ totū. ſꝫ apud infideles nō eſt ratū qͥn poſſit ſeꝑari altero veniēte ad fidē catholicā in infidelitate reliquo remanente. jͣ. de diuor. quāto. ⁊. c. gaudemus.t Equitate. quā iudex p̄ oculis ſemꝑ dꝫ habere. ff. d̓ eo qd̓ cer. lo. qd̓ ſi epheſi. in fi. Et ita videt̉ ex eo qd̓ dicit: in quibꝰ ius nō inuenit̉ exp̄ſſum ꝓcedasequitate ⁊cͣ. ꝙ ius ſemꝑ ſit p̄ferendū eqͥtati. ar. ꝯͣ. C. de iudi. placuit. ſed potes intelligere illud de equitate ſcripta: q̄ dꝫ p̄ferri rigori iuris: h̓ de eqͥtatenō ſcripta q̄ tūc ſolū ſeruanda eſt cū ius deficit. hͦ verbū ſumptū fuit de legeilla. ff. de aqͣ plu. ar. in ſumma. §. idē varꝰ. ī fi. Sic̄ d̓r de cōſuetudine q̄ ẜuat̉cū deficit lex .i. di. cōſuetudo. ⁊ vbi ius ſcriptū non eſt de ſil̓ibꝰ ad ſil̓ia eſt ꝓcedendū. ff. de legi. nō pn̄t. ⁊. jͣ. de re iu. in cauſis. ⁊. jͣ. de ſta. reg. ſuꝑ quodamfi. ⁊. c. recolētes. ⁊ sͣ. de reſcrip. int̓ ceteras. ⁊ sͣ. de trāſla. int̓ corporalia.v In humaniorē. qꝛ ſꝑ debemꝰ ꝓniores eſſe ad abſoluendū ꝙͣ ad cōdēnādum. ff. de act. ⁊ ob. arrianꝰ. ⁊. ff. de pe. reſpiciēdū. ⁊. jͣ. de ꝓba. ex lr̄is. ⁊ xxvi.q. vij. tꝑa penitudinis. ⁊ ꝓmptiores ad miſericordiā ꝙͣ ad rigorē. qꝛ meliuſeſt p̄ſtare cauſas ꝓ miſericordia ꝙͣ p̄tendere inclemētiā. lxxxvi. di. nō ſatis.ad fi. poſt me. colū. melius eſt ꝓ veritate pati ſuppliciū ꝙͣ ꝓ adulatione bn̄ficiū. xi. q. iij. nemo peritorū. ⁊ ſnīa q̄ miſericordiā vetat fugienda eſt. l. di. pōderet. ⁊. xxvi. q. vl. alligāt. vbi dicit ꝙ ſi dn̄s eſt largus. diſpenſator eius nōdebet eſſe tenax. ⁊. ix. di. ſana. ⁊ i. q. vij. c. exigunt.x Cauſas. in oībus penis inferendis ꝯſiderant̉ iſta qͣtuor principalit̓. perſona pͥmo cōſiderāda eſt q̄ ſit: qꝛ aliter ꝓcedit̉ cū maioribꝰ ꝙͣ minoribꝰ. sͣde of. dele. ſane. ⁊. c. paſtoral̓. ⁊. xlv. di. cū beatꝰ. ⁊. xxiiij. q. i. qͥ ꝯͣ pacē. ⁊. jͣ. d̓ ſimo. ꝑ tuas. cā etiā cōſiderāda eſt. jͣ. de vo. ⁊ vo. re. magne. in fi. ⁊. jͣ. de acc. cūdilectꝰ. ⁊. xxiij. q. vl. occidit. ⁊. ff. de fur. verū. ⁊. xv. q. vi. c. i. in fi. ⁊ op. arg. vi.di. teſtm̄. Et locus ꝯſiderat̉ in iudicijs. ar. sͣ. de reſcrip. nōnulli. qꝛ cōſuetudo loci attēdi dꝫ. iiij. diſ. erit aūt lex. ⁊. xxxi. di. ante trienniū. ⁊. c. aliter. ⁊. jͣ. de

cle. cōiu. cū olim. Et tp̄s etiā cōſiderat̉. qꝛ eſt tp̄s tacēdi ⁊ tp̄s loquēdi. xxxvi. di. §. ecce. in quo ſtatu ſit pͥnceps loci. vt h̓ dicit. ꝓut ſtatꝰperij ⁊cͣ. qꝛ in turbatione regni rigor iuris ſeruari nō pōt. Et ꝓpternouitatē gentis tp̄s cōſiderat̉. vt. xxxv. q. iij. qd̓ ſcripſi. ⁊. jͣ. de peni.re. deꝰ qui eccl̓iam. ꝓpter nouitatē fidei multa ibi attendunt̉. ⁊ hͦ totū habes. xxix. diſciendū. jͣ. de ho. .cut dignū .i. rn̄. vbi iſta qͣtuor coderant̉: ⁊ q̄dā aTleleſiiſi ſtipelia nōbeāt ꝙ poſuocare qd̓ veruircredo d̓ minin cauſis ciqꝛ in crimincauſis vel vbi depena ſanguītur ītereſſe nonbēt. jͣ. ne cle. vl̓na. ſnīam. ⁊. xxiij.q. vl. his a quibꝰ(de his qui ſunt īmaioribꝰ oroaliud eſt dicenqꝛ illi corā ſeciri iudice aduocnō debēt. ⁊ ſi ſinetitulo ſunt ꝓmep̄s eis dꝫ ꝓure. jͣ. de p̄ben. nō liceat. ⁊. c. ep̄s ſi aliquē. ⁊. ca. cū ſcd̓m(De regularibꝰ planuꝫ eſt ꝙ aduocre nō debent. jͣ. c.ꝓxi. qꝛ ⁊ negocijsſecularibꝰ ſe īmiſcere nō debent. jͣ. ne cle. vel mo. nō magno. ⁊. xvi. q.alia eſt cā. c. placuit. ⁊. c. monachi. de ſacerdote hēs. jͣ. c. vl.b Secularibꝰ. īmo obprobriū eſt clericis ſi ſe peritos forenſiū diſceptationū oſtēdere voluerint. C. de ep̄i. ⁊ cle. repetita. ⁊. C. de teſta. cōꝓ miſerabilibꝰ tn̄ perſonis pn̄t poſtulare. jͣ. e. c. vlt.E parte tua. eccl̓iaſtici. vt. xvi. q. i. monachi. c. p̄ſentiū. ⁊. jͣ. ne cle.vel mo. nō magno. obprobriū eſt talibꝰ ſi velint videri periti forenſiū diſceptationū. C. de teſta. cōſulta. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. repetitad Imperāte. xvi. q. i. monachi. ij. nō ſufficit vtilitas monaſterij: niſihͦ faciat de mādato abbatis ꝓpter bonū obediētie. ar. ff. de re miliij. §. in bello: nec audit̉ eo p̄textu ꝙ eſt cōiūcta ꝑſona niſi hēat ſpāle mandatū. leges em̄ de hͦ loquētes ītelligunt̉ de factis priuatorumff. de ꝓcur. ſed he perſone. ⁊. l. pomponiꝰ. in fi. Iudiciū. ſil̓is habet̉ extēſio per īterp̄tatōꝫ. xxviij. q. i. idolatria. ſi.nomē vēditionis ad alias alienationes extendit̉. ff. qui. mo. pig. velyp̄o. ſol. ſicut. §. vēditionis. ⁊ verbū alienationis ad alios ꝯͣctus extendit̉ ꝑ quos etiā dn̄iū nō trāſfert̉. jͣ. de re. ecc. nō ali. nulli liceat. ſic⁊ id qd̓ d̓r de ſimoniacis extendit̉ ad alios. xvi. q. vij. ⁊ hͦ ſcripſimusver. ⁊ arbitror. cōuenire verbū ⁊cͣ. ſic ⁊ ꝓhibitio de legibꝰ audiedde monachis ⁊ regularibꝰ extendit̉ ad p̄latos ſeculares. jͣ. ne cler. velmo. ſuꝑ ſpecula. ⁊ regulares canonici equiparant̉ monachis niſi qͥaregule inſeruiūt laxiori. jͣ. de ſta. regu. qd̓ dei timorem.Um ſacerdotis. nocere. iſta verba ſumpta fuerūt ex illo canone xiiij. q. v. deniqꝫ. Ad hͦ aūt tenet̉ quilibꝫ xp̄ianꝰ: ſed magis ſacedos qͥ dꝫ velle ꝓdeſſe oībus. vt d̓r. ⁊ hic. qꝛ qͥſqꝫ ꝓhibet̉ alij īferre qd̓ſibi nolit fieri .i. di. in prin. ⁊ sͣ. de ma. ⁊ obe. dilecti filij. Et eſt arg. ꝙnulli cōſulendū eſt cū alteriꝰ iniuria. xxij. q. ij. primū. ff. de condi. idē.nā natura. ⁊. xi. q. iij. ſi quis nō obediat. xcix. di. nullꝰ. ⁊ non dꝫ alteriper alterū iniqua cōditio afferri. ff. de reg. iur. nō dꝫ. ⁊ cauendū eſt nep̄textu nocentis īnocētes puniant̉. C. de his qͥ latro. occultaueriſt. l.ij. ⁊ ſanctius eſt nocentē īpunitū relinqui ꝙͣ innocentē dānare. ff. depe. abſentē. ⁊ pena dꝫ ſuos actores tenere. jͣ. de his q̄ fi. a ma. par. ca.q̄ſiuit. ⁊. C. de pe. ſancimꝰ. Et ſic patꝫ ꝙ ſacerdos aduocare non dꝫ