Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

in ꝯceſſioneᶠ p̄latus ꝙͣ in p̄ſentatione patronꝰ: necᵍ p̄iudicet̉ p̄lato velpatrono ſi qn̄ per ap. ſe. legatuꝫ eoincōſulto eccl̓ia concedat̉: mandamus quatenꝰ dictū archidia. vt abeius ſuꝑ hoc moleſtatione deſiſtatappellatione re. cogatis.Idem illuſtri regi francoꝝ. Legatus in quacunqꝫ parte legatiōis exiſtatiuriſdictionem ſuā acquirere pōt.Quit ille qͥ nihil ignorat: ⁊ īfra. Ex parte tua q̄rimoniaꝫaccepimꝰ: ꝙ cū tibi legatꝰ eſſꝫ certarōne ſuſpectꝰ: extra fines regni frācorū in terrā tuā interdicti ſnīam ꝓmulgauit: ⁊ infra. Tue magnificetie reſpondemꝰ ꝙ ſi fines regni frācoꝝ exierat: nondū tn̄ fuerat terminosʰ ſue legationis egreſſus cū nōſolū in regno francoꝝ: ſed in viennen̄. lugdū. ⁊ biſunt. ꝓuincijs iniūctā ſibi a nobis legatiōis ſollicitudinem ſuſcepiſſet. Grego. ix. patriarche hieroſor

Preſente legato de latere minor legatus executionē officij ſui dimittere debet.¶Olentes: ⁊ infra. Fra. t. legationis officiuꝫ in ꝓuincia tuaduximus cōmittendū: ita tamē ꝙſi legatuꝫ ad partes illas de laterenoſtroª contigerit deſtinari: executionem ipſius officij ꝙͣdiu legatusipſe ibi fuerit: pro ſe. apo. reuerentia omnino dimittas. Idem. Legatus non de latere ſed ratione perſone extra ꝓuinciā ſibi decretam abſoluere nequit excōmunicatores ꝓ iniectiōe manuū in clericos neetiam in ꝓuincia ſi tales excōicati aliunde venant legatus vero ratiōe dignitatis nullos talesabſoXcōicatis ꝓ iniectōe manuūviolēta ec. ro. legati: qͥ de ipſiꝰlatere nō mittunt̉ᵈ ex ꝓuinciaꝫ ſibicōmiſſaꝫᶜ vel ibidē ſi hmōi manuūīiectores illuc cōtingat aliūde accedere: ⁊ qui eccl̓iaꝝ ſuaruꝫ p̄textu legationis ſibi vendicāt dignitatemetiaꝫ ſubditis ꝙͣuis in ꝓuincia ſuaexn̄tes bn̄ficiū abſolutiōis īpartirinō pn̄t niſi de ſpāli gr̄a illis ⁊ iſtis

In cōceſſione. ſed certe hec ratio nō videt̉ ſufficiēs. qꝛ ẜm hoc ep̄s poſſetdare eccl̓iam irreqͥſito patrono: qd̓ eſſe nō dꝫ .xvi. q. vij. decernimꝰ. Ad hocdixit Io. ꝙ hec decre. cōtinet gr̄am ſpālem. qꝛ legatꝰ nō pōt cōcedere p̄bēdas vl̓ eccl̓ias in p̄iudiciū alioꝝ. jͣ. de ap. c. i. ⁊. jͣ. de p̄ben. dilectꝰ. ſicut illudcōtinet gr̄am qd̓ legatꝰ facit. jͣ. de cōceſ. p̄bē. cōſtitutꝰ. qꝛ ſolꝰ princeps pōtaliquē priuare re ſua. ix. qͣiij. cuncta. ⁊. c. per pͥncipalem. ⁊. C. de quadri. p̄ſcri.bene a zenone. Hic ꝯſueuit diſtingui vtrum iuſpatronatus ꝑtinet alicui iure patrimonij ſui: ⁊ tūc legatus non pōt cōferre eccleſiam eo inuito cuꝫ ei inhͦ non ſubſit. qꝛ tanꝙͣ laicus p̄ſentat. jͣ. de iurepa.cū dilectus. arg. xvi. q. vijdecernimus. ſi vero pertinet patronatus ius alicuiratione eccleſie: tunc legatus pōt conferre eccleſiaꝫetiā inuito illo p̄lato ſiuepatrono: ad quē rōne eccleſie ꝑtīet iuſpr̄onatꝰ ſiueīuito collegio ad qd̓ ꝑtīetius illud. qꝛ ſubſunt leto. ⁊ ita loquit̉ qd̓ dicit h̓ꝙ archidiaconꝰ iſte ratione archidiaconatꝰ p̄ſentabat. vn̄ legatꝰ iſte poteratei preiudicare: ⁊ eo īcōſulto eccl̓iam cōferre: ſic̄ pōecōferre beneficiū vacansin eccl̓ia inuitis canon⁊ irrequiſitis. ⁊ hoc intellige de legato miſſo a latere dn̄i pape. alij vero legati ſicuti eboracen̄. ⁊ cantuarien̄. ⁊ conſimiles qͥ hoc habent ex priuilegio hͦ nō pn̄t. jͣ. eo. officij. vndetenet appellatio: ſi hoc facere vellent. jͣ. de appel. c. i. Et qd̓ dixit Io. non eſtverum ſimpliciter de quolibet legato.g Nec preiudicetur prelato patrono. clerico. ſcꝫ tenere diſpenſationē: ⁊ veum eſt in ſequenti vacatione.Ouit ille. terminos. ex hoc videt̉ ꝙ ſi legatus exiuit ꝓuinciā ad quaꝫdeſtinatus eſt ꝙ ammodo nec excōmunicare nec abſoluere: nec cauſasdelegare poſſit in illa ꝓuincia. ⁊ idem de alijs iudicibus ordinarijs videt̉.ff. de offi. preſi. l. iij. ⁊. ff. de iuriſdi. om. iudi. l. vl. Uidet̉ tamē ꝙ poſſit abſoluere aliquos dū eſt extra ꝓuinciā. qꝛ ea que ſpectant ad voluntariā iuriſdictionē exequit̉ extra prouinciā. ff. de offi. ꝓconſu. l. ij. Ad hoc dicas ꝙ nullꝰiudex pōt excōicare vel abſoluere extra ſuam ꝓuinciā. nam excōmunicatiofit cū cauſe cognitione. ij. q. i. nemo. ſed ea que cauſe cognitionē deſiderantdebent fieri iudice ſedente ꝓ tribunali. ij. q. iij. §. notandū. ver. ſi quis. iij. q.iij. §. ſpaciū. ver. a iudice. ſꝫ in aliena dioceſi non pōt ſedere ꝓ tribunali: necaliquid diſponere. ix. q. ij. ep̄m. Item nec abſoluere poteſt. qꝛ ſi poſſꝫ abſoluere: per cōſequens ⁊ excōmunicare. xxi. di. deniqꝫ. arg. ff. de re iudi. l. ij. et ꝙtantū in ſua dioceſi habeat iuriſdictionē. eſt arg. xi. q. i. ſi quiſꝙͣ. ⁊. xcij. di. ſiquis epiſcopꝰ. ⁊. jͣ. eo. c. pe. sͣ. de reſcrip. paſtoralis. in fi. arg. ff. de bo. aucto.iudi. poſſi. cum vnus. §. pe. Dicunt quidā ꝙ poſſit extra ſuam dioce. excommunicare. ar. xi. q. iij. ſi ep̄s. forte ſicut paulus excōmunicauit corinthiuꝫ abſentem. ix. q. iij. §. vlti. Hoc tamē cōcedo ꝙ extra ꝓuinciā exiſtens poſſit delegare cauſas in ꝓuincia. ff. de offi. p̄fec. vrb. l. vlti. maxime ſi habet neceſſariā cauſam abſentie. ff. de offi. ꝓcon. aliquando. Talis em̄ delegatio fit ſinecauſe cognitione: licet qui delegat imperet. ar. sͣ. ti. ꝓxi. paſtoralis. ſed ſi nollet eam recipere: nō poſſet excōicare. ar. jͣ. ti. ꝓxi. paſtoralis. Item extra dioce. pōt cōferre beneficia. jͣ. de conceſ. prebē. poſt electioneꝫ in parte deciſa. jͣ.de appel. qua fronte. Io. Itē poteſt queri: ſi excōicauit aliquē dū erat in ꝓuincia: vtrū poſſit eum abſoluere poſtꝙͣ egreſſus eſt prouinciā. dicendū eſtꝙ nō. qꝛ exeundo prouinciam priuatꝰ eſt dignitate. ff. de offi. preſi. l. iij. k⁊ ſtatim expirat iuriſdictio. jͣ. eo. c. vlti. Olentes. de latere noſtro. cuꝫ legatus de latere dn̄i pape ſit maior eop̄ſente non exerceat minor officiū ſuum: ſed deferet illi tanꝙͣ maiori. xxi. diſ.deniqꝫ. ⁊. jͣ. de priui. antiqua. §. dominice. ⁊. ff. de offi. procon. l. vlti. ⁊ maiorpoteſtas ad obediendū p̄ponitur minori. viij. di. que cōtra mores. in fi. ⁊ xi.q. iij. qui reſiſtit. ⁊ interim ſuſpenſum eſt officiū eius. eo vero recedente reſumit illud. arg. contra. xcv. diſt. ecce. ⁊. xi. q. i. peruenit. ⁊. C. de dona. in hac.

Xcōmunicatis. mittuntur ergo a contrario ſenſu ſi miſſus fitlatere domini pape poteſt abſoluere omnes: ſiue d̓ ſua legatione ſiue non: qd̓ verum eſt in eundo ⁊ in redeundo ẜm quoſdam ex officio em̄ legatōnis licꝫ legatis domini pape miſſis excōmunicatosꝓ violenta manuū iniectione in eccleſiaſticas perſonas abſoluere. sͣeo. qd̓ tranſlatōeꝫ⁊. jͣ. de ſen. exconad eminentiā. Tales em̄ legati poſtꝙͣ egrediuntur vrbeꝫ: quouſqꝫ in vibem reuertantibeneficium abſolutōnis impēdun⁊ ita obſeruant defacto. ⁊ hoc introductū eſt in fauorem animarum vtpericulū more vitetur. arg. jͣ. de ſent.excō. ſacro. ⁊ ſic ꝓconſul vbiqꝫ inſignia proconſularia habet: licet poteſtatem ſuā egreſſus vrbem nō exerceat: niſi in ea ꝓuīcia que ei decreta eſt. ff. de offi. ꝓconſu. l. i. ⁊ habeniuriſdictionē: licenō cōtentioſaꝫ. ff.e. l. ij. Ber.c Commiſſam. per hoc quod dicit hic patꝫ: ꝙ maior eſt poteſtas legatorū qui de latere domini pape mittuntur ꝙͣ aliorū. iſti em̄ de quibus premittit nō poſſunt abſoluere excommunicatos propter ſacrilegam manuū iniectionem in eccleſiaſticas perſonas vel aliunde venientes vel extra ſuā ꝓuinciā exiſtentes. qꝛ nulla poteſtas eſt eis cōceſſa extra illā ꝓuinciā. ar. ff. de iuriſ. om. iudi. l. vlti. ⁊. ff. de offi. p̄ſi. l.iij. niſi eis amplius concedat̉. vt dicit in fi. ſed illos de ſua prouīciaabſoluere poſſunt dū ſunt in prouincia. arg. a cōtrario ſenſu. De duplici genere legatorū fit mentio. ⁊ primo de his quibꝰ ad tp̄s cōmitttur officiū legationis rōne perſone ⁊ nō dignitatis. vt. sͣ. e. ti. c. ꝓxi. ⁊jͣ. de accu. cum dilecti. ⁊. jͣ. de p̄ſump. mandata. ſcd̓o de his que ratiōedignitatis habent hmōi legationis officiū in ſua ꝓuincia. sͣ. e. ti. c. i.⁊. jͣ. de ap. c. i. iſti nō mittunt̉ de latere pape. vnde minor eſt poteſtaseorū ⁊ iſti non poſſunt abſoluere excōmunicatos etiam ſubditos niſi ſpecialiter eis concedat̉: vt hic dicit in fi. illi vero qui mittunt̉ d̓ latere domini pape: quia ⁊ ipſi pars corporis eius eſſe intelliguntur.vt. .i. q. vi. ſi quis cū militibus. C. ad. l. iul̓. maie. quiſquis. ex officio legationis omnia poſſunt: niſi illa que ſpecialit̓ ſibi apoſtolica ſedesreſeruauit. sͣ. e. qd̓ tranſlationē. Sed quos dicemꝰ de latere dn̄i pape miſſos: an cardinales tantū: an alios etiā exiſtētes in curia: vt puta capellanos: archiep̄os ep̄os: pro ſuis negocijs in curia exiſtētesſed videt̉ ꝙ proprie dicantur de latere pape cardinales. qꝛ ad latuseius ſemꝑ aſſiſtūt. ſed idē videt̉ de capellanis ⁊ alijs curialibꝰ: qꝛ etipſi aſſiſtunt ei: lꝫ nō in ſecretis cōſilijs. Satis poſſet dici ꝙ illi dicitur miſſi de latere pape quos inuenit exiſtētes in curia ſua: etiā ſi nōſunt cardinales: ⁊ illos tranſmittit ſpāliter ad alienā ꝓuinciā: cōcedendo eis generalē legationē. Iteꝫ qui pōt ex officio ſuo abſoluerepoteſt cōmittere vices ſuas alij. cum viderit expedire. jͣ. ti. proxi. c. vlti. Proprie dicuntur miſſi de latere domini pape cardinales tm̄. ar.jͣ. de ſen. exc. ad eminētiā. qꝛ ipſi pars coporis dn̄i pape dicuntur. vtdictū eſt. sͣ. ⁊ ideo iſtorum poteſtas latior eſt ꝙͣ aliorū. qꝛ etiā de ſua⁊ aliena prouincia abſoluere poſſunt in eundo ⁊ redeundo. alij veroabſoluere non poſſunt aliunde venientes: niſi amplius illis ſit cōcerſum. vt dicit in fi. Ad hoc no. ꝙ eccleſie ro. legati qͣntūcūqꝫ plena habeant legationem. non poſſunt ex officio legationis cōferre bn̄ficia:niſi ſpecialiter eis fuerit conceſſuꝫ. vel niſi ſint legati cardinales quiampliori debent prerogatiua gaudere. hoc totum ſtatuitur in decre.Inno. iiij. que incipit. officij noſtri debitum.