Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

De cōſuetudine.

ex altera ſuꝑ eo qd̓ dicti canoniti generale interdictū ab ep̄o veſtro vel avobis ī ciuitate cenoma. poſitum nōſeruabāt queſtio vertebatur: ⁊ infraProcurator vero ipſoꝝ ꝓpoſuit: ꝙipſa eccleſia ſancti petri a prima fundatōne libera extitit ⁊ exēptaſet̉ deᵇcōſuetudine generali etiā interdictolicitū erat eis pulſatis campanis altavoce interdictis ⁊ excōmunicatis excluſis diuina ꝯfficia celebrare. Nosigitur cognito ꝙ ex tali conſuetudine: ſi qua foret diſrumperet̉ neruꝰ eccleſiaſtice diſcipline ipſaꝫ de conſenſu fratruꝫ nr̄oꝝ duximꝰ irritandam. Idem ep̄o helien̄. In attribuēdis officijs noue dignitatiſeruat̉cōſuetudo vicinarū ciuitatū que ſi diuerſa fueritſeruabit̉ magis rōnabilis ⁊ alij nō p̄iudicans.Um olin london̄. ępiſcopꝰ nō Aſtris auribus intimaſſerꝭ ꝙ ī ſuaeccleſia ꝓpoſuerat ſt̓atuere p̨̄cētorē(nos eiꝰ precibꝰ inclinatiſei līcentiā cōſſimꝰ ᵏ precentorē hmōi ordinādi:dumo in cōferēdis ſibi redditibꝰ nulFli inferret̉ p̄iudiciūˡ (ſtatuētes vt precentor taliter inſtitutꝰ in ſeſſionibꝰⁿꝓceſſionibꝰ ⁊ alijs illam haberet inlōdo. eccleſia dignitatē quā habēt alij p̄centoręsijs eccleſijs anglicenis: ⁊ infracirca mādamꝰ quatenꝰ ſi ſcd̓m diuerſas conſuetudineslocoꝝ diuerſas habere noueris preAcentores ī anglicanisⁿ eccl̓ijs dignitates (iaꝫ dictū p̄centorē illā haberefacias in lōdo. eccl̓ia dignitate: eaqꝫmanere ꝯtentū quā rōnabilibꝰ ⁊ approbatis cōſuetudinibꝰ eccl̓ie ſaluisſine p̄iudicioª alieno poterit obtīere Idē cōuentui corbien̄. monaſterij Nō pōt īduci ex cōſuetudine vt quis poſſit dimittere dignitatē ſine ſuꝑioriſ licētia bel vt poſſitelectꝰ admīſtrare nō habita ꝯfirmatōe a ſuꝑiore

Um venerabilis frat̓. N. ep̄shoſtien̄. ⁊. l. ſancte crucis preſbyter cardina ſin partibꝰ alamanie lęgatiōis officio fungerent̉ cinuenerūtªabbatē de monaſterio hęrmon̄. qd̓ad ro. ec. noſcit̉ ꝑtinere: nullo mediāte ad monaſteriū corbien̄. qd̓ eſt etiāro. ec. ſpāle: temeritate ꝓpria migraſſeᵇ: licētia illud deſerēdi vl̓ cōfirmatione a nobis vel ab ipſis qͥ vices noſtras in illis ꝑtibꝰ tūc gerebāt nec habita nec petitaſ⁊ īfra Poſtmodū arteꝫ nūcij eiꝰ ad defenſionē ipſiꝰ generalē illiꝰ terre cōſuetudinēᶜ allegarūCū igit̉ hec nō tam conſuetudoq ꝙͣcorruptela merito ſit cenſenda: q̄ ꝓfecto ſacris eſt canonibꝰ inimica: ipſmandamꝰ decetero nō ſeruari. Idē decano ſaleſperbien̄. archidi.⁊ magr̄o. pe. penetel. canōico piſano De conſuetudine pōt īduci ꝙ vna eccleſia degremio alteriꝰ teneat̉ ſibi p̄latū eligere. Et cōſuetudo eſt optima legum interUm dilectus filiꝰ Guiller. ᵉ an­ I dren̄. eccl̓ie monachꝰ: qui ꝓ electo eiuſdēᶠ eccl̓ie ſe gerebatE. g. ꝓcirator mōaſterij karofen̄ (ſuꝑ iure eligēdi abbatē ī andren̄ monaſterioeeiuſde electiōe ī nr̄a pn̄tia adinuictlitigarētꝭdē gu. electione ſua a frībꝰandren̄. eccl̓ie ꝯcorditer celebratamauctoritate apl̓ica petijt confirmariaſſerēs taꝫ de iureᵍ cōi ꝙͣ priuilegioſpāli eis ab Alexā. papa cōceſſo: ⁊ anobis poſtmodū ꝯfirmato liberameligēdiʰ auctoritatē ad eoſdē frēs tātūmodo ꝑtinere: ſe infra. Dictꝰ veroꝓcurator ꝓpoſuit ex aduerſo ꝙ cuolī ad petitionē pr̄onoꝝ eccl̓ie amo.rien̄. ep̄o fuit ꝯſtitutū ꝙ ſi p̄fatus locus diuino munere adeo pullularetvt prior aut abbas cōſtitueret̉ ibidē

ſig cum in partibꝰ. h De cōſuetudine no. ꝙ nec preſcriptio neccōſuetudo ꝓdeſt in hoc cāu: vt hic dicit eſt ſi. jͣ. de elex. cū cām. ⁊. jͣ. e.cū venerabilis nec cōtra obedientiā. vlxviij. q. ij. abbatibꝰ. ⁊. jͣ. de p̄ſcrip. cū nō liceat nec cōtra ꝓcurationē q̄ ratiōe viſitatiōis debet̉. jͣ.de p̄ſcrip. cū ex officij ſſicut nec valet trāſactio in hͦ caſu ſ hmōi ſpūalibꝰ. jͣ. de tranſac. p̄terea (nec ꝑmutatiorei ſpūalis pōt fiercū tꝑali. jͣ. de re. permu. exhibita arg. ꝯͣjͣ. de p̓ui. cū olī. ij. ⁊jͣ. d̓ capel. mona. dilectꝰ. jͣ. de cēſi. ſopite. ⁊. jͣ. de p̄ſcrip. deqͣrta. ⁊. ca. auditis.NNon ſunt ꝯͣria ibinō preſcribit̉ ꝯͣ obedientiaꝫ: niſi tantotꝑe ſubfuiſſent dn̄opape vl̓ alteri eccleſie: ⁊ tūc nō dicunt̉p̄ſcribere ſꝫ potiusp̄ſcribi ſ p̄terea illa de quarta. ⁊ illaauditis nihil dicūtde obedientia: ſꝫ inalijs articulis caſibꝰ loquuntur. Etſic pꝫ ꝙ vbiīqꝫ fialiꝗd ꝯͣ eccl̓iaſticādiſcuuꝫ eccō hꝫcum p̄ſcriptio.Um olim(tatue̓/ ⁊ ſic oneIroſaꝫ dignitatē p̄tep̄s remoue de eccleſia ſua ciScaęnonicis: dūtamenꝯfirmatio pape accedat sͣ. de cōſti. cūacceſſiſſent .k Cōceſſimꝰ ſꝑ l̓vid̓r ꝙ noua dignitas in eccl̓a ꝯſtituinō pōt ſine licētiapape. xxij. diſ. c. i. etC. de of. prefec. p̄toaphri. l. qͣs gr̄as. §.optamꝰ gͦ vt om̄esiudices ẜm vo lūt.tē ⁊ timorē dei ⁊ nodiſtrā electio⁊ orſitdinationē ⁊c̄. ⁊ hocꝑioreiō: qꝛ ſi vna dignitas ꝯſtituit̉: oportet ꝙ alia miniiat̉. ar. xcix. di. nullus. ⁊. c. ſe ſed hͦ nōeſt verū. ar. jͣ. de ec. edi. ad audientiā. ij. ⁊. xij. q. ij. bone rei. ⁊. ff. de ope.pub. opꝰ Itē dat̉ pͥuilegiū dignitatiſſꝫ nō eſt ꝯͣ illud. jͣ. de ec. edi. adarentiā. ij ⁊ sͣ. de reſcrip. c. vlti ſicut nec ſeruitꝰ dat̉ p̄dio: qd̓ nōdūſt. ff. cōi argu. ꝯͣ. ff. de ſer. ru. pre. labeo. ⁊. ff. de ſer. vr. predi.ſi ſeruitꝰturo. ſed nō ꝓcedūt iſta: qꝛ nō dat̉ priuilegiū dignitatidū eſt: ſꝫ dat papa auctoritatē ꝯſtituēdi dignitatē eccl̓ie lōdon̄.ixit in apparatu ſuo: ꝙ ep̄s cū ca. ſuo pōt nouā dignitateꝫ cōſtituere Cōtrariū credo. l Preiudiciū (intelligas enormeꝑpͦ modico nō dimitteret. ar. xij. q. ij. bone rei. ⁊. jͣ. de dona. c. apl̓ice.(Sꝫ meliꝰ. vt ſonat lr̄a: qꝛ ille ꝯcordātie intelligunt̉ de rebꝰ ep̄alibꝰ ⁊hic: ip̄e ep̄s modicū dānū pōt pati: vt aliqͥd cōferat dignitati alij nōcōpellunt̉ dare de ſuo. niſi iuſta cā interueniret cōſtituēdi illā dignitatem. m In ſeſſionibꝰ. hͦ iō dicit ( qꝛ ẜm dignitatē ſuā honorandus eſt aliqͥs in ſede. jͣ. de ma. ⁊ obe. ſtatuimꝰ. xvij. di. c. vlti. ſ⁊ in ſubſcriptiōibꝰ. ff. de al ſcri l. i. ⁊ vlti Ein ſentētijs ferēdis. ff. de decu. ſpurij ( in alijs ſuffragijs. ar. xxv. di. perlectis. n Anglicanis. ſb̓ cū

ine.eadē cōſuetudo in alijs erat eccl̓ijs anglicanis illa ſeruaret̉. arg. jͣ. de elec.cū eccl̓ia Si ꝟo diuerſe eēt cōſuetudīes: ꝯſuetudo metropolitane eccl̓ieẜuanda ē. xij. di. de his Gvel qd̓ veriꝰ eſt q̄ meliꝰ ſeruare poſſet ſine p̄iudicioalioꝝ: vt dicit in fi. ar. xij. di. nouit. o Illā. ſed vid̓r ꝙ minoreꝫ: ex qͦ itaindiſtincte dicit. arg. ff. de leg. iij. nūmis .jͣ. de cen. ex ꝑteſimo vid̓r de mediocri. ff. de edi. edic. ſciendū§. illud. ⁊. l. p̄cedēti. in fi.a Sine p̄iudicioſ(ar. ꝙlꝫ priuilegij verba gnͣalit̓Aloquātur nō tn̄ ſunt interpretāda iiudiciū aliorū. jͣ. de trāſac. lꝫ in fi. ⁊. jͣ.de of. ordi. lꝫ. ⁊. jͣ.ęaut̓.⁊ vſu pal. ex tuarItemar. ꝙ ī dubio recurrit̉ adcōſuetudinē vicinarū eccleſiarūcog. ſpi. ſuꝑeo. ⁊. jͣ. de cen. ſuꝑ eo. (vbihͦ d̓r exp̄ſſe. ff. d̓ fun. īſtru.cū de laniōis. §. aſinānolendinariā in fi. ⁊ ff. d̓Aſemꝑ in ſtipulatioſibxij. di. nouit Iteꝫir. jͣ. ꝙ in obſcuris ſemꝑinterpretatio ita dꝫ fierivt nulli ſit captioſa. ff. dere. iu. quotiēs. ⁊. jͣ. e. cumdilectꝰ (ar. iiij. di. exitautēOUm venerabilis.Imigraſſe) nic̄ abbasſubiectꝰ ep̄o nō dꝫ ſine ligeniiaiūciare. xviijq. ij. abbas (nec etiaꝫ alijclerici. vt. jͣ. de renun. admonet: ſic abbas ſubiectus tm̄ papa renūciarenō pōt ſine ipſiꝰ licentia:etiaꝫ ſi ſit inſufficiēs. jͣ. derenū. c. vlt. grego (ſꝫ vid̓rꝙ eēt vtraqꝫ priuandus.vij. q. i. ſi qͥs ep̄us. ⁊. jͣ. detrāſla. quāto Utrū toleratus fuerit vel repulſusab vtraqꝫ. h̓ nō dicit: ſedforte ꝓpter illā conſuetudinē fuit toleratꝰ. ſi. jͣ. deelec. qd̓ ſicut. §. ſuꝑ eo. Cōſuetudineꝫ (q̄ forte/fuit. ꝙ ſtatiꝫ cū ſint electi ꝫſine aliqͣ cōfirmatiōe adminiſtrant/ ⁊ renūciant ⁊trāſeūt ad al̓s dignitateſſine licētia pape. qd̓ eſſenō dꝫ. jͣ. de elec. qual̓r. ⁊. jͣ.de renū. c. vlt ſex generali tn̄ diſpēſatiōe p̄lati qui ſubſunt tm̄ dn̄o papelnulo medio: ſtatim poſtꝙͣ ſunt in cōcordia electi admīſtrāt qui ſunt valde remoti. jͣ. de elec. nihil eſt (rō quare hͦ fiat reddit̉ ibi .ſ. ne eccl̓ia interim patiatur tā in tꝑalibꝰ ꝙͣ in ſpūalibꝰ leſionē d¶ Cōſuetudoſal̓s tn̄ cōſuetudoattendit̉ in electiōibꝰ. ar. xij. di. nos cōſuetudinē. ⁊. jͣ. de cle. cōniuga. cū olī⁊. jͣ. de cā poſſ. ⁊ ꝓprie. cū eccl̓ia. ⁊. xxiiij. q. i. pudēda. ⁊. ff. de decu. nō tm̄.Um dilectꝰ gguillermꝰ cū ageret gu. iſte ſuꝑ iure eligēdi abbatē hēbatmādatū a capl̓o ⁊ va. ecſꝫ ꝙͣtū ad petendā cōfirmationeꝫ electionisſue agebat ex ꝑſona ſua iure ſuo ſibi acquiſito ꝑ electionē. ſic. jͣ. de in inte.reſti. c. ij. in no. ⁊ ſic vid̓r ibi de hoc. B. Eiuſdē .ſ. habēs mādatū amonaſterio. vt poſſet agere ꝓ electiōe. g De iure. xviij. q. ij. abbatem.c.abbatem. ⁊. c. ꝙͣ ſit. ⁊. xvi. q. vlti. jͣ. de cau. poſ. ⁊ ꝓprie. cum eccleſiah Eligendi llex dicit ꝙ monachi debēt iurare eligere abbatē quē ſciūt fidē rectū vita caſtū ⁊ qui monaſterio valeat vtiliter ꝓuidere. ī aut̓. de ſan.epiſ. §. iubemꝰ igit̉ abbatē. col. ix qd̓ hodie nō ſeruat: ſꝫ ẜm formā illiꝰ cōi Cōſtitutūꝫ ep̄s poſſit ſubijſtitu. jͣ. de elec. quia propt̓.cere vnā eccl̓iam alteri. vt. jͣ. de exceſ. p̄la. ſic̄ vnire nō tn̄ credo ꝙ poſſit ſta-

T.a.. 8