Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

De reſcriptis

per litteras apl̓icas ad iudiciū poſſittrahiᵉ: niſi de aſſenſu partiū fuerint īpetrate: vel expreſſaꝫ de hac cōſtitutione fecerint mentionēᶠ Sunt ⁊ alijqui ſe ad nouū genꝰ mercimonijᵍ cōuertētes: vt vel ſopitas poſſint ſuſcitareʰ querelas: vel nouas immitterequeſtiones: fingunt cauſas ſuꝑ quibus a ſe. ap. litteras impetrāt abſqꝫdn̄oꝝ mādato: quas vel reo ne ꝓpt̓eas laboꝝ vel expenſaruꝫ diſpendiomoleſtet̉: aut actori vt per ipſas aduerſariū indebita moleſtatione fatigent: venales exponūt. Cū aūt litesreſtringendeⁱ ſint potius ꝙ laxande:hac generali cōſtitutōne ſancimꝰ: vtſi aliqͥs ſuꝑ aliqua queſtiōe d̓ceteroſine ſpāliᵏ mādato dn̄i litteras apoſtolicas impetrare p̄ſumpſerit ⁊ littere ille nō valeant: ip̄e tanꝙͣ falſariuspuniat̉ (niſi forte de illis perſonis extiterit a quibꝰ non debet exigilde iure mandatum. Honorius tertius cantuarien̄. archie p̄o ⁊ coniudicibus ſuis Si occaſione duoꝝ reſcriptoꝝ vniꝰ .ſ. in cā prī

ciꝑali alteriꝰ in cā appellationis cōtendit̉ nō iudex ſuꝑ principali. ſed deputatꝰ ſuꝑ appellationecognoſcere dꝫ de validitate appellationisIlectus filiꝰ. I. ſarracenꝰ clericus expoſuit corā nobis./ ꝙ cūiordanus clericus dumelien̄. ip̄m ſuper eccl̓ia ſācti nicolai dumelien̄. corā vobis auctoritate lr̄arū nr̄arū traxiſſet in cām: ex ꝑte ipſiꝰ .i. fuit excipendo ꝓpoſitū. ꝙ auctoritate ip̄aruꝫlitterarū nō poterat conueniri eo ꝙvltra duas dietas ⁊ dioceſim vbi p̄dicta eccl̓ia erat ꝯtra ſtatuta cōcilijⁿgeneralis de quo in eiſdē litteris nōfiebat mētio diſtabatis. ⁊ quia hmōiexceptionē admittere denegātes ꝓcedebatis in cauſa ꝓ eo ꝙ idē .i. in rophē. et elien̄. dioceſi bn̄ficia obtinetqͣſi ex hoc domiciliūⁿ intelligeret̉ habere ip̄e nr̄am audientiā appellauit⁊ infra. Cūqꝫ idem .i. appellationeminterpoſitaꝫ ꝓſecutus ad eboracen.archiep̄m. ⁊ eius collegas ſuper premiſſis litteras impetraſſꝫ. vos in cauſa ipſa nihilominꝰ ꝓcedentes eiſdeꝫiudicibus. ne in cōmiſſo ſibi ꝓcedāt

de hereditate pͥncipal̓r quereret̉. ſed de vicaria: hoc addito ꝙ hēbatbona paterna fil̓r Sed quid ſi modicū hꝫ beneficiū: nunquid tenefacere mentionē de illo: tenet̉ quidē. jͣ. eo. ſi ꝓponēte. vbi dicet̉ de hͦ.Onnullig. id eſt malo mō vtente s. ſic. jͣ. e. qꝛ nōnulliR. sͣ. e. ſedes. b Ad remotos (Nota ꝙ d̓r remotus. qui eſt vltra duas dietas extra dioceſim ⁊ facitad hoc. jͣ. de elec. cūinter vniuerſas. etc. nihil eſt.c Iuris obſeruantia (qꝛ nō debēt inde naſci iniurie vn̄iura oriūt̉. .jͣ. de accu. qͣl̓r ⁊ qn̄. C. vn̄ vimeminerint. ſi. sͣ. ini. ꝯſtitutōe gregorijd Duas dietas.nūquid hͦ intellde vulgaribꝰ dieiq̄ habent̉ ſcd̓m cōſuetudinē regionis(aut de legalibꝰ ẜmꝙ viginti miliariacomputant̉ ꝓ dieta. ff. de ꝟ. fig. l. iij. ⁊ff. ſil quis cau. l. vicena vvid̓r ꝙ de vulgaribꝰ: qꝛ noīa excōi vſu intelligēdaſunt. jͣ. de ſpō. ex litteris. .i. Non em̄ exopiniōibꝰ ſingulorū: ſꝫ ex cōi vſu nomina exaudiri debent. ff. de ſup. lel. labeo. ⁊ ceū interpres jͣ. de cōſue. cū dilectꝰ. ⁊. ff. de leg. ſi de indo eſt optimaterpretatione ſ⁊ plꝰ ſtat̉ vſui ꝙͣ ſignificatiōi vocis. ff. de leg. iij. nō aliter. īmo vſui ſtat̉ ꝯͣ naturā vocis. ff. de legiij. vxori. in pͥn. de hac materia multa argumēta notant̉. xij. di. illud Edicas ꝙ d̓ vulgaribꝰ dietis iſtud eſt intelligēdū: qꝛ lex dꝫ cōuenire ꝯſuetudini regiōis. iiij. di.erit aūt lex Sed pone ꝙ aliqͥs impetraret lr̄as vltra duas dietas nōfacta cōſtitutiſtiꝰ mentiōe: ſꝫ iudices citent ad locuꝫ vltra duasdietas nō remotū a ſua dioceſi ip̄m reū: nunqͥd ire tenet̉ credo ꝙ ſicꝑ hoc qd̓ dicit vltra duas dietas nō trahat̉. ⁊ eſt exp̄ſſuꝫ. jͣ. de excep.olim ſed in expēſis actoris debēt iudices ad locū ire: al̓s fieret frausconſtitutiōi huic: ar. ad hoc. ff. de eden. p̄tor ait in fi Sꝫ vid̓r ꝙ nonvalēt littere: qꝛ ſunt impetrate tacita veritate tali: qua ſi dixiſſet lr̄asnō habuiſſet. sͣ. e. ſuꝑ litteris. gͦ nō debēt valere: qꝛ eadē equitas quemouet delegantē mouere dꝫ delegatū: vt dicit illa decr. ſuꝑ lr̄is in fi.(ſed eadē rōne vid̓r ꝙ valeant: qꝛ ſi dixiſſet ꝙ nō traheret ille aduerſariū vltra duas dietas lr̄as habuiſſet: gͦ debēt valere ⁊ bn̄ valent: vtdictū eſt: qꝛ iſte purgat viciū⁊ remouet exceptionē q̄ poſſet opponi qͣre nō valēt. qꝛ littere nō ſunt nulle ipſo iure: ſed ꝑ exceptionē annullant̉. ar. jͣ. de vſur. qꝛ fruſtra. e Trahi poſſit. nō dicit ꝙ lr̄e nō valēt: ſed ne trahat̉ ꝑ eas vltra duas dietas. f Mentionē. vt ſi itadicat̉ nō obſtante tali cōſtitutiōe. ⁊ ſic pꝫ ex hoc loco ꝙ reſcriptū dꝫfacere mentionē cōſtitutiōis ad hoc vt ei p̄iudicet. ar. jͣ. de eta. ⁊ qua.eā te (ſic dꝫ etiā facere mentionē de priuilegio. sͣ. eo. cū ordinē nec hꝫlocū illa regula. ſpāle derogat generali: lꝫ nō faciat mentionē de illosͣ. e. c. i. ⁊. c. paſtoralis lſꝫ hīc reſcpͥtū ſpāle nō derogat generali ꝯſtitutioni. ⁊ illa ē cā: qꝛ cōſtitutio illa cōtinet ius cōe: ſꝫ ius cōe nō tollit̉ ꝑreſcriptū: cū reſcriptū cōcedi debeat ẜm ius cōe ⁊ nō ꝯͣ. xxv. q. ij. reſcripta (⁊ iō neceſſe eſt vt ſemꝑ reſcriptū īpetratū vltra duas dietas faciat mentionē de hac cōſtitutiōe: qꝛ papa ignoratlocoꝝ diſtantiam.g Mercimonij. ſi. jͣ. e. qꝛ nōnulli. vbi aliqui tradūt lr̄as alijs eiuſdēnoīs. h Suſcitare. ꝑ reſcriptū principis lites ſopite ſuſcitari nōdebent. C. de trāſac. l. cās vel lites ſimo tales a limine iudicioꝝ debētexpelli qui volūt lites ſopitas ſuſcitari. C. ſen. reſcin. non poſ. l. vlti.⁊ sͣ. e. dilectus. i Reſtringende. ſic de pe. di. i. pene: ⁊. ff. de libe.⁊ poſthu. cū quidā. ff. ſi cer. pe. quidaꝫ ⁊ ſic vid̓r ꝙ in reſcriptis ꝟbapotiꝰ ſunt reſtringēda ꝙͣ āpliāda. jͣ. d̓ offi. dele. cū olī abbas in fi. ⁊. c.

p. ⁊. ghniſi indulgeāt bn̄ficia. jͣ. de d̓ona. cū dilectꝰ ī fi. ⁊. jͣ. de ꝟ. ſig. olī tibi.k Speciali mādato. ſic gͦ generalis ꝓcurator nō ſufficit ad impetrandūlr̄as: qd̓ eſt bene notabile: ſicut requirit̉ ſpālis ꝓcurator ī trāſactiōe. C. detranſac. trāſactiōis ptū. ⁊. jͣ. de arbi. per tuas: ⁊ de in inte. reſti. petēda.ff. de mi. illud. §. ſi talis. ⁊. jͣ. de reſti. in inte. corā E in delatōe iuramēti: qꝛ ꝓcurator nō dꝫ deferre iuramentū. alteri parti. ff. d̓iureiurā. iuſiurandū. §. ꝓcurator ſic ꝑ ꝓcuratoremgenerale nō pōt fieri acceptilatio: niſi hēat ſpecialemādatū. ff. de accept.l. iij. Sed nōne ratihabitio dn̄i ſufficit ad hͦ vt valeant lr̄e ſeu valere incipipiant que prius nō valebant. qd̓ vid̓r. ff. de iudi.l. lꝫ verū ⁊ ratihabitio retrotrahit̉. ff. de pig. ſi fundus. §. ſi neſciēte. ⁊. jͣ. declā. deſpō. qd̓ nobis. ⁊. jͣ.de elec. ꝙ ſicut. Item lr̄eque pͦ nō valēt: poſtea cōualeſcūt. jͣ. de fo. ꝯpe. licꝫ⁊. c. ex tenore Ad hͦ reſpōdeo: ꝙ lꝫ ꝓcuratio q̄nulla eſt poſſit ratificari:nō tn̄ valēt lr̄e iſte aduerſario ꝯͣdicēte. jͣ. e. ex parteꝓpter rōem q̄ in lr̄a ipſareddit̉: qꝛ lites reſtringēde ſunt ⁊cͣ Sꝫ nunqͥd lr̄eiſte ſunt nulle ip̄o iure: videt̉ ꝙ ſic: qꝛ tanꝙͣ falſarius punit̉: ⁊ ſic lr̄e iſte falſe ſunt: ſicut ſnīa venalisnulla eſt. ij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ. venales. ⁊. jͣ. de vi. ⁊ ho. cle. cū ab oī ī fiSico ꝙ per exceptionē ſuntannullāde in vtroqꝫ cāu iſtiꝰ capl̓i: ſi reꝰ nihil obijceret valetent Sꝫ quisdebet ꝓbare ꝙ ſine mādato ſunt impetrate: an ille qui excipit ꝙ nō ſunt īpetrate ꝑ ꝓcuratorē: an dn̄s qui vtit̉ illis (vid̓r ꝙ dn̄s qui vtit̉ illis lr̄is: ⁊exhibet eas debeat ꝓbare mādatū: qꝛ executor nō tenet̉ obedire mādatoiudicis. niſi pͦ ꝓbet̉ mandatū. jͣ. de offi. dele. cū in iure. sͣ. eo. cum cōtingat.Qual̓r em̄ poſſit reus ꝓbare ꝙ nō eēnt impetrate ꝑ ꝓcuratorē: cū ſit puranegatiua ⁊ negantis factū ꝑ rerū naturā nulla eſt ꝓbatio. jͣ. de elec. bone.⁊. vi. q. v. §. actor qd̓ aſſeuerat. Preterea licꝫ aliquis on̄dat inſtr̄a eccl̓ie:nō tn̄ ei credit̉: niſi caueat de rato. jͣ. d̓ of. dele. corā in prin. ⁊ gn̄aliter traditur ꝙ quotiens de mādato dubitat̉: vel ꝓcurator dꝫ ꝓbare mādatū vel cauere de rato. C. de ꝓcu. l. i. Preterea nōne iubet̉ cum autentico exhiberi libellꝰ porrectꝰ pape. lxxxi. di. maximianꝰ. ar. vij. q. i. pn̄tiuꝫ. ſꝫ ad qͥd niſi adhͦ vt ſciat̉ hͦ .ſ. per quē fuerit impetratū. nā forte ꝑ excōicatū ſūt īpetrate: q̄nō valēt. ar. jͣ. de ꝓba. poſt ceſſionē. ⁊ sͣ. e. dilectꝰ. de hͦ dic vt in decre. pia. d̓exce. li. vi. Nec obſtat ſi dicat ꝙ īſtr̄m apparet nō viciatū. gͦ ſtādū eſt ei donec ꝯͣriū ꝓbet̉. C. d̓ edic. diui. adri. l. vlt. h̓ em̄ nō īpugnat̉ ſcriptura qͥn ꝟaſit bulla ⁊ verꝰ ſit actor: ſꝫ tm̄ de mādato īpetrātis dubitat̉. Ad hͦ dicit io.ꝙ ſi ita cōtineat̉ in reſcripto cōqueſtꝰ eſt talis ꝓcurator de tali: tūc nō ē neceſſe ꝓbare mādatū: qꝛ ꝑ lr̄as illas ſatꝭ apꝑet de mādato. ex quo papa appellat eū ꝓcuratorē: qꝛ cōſtet ꝙ vidit mādatū. Sꝫ ſi cōtinet̉ ī lr̄is: ſignificauit nobis tal̓ vl̓ ꝯqueſtꝰ ē nobis. cū ille nō fuerit ī curia: ſꝫ aliꝰ qͥ dicit ſefuiſſe ꝓcuratorē legitīe ꝯſtitutū: tūc tenet̉ ꝓbare mādatū: qꝛ pleriqꝫ fingūtſe eē alios: ⁊ ſub noīe alioꝝ lr̄as īpetrāt: ⁊ niſi doceat d̓ mādato nō dꝫ audiri: vt h̓ dic̄ In cā ap. dicebat ip̄e io. ꝙ nō tenet̉ ꝓbare mādatū: qꝛ nō eſtcredēdū ꝙ aliqͥs negligat ius ſuū ī ꝓſeq̄ndo appellationē qͥ al̓s diligēs ēar. C. qͥ ⁊ aduer. qͦs. l. i ſi āt ꝑ ſimplicē q̄relā ſint lr̄e īpetrate. neceſſe ē ſꝑ ꝓbabare mādatū. ꝯſtitutio iſta n̄ bn̄ ẜuabat̉. nec admittebāt iudices talē exceptionē. ſꝫ certe bn̄ dꝫ admitti: qꝛ nō valēt lr̄e niſi ſint īpetrate ꝑ ꝓcuratorē. ⁊hͦ ꝓbat̉ ī decre. gre. jͣ. e. ti. ex ꝑte. vt ibi dicemꝰ/ ſecꝰ credo in lr̄is ſuꝑ bn̄ficijsobtinēdis: qꝛ ibi nō exigit̉ mādatū cū ſuꝑ nulla lite īpetrāt̉. ſꝫ de gr̄a tm̄ cōcedāt̉. ſꝫ reſcripta ad lites iā ortas ⁊ nō futuras īpetrāt̉. jͣ. e. ti. c. vl. curia romana nō ꝯſueuit hāc exceptōꝫ d̓ mādato admitte̓ nec nos admitte̓ dēmꝰ.⁊ ſi ꝑꝑ hͦ appellaret̉: nō darēt̉ lr̄e ſuꝑ tali appellatōe l Dꝫ exigiIlectꝰ filiꝰ. ꝯcilijſsͣ. e. c. ꝓxi. q̄ ſūt ille ꝑſone hēs. ff. d̓ ꝓcu. ſꝫ he.n Domiciliū ex hoc videt̉ ꝙ licet aliquis habeat prebendam vel ecc-

b iiij