Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

tiſiodorē. ep̄m in archie p̄m poſtulaſtis (poſtulationē veſtra per magr̄mR. preceptorē veſtrū: ⁊ per abbateꝫſancti petri exponētes: ⁊ petentes vtaciende trāſlationi piuꝫ preberemaſſenſuꝫ Uerū qm̄ anteꝙͣ idem magiſter ad ſe. apo. acceſſiſſet: nobis qͣſpro certo cōſtabat: ꝙ idem ep̄s interdicti ſnīam nō ſeruaſſet ( qd̓ etiaꝫ ideꝫ6magiſter nō negauitᵈ in fratrū nr̄grpreſentia requiſitus a nobis in ipſiꝰep̄i excuſationē: allegāsᵈ ꝙ ſnīam latam ſeruare nullatenꝰ tenebat̉ (q̄ adeius noticiaꝫ nec ꝑ lr̄as noſtras: nnecper car. tūc ap. ſe. le. qui ęandē ſnīamApmilgarat mec ꝑ d̓putati ad hoc executoris mandatū vel litteras peruęniſſꝫ: ⁊ inrra QQd̓ nec ſufficit: īmo necꝓficit ad excuſationeꝫ p̄dicti ep̄i: cuꝫcardi. idē ſnīam interdicti pn̄tibꝰ multis ſolēniter ac publice ꝓmulgauit:Ceadē interdicti ſnīa in regno francoꝝ iam a multis publice ceperit obſeruari (nec ſit neceſſariū: cū conſtitutio ſolēniterᵍ editur: aut publice promulgat̉ ipſius noticiā ſinguloꝝ aurihus per ſpeciale mādatū vel litterasInculcare ſed id ſolū ſufficit: vt ad eiꝰobſeruantiā teneat̉ qui nouerit ęaſolēniter editam aut publice ꝓmulgatā (cū ⁊ ꝯtra quoſdā qui ſardicen̄.conciliū nō ſeruabāt tanꝙͣ illud nonhabuerint aut ꝑceperint canonicaʰtradat auctoritas: ꝙ eis nō facile facultas credendi tribuit̉: cū idē penesillos in ſuis regionibꝰ actuꝫ fueritkreceptū nec valet ꝙ in altiſiodoren̄.

dioceſi dictus rex ꝓpriam terrā dicitur nō habere: cū nos terram totā regis iꝑp̄ſiꝰ ſubijci mādauerimꝰ interdiacto ſ cardina. noſtrū interp̄tatꝰᵏ madatū in terram illā ſnīam ꝓmulgāue.rit: que regi tūc tꝑis adherebat: ⁊ infra Sed inde liquido cōſtat ſepedictū ep̄m ſufficiēter excuſari nō poſſe. Gꝙ ſuā mētropoliᵇ. eccl̓iaꝫ generalisLinterdicti ſnīam et recepiſſe nouerat⁊ ſeruare: ⁊ infra ¶Nos igit̉ qui ſcd̓mapl̓m prompti ſumꝰ inobedientiaꝫᶜdem vlciſciᵈ: eiuſdē ep̄i altiſiodo. inobedientiā attendētes he nil obedietiaᵉ ꝓdeſſe videret̉ humilibꝰ: ſi conteptusᶠ cōtumacibꝰ nō obeſſꝫ: cū iuxtaᶻcanonicasᵍ ſanctiones q̄daꝫ ſint culpe: in quibꝰ culpa eſt/ relaxare vindictā hoſtulationē hmōi nō ꝓpter poſtulantē eccl̓iam (ſed ꝓpter poſtulatam perſonāʰ repulimꝰ vt indignamXicet autē ex eo ꝙ hoīem qui veſtronō cōueniebat ꝓpoſito poſtulaſtisᶜcū vos interdicti ſnīam ſeruaretis ſetipſe eam contēneret obſeruare. permiſſa vobis facile abuſi fueritis poteſtate. ac iō ea vos nō īmerito priuare poſſemꝰ. de ſolita tamē benignitate cōcedimꝰ vt vobis ꝑ poſtulatione..ſeu electionē canonicam de perſona hgͣcongrua conſulatis.8 Idem hoſti. ep̄o ap. ſe. lega. s gͣLꝯ Qui poſtulationē caſſataꝫ vicio ꝑſone īnouat Xgeſt eligēdi ⁊ poſtulādi ptāte priuatiRatū gerimꝰ: ⁊ infra. Acceplimus ex litteris tuis ꝙ canoni­ rcis ſenon̄. quorū poſtulatio nr̄a fuitᶠ

ijͣ. de elec: cum nobis in pͥn. ⁊. jͣ. de ap. vt debitꝰ d Non negauit ꝑ hocvidet̉ ꝙ confeſſio ꝓcuratoris dn̄o preiudicet. jͣ. de cap. mona. dilectꝰ ⁊ dere iudi. ſuborta (ſicut ⁊ cōfeſſio aduocati. jͣ. d̓ cenſi. cū olim. ⁊. jͣ. de appel. cūcām Contra. ff. de inter. act. ſi ſine. al̓s eſt lex ille. §. ſi defenſor ſ⁊. ff. de ꝯfeſ.certū. §. penult Quādo cōfeſſio ꝓcuratoris ſiue factū p̄iudicet ip̄i dn̄o: dicet̉. jͣ. de cauſa poſ. cū oliꝫ⁊. jͣ. vt lite nō conteſ. c. i.vbi ponit̉ hec materia.e Allegans (hec allegatio bona videbat̉: qꝛ quilibet p̄ſumit̉ ignorās niſi ꝓbetur ſciēs. ff. de proba. veriꝰ ſ decretū nō ligat ignorātes. ff. de decr.ab or. fa. l. vlt. ⁊. lxxxij. di.ꝓpoſuiſti. circa filꝫ arg.sͣ. de cōſti. cognoſcentes.(īmo nō ſufficit denūciareꝓcuratori. ff. de pe. hereitē veniūt. §. petitam. ſenon eſt ira: qꝛ cū publiceſnīa illa fuerit ꝓmulgateam ignorare nō pōt neqꝫ debet: ⁊ preſieamſcire. xij. q. ij. qui ⁊nis. ⁊. xvi. di. ꝙ dicitꝭ (ar.ff. de inſti. ac. ſed ⁊ ſi pupillus. §. p̄ſcribere (⁊ arg.jͣ. de p̄ſump. quāto. Ubiem̄ allegat̉ ignorātia circa ea q̄ pleriqꝫ ſciunt ⁊ qͣpubliceei niſſe ele.innotuitre cogimus ⁊cͣ. jͣ. qͥ ma. ac. poſ.cū in tua. ⁊. jͣ. de ſen. excō.ſi vero. xxxiiij. q. ij. in lectū(ſed vbi circa ignota allegatur ignorātia nō cogitur ꝓbare ignorantiā. ff.de admi. tu. hoc aūt.f Publice ꝓmulgauit.(ſufficit edicta proponi īpublico: ⁊ ſi ad citatū nōꝑueniant. ar. de do. ⁊ cōtu. cām que (ar. ff. d̓ dam.infec. l. iiij. §. totiens. ⁊. C.d̓ an. excep vt perfectiꝰ.C. de iudi. ꝓperandū. §. ⁊ſi quidem nec obſtat. ff. que ſen. ſi ap. reſcin. l. i. §.item cū eo: qꝛ ibi edictū nō fuit ſolēniter ꝓpoſitū: ⁊ ideo nō excuſatur niſi ꝓbaret̉ cōtrariū: vt dixi in glo. precedenti hec allegatioſimo videt̉ ſufficere ꝙ per ſolam famā ad ip̄m peruenerit. jͣ. de ſen. excō. cum deſideres. §.ſcd̓e queſtioni Et ſi dubitaret: qꝛ ſolūmodo per famā intellexit: in tali dubio debuit potius ſeruare ſnīam interdicti ꝙͣ eccl̓iaſtica ſacr̄a poſtea pertractare. jͣ. de cle. ex. mi. illud g Solēniter editur (vt exp̄ſſe legit̉ in aut̓.vt facte noue conſti. circa prin. coi. v. vbi dicit̉: ꝙ poſt duos mēſes nullusꝫexcuſationē ſi vellet ignorātiā allegare (niſi vt dixi in illa gl. hͦ allegatioh Canonica. xvi. di. qd̓ dicitis. i Terram ꝓpriam bona videt̉ fuiſſeallegatio hec ⁊ mala interp̄tatio cardinalis: quia cū dicimꝰ ſeruū ſuū/ velipſius: domino damus actionē. ⁊ cū dicimꝰ in alteriꝰ locuꝫ: de dn̄o intelligendū eſt. ff. de religi. ⁊ ſump. fu. l. ij. §. in locuꝫ hic tn̄ large fit interpretatioad oēs terras: que tunc regi adherebant preſtando auxiliū ⁊ eſt fimile. ff. d̓ver. ſig liber homo (ſicut excōicatio extendit̉ ad illos qui preſtant auxiliūexcōicato. jͣ. de ſen. excō. nuper. ⁊. c. ſi cōcubine (vel quia terra illa erat de iuriſditōe ipſiꝰ: lꝫ ꝓprietas regis nō eſſꝫ: ⁊ iō regnū totū ꝓpt̓ ꝯtumaciā ſuāfuit ſuppoſitū interdicto. jͣ. de offi. delega. ſane. ⁊. jͣ. de ſpō. nō ē vobis. ⁊. jͣ.de iu. nouit. k Interp̄tatꝰ. no. ꝙ legatꝰ īterp̄tat̉ mādatū dn̄i pape arꝯͣ. jͣ. de ſen. excō. inter alia. ⁊. xi. q. i. §. ex his omnibus. ⁊ C. de legi. l. vlti. ⁊. jͣ.de iudi. cū veniſſent. de hoc ibi So vnde no. ꝙ quedā interpretatio eſt generalis ⁊ neceſſaria ⁊ redigēda in ſcriptis vt principis. vt dicūt hic iura fi

gnata in cōtrariū ar Alia eſt generalis neceſſaria: ſed nō eſt in ſcriptis redigenda (vt cōſuetudinis. ff. de legi. ſi de interpretatione. sͣ. ti.ꝓxi. cū dilectus. ⁊ hic ſimilit̓. Alia nō eſt generalis ſed neceſſaria: vtzin ſcriptis redigenda vt iudicis. ff. de legi. nō pn̄t. ⁊ ar. l. nam vt aitQd̓ poſſit iudex interp̄tari ſnīaꝫ ſuā: ē ar. ff. d̓ re iudi. paulꝰ (bi d̓r ꝙpōt ſupplere q̄ deſunt ſnīe: ſic ⁊ interꝫ pretari ſicut pretorp̄t. ff. de preto. ſti. inpretorijs. EEt alia ēque nec ē generalinec neceſſaria/ necredigēda in ſcriptꝭvt magiſtroꝝ. C. deꝓfeſſ vr. cōſtan. l.vna. li. xij Interp̄tatio principis iusfacit quo ad oēs. sͣde cōſti. c. fin.b Metropolitanā. xij. di. de hisc Inobedientiaꝫ.xxiij. q. vi. c. i. Ulciſci. īmo potius deberet parce̓cui ſanctitas ignoſcendi gloriā dereliquit. C. d̓ epiſ. ⁊ cle.ſi quis in hͦ genus.vn̄ dictū fuit de ceare. Qui vīcis ſꝑvt victis ꝑcere poſſis. Parcere ꝓſtratis ſcit nobilis iranis.e Obediētia. ij. qy. quanto. Contēptꝰ. nā facilitas venie incentiuum tribuit delinquēdi. xxiij. q. iiij. ēciniuſta. ⁊. jͣ. de vi. ⁊ho. cle. vt clericoꝝ.g Canonicas. xx.viij. di. qꝛ ſunt culpeſ⁊ qꝛ maleficia īpunita remane nōdebent. jͣ. de ſen. excō. vt fame. ⁊. ff. adl. aqui. ita vulneratus. ⁊. ff. d̓ ſolu. ſtichū. §. i. h Perſonā ( hoc iō qꝛ viciū fuit materie ⁊ nō artificis. ff. ad. l. aqui. ſi ſeruꝰ. §. ſi calicē ⁊ ita habes hic ꝙqui nō ſeruat interdictū ineligibilis eſt. nec pōt poſtulari. ⁊ pōt dici ꝙ eſt irregularis ⁊ ſuſpenſus (⁊ ido nec eligi nec eligere debet: necexcōicare: nec beneficiū conferre pōt: qꝛ claues eccleſie contēnit. jͣ. d̓exceſ. pre. c. vlti. vbi eſt hoc expreſſum. i Priuare. ergo fuit conſtitutū in cōcilio later. jͣ. de elec. cum in cunctis. vt qui ſcient̉ indignūelegerint: eligenda ea vice ptāte nouerint ſe priuatos: ⁊ ad poſtulationē extenditur. vt hic. ⁊. jͣ. de elec. bone memorie ī fi. ⁊ hoc iō eſt: qꝛper poſtulationē peruenit̉ ad electionē. ar. sͣ. de conſti. nā cōcupiſcētiam. ⁊. ff. de ſpon. oratio ſecꝰ tn̄ eſt cum poſtulat̉ illegitimꝰ: vt diſpēſetur cū eo vel legitimetur. lvi. di. cenomanenſem. ⁊. jͣ. de elec. īnotuit.T Ratum caſſata. sͣ. c. ꝓxi. l Caſſatam .i. nō admiſſam. m Niterent̉. poſtulando eundē altiſiodor. ⁊ malehr ex quoalicuiꝰ electio vel poſtulatio caſſat̉ vicio perſone: nō eſt aſſumēdusad eandē. jͣ. de elec. ſuper eo. n Pauciores hic patꝫ ꝙ ſi maiorpars delīquit in electione eligendo vel poſtulando indignuꝫ electiodeuoluitur ad alios: licet numero pauciores. jͣ. de elec. bone. ij. ⁊. c. cūin cunctis. ⁊. c. cū vintonien̄ Sed quid ſi oēs delinquūt preter vnū(nunqͥd ille vnꝰ poterit eligere (videt̉ ꝙ ſic qꝛ vniuerſitas remanet invno ſiue ius vniuerſitatis. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuerſi. ſicut municipij ī fi.⁊. lxv. di. ſi forte ⁊ dicit lex hoībus coactis ſic acciꝑe debemꝰ. vt ſiue