Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

electio eiꝰ penes fratres eiuſdē loci⁊ capl̓m karofe. pēderet ſ⁊ hmōi obtentu ſtatuti ſic fuerit lōge retroactiſtꝑibꝰ obſeruatuꝫ: vt monaſterio andren̄. vacāte andren̄. frēs in karofe.capitulo: aliqueꝫ de gremio monaſterij karofe. ſibi eligerent in abbatē(electioᵏ p̄dicti gͣui. taꝫ ꝯtra ſtatuti tenoreꝫ ꝙͣ etiā ꝯͣ ꝯſuetudinē approbataꝫ (que optima eſt leguꝫ interpresminus canonice attentata merito caſſari debeat: et infra. Quia nobis cōſtitit electionem ipſaꝫ a ſuſpenſisᵐ ⁊de ſuſpenſo ēt celebratam. eam iuſticia caſſauimusª exigēte Ceterū cumſupradictū ſtatutū ita ſane poſſet intelligi ꝙ ꝑ illud necᵇ iuri cōi nec priuilegio deroget̉: vt videlꝫ ad ſępe dictosᶠ frēs electio ſpectet̉ abbatis etad karofen̄. capl̓m ꝯfirmatio (ādamus quatenꝰ ſi ex ꝑte karofen̄. cenobij talis fuerit cōſuetudo ꝓbata q̄ iuri cōi p̄iudicetᶜ in hac ꝑte vos ſcd̓m illā decernatis electioneꝫ andren̄. abbatis decetero faciendā ſalioqͥn andren̄. monachis ius eligēdi abbateadiudicare curetis: vt ſic de cetero l

beram habeāt facultatē: vel de gremio eccl̓ie ſue: vel etiā aliūde per electionē canonicā eligendi ꝑſonā idoneā in abbatē pn̄tandā karofen̄. capitulo: vt ab eo ſi fuerit canonica cōfirmet̉. Honor. iij. pariſien̄. ca. Capitulū ſine ep̄o bſuetudines nouas facereſeu ſtatuta vel antiquas īmutare nō pōt.Um cōſuetudinisᵈ vſuſqꝫ lon-geui nō ſit leuis auctoritas: etplerūqꝫ diſcordia pariāt nouitates:(auctoritate vobis preſentiū inhibemus (ne abſqꝫ ep̄i veſtri cōſenſuᵉ immutetis eccleſie veſtre cōſtitutiones⁊ cōſuetudines approbatas vel nouasᶠ etiā inducatis ſi quas forte feciſtis irritas decernētes. Idē maiorik burgen̄. de rupella Nō valet cōſuetudo per quā quis inducit̉ adpendū vel bona ꝓpria diſſipandum.parte veſtra fuit ꝓpoſitū ꝙꝙcuꝫ in terra veſtra ſeruate ſunthactelꝰ due cōſuetudines abuſiue:ꝙ ſi indigenaᵍ vel extraneus ꝓdigaitisʰ vicio vi incuriaⁱ ſeu quocūqꝫᶻcaſu alio diſſipauerit vel amiſerit bona ſua: bona vxoris ſue tam mobiliaꝙͣ immobilia ꝓ ſue volūtatis libito

cuere ꝙ vna eccl̓ia eligat de alia clericis inuitis qꝛ hͦ eſſet ꝯͣ ius cōe. vt. xvi.q. vlt. c. vlt. ⁊. xviij. q. ij. abbateꝫ. ⁊. jͣ. de iu. pat. nobis (qꝛ pacto ꝑuatoꝝ iuspublicū nō tollit̉. jͣ. de fo. compe. ſi diligēti. jͣ. de teſta. requiſiſti Nec aliqͥsius publicū remittere pōt aliquibꝰ cautionibꝰ nec mutare forma antiquitus cōſtitutā. ff. de admi. tu. quidā decedēs. ⁊ iō papa poſtea interp̄taturſtatutū tn̄ ius iſtud p̄ſcribi pōt. vt quis teneat̉ eligere de certo loco. vt hīcpꝫ. ⁊. jͣ. de ver. ſig. abbate(⁊ ſic pꝫ ꝙ minꝰ iuſtus titulus dat cām p̄ſcribēdi.⁊. jͣ. de emp. ⁊ ven. ꝑuenitff. ꝓ emp. qd̓ vulgo. ff.lega. l. ꝓ legato. ⁊. l. vlt (vere vid̓r iniuſtꝰ: qꝛ ep̄snō pōt tollere ius vniuseccl̓ie ⁊ dare alteri. jͣ. d̓ re.eccle. nō alie. c. i. ſſꝫ ex talititulo potuit bona fidemonaſteriū karofen̄. preſcribere: vt alij monachieligerent de monaſteriokaroſeū ⁊ ep̄s ſolūmodocōceſſit monaſterio karofen̄. qd̓ ſuū erat .ſ. ꝯfirmationē electiōis: ⁊ ita ceſſāte p̄ſcriptiōe ſolā ꝯfirmationē habēt. vt ꝓbat̉ perinterp̄tationē pape. vt. jͣ.pꝫ. Satis tn̄ credo qd̓ inipſa fulatōe poſſit ep̄scū capitulo cōſtituere devolūtate pr̄oni ꝙ illa eccleſia eēt alteri ſubiecta:E ꝙ clerici iuſtituendi ſꝑeligerēt ſibi p̄latū de maiori eccleſia. ⁊ qd̓ dicit ſupra ꝙ ep̄s nō pōt face̓ qvna eccl̓ia eligat ſibi prelatū de eccl̓ia alia. hͦ intellige ouando eccl̓ie ſuntiā inſtituteſtateiſtīcte ⁊ ſeparate: qꝛ illud eēt ꝯtra ius cōejͣ. de exceſ. p̄la. ad hͦ Electio hic ſumit̉ electio eqͥuoce ꝓ cōfirmatōepꝫ (⁊ hoc verū eſt ſi cōſuetudo nō ꝓbet̉: ſꝫ ſi ꝓbet̉ ꝓprie⁊ ꝓ electiōe.jtenet̉. B. l Interpres. ff. de leg. vt ſena. ſi de interpretatiōe. ⁊. jͣ. de ſepultu. certificari ⁊ tacito cōſenſu per deſuetudinē lex abrogat̉. ff. de leg. d̓quibꝰ in fine. m A ſuſpenſis. ſuſpēſus em̄ nō pōt eligere nec eligi. vthic ⁊. jͣ. de elec. cū int̓. R. ſeniorē. ⁊. jͣ. de eta. ⁊ qualita. cū bone. ⁊. jͣ. de cleri.excō. mi. poſtulaſti Nec poſtulare pōt q̄ nō ẜuauit īterdictū. jͣ. titulo ꝓx. c.i. in fi nec bn̄ficia conferre. jͣ. de cōceſ. p̄ben. qꝛ diuerſitatē. Sꝫ nōne iudicare k p̄bēdas dare eſt iuriſditiōis: vtiqꝫ. jͣ. de elec. noſti ſ⁊ excōicare. jͣ. d̓ elec.trāſmiſſaꝫ Nūquid ſuſpēſus pōt hmōi iuriſditionē exercere. Sdicūt qͥdā qep̄s ſuſiſus pōt excōicare ⁊ p̄bēdas dare ⁊ rn̄dēt illi decre. qꝛ diuerſitatēꝙ ille ap̄s erat ab officio ſuſpēſus ⁊ iufiſditō e Sꝫ dicūt ꝙ canōicꝰ ſuſpēſus eligere nō pōt: qꝛ cū ſit ſuſpēſus: nihil officij retinet (ſed ſecꝰ eſt in p̄lato. Sꝫ ꝯͣ iſtos eſt. xxiiij. q. i. audiuim Alij dicūt k meliꝰ: ꝙ ep̄s ſuſpēſusnō pōt excōicare nec interdice̓ nec dare p̄bēdas. jͣ. de exceſ. p̄la. c. vlti. arg.ꝙͣuis h̓ potuerit̓ poſt cōfirmationē: lꝫ adhuc nō ſit ꝯſecratus (rō illa vid̓r:qꝛ plus aufert ei ſuſpēſio ꝙͣ cōtulerit cōſecratio. vt dici cōſueuit pplꝰ tollinegatio ꝙͣ ponit affirmatio nā electꝰ ⁊ ꝯfirmatꝰ multa pōt ex his q̄ ꝑtinētad offm̄ ep̄ale q̄ ꝑdit ꝑ ſuſpeſionē: qꝛ ꝯſecratio nō multū addit. jͣ. d̓ trāſla.inter corꝑalia ⁊ eſt ſil̓e ſic̄ maritꝰ poſt mr̄imoniū cōſummatū nō pōt intrare retionē ſꝫ an̄ pōt. jͣ. de cōuerſi. cōiuga. ex publico ſſic ep̄s cōfirmatꝰ nōpōt aliqͣ q̄ tn̄ pōt cōſecratꝰ (ſic̄ vides in alio ſil̓i ep̄s in archiep̄m electꝰ nonpōt an̄ receptionē pallij tanꝙͣ archiep̄s clericos ordinare. qd̓ tn̄ pōt an̄qͣſit electꝰ in archiep̄m: qꝛ nō hͦ facit vt ep̄s: ſꝫ vt archiep̄s. jͣ. de elec. qd̓ ſic̄. §.preterea. Preterea bn̄ficiū ꝯcedere ⁊ etiā hr̄e poſſe cōpetit rōne ordinis:⁊ eſt eiꝰ acceſſoriū .i. q. iij. ſi quis obiecerit. ⁊ cui interdicit̉ vnū: ⁊ reliquuꝫlxxxi. di. ſi quis ſacerdotū: ⁊. c. eos qui. Preterea de hac ſuſpēſiōe fuit obiectū ⁊ ꝓbatū ex eo ꝙ dicit: qꝛ nobis cōſiſtit ⁊cͣ. ⁊ lꝫ obiectū a ꝑtibꝰ nō fuerit: iudex tn̄ qui dꝫ electionē cōfirmare: ex officio ſuo dꝫ inquirere de hmōijͣ. de elec. nihil eſt. ⁊ hec q̄ dicunt̉ hic de his ſuſpēſis: intelligunt̉ de ſuſpenſis ab hoīe: ⁊ ni a canone Si ꝟo aliqͥs eēt ſuſpēſus a canone: puta participando excōicatis: ille talis bn̄ pōt eligere ⁊ alia facere q̄ ſunt iuriſditiōis

ſꝫ eligi ſciēter nō pōt. hͨ ꝓbant̉. jͣ. de cle. excom. mīftran. ſi celebrat qꝛmitiꝰ agit̉ cū lege ꝙͣ cū mīſtro legis. ff. de arbitris celſus (ſatis poſſꝫdici ꝙ ſuſpēſus poſſꝫ excōicare: qꝛ pōt abſoluere excōicatuꝫ. sͣ. de reſcrip. ab excom. j de ſen. excom. ſacro. ⁊. c. duobꝰ. E qui pōt abſolue̓pōt ligare ⁊ eꝯͣ: cū non ſit pͥuatꝰ a cōione fideliū: quare non poſſꝫ pͥuare alium Et hͦ dico de eo qui nō eſtſuſpenſus a iuriſditione vt ſuſpēſus acanone ſola participatōe. Io. ⁊ Lau.hͦ ꝯcedūt ꝙ ſuſpenſus ab offō tm̄ pōtexcōicare ⁊ p̄bēdaſdare ⁊ intelligūt illā decre. qꝛ diuerſitatē cū erat ſuſpenſus ab officio ⁊ iuriſditiōe. Ego aūtnon credo ꝙ ſuſpēſus ab hoīe poſſitdare p̄bēdas. vt h̓d̓r. lꝫ Lau. ⁊ Io. cōcedunt: ſꝙ poſſit excōicare ⁊ p̄bēdasdare ar. ꝯͣ poſſet induci predicte decr.ſi celebrat: q̄ tn̄ ītelligit̉ de excōicatōeminori (melior ē .n.opinio ſcd̓a: qꝛ ſic̄excōicatꝰ aliū excōicare non pōt. xxiiij.q. i. audiuimꝰ ita eadem ratione nec ſuſpēſus ab hoīe alium pōt ſuſpēde̓. jͣ. d̓exceſ. p̄la. c. vl. ar. b Caſſauimus .i. caſſam nūciauimus. jͣ. vt lite conteſ. accedens. Nec iuri cōi. ſil̓em interp̄tationē habes. jͣ. de fi. inſtr. int̓ dilectosꝟ. ceterū (vbi em̄ aliqͥd a iure cōi diſcrepare vid̓r: reducēdū eſt ad iuscōeſſi pōt fieri ne pereat: qꝛ ꝓmptū eſt leges legibꝰ ꝯcordare. C. deinof. do. l. vna ⁊ aug. ꝯcordat euāgeliſtas de pe. di. i. ꝑiculoſe. ⁊ etiaꝫteſtes debēt ad ꝯcordiā reduci: ne de periurio notent̉. jͣ. de teſti. cū tu.(ſic em̄ faciēda eſt interp̄tatio: vt nulli ſit oneroſa ⁊ ẜm ius. sͣ. ti. ꝓxi.cam q̄. ⁊. jͣ. de p̓ui. ex ore. ⁊ sͣ. e. cū olim. Itē ẜm ꝙ minꝰ eſt captioſa. ffde re. iur. quotiēs in fi. tiſ hͦ ita verū eſt ꝙ ad ius cōe reducat̉ ſi ꝟbailla patiunt̉. vt hic. ꝟ. electio eiꝰ penes frēs eiuſdē loci⁊ capl̓m karofen̄. ⁊cͣ. nā a ꝟ̓bis pͥuilegij nō eſt recedēdū: vbi certa ſunt. jͣ. de p̓uilegijs porro. ⁊. jͣ. d̓ decimis ad audiētiā. vbi em̄ ꝟba nō ſunt ambiguanō eſt locꝰ interp̄tatiōi. ff. de leg. iij. ille aūt ille. ſꝫ vbi ſunt dubia neceſſaria eſt interp̄tatio. c Preiudicet. p̄ſcripta videlꝫ: qm̄ alia n̄ꝑdeſt. jͣ. de cā poſ. cū eccl̓ia. qͥ ꝯſuetudo iuri p̄iudicet ⁊ q̄ nō dicet̉. jͣ. e.c. vlti. ⁊. viij. diſtin. c. fruſtra.Um cōſuetudinis. C. q̄ ſit lōga ꝯſuetudo. l. ij. ⁊. jͣ. e. c. vlt. ⁊ ibi exponit̉. ⁊. xi. di. ꝯſuetudinis. e Conſenſu. bn̄ dicit ꝯſenſu: qꝛ ſineipſius cōſenſu obtēto hͦ facere nō pn̄t. Sꝫ vid̓r ꝙ nō teneāt̉ hr̄e conſenſuꝫ: dūmodo ꝯſiliū ⁊ tractatū cū eo hēant. ar. jͣ. de arbi. cū olī. SSꝫhͦ nō eſt verū: qꝛ illud obtinet ex forma arbitrij: īmo ep̄us ⁊ canonieivnū corpꝰ ⁊ vnū collegiū ſunt: ita ꝙ ip̄e caput: ⁊ ip̄i canonici mēbrajͣ. de his q̄ fi. a prela. nouit: ⁊ eſt exp̄ſſum. ꝙ ſi aliquibꝰ mādet̉ vt cuꝫꝯſilio aliquoꝝ aliqͥd faciāt: eoꝝ ꝯſilium expectare tenent̉. nec ſufficitꝙ tm̄ requirat̉. jͣ. de elec. cū in veteri lege. f Uel nouas. nouitates em̄ ſine cā inducēde nō ſunt: qꝛ lex dicit ꝙ in rebꝰ nouis ꝯſtituendis euidēs dꝫ eē vtilitas. ff. de legi. . in rebꝰ ſar. sͣ. de ꝯſti. conoſcētes ⁊ reprehēdunt̉ qͥ nouītates inducūt. xi. di. qͥs neſciat.Et parte vr̄a. indigena .i. inde genitꝰ. l Prodigalitatis vixio. qd̓ ſe eſſe virtutē ſe ſepę mētit̉. xli. di. ſepe. Prodigus eſt q̄dat danda et nō danda (auarus qͥ tenet tenēdaꝝ nō tenēdaLmediū tenet inter vtrūqꝫ. vnd̓ ꝟſus. Prodigꝰ eſt aī vicio retinenda lꝓfundēs. Qui retinet cupide qd̓ ⁊ es depoſcit auarus. Largus quiſꝫmpiū facit ex iōe libenSꝫ nō vid̓ꝫ ꝙ huic ſit ſubueniēdū: qui-