Primus
De offi. iudi. ordinarij.
āpliꝰ a ſe. ap. concedat̉. ¶ Idem.¶ Durant legati ſtatuta etiā legatione finita finit̉ tn̄ ſui delegati iuriſdictio ſi citatio nō p̄ceſſit.Emini dubiū eſſe volumꝰ qͥnlegatoꝝ ſe. ap. ſtatutaᵈ editain ꝓuincia ſibi cōmiſſa durēt tanqͣꝑpetua lꝫ eādē pꝰ modū ſint egreſſiſecꝰ aūt ſi cauſas duxerint delegandas aliquibꝰ cū iuriſdictio iſtorumexpiretᵉ ſi ante illoꝝ diſceſſum horū citatioᶠ non preceſſit.De officio iudicis ordinarij¶ Ex ſynodo iohannis pape¶ Ep̄i in ſuis dioceſibꝰ pn̄t crimīa inqͥrere ⁊ punire ⁊ cū opꝰ fuerit inuocaro brachiū ſecularErnitioſaꝫ: ⁊ infra. HabeātIigit̉ ep̄i ſingularū vrbiuꝫ inſuis diocel liberā ptāteꝫ adulteria ⁊ ſcelera inquirereᵍ vlciſci etiudicareʰ ẜm ꝙ canonesᶠ cēſent abſqꝫ īpedimēto alicuiꝰ ⁊ cū opus fuerit publicū cōuocentᵏ auxiliuꝫ nonad p̄iudicandūˡ ſed potiꝰ ad ea quedeo ſunt placita ꝓſequendū.Eugenius papa.¶ Ordinariꝰ qui ſcit non vt iudex vel vt hō ſubditū eſſe criminis reū indeterminate poterit ſed
non noīatim eū arguere vel punire.I ſacerdosᵐ ſciat ꝓ certo aliquē eſſe reū alicuiꝰ crimīs: velſi ꝯfeſſus fuerit ⁊ emēdare nolueritniſi iudiciario ordine qͥs ꝓbare poſſit: nō dꝫ eū arguere noīatimⁿ ſed indeterminate: ſicut dixit xp̄s: vnꝰ veſtrū me traditurꝰ eſt. ſꝫ ſi ille cui dānū illatū eſt petierit iuſtitiā: pōt excōicare actorē dāni: lꝫ etiā ei cōfeſſus ſitª ſꝫ tn̄ nō noīatimᵇ pōt eū remouereᶜ a cōione: lꝫ ſciat eū eſſe reūqꝛ nō vt iudex ſcit: ſꝫ vt deꝰ: ſꝫ dꝫ eūadmonereᵈ ne ſe īgerat. qꝛ nec xp̄siudam a cōione remouit.¶ Alex. iij. flor̄. ep̄o.¶ Si ordinariꝰ ſubiectꝰ ep̄o ꝯfert in ſibi ſubiectiuſtā cēſurā eccleſiaſticā ep̄s illā ſeruare dꝫ. ⁊ illſine ſatiſfactōe ⁊ ꝯſcīa ꝓferētis relarare nō dꝫ.UUm ab eccleſiarū prelatis ec¶cleſiaſticaᵉ ſentētia in malefactores aliquos ꝓmulgat̉: rata dꝫ ⁊firma cōſiſtere: ⁊ vſqꝫ ad dignaꝫ ſatiſfactionē iuuiolabiliter obſeruari. Quapropter mādamꝰ: qͣtenus ſiplebanꝰ ſancti. p. in clericos vel laicos parro chianos ſuos īterdicti vl̓
Emini dubiū. ſtatuta. ſic patet ꝙ ſtatuta q̄ faciūt legati in ꝓuintia ſibi cōceſſa ꝑpetuo ſunt ſeruanda. ⁊ ſi lata ſunt ſub anathemate: qui ꝯͣ faciūt ſunt excōicati. jͣ. de loc. ⁊ cōduc. ex reſcripto. nā ep̄iqͥ ſunt minoris auctoritatis ſtatuta in ſua dioce. facere pn̄t. jͣ. de ma.⁊ obe. ſi qͥs venerit. Itē de remiſſiōibꝰ qͣs faciūt locis religioſis ſiuepontibꝰ. qͥd dicēsnunqͥd ⁊ ille ſūt ꝑpetue. videt̉ ꝙ nōqꝛ p̄ſes ꝓuincie n̄pōt interdicere alicui vltra tp̄s ſuuꝫvti arte ſua. ff. depe. l. vl. ff. d̓ poſtu.puto. §. vl. ſꝫ veꝝ ēꝙ valent ꝑpetuo.ſicut ſtatuta: lꝫ em̄admīſtratio ſit tēporalis illd̓ qd̓ factū eſt per eū ꝑpetuū eſt. vn̄ qui fac̄ꝯͣ incidit in penaꝫſi qͣ pena appoſita eſt ⁊ p̄fectꝰ p̄torio ad tp̄us ⁊ inpetuū pōt ꝓhibere alicui ne vtaturaduocatione. ff. d̓offic̄. prefec. vr. l. i.§. vlti.e ¶ Expiret. ⁊ ita pꝫꝙ recedendo a ꝓuincia ſua expiratiuriſdictio: ſicut ꝑmortē expirat. sͣ. d̓offi. deleg. lꝫ. ⁊. c. gͣtū. qꝛ ꝓ mortuo ꝙͣtū ad hͦ reputat̉ .nltꝭ modis d̓r iuriſdictio expirare. vt no. sͣ. de offi.deleg. in lr̄is. ¶ ¶ Titatio nō p̄ceſſit. gͦ ſi citatio p̄ceſſit valebit commiſſio poſt receſſuꝫ: ⁊ ſic ꝑ citationē ꝑpetuat̉ iuriſdictio. ſic. sͣ. de offi.deleg. gratū. ⁊. c. lꝫ. ⁊. jͣ. de fo. cōpe. ꝓpoſuiſti. ſic. jͣ. de app. vt debitꝰ. ⁊ſic. sͣ. de reſcrip. capitulū ſancte crucis. in quibꝰ dicit̉ ꝙ ſola citationeſiue conuentione p̄uenitur iuriſdictio aliorū.Ernitioſam. inquirere tūc .ſ. cū frequēs ⁊ clamoſa fama eſt contra ſubditū q̄ obtinet vicē accuſatoris .jͣ. de accu. qualiter ⁊ qn̄.⁊. jͣ. de ſimo. lꝫ heli ⁊ tūc poſſunt teſtes introducere ꝯͣ illos. xi. q. iij. p̄eſetiā lit. nō cōte. jͣ. vt lit. nō cōte. qm̄ frequēter. §. ſunt ⁊ alij.h ¶ Iudicatcūqꝫ illi ſint. preſes .n. ꝓuincie purgare dꝫ ꝓuīciāſuā malis hoībꝰ mec diſtinguit̉ vn̄cūqꝫ ſint. ff. de offi. p̄ſi. p̄ſes ꝓuinje. ⁊. vi. q. iij. placuit. ⁊. C. vbi de cri. agi oꝫ. aut̓. qua in ꝓuincia.i ¶ Canones. dicūt canones ꝙ ep̄i cauſas ſynodales inquirere debēt⁊ teſtes maturiores in parrochia cōſtituere vt cām ſynodalē ad ep̄mdeferat. xxxv. q. vi. ep̄s in ſynodo ad ep̄os em̄ ꝑtinet inqͥrere d̓ hmōicriminibꝰ eccl̓iaſticis: de adulterijs de cōſanguinitate inter virum ⁊vxorē. vt. xxxv. q. vi. ep̄s in ſynodo. ⁊. c. ab iſto die. ⁊ duobꝰ. c. ſeꝗliteꝫde hereſi. jͣ. de here. excōicamꝰ. §. adijcimꝰ. Itē crimē vſurarū ſacrilegij: ſimonie cōſil̓ia ꝓprie ſpectāt ad eccl̓iaſticū iudicē ⁊ de his pͥncipalius inqͥrere debēt ep̄i ⁊ punire: ⁊ etiā de qͦcūqꝫ mortali pcō. jͣ. deiudi. nouit. Itē ex eo qd̓ dicit h̓: inqͥrere vlciſci ⁊ punire ẜm ꝙ canones cenſent. eſt ar. ꝙ iudex iudicare dꝫ ẜm allegata ⁊ ẜm canones etleges: ⁊ nō ẜm ꝯſcīam. vt exp̄ſſe d̓r. xi. q. iij. ſummoꝑe. ⁊. iij. q. vij. iudicet. ⁊. vi. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. ⁊. jͣ. e. c. ꝓx. ⁊. C. de iudi. rē nō nouā. ⁊ inaut̓. de iudi. §. qꝛ ꝟo. col. vi. ⁊ in aut̓. de defen. ciui. §. iuſiurādū. col. iij⁊. ff. de of. p̄ſi. illicitas. §. ilar. ꝯͣ ꝙ pōt iudicare ẜm qd̓ putat. ff. qͥs ⁊ aquo ap. ſit. l. appellari. ⁊. ff. de arb. qͣlē. ⁊. xi. q. iij. tūc vera eſt. ⁊ ar. viij.di. qͥ cōtēpta ꝟitate. In hͦ caſu qn̄ iudex aliud hꝫ in ꝯſcīa ⁊ aliter cōſtat ꝑ ꝓbatiōes legitimas Dicūt qͥdā ꝙ dꝫ alij cām delegare. ff. de iuriſd. om. iu. p̄tor AAlij dicūt ⁊ meliꝰ ꝙ lꝫ iudex aliqͥd hēat in ꝯſcīa ſuaꝙͣ cōſtet ꝑ allegata dꝫ iudicare ẜm ꝙ fcā eſt fides ſibi in iudicio ꝑ iura pͥmo dicta ⁊ nō dꝫ ſeqͥ ꝯſcīaꝫ. qꝛ non ſcit illa tanꝙͣ iudex ſed tanꝙͣdeꝰ. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. vi. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. nec peccat nec dꝫ facere ꝯͣ conſcientiā. ⁊ ita nec in cōdēnando nec ī abſoluēdo ſequat̉ cōſcientiaꝫ ⁊ꝙ ita ſit ꝓcedendū: pꝫ. nā dn̄s oīa ſciebat: ⁊ tn̄ nullū voluit ꝯdēnare:
(niſi ꝓbationibꝰ cōuinceret̉. ij. q. i. deꝰ oīpotēs. qͣ em̄ ꝯͣ ꝯſcīam iudicat punit̉ẜm tenorē cōſtitutionis. Inno. iiij. jͣ. de re iudi. cū eterni.k ¶ Publicū. cōuocēt .ſ. iudiciū ſeculare. ſic. xxiij. q. v. pͥnceps. ⁊. xcvi. di. cumad verū ventū eſt. vtraqꝫ ptās ꝑ alterā adiuuat̉. vt ibi d̓r. ⁊. jͣ. e. qm̄. ⁊ poſſetcōpelli ad hͦ. jͣ. de maledic. c. ij. l ¶ Preiudicandū. qꝛ ꝑ hͦ nō acquirit̉ iusin p̄iudiciuꝫ eccl̓ie: vt ſuaaucͣte poſſꝫ in poſterū attētare niſi de mandato eccleſie: īmo tenet̉ auxiliū p̄ſtare eccl̓ie: ⁊ poſſꝫ cōpelli ad hͦ. xxiij. q. v. admīſtratores. ⁊. jͣ. de maledic. c. ij.⁊ eſt ar. ꝙ ꝓteſtatio neceſſaria eſt qn̄ aliqͥ aduocāt̉ad ea in qͥbꝰ ius non hn̄tvij. q. i. pōtifices. ⁊. xxiiij.di. p̄ſbiteri. ar. sͣ. de ele. cūvinton̄. ibi ſol.II ſacerdos. ꝓ certo.qꝛ forte vidit eū delinquētē. vel qꝛ ipſe idē ei cōfeſſus fuit. xxij. q. v. hͦ. vr̄.n ¶ Noīatim. arg. eſt h̓ ꝙaliqͥd lꝫ in genere qd̓ ī ſpenō lꝫ. ſi. viij. q. i. quid autēff. de queſti. l. i. §. qui queſtionē. ar. sͣ. d̓ of. dele. qm̄ Iabbas. ff. de pe. l. moris.§. ſunt aūt. ad fi. arg. ꝯͣ. xxjiiij. di. qn̄. ff. ſi quis cau. ſꝫ⁊ ſi qͥs. §. q̄ſitū. ⁊. jͣ. de ap.int̓ cetera. ⁊. C. de iure do.īpe. l. i. So. qd̓ licitū eſt ingenere: lꝫ in ſpe ⁊ econuerſo niſi deſcēſus ad ſpālia.vel generalitas occaſiōꝫ ꝓmali inducat. vt pꝫ ꝑ exēpla in pͥma rub. ⁊. C. q̄ res pig. ob. poſ. l. i. ⁊. C. de pig. obli. ſꝫ fingula exēpla Ptā de pͥma regula ꝙͣ ſcd̓a ſuū caſuꝫ obtinēt. vt ptꝫ in qͣcunqꝫ cōcordantia.a ¶ Cōfeſſus. lꝫ em̄ cōfeſſus ſit in pnīa nūqͣ tn̄ excōicabit eū ipſum exprimēdo. qꝛ ſic ꝓderet peccatorē qd̓ nō eſſe dꝫ. de pe. di. vi. placuit. ⁊. jͣ. de pe. ⁊ remiſ. oīs vtriuſqꝫ. b ¶ Noīatim .i. ꝓprio noīe exp̄ſſo non dꝫ eū argue̓ velexcōicare. ſed in genere ſic dicendo: quicūqꝫ fecit tale factū ſit excōicatꝰ. et ꝑinde habet̉ ac ſi ꝓprio noīe exp̄ſſo eſſet excōicatꝰ qͣntū ad deū: ſꝫ qͣntū ad eccleſiā nō. qꝛ nō vitabit̉ ab eccl̓ia. ⁊ eſt ſi. xi. q. iij. excellētiſſimꝰ. ⁊ inſti. d̓ exhere. lib. §. maſculos. ⁊. §. noīatim. ⁊. ff. de libe. ⁊ poſthu. nominatim.c ¶ Remouere a cōione. ſi. vi. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Sꝫ quid ſi ep̄s dicat excōico vnū de illis qͥ tale factū fecerūt: videt̉ ꝙ nullꝰ ſit excōicatꝰ. qꝛ cum expluribꝰ ſeruis eiuſdē noīs vnꝰ liber eſſe iuſſus eſt: neuter liber erit. ff. de manumiſ. teſ. cū ex pluribꝰ. ff. de teſta. tute. duo ſunt titij. ⁊ noīatim qͥs eſt excōicandꝰ. xxiiij. q. ij. ſane. ar. ꝯͣ. ꝙ vterqꝫ ſit excōicatꝰ. ff. de adi. le. l. iij. §. ſi duobꝰ⁊. ff. de re. du. qͥ duos. vin. Sꝫ verū eſt ꝙ neuter eſt excōicatꝰ. qꝛ ſnīa īcertaeſt. ⁊ iō rei iudicate aucͣtem nō cōtinet: ſicut ſnīa q̄ certā qͣntitatē nō cōtinetnulla eſt. C. de ſen. q̄ ſine cer. quā. l. pe. ⁊ vl. d ¶ Admonere. in ſecreto ne īgerat ſe cōioni ſue. ſi. jͣ. de ſen. exc. cū nō ab hoīe. .i. rn̄. ſꝫ publice non dꝫ eū remouere. ſic nec xp̄s iudā remouit: īmo ei euchariſtiā dedit. de ꝯſe. di. ij. c. cuꝫIoē. ⁊. c. ſi illud. ⁊ cū alijs ad p̄dicandū miſit .i. q. i. ſicut xp̄s.Um ab ec. eccl̓iaſtica. ſic gͦ p̄lati iſti pn̄t excōicare. xvi. q. i. alia ē. ⁊ ſic ſt̄iudices ordīarij. ar. jͣ. de exceſ. p̄la. ad hͦ. ⁊ hn̄t curā aīaꝝ. sͣ. d̓ ele. cū in cūctꝭ. §.īferiora. ſic ⁊ abbas p̄t excōicare ⁊ hꝫ iuriſdictōꝫ. jͣ. de ſimo. ſic̄. sͣ. de of. dele.p. ⁊. g. ⁊. jͣ. de fo. cōpe. ſignificaſti. ⁊ hͦ oēs ꝯcedūt niſi ꝯſuetudo face̓t ꝯͣ talesſed anathematizare nō pn̄t: vt dicūt quidā. xvi. q. ij. viſis. ⁊. xxiiij. q. iij. corripiant̉. Et tu dicas ꝙ non pn̄t anathematizare ſiue excōicare: cū illa etiamſolēnitate de qua tradit̉. xi. q. iij. debēt. ⁊ de illa excōicatōe ītelligunt̉ p̄dictacapitula. xvi. q. ij. viſis. ⁊. xxiij. q. iij. corrripiant̉. ⁊ ꝙ hoc facere pn̄t iſti inferiores p̄lati. habes. jͣ. de eo qͥ fur. or. ac. c. i. ⁊ qꝛ hoc nō eſt ordinis ſed potiꝰiuriſdictionis .sͣ. de electio. tranſmiſſam. ⁊ illud generaliter traditur: ꝙ quilibet prelatus collegiate eccleſie licet ſubſit epiſcopo eſt iudex ordinariꝰ inplebe ſua: ⁊ habet iuriſdictionem cognoſcendi et excōmunicandi: vt hic dicit. ⁊ in aut de defen. ciui. §. ij. colla. iij. ⁊. xv. q. iiij. c. i. ⁊. jͣ. de iudi. decernimꝰ.⁊ ar. C. de iuriſ. om. iudi. l. vlti. ⁊ illū dico prelatū hoc facere poſſe ⁊ talē iuriſdictionē habere qui eſt electus a collegio ſiue vniuerſitate. sͣ. de elec. c. i. ⁊. xc.iij. diſ. legimus. ⁊ idē intelligo ſi p̄ficiat̉ collegio vel vniuerſitati ab eo quihꝫ admīſtratōeꝫ cū iuriſdictōe puta ep̄o.