Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

De poſtulatiōe p̄la.

alictoritate caſſataᵏ: licet caſſationislitteras ſupp̄ſſiſſent in fraudē vt canonice ad electionē ꝓcederēt: mādauiſti: ⁊ infra. Cūqꝫ plures eoꝝ poſtulatōꝫ caſſatāˡ a nobis īnouare vl̓ īuocare denuo niterent̉ᵐ (q̄dā v̓o ēp̄mcameracen̄. in archiep̄m poſtulaueruntitu intelligens eos qui caſſationē noſtrā quodāmodo reuocare volebant: eligendi priuilegiū amiſiſſēqꝛ ꝯceſſa ſibi ex apl̓ice ſedis benigntate abuterent̉ temere ptāte: ac ideoad alios licet paucioresᵏ numero: qͣItū tn̄ ad hoc ꝑtinet cōſilio ſaniores:eligendi vel poſtulādi deuolutā eſſelnīaꝫ: predictū cameracen̄. ad eoꝝ inſtantiā in paſtorē auctoritate fretusapo. ꝓuidiſtiº ¶Nos igit̉ a ſolicitudne cameracen̄. eccl̓ie ip̄m reddidimꝰabſolutū: qd̓ a te d̓ mandato noſtrofactū eſt auctoritate ap. cōfirmātes. Idem clericis rauen̄. eccleſie Poſtulatio ꝑ quaꝫ priuata vel minor vtilitascōi vel maiori prefert̉ el que fitia minori ꝙͣ tertiaē collegij admitti non debetOne memorie Gu. archiep̄oveſtro viam vniue̓ſe carnis ingreſſo: quidā vr̄m ſctē praxedis preſbyterū cardi (quidā vero imolen̄. ep̄ꝫ

poſtulauerūt: ⁊ infra Nos igit̉ auditis q̄ de facto ⁊ de iure fuerat allegataſpleniꝰ etiā ꝓ vtralibet partiū curauimꝰ allegareᵖ (onſiderauimꝰ vero/ꝙ eiuſdē cardi. pn̄tia vtilior ſit nō ſolū ro. ec ſꝫ etiā eccl̓e generaliq tam apud ſe. apo. ꝙͣ apud eccl̓iam rauen̄.vnde nō īmerito preferētes ſpecialivtilitati cōmunēq minori maiorempredictū cardinalē poſtulationi veſtre nō duximꝰ cōcedendū Attendētes auteꝫ ex altera parte/ ꝙ predictꝰepiſcopꝰ a minori ꝙͣ tertia parte fuerit poſtulatꝰ. ⁊ ꝙ ap. ſe. poſtulatiōeshmōi nō cōſueuerit in tātaᵇ diuiſione ac contradictione recipere cū etiāquando aliquis ab alijs vnanimiterpoſtulatur ad admittendā poſtulationem eorum nontam ex iuſticia ꝙͣgr̓aciaᶜ moueatur (oſtulationem ipſius non duximus admittendā (nandamus quatenus cum his quiᵈ vocēin electōne hr̄e noſcunt̉ ꝑ electioneꝫpoſtulationē ſeu noīationēᵉ canonicaꝫ in ꝑſonā idoneā ꝯuenire curetis Idem prepoſito ⁊ cano. ſtrigon̄. Archiep̄s in archiep̄m poſtulat̉/ ⁊ ex quo poſtulatio pn̄tata eſt papemō pn̄t poſtulātes ab earecedereſꝫ dꝫ ſuꝑiori iudiciū expectari. 2Aºꝝ

vnus ſolus vim fecerit: ſiue etiaꝫ cum hoībus coactis. ꝙͣtum em̄ adverba nō refert an ſolus vim faciat an hoībus coadunatis: quia achuc non deficiūt verba. ff. vi bo. rap. p̄tor ait. §. hoīes (ſic ſiue vnꝰ ſolus ſit ſiue plures: ille pōt eligere. Io. dixit ꝙ vnꝰ ſolꝰ n̄ pōt eligere:⁊ in eo ſolo nō pōt ius illud retineri. ar. inducit ad hoc. jͣ. de elec. c. i. ⁊x. q. iij. vnio. ⁊. ff. d̓ver. ſig. neraciꝰ. qꝛcum duo ſiue tresfaciāt collegiū. quidebent ſibi eligerep̄latū non pōt hoeſſe in vno. cum iadeſi nat eſſe collegiūīcut grex deſinit eſſe .ſꝫi3 tantū aīal̓ remanſit degrege. ff. de leg. i. ſgregeſ⁊ ad hͦ inducit etiā. lxv. di. ſi fote. quia ſi vnꝰ ſoluſep̄us remanet in ꝓuincia. debet ipſe alios conuocare adcōſecrandū electū.vt. jͣ. de elec. bone. ijTu dicas ꝙ vnusſolus pōt eligere: ⁊ius eligendi remanet in vno ſolo periura pͦ īductaſet iura que inducit Io.nō ꝯtradicūt. Primo illud capitulſi forte nō cōtradicit: qꝛ ip̄e ſolꝰ nō p̄tᵏaliquē cōſecͣre: īmoad minꝰ debēt eſſetres: ⁊ eſt de ſubſtātia cōſecratōis: itaꝙ alias non eſſꝫ cōſecratus. lxvi. di. porro vbi forma conſecrātiōis traditur: ſed ad illaſola q̄ ſolus facere pōt nō vocabit alios E illa decre. bone non cōtradicit: qꝛ cū pͥma electio nō eſſet nulla ipſo iure: īmo ille. H. qui ſoluselegit ſcd̓o eā poterat cōfirmare. vt. jͣ. de elec. c. ꝙ ſicut. nō debuit procedere ad ſcd̓am niſi pͥma caſſata ꝙ ſi feciſſet debebat poſtea ſoluseligere: vt videt̉ ꝓpter culpā illoꝝ ſed in caſu illo dicit Io. ꝙ nō deuoluit̉ ptās eligendi ad cōtemptos: ſed tūc qn̄ eligūt indignū Sapōt dici ꝙ ꝓpter tale cōtemptū nō deuoluit̉ ius eligādi ad cōtēptūqꝛ nō tm̄ peccāt illi qui cōtēnūt: quantū illi qui eligūt indignū. ⁊ ſuſficit ꝙ caſſetur electio: qꝛ nō eſt nulla: in quo cāu tm̄ priuati ſunt. jͣ. ti.ꝓxi. cū in cunctis ſꝫ debēt tūc priuari per ſnīam. ſicut qn̄ peccat̉ ī forma. jͣ. ti. ꝓxi. qꝛ ꝓpter. ⁊ in. c. bone. Alia iura q̄ dicūt ꝙ deſinit eē collegiū nō ꝯͣdicūt: qꝛ lꝫ collegiū deſinit eſſe collegiū oībus mortuis p̄ter vnū: nihilominꝰ ius collegij ſiue vniuerſitatꝭ remanet in illo ꝑ. l. ſcut municipij. §. vlti. ⁊ hoc idē dicūt. Lau. Uin. ⁊. T. o Prouidiſti. de nr̄o ſpāli mādato: al̓s nō poſſet illū trāſferre. jͣ. de of. leg. niſiſpecialis. ⁊. c. ꝙ trāſlatiōeꝫ ⁊ ideo bn̄dixit ꝓuidiſti nō em̄ debuit dicere cōfirmaſti: qꝛ nihil eſt qd̓ ꝯfirmaret: cū ꝑ poſtulationē nullū iusacqͥrit̉. jͣ. e. c. pe. ſꝫ dꝫ dicere ſuꝑior poſtulatiōeꝫ admittimꝰ. vl̓ poſtulationē veſtrā nō duximꝰ admittēdā. jͣ. e. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. c. ꝓxi.One memorie. curauimꝰ allegare ſic gͦ pꝫ ꝙ iudex pōt ſupple Ire q̄ aduocatꝰ omiſit: ſicut papa hic ſupplet. ⁊. C. vt q̄ deſunt aduoca. iudex ſup. l. vna ſ de iure dꝫ ſupplere nō de facto: niſi tale ſitfactū qd̓ iā ſit ei notū vt iudici: ꝓut dicit dn̄s azo ſ⁊ alij ēt dicūt ſicutpla. ꝙ ēt de fctō: ⁊ inducūt ad hͦ. ff. de pe. here. l. vlt ſꝫ primū veriꝰ eſtꝙ de tali facto ſupple̓ tm̄ dꝫ: qd̓ eſt ei notū tanꝙͣ iudi. arg. C. de ap. l.vlt. in fi. i. rn̄ſo. ⁊ ē ar. inſti. de ac. §. ſi minꝰ. ff. de edil. edi. ſi bouē. §. aliqn̄ Edꝫ ſupplere vt iudex ſedēdo ⁊ nō ſtādo: ne aduocati offm̄ ſumarC. de poſtu. qͥſquis. inducēdo legē vel decretū vel decre. Inuenio ꝙqn̄qꝫ iudex ſupplet altera ꝑte abſente. C. de tēp. ap. l. ij. §. vlti. ⁊. C. deap. l. vlt. in prin ſꝫ vtraqꝫ ꝑte pn̄te ſupplere nō dꝫ: niſi in caſu ꝓpterpublicā vtilitatē repellēdo militē a ꝓcuratiōe: etiā tacēte altera ꝑte

ff. de ꝓcura. filiuſfamilias. §. veterani: ⁊. C. de ꝓcur. militē flex quā inducit pla. ff. de pe. here. l. vlti. nō obſtat: qꝛ potiꝰ cōſulit̉ illi iudicis officio ꝙͣiure ordinarioſe eſt ſil̓e ei qd̓ dixi de milite nā iudex ex officio ſuo ſi ſcit aquē excōicatū publice: ip̄m dꝫ repellere ab agēdo: etiā ſi ab aduerſario nōexcipiat̉. jͣ. de excep. exceptionē ſic officio iudicis conſulit̉ aduerſario: ſic̄in lege de pe. here. l. vlt (⁊hic papa ſupplet ex offōſuo. jͣ. de elec. cū nobis olim. vbi de hoc d̓r: quarein hoc caſu offm̄ iudicislocum habetq Generali. ar. ꝙ papa⁊ cardinales curā ⁊ ſolicitudinē gerāt ꝓ ſtatu eccleſie gnalis. E imꝑator vtſubiecti quiete viuāt noctes ducit īſones. in aut̓.vt iudi. ſine qͦ quo ſuffra.)in pͥn. col. ij idē dicit volūtarios labores appetimus. vt qͥeteꝫ alijs p̄paremꝰ. ī aut̓. vt diuine iuſſi. ſubſcrip. ha. glo. q̄. inpͥn. coll. viij. jͣ. de re. ſpo.ęq̄ns. ⁊ de excep. c. vl.a Cōmuneꝫ ſe ita publica vtilitas p̄fert̉ priuatevij. q. i. ſcias. ⁊. ff. ꝓ ſocioactione. §. labeo. ⁊. C. decad. tol. vna. §. penl̓. ⁊ inaut̓. de reſti. ⁊ ea q̄ parit.§. ea em̄ q̄ cōiter. coll. iiij.E hoc verum eſt: cū in cōivtilitate priuata includitur: ſicut fit in prelatura:al̓s qͥlibꝫ dꝫ ꝓpriā vtilitatē preferre cōi. ar. xix. qij. due ſunt inquit. ⁊. xxiij.q. v. ſi nō lꝫ. ar. C. de ẜui.p̄ſes. ⁊. ff. de arbi. lꝫ aūt.b In tāta diuiſione ad hͦ em̄ vt poſtulatio p̄iudicet electioni requirit̉ vtnumerꝰ poſtulantiū ſit duplo maior numero eligentiū. jͣ. de elec. ſcriptū eſt.(de hͦ tn̄ dicas ẜm ꝙ no. jͣ. ti. ꝓxi. ſcriptū. in glo. q̄ incipit. hic dicit papa (idet̉ tn̄ ꝙ minima ꝑs eligentiū deberet p̄ferri multis poſtulātibꝰ: qꝛ poſtulātes ſoli gr̄ę nitunt̉. vt hic d̓r ſſꝫ eligētes iure cōi iuuant̉ ſſil̓r ⁊ electꝰ: ſꝫ hocnō eſt verū (nā patronꝰ laicus in pn̄tando ſoli gr̄e nitit̉. xvi. q. ij. ſi qͥs ep̄orū ⁊ tn̄ iniuria fit pn̄tato ſi nō admittat̉. xvi. q. vij. decernimus. ⁊. jͣ. de iurepatrona. paſtoralis. gr̄a gͦ fit poſtulato ſi admittat̉: iniuria ſi repellat̉. ff. d̓aqua quoti. ⁊ eſti. l. i. §. pe. vnde nō ſolū poſtulato: ſed poſtulātibꝰ fit iniuria: ſi poſtulatꝰ eſt idoneꝰ ⁊ repellit̉. ff. qui ſatiſdare cog. l. ſi ꝟo in fi. Aliarō p̄t melior aſſigͣri ꝙͣ hmōi īiuria videat̉: lꝫ eligētes nitant̉ iuri: ⁊ poſtulātes gr̄e nō dn̄t p̄ferri electores ex qͦ ſūt minima ꝑs capl̓i: qꝛ nūqͣ tꝫ electioniſi fiat a maiori ꝑte cap̄. jͣ. d̓ elec. eccl̓ia vr̄a. ⁊. c. cumana ita tn̄ ꝙ maior ꝑsnō peccet. vt ex hͦ ipſo iure priuet̉: qꝛ tūc valet electio minoris ꝑtis cap̄. sͣ.c. ꝓxi. Ex gr̄a. hͦ ideo dixit: qꝛ per hmōi poſtulationē ſiue gr̄am iusnō acquirit poſtulato. jͣ. e. ti. c. penul. ſ iō qꝛ gr̄a eſt nō cōpellit̉ p̄latꝰ cōcedere poſtulatū. lxiij. di. lr̄as. in aut̓. de ſan. epiſ. §. nullꝰ. col. ix. in tn̄ iuſta cāexigit dꝫ cōpelli ꝑ ſuꝑiorē vt illū cōcedat. jͣ. de iure patro. nullꝰ. Itē indirecte quodāmō cōpellit̉ illū cōcedere ſi eſt idoneꝰ: qꝛ tenet̉ ei ꝓuidere in cōſil̓i beneficio. jͣ. de iure patro. paſtoralis. Itē idē ſuꝑior iſtū pōt cōcedere:qꝛ nō tenet̉ ei facere gr̄am niſi velit: qꝛ nemo inuitꝰ de ſuo cogit̉ face̓ bn̄ficiū. x. q. ij. p̄carie. nō igit̉ quicqͥd iudicis ptāti ꝑmittit̉ iuris neceſſitati ſubijcitur. ff. de iudi. nō qͥd. ar. jͣ. de of. dele. ꝯſuluit. ſic gͦ ptꝫ ꝙ in hmōi poſtulationibꝰ implorādū eſt officiū iudicis: ⁊ nō iuris actiōe agēdū eſt vt. sͣ. e.ad hͦ. ꝟſus fi. ⁊. jͣ. de in inte. reſti. ꝑ totū. ⁊ inſti. d̓ of. iudi. ꝑ totū Iudicis em̄offm̄ ꝓponit̉ ꝓ actiōe: cū deficit actio. jͣ. de of. iudi. c. iudicis offm̄ ſꝫ nō ꝓprie implorat̉ iudicis offm̄ in caſu iſto: ſed potiꝰ gr̄am debēt implorare aſuꝑiore. B. d Qui vocē. hͦ iō dicit: qꝛ forte erāt aliqͥ eligēdi ptāte priuati. jͣ. de elec. cū vintonien̄ (vel qꝛ oēs ſunt vocādi qui ius hn̄t eligendi. jͣ.de elec. ꝙ ſicut. e Noīationē. noīatio canonica pōt dici qn̄ oēs cōcordant in aliquo ineligibili aſſumendo: ⁊ vadūt ad eū a quo petēdus eſt cōſenſus: ⁊ requirunt eiꝰ cōſenſum: vt cū ipſo diſpēſet. ⁊ hec pōt dici noīatio

c ij