Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

remen̄. ſarginen̄. ⁊ vallis regie abbatū fuit noſtris auribꝰ intimatū: ꝙ cūad eos ſemelk iterū a nobis littere ꝓceſſiſſent ſuꝑ eo ꝙ. p. clericꝰ ſancti remigij parrochia de ſalice quā. R. decliuo per interpoſitāᵇ ꝑſonā ſibi collatā fuiſſe ꝓpoſuit detiſlebat: ipſi ꝑtes ſemel ſcd̓o ⁊ tertio citauerūt: ⁊ dictū. p. qꝛ citatꝰ pluries cōꝑarere noluit ꝑ ſe vl̓ per riſalē alſque corā eis(excōicatiōis vinculo innodantes fecerūt fructꝰ ip̄iꝰ parrochie ſequeſtrariᶜ Cūqꝫ poſtmodū idē. p. accedensad eos ſe iuri ꝓmiſerit parituruꝫꝭ: acobtinuerit ſe abſolui: ip̄i abſolutōislr̄as cōcedētes diē ei aſſignauerūt: ⁊locū quibꝰ corā eis qd̓ ꝓmiſerat adimpleret: qui diē ⁊ locū ex lr̄is illis radens in locū raſure reſcripſit: ꝙ ip̄i eiſequeſtratos fructꝰ aſſignari mandabāt: ꝙ corā duobꝰ eoꝝ tandeꝫ tertioſui abſentiā excuſante ꝑ lr̄as eſt confeſſus. NNos igit̉ cū tāte temeritatisexceſſus falſitatis ſcrupulo nō careret: vobis dedimꝰ in mādatis: vt ſi eſſet ita ipſi p̄ſumptori ſuꝑ dicta parrochia ꝑpetui ſilentiū imponētes prafato. r. d̓ cliuo aſſignaretis eandē cūfructibꝰ ſequeſtratis. Uerū ſicut voſꝑ vr̄as nobis lr̄as intimaſtis: cuꝫ dictus. R. raſurā prefataꝫ corā vobisꝑ teſtes idoneos ꝓbauiſſꝫ: ⁊ ob hocpoſtulaſſet ſibi dictā eccl̓iam aſſignari: vos vtrū clauſula illalſi eſſet ita deoībꝰ ſuꝑioribꝰ: an de articulo tm̄ raſure deberet ītelligi dubitaſtis. NNoſigit̉ rn̄demꝰ ꝙ clauſula illaadᵈ oīadꝫ ſuꝑiora referri: ad hoc vt ipſi. R.p̄fata eccl̓ia conferat̉: qꝛ lꝫ viciū falſitatis ad imponendū ei ꝑpetuū ſilentiū ſuꝑ eccl̓ia ip̄a ſufficiat: qui falſitatem hmōi perpetrauit: non tn̄ ꝓpterhoc eadē eccl̓ia ē aduerſario aſſignada: niſi ſuꝑ alijs facta fuerit plena fiVdes. Idem ep̄o imolen̄. Non vꝫ reſcriptū ſuper reſtitutiōe beneficij ſīpetratum qd̓ de cā excōicationis et ammotionimpetrantis non facit mentionem.Ilectꝰ filius abbas ſancti ſie-

teras intimauit: ꝙ cū ip̄e cui viſitationis offm̄ ī ciuitate ac dioceſi bonon̄.cōmiſimꝰ. b. ⁊. a. p̄ſbyteros ab eccl̓ijsſuis ꝓpter eoꝝ graues ⁊ manifeſtos.exceſſꝰ duxerit amouēdos: ijdē ſuꝑreſtitutione ſua nr̄as ad te in cōi forma lr̄as impetrarūt de āmonitiōnisſui cauſaᵉ et excōicationisᶠ: qͣ tenent̉aſtricti: nullā facientes penitꝰ mētionē. MNos igit̉. f. t. mādamꝰ quatenꝰ ſieſt ita: lr̄as ipſas tanꝙͣ per veri ſupp̄ſſionē obtētas viribꝰᵍ carere decernas. Idem ep̄o veratiſamen̄.¶Per litteras iuſticie nō tenet̉ ep̄s ꝓuidere haenti perpetuā vicariā vel ſufficiēs patrimoniūNecvalent littere gratie ad beneficiū obtinendūin quibꝰ impetrās tacuit perpetuā vicariam.Oſtulaſti ꝑ ſedē apl̓icā edoceceri: vtrū alicuiꝰ eccl̓ie ꝑpetuovicario de prouētibꝰ vicarie boniſqꝫpaternis hn̄ti vn̄ valeat cōmode ſuſtentari: tenearis ꝑ illā formā cōem:(cū ſcd̓m apl̓mʰ in eccl̓iaſtico bn̄ficioꝓuidere. Ad qd̓ ſic duximꝰ rn̄dēdū:ꝙ cū per formā p̄dictā neceſſitatibꝰpaupeꝝ clericoꝝ qͥ nullū ſunt eccleſiaſticūˡ aſſecuti ſe. ap. duxerit ſuccurrendū ꝑpetuꝰ vicariꝰ: niſi de vicariafecerit mentionē: cōmodū reportarenō dꝫ de hmōi lr̄is. vtpote veritatetacita impetratis. Nō em̄ carere beneficio dꝫ dici cui cōpetēterᵏ de ꝑpetue vicarie ꝓuentibꝰ eſt ꝓuiſum ⁊ ꝓhabēte beneficij ſufficiētis ſubſidiuꝫex certa ſciētia ſuꝑ obtinēdo alio beneficio de leui non ſcribimꝰ/ qͥn faciamus de prīo in nr̄is lr̄is mentioneꝫ. Idem in cōcilio generali. Per litteras apoſtolicas de hac conſtitutiōementionē nō facientes non pōt quis trahi vltraduas dietas extra ſuā dioceſim. niſi de cōſenſu ꝑtiū littere fuerint impetrate.Onnulli gratia ſe. ap. abutentes lr̄as eius adᵇ remotos iudices impetrare nitunt̉. vt reus fatigatus laboribꝰ ⁊ expēſis liti cederevel importunitatē actoris redimereIcōpellat̉. Cum aūt ꝑ iudiciū iniurijsſeruātia interdicit: ſtatuimꝰ ne qͥs vlꝙꝫaditꝰ patere nō debeat. qͣs iurisᶜ ob

c Sequeſtrati (qd̓ de iure fieri nō debuit niſi cā ſubeſſet. jͣ. de ſeq̄ſ. ad hoc⁊ duobꝰ. c. ſequen. vbi de hͦ. in quibꝰ duobꝰ d̓r ꝙ qn̄ fructꝰ diſſipant̉: debet fieri ſequeſtratio. C. de ꝓhibita ſequeſt. l. vna. de hoc no. ij. q. vi. quotiens. ij ſꝫ in caſu iſto .ſ. ꝓpter cōtiimaciā bn̄ fit ſequeſtratio. vt mitiꝰ agaturitteris ſed in caſu iſto non d̓r ꝓprie ſequeſtratioꝑcū reo. jͣ. de do. ⁊ cōꝓut tradit̉. jͣ. de ſequeſt. ꝑtotū: qꝛ ibi nō fit ſeq̄ſtrao ꝓpter cōtumacid Ad oīa. ꝟid̓r ꝙ ꝑ hācclauſulā ſi eſt ita: vel perhāc: ſi p̄miſſa vera ſunt:teneat̉ impetrator ꝓbareoīa premiſſa eſſe vera: lꝫaliqd̓ ex p̄miſſis ſufficerꝫad ꝓpoſitū ꝓbandū: ſicsͣ. e. ex ꝑte conuentren. ff.de excu. tu. qui teſtō (namniſi quis plene ꝓbet ſuāintentionē ſuccūbit. C. derei ven. l. vlti fines .n. mādati diligenter ſunt obẜuādi. sͣ. e. cū dilecta ⁊ imputet ſibi qͥ plura narrauit: qͦꝝ vnū ſufficeret ꝑ ſe.(ar. ꝯͣ ꝙ ſufficit vnū ꝓbare. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. falſa in fi. ⁊. ff. de cōdi. inſti.l. ij. §. vlt. ff. de manumiſ.teſt. ſi ita. jͣ. de p̄ben. cū iādudū dīc vt dixi. sͣ. eo. exꝑte Atir. ē hic ꝙ ſeq̄neclauſula r̄ſpicit oīa p̄miſſa. jͣ. de ap. ſcd̓o reqͥris. ⁊c. inqͥſitiōifar. ꝯͣ. jͣ. d̓ don.cū dilectꝰ. vbi nō reſpicitoīa ſuꝑiora clauſula illad̓ foreſta: ſꝫ ꝓximā donationē ⁊ inferiorē. iij. q. v.cōſtituimꝰ: ⁊ de cō. diſ. ij.cū oē. in pͥn ſꝫ meliꝰ eſt ꝙad oīa referat̉: ⁊ ſic facitꝓ alia ꝑte. ff. de in rem ꝟſo. ſi ꝓ patre. §. pe.lectꝰ filius (cā no.ꝙ nō ſufficit narrare ſeriē facti in lr̄is pape:niſi cā facti adijciat̉ arg.xxiij. q. vlt. occidit. jͣ. de teſti. cū cāꝫ ſ⁊ cā facti potiꝰq̄renda ē ꝙͣ ip̄m factū. xvq. vi. c. i. in fin. ⁊. ff. de fur.verū. ⁊. jͣ. de accu. cū dilectus. C. de adop. l. iij. ⁊ ētmodus facti. C. de trāſac.t reſponſum.f Excōicatiōis. hic hēsꝙ ſi excōicatus impetratlr̄as vel reſcriptū tacensde ſua excōicatiōe: ꝙ nōvalent lr̄e: tū qꝛ tacuit ꝓceſſum iudicis. jͣ. de re iu.501int̓ tū qꝛ tacuit viciū ſuuꝫobis littū iō qꝛ īgeſſit cōioni hominū ꝓpter qd̓ puniēdꝰeſt. jͣ. de cle. ex. mi. illd̓. ⁊. xi. q. iij. placuit vn̄ incōueniēs eēt ꝙ ex eodē factocōſequeret̉ penā ⁊ cōmodū. ff. de neg. ge. l. fiue. xvi. q. i. legilꝯͣ. jͣ. de excep. ſignificauerūt. ⁊. c. venerabilē. vbi dicit̉ ꝙ excōicati nō repellunt̉ a ꝓſecutione appellatiōis: ſꝫ iſti p̄ſbyteri erāt rei: gͦ nō deberēt repelli: de hͦ dicemꝰ. jͣ.de excep. venerabilē. ⁊. c. ſignificauerūt. Sol. nō erāt iſti rei: ſꝫ actores quipetierūt reſtitui nec appellauerāt: in qͦ cau loquūtur ꝯͣria ⁊ ſic eſt ar. ꝙ qōſpoliatōis nō ſit pͥuilegiata. An lr̄e ab excōicato īpetrate valeāt eo abſoto. dic ſuꝑ hͦ ꝓut no. jͣ. de excep. pia. li. vi. ī glo. q̄ incipit ſed mirum.

Uiribꝰ carere. vt. sͣ. e. cū dilecta ſic ⁊ vid̓r ꝙ ſi aliqͥd faciū ſit perlr̄as ſurrepticias: illud debeat reuocari. de hac materia pleniꝰ dicit̉jͣ. e. ad audientiā Edic carere ſi cōſtiterit de iſtis exceptiōibꝰ .ſ. ꝙ nōfecerīt mentionē de cā ſue remotiōis ⁊ excōicatōis qͣ tenebāt̉ aſtricti⁊ merito de cā excōicatiōis tenebant̉ face̓ mētionē: qꝛ qui petit abſolui ab excōicatōetenet̉ expͥmere cāmexcōicatiōis ſue: alias nō valēt lr̄e impetrate ſuꝑ abſolutiōe (vel n̄ aliā cāmexpͥmeret ꝙͣ illaꝫ ꝓqͣ fuit excōicatꝰ. jͣ. d̓of. or. ex ꝑte: ⁊. jͣ. defi. inſtru. ꝙ ſuꝑ hisin illa decre. ex ꝑtenotat̉ de hoc in gl.q̄ incipit ex eo. ⁊. jͣ.de ſen. ex. cū ꝓ cā. īglo. q̄ incipit illd̓ tāꝙ Ein hͦ caſu nō valēt lr̄e impetrate abexcōi cato tacito decā excōicatiōis (ecus ſi aliqͥs īpetratlr̄as ad agenduꝫ ꝯͣ 3aduerſariū tacēs d̓ſſua excōicatōne: qꝛtūc valent lr̄e eo abſoluto. jͣ. de excep.pia. vbi de hͦ ī glo.que incipit ſꝫ mirū(alia etiā de cā nonvaluerūt hmōi lr̄e:qꝛ nō fecerūt mentionē ꝙ ꝑ ſnīaꝫ ſpōliati fuiſſent ꝓpterſuos exceſſus a qͣ n̄fuit appellatuꝫ. C.ſen. reſcin. nō poſ. īpetrata ita duabus de cauſis nonvaluerūt lr̄e iſtoruꝫp̄ſbyteroꝝ olim cōſueuit decre. iſta allegari: ad ꝓbandūꝙ lr̄e impetrate abexcōicato ad agendū nō valebāt̉: ſedhͦ nō ꝓbat̉ ꝑ hancdecre. que non loqͥtur in tali caſu. b.IOſtulaſti. cūẜm apl̓m. quāhabes. jͣ. de prebē.cum ẜm.l Beneficiū. noīebeneficij intelligit̉vicaria ſiue p̄benitꝰda ſiue aliud beneſeruātia interimꝰ ne oͥs vlficiū .i. q. iij. ex multꝭ.jͣ. d̓ ꝟ .ſi. tua nos.tra duasᵈ dietas extra ſuā dyoceſim k Cōpetenter. illōoLAX5cōpetenter intelligas ſcd̓m modū illiꝰ decre. jͣ. de p̄ben. de monachis. de hͦ dictū fuit.sͣ. e. cū adeo. dic vt ibi. l Prouētibꝰ. de duobꝰ querebat̉ .ſ. d̓ paterna hereditate de bn̄ficio vicarie: ſꝫ de būficio tm̄ rn̄det: gͦ licꝫ nōfaciat mentionē de paterna hr̄ditate tenētl r̄ e: qꝛ vnū negando alteꝝcōfitet̉. jͣ. de p̄ſump. nōne Sꝫ vid̓r ꝙ talis indigne petit beneficiū eccleſiaſticū. xvi. q. i. qm̄ qͥcqͥd. ⁊. xij. q. i. illi āt. ⁊ iudiciū ſibi manducat⁊ bibit .i. q. ij. clericos: ⁊. c. ſequē Itē qꝛ ordinatꝰ eſt ad certū titulumqui ad titulū ſui patrimonij ē ordinatꝰ. jͣ. de p̄bē. tuis ſꝫ nō eſt veꝝ ꝙ

R