Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

De offi. legati.

panormitanaꝫ de facto tranſferreˡ Idem eidem. Ad idem.Uod trāſlationē: ⁊ infra. Licet in regno ſicilie generalisſit tibi cōmiſſa legatio. ad ea tamēſine ſpāli mādato nr̄o nō debuiſtimanꝰ extendere que in ſignū priuilegij ſingularis ſunt tm̄ ſummo pōtifici reſeruataᵍ. ⁊ ſi quedaꝫ ex hisq̄ de ſpeciali conceſſione ſepe fuerelegatis indulta vt eoꝝ videlicꝫ abſolutio qͥ ꝓpter ſacrilegas manuūiniectiones in clericos incidunt incanonē ꝓmulgate ſnīe videant̉ exipſo legationis officio iam licere legatis: an exiſtimas qͥa vices nr̄astanꝙͣ legato tibi cōmiſimꝰ exequēdas ꝙ panormita. eccl̓iam poſſesſubijcere meſſan̄. vt illam p̄ficeresiſti conceſſo ſibi priuilegio primatie: an putas ex eadem cā tibi licereduos epiſcopatus vnire: vel vnumdiuidere ſine licentia ſpeciali. Idem baton̄. epiſcopo. ⁊. M.capellano ſubdiacono noſtro. Ex quo legatus retulit cauſam pape illiꝰ deſinit eſſe iudeIcet tranēſes canonici ab iniatio diſſenſiſſent: tandē vnani

miter cōſenſerūt. G. fratrē caſſinē.abbatē in archiep̄m eligentes cuiꝰelectionē portuen̄. ep̄s tunc legatꝰexaminari p̄cepit: ⁊ infra. Nunciꝰp̄fati abbatꝭ nobis lr̄as p̄ſentauitgrauē cōtra iā dictū legatū q̄rimoniā cōtinētes: ꝙ poſtꝙͣ electionemexamīauerat ⁊ eaꝫ ad nr̄e deliberationis examē trāſtuleratª: nuncijsiā directis electionē eandē malitioſe nimis examīareᵇ p̄ſumpſit: ⁊ īfraDe cōſilio fratrū noſtroꝝ examīationē ſcd̓am tanꝙͣ aᵉ non ſuo iudice factā poſtqͣꝫ negociū ad noſtrūfuerat tranſlatū examē cenſuimuſirritam ⁊ inanem.Idem ſancti. P. ⁊ ſancti leonisabbatibus: ⁊. R. archidia. tullen̄. Legatus pape cōfert beneficiū vacans licꝫ illud competat ad preſentationē alicuius clerici. Ilectus filius. R. metenſiscanonicus intimauit: ꝙ cumpreneſtinꝰ epiſco. apo. ſe. legatꝰ eccleſiaꝫ ſancti trudonis cōtuliſſet eidem meten̄. archidiacono: ad queꝫilliꝰ eccleſie preſentatio pertinebataſſerens ꝙ eodē inconſultoᵈ cōferri non potuit a legato canonicumipſuꝫ ſuꝑ eadem eccleſia moleſtarep̄ſumit. Cum igit̉ plusᵉ iuris hēat

Confirmare. ſed qualiter cōfirmabit iſtā ſnīam niſi de ea cognoſcat: an ſit iuſta vel iniuſta. ſed de illa cognoſcere nō pōt niſi ſpāliterei cōmittat̉. vt ſuperiꝰ dicit. gͦ illā cōfirmare nō pōt. Dicūt quidamvt ala. ⁊ Goſ. ꝙ de ea cognoſcet: ⁊ ſi eā inuenerit iuſtā ꝯfirmabit eāſi vero iniuſtā: remittit illā ad ſuperiorē. ſi. C. vbi ſena. vel clariſ. l. vl.veriꝰ eſſe credo ꝙnullaꝫ habeat ſuꝑhac ſnīa cognitionē nec debeat ſuꝑhoc ſe intromittere: tn̄ ad mandatūillius qui tulit ſententiā poſſet illaꝫmādare executiōialias nullo mō ſeītromittat. ⁊ qd̓ dicit cōfirmare valebit: refert ſe potiuſad factū ꝙͣ ad iusqꝛ talis ꝯfirmationihil oꝑatur. vl̓ incōi poſſet cōfirmare que parū valetſꝫ nec ſic pōt cū ſitqͣntū ad hͦ inferiorſed nūqͥd legatꝰ tenetur ei obedire vtipſam ſnīam mandet executioni: nōvidet̉. qꝛ cū ſit generalis legatus ⁊ab eodē datꝰ maior eſt illo cui cauſa delegata eſt: etille ei ſubeſt. ī alijsſatis crederē ꝙ deberet illaꝫ mādareexecutioni. qꝛ quātū ad iſtā cām maior videt̉ ipſo legato. vt ſuperiꝰ dixi.⁊ dꝫ ſuꝑ hͦ ſupplicare nō ipſuꝫ cōpellere vt ipſam ſnīam exequat̉. qꝛforſitan ꝑ aliū nō ita bn̄ pōt executioni mādari ex ſnīa illiꝰ canonis.Iſi ſpālis dilectio. no. ꝙ iudex rōne amicitie pōt remittere penāl. di. clerico. ⁊. xxxv. q. ix. veniā. lꝫ p̄cio nō poſſit eā remittere. jͣ. deſimo. nemo. ⁊ .i. q. i. nullꝰ. ar. p Pena docēte. qꝛ qͥ ſtultꝰ eſt ī cula: ſapiēs ſit in pena. xxxviij. di. qꝛ ea. ſil̓e. xxvij. q. i. ſi homo eſſes.q Sāctionibꝰ. lxxix. di. c. vl. vij. q. i. mutatōes. sͣ. de trāſla. int̓ corꝑar Trāſferre. hͨ eī generali mādato nō trāſferunt̉. qꝛ ſunt lia. ⁊. c. i.meri īperij: ⁊ ſpāliter ſedi apo. reſeruata. ff. de offi. eius cui mand. eſtUod trāſlationē. reſeruata. q̄dā ſunt q̄ ſedes apo. ſpālit̉ ſibi reiuriſdi. l. i. ⁊ sͣ. de trāſ la. c. i. ⁊. c. lꝫ. ⁊. c. int̓ corporalia. ⁊. jͣ. c. ꝓxi.ſeruauit. vt eſt qō fidei. xxiiij. q. i. qͦtiens. ⁊. jͣ. de bap. ⁊ eiꝰ ef. maiores.Itē maiores eccl̓ie cās. trāſlatōes ep̄oꝝ. ſediū mutatōes. vij. q. i. mutatiōes. sͣ. de trāſ la. c. i. Itē depoſitiōes ep̄oꝝ: ceſſiōes eorūdē ⁊ trāſlationes electoꝝ sͣ. de trāſl. int̓ corporalia. Itē cōgregatio cōcilij general̓. xvij. di. c. i. depoſitio ⁊ reſtitutio ep̄oꝝ: ⁊ ſūma negocia eccl̓aꝝij. q. vi. iō. Itē exēptio ep̄oꝝ. xvi. q. i. frat̓ nr̄. Itē q̄dā vota ſolꝰ papacōmutat. jͣ. de vo. ⁊ vo. re. ex multa. Itē ſolꝰ papa diſpēſat in maioribus criminibꝰ: ⁊ cū filijs p̄ſbr̄oꝝ ⁊ ceteris illegitime natꝭ vt ꝓmoueant̉ ad dignitates. jͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊ sͣ. de fil. p̄ſbi. c. vl. Item adipſuꝫ ſolū omiſſis medijs appellat̉. ij. q. vi. c. iij. ⁊. iiij. arg. ij. q. vij. metropolitanū. ⁊. eſt ar. exp̄ſſuꝫ. qꝛ appellatio omiſſo medio nō tenet. jͣ.de ap. dilecti. Itē ſubdiaconū facere pōt diebꝰ dn̄icis. sͣ. de tēp. or. c.i. ⁊. c. de eo. Itē pͥmā vacantē dare nō pōt legatꝰ. jͣ. de p̄bē. dilectus.Itē nō pōt abſolue̓ excōicatos a delegato. sͣ. e. ſtuduiſti. ml̓to minꝰexcōicatos a papa. Iſta oīa q̄ ſibi ſpālit̓ ſedes apl̓ica reſeruauit: generali demādatiōe nō trāſferunt̉ niſi ſpālit̓ de his cōtineat̉ ibidē: vthͦ dicit. iſta em̄ ſunt qͣſi meri īperij. ff. de iuriſ. om. iu. īperiū. ⁊ iō gn̄alicōmiſſiōe nō trāſferunt̉. ff. de of. eiꝰ cui mā. eſt iuriſ. l. i. ⁊ eſt ſi. qꝛ lꝫ pr̄familias liberā ꝯcedat filio admīſtratiōeꝫ: non pōt tn̄ alienare. ff. dehis q̄ in frau. cre. ſi pr̄. ff. de pac. ꝯͣ iuriſ. §. vl. Itē nec pōt donare. ff. d̓dona. filiuſfa. ⁊ in generali ꝓmiſſiōe ea veniūt q̄ ſpāliter qͥs ꝯcederetff. de pecu. qͥ peculij. Itē maiora nō cōmittunt̉ ſine ſpāli mādato. ff. d̓

de ꝓcur. pōponiꝰ. ⁊. l. mādato. ſic eodē mō p̄tor miſſionē in poſ. ex ſcd̓o decreto ſibi ſpālit̓ reſeruat. ff. de dā. infec. dies cautionū. §. i. ff. de iuriſ. o. iu. iubere cauere. q̄ aūt ſibi ſpālit̓ nō reſeruat: alijs īdulgere videt̉. jͣ. de ſen. ex. nuper. ar. ſꝫ nūqͥd legatꝰ talis miſſus a latere pape p̄t iudicare de exēptꝭ qͥ ſubſunt tm̄ dn̄o pape. ar. ꝙ nō. xvij. di. huic. ar. ꝙ pōt. xvi. q. i. frat̓ nr̄. Io. dixitꝙ nō pōt. ⁊ meliꝰ fac̄ ſi abſtineat. Ar. īducit. ff. d̓ of.ꝓcō. nec qͥcꝙͣ. Et credo ꝙpōt cogͦſcere de cauẜ q̄ ꝯͣipſos mouent̉. nō ob. p̄uilegijs ſuis. qꝛ ꝑ pͥuilegiailla eximunt̉ ſolū a iuriſdictione ep̄oꝝ: in qͦꝝ territorio cōmorant̉: ſꝫ a iuriſdictione ipſiꝰ pape vel legatorū nō eximunt̉. ⁊ ita ētvidemꝰ d̓ fcōẜuari. ⁊ qꝛ papa eorū iudicia ſibi ſpāl̓rtm̄ n̄ reẜuauit: excōicatosqͥ in canonē incidūt abſoluere pn̄t ex officio legatōnis. vt h̓. ⁊. jͣ. d̓ ſen. exc. ademinētiā. ⁊. jͣ. e. c. pe. itē ſolus pͥnceps pōt cōmitter̄cām ap. remota. ff. a qͦ. ap.nō lꝫ. l. i. in fi. ⁊ sͣ. ti. ꝓx. ſuper qōnuꝫ. §. nos aūt. vn̄ꝟſus. Reſtituit papa: ſolus deponit ⁊ ipſe. Articulos ſoluit ſynodūqꝫ facit generalē. Trani fert etꝰmutat appellat nullꝰ abipſo. Diuidit ac vnit eximit atqꝫ ꝓbat.Icet tran̄. trāſtuleratin hͦ em̄ deliqͥt. qꝛ trāſlato negocio ad papā cognoſcere qͥs nō poſſet. vtij. q. i. nomē p̄ſ br̄i. ⁊. iij. q.vi. ml̓tū ſtupeo. nā eoipſoꝙ iudex dicit ſe velle referre negociū ad ſuperiorē: nō pōt āmodo cognoſcere. C. de rela. l. i. ⁊. C. d̓ ap.ex illo. ⁊ ilico relationis exemplū litigatoribꝰ edere tenet̉. jͣ. de appel. intimaſti. qd̓ intelligit̉ ſi partes approbauerūt relationē. ſed ſi conſentirēt vt iterūcognoſceret ante factā relationē: bene poſſet ꝓcedere. C. de rela. l. ij. ⁊. iij.b Examinare. videt̉ tn̄ ꝙ poſſet examinare negociū nō vt pronūciaret ſꝫvt cām magꝭ inſtructā remitteret ad papā. jͣ. de ap. cōſtitutꝰ. ⁊. ij. q. i. nomen⁊. jͣ. de ſta. reg. ea q̄. ꝟ. hͨ eadē. qd̓ nō credo. ex qͦ em̄ ſemel examinauerat ⁊ examinationē direxerat ad ſuꝑiorē: iā iudex eē deſierat. vt. jͣ. ſequit̉. ⁊ eſt ſi. sͣ. deoſtu. p̄la. bone. ⁊ qꝛ de fcō vniꝰ ſepe q̄rendū nō eſt. ff. nau. cau. ſta. lꝫ. in fi.c A nō ſuo iudice. C. ſi a non cōpe. iudi. l. vl. ⁊ sͣ. de. cōſue. ad audientiā. ⁊. jͣ.de iudi. at ſi clerici. ⁊ sͣ. de offi. dele. cū ſuper. ⁊. xi. q. i. c. penul.Ilectꝰ filiꝰ. incōſulto. ſic. jͣ. de iurepa. cū dilectꝰ. ſꝫ illud de laico ītelligit̉Se Plus iuris. hoc ita intellige. plus iuris .i. plenius eſt ius inſtitutionis ſiue cōceſſionis p̄lati ꝙͣ ius p̄ſentationis patroni. vn̄ ex ſola p̄ſentatione laici patroni non cōſequit̉ quis plenū ius. jͣ. de iurepa. paſtoralis. etc. qd̓ aūt. ⁊. c. cū aūt. qꝛ pōt pr̄onus mutare volūtatē ſuā anteꝙͣ ep̄us cōfirmet pn̄tatū: ⁊ aliū p̄ſentare. vt dicūt iura p̄dicta. ⁊ ita nō hꝫ plenū ius ſed exſola inſtitutione ſeu cōceſſione p̄lati. Qn̄qꝫ plenū ius acquirit̉ inſtituto ꝑp̄latū ceſſante pn̄tatione pr̄oni: ⁊ infra qͣtuor mēſes tūc ep̄s pōt inſtituere ⁊ille hꝫ plenū ius. jͣ. de iurepa. cū ꝓpter. ⁊. c. qm̄. ecōuerſo nunꝙͣ ꝑ ſolā pn̄tationē patroni laici ius plenū cōſequit̉: niſi accedat cōfirmatio p̄lati. Laicipatroni ideo dixi. qꝛ ſi collegiū vel eccl̓iaſtica ꝑſona aliquē idoneum pn̄tatius ei acquirit̉ plenū vt poſſit petere cōfirmationē tanꝙͣ eſſet electus. quiapoſtea variare non poſſunt. jͣ. de iurepa. cū aūt. ⁊. c. paſtoralis. Ioh̓. dixit ⁊laū. ꝙ per preſentationem ius non acquiritur p̄ſentato: ſed eſt falſum: īmoius acquirit̉ p̄ſentato in tm̄: vt ſi p̄ſentat̉ a collegio vel a ꝑſona eccl̓iaſticaꝙ poſtea variare nō pn̄t. vt dictū eſt. ⁊ ſi a laico patrono p̄ſentet̉: ius acquiritur in tm̄ ꝙ ſi non mutet voluntatē: pōt petere confirmationē ab ep̄o. jͣ. d̓ſentē. ⁊ re iudi. cū bertoldus. ⁊ ſi ep̄s eum non admittat: ille poteſt agē̓ adintereſſe ꝯͣ ep̄m: ſi poſtea alius p̄ſentet̉ ⁊ admittat̉ ab ep̄o. jͣ. de iurepa. paſtoralis. ⁊ ita ſꝑ ius acquirit̉ p̄ſentato ꝑ factū pr̄oni. quia poteſt petere confirmationē. ⁊ ſic eſt intelligendū qd̓ dicit plus iuris. vterqꝫ hꝫ ius: ſed alterplus. qꝛ plus cōfertur ꝑ p̄latū ꝙͣ per patronum.