Liber

negocio īhibetisº Quo circa mādamus: quatenꝰ ſi eſt ita: cauſe ſuꝑſedeatis eidē: cū nō vos ſedª dicti iudicescognoſcere habeāt: ad quos iuriſditio debeat pertinere.¶ Idem ep̄o ⁊ archidi. legion̄.¶ Si plures impetrāt ī eadē eccleſia ſtatur datevt primꝰ impetrās preferat̉ ⁊ ſolus admittatur.Apitulūᵇ ſcē crucis cameracen̄.exhibita nobis petitōe mōſtrauit: ꝙ calimaco clerico ſuper prebendali beneficio in eoꝝ eccleſia obtinēdo litteras noſtras ad eos monitorias d̓mū p̄ceptorias īpetrāte b. clericꝰ cōtra eos ſuꝑ cōſimili beneficioin eadeꝫ ſibi eccleſia cōferendo ad. larch. tor. ⁊ eiꝰ collegas d̓ p̄dictis lr̄isnō habita mētiōeᵈ executorias a nobis lr̄as īpetrauit i qͥ poſt appellationēᵉ ad nos īterpoſita: in eos ſuſpēſionisᶠ ⁊ excōicationis ſententias ꝓtulerunt ac dictus clericus: ſuꝑ executione mādati ꝓ eo facti ad alios obtinuit ſcripta nr̄a qͥ tulerūt ſuſpēſiōis⁊ excōmunicatōnis ſnīas in eoſdem.

(Quo circa mandamꝰ: qtūs eo recepto ī canonicū ⁊ ī fratrē: aſſignatoqꝫ ſiIbi beneficio p̄bēdali qͥ ad eos priusmādatū ap. reportauit: prefatas ſententiasᵍ iuxta formā eccleſie relaxetisʰ alteri ſuꝑ prebendali beneficio īeadē eccleſia ſilentiū imponentes.¶ Idē bituricen. archiep̄o ap. ſe. leg.¶ Si habēs litteras pape ad beneficiū eis ꝓpt̓annuā penſionē renūciat non valent littere beneficiales per eū hoc tacito impetrate.¶¶ Daudientiā noſtrā ꝑuenit: ꝙquidā clerici obtentis a ſe. ap.litteris ſuper ꝓuiſione ſua in aliquibus eccleſijs tibi ſubiectis recipiēteſab eis annuas pēſionesⁱ ſeu alia bn̄ficia ab eoꝝ impetitiōe deſiſtunt: renunciantesᵏ beneficio litterarū: ⁊ infra. F. T. mandamꝰ: quatenꝰ eos quipoſt litteras taliter vēditas alias deillis mentiōe nō habitaⁱ impetrabūtdecetero: vel hactenꝰ impetrauerint:carere decernas cōmodo earūdeꝫ: ⁊eccl̓ias nō ꝑmittas earuꝫ occaſionevexari reuo cando in irritūᵐ: ſi quidearū pretextu inueneribꝰ eſſe factū.

am alibi ꝙ ꝓpterea non habeat ibi domiciliū: naꝫ ſola poſſeſſio domusque in ciuitate alia comparat̉ nō facit domiciliū. ff. ad municipa. libertus§. ſola (verūtn̄ bene pōt quis habere domiciliū in pluribꝰ locis: dū modoſe in vtroqꝫ equalirer collocaſſe videt̉. ff. ad municipa. l. aſſumptio. §. iurisprudentibꝰ. ⁊. jͣ. de fo. cōpe. ex ꝑte. bſalias d̓r ibi habere domiciliū vbi maiorē partē rerū ſuarū poſſidet ⁊ aſſidue conuerſat̉⁊ ibi dꝫ reſpōdere. C. vbiſena. vel clar. l. ſenatoresſvel etiā vbi vendit emitcōtrahit: ⁊ feſtos dies celebrat. ff. ad mu. eiꝰ. §. fi.(ratiōe vero rei de qua agitur pōt conueniri. jͣ. defo. compe. ſane. C. vbi inrem ac. l. fi ⁊ ex hoc foruꝫſortitur. jͣ. de fo. compe. c.vlti. vbi numerant̉ plurex quibꝰ ſortit̉ quis for⁊ ſic patꝫ ꝙ diete iſte ſemper ſunt cōputāde reſpectu dioce/ vbi eſt res dequa quis ꝯuenit̉. jͣ. de fo.cō. ex parte. b. licet infraillas habeat beneficiū vl̓qn̄qꝫ inueniat̉ vt hic d̓r.Sꝫ in perſonali actioneſecus qꝛ pōt ꝯueniri vbicūqꝫ hꝫ domiciliū.o ¶ Inbibetis. ⁊ malepoſtꝙͣ cā appellatōis eſtniſſacerta ſcientiaydſeſuſpenſde ofſtoralis. §. preterea (ſꝫ iudex appellatiōis pōt inhibere iudici a quo appellatū eſt: ne in eadē cā ꝓcedat. jͣ. de of. or. romanaꝟ. ſimilit̓. ⁊. §. a quibꝰ. ⁊. jͣ. de ap. romana. §. ſi aūt li. vi. a ¶ Sed dicti iudices. Nam iudices appellationis debent cognoſcere an ſit legitime appellatū: ⁊ ſi legitima eſt appellatio: ipſi cognoſcant: alias remittāt partesad priores iudices: in expenſis condēnando appellantē. jͣ. de ap. vt debitꝰ⁊. c. cū ſpeciali ⁊ ita qn̄ iudices ad appellationē dati ſunt: ſemꝑ debent cognoſcere de hmōi iuriſditiōe: nec cōuenire cū prioribꝰ: ſicut qn̄qꝫ vidi fieriillud em̄ hꝫ locū qn̄ diuerſi iudices contendunt ſe habere iuriſditionē principaliter. sͣ. e. paſtoralis. B.¶ Apitulū ꝯſimili ergo nō ſuper eodē beneficio ſed diuerſis: alias nōdiceret cōſimile: qꝛ ſi cōſimile gͦ aliud non idē ſterqꝫ iſtoꝝ impetraueratvt ei ꝓuideret̉ in beneficio prebendali: ſed nō ſuꝑ vno: ſe ita ſimplicit̓: qꝛihil eſt idem cui ſimile eſt arg. ff. ſi menſor fal. mo. dix. l. i. §. hec actio.¶ Ad eos prius ⁊ ita qui preuenit aliū ille obtinet. jͣ. de ap. vt debitꝰ/ ⁊. jͣeo. abbatē. ⁊ eſt ſi. ff. de ꝓcura. l. pluribꝰ. ⁊. jͣ. de ꝓcu. nō iniuſte. vbi potioreſt cōditio occupātis. ⁊ ſi. ff. de ꝟ. obli. ſi titiꝰ. Sed vid̓r ꝙ ille ꝓ quo fuitlata ſnīa pͦ deberet obtinere: nō ille qui pͦ pn̄tauit reſcriptuꝫ: ſicut ſi quis apluribꝰ cōueniat̉ ex noxa eiuſdē ſerui: nō ei qͥ pͦ egit: ſed ei qui ad ſnīaꝫ priꝰperuenit dꝫ dari. ff. de noxa. ſi quis a multis (ſic etiā in actione de pecul. ff.de pecu. ſi vero adhuc forte ideꝫ poſſet dici hic. ille em̄ obtinuiſſet qui priꝰreceptus fuiſſet: ar. jͣ. de preben. dilectꝰ. ij ſed hic neuter ad ſnīam venit ipn̄t aſſignari multa cōtraria. jͣ. de of. de legͦ. ex parte. i. ⁊ sͣ. e. ti. ceterū. ⁊ mta cōſimilia: ſꝫ iura illa hodie correcta ſunt ꝑ id qd̓ habes. jͣ. de ap. vt debitus. ⁊ per id qd̓ dicit hic pe hac materia dicas: vt dixi. sͣ. eo. c. i. ſed illa decre. ex ꝑte. jͣ. de offi. dele. loquit̉ in alio cāu: cū iaꝫ pͥme lr̄e fuerūt pn̄tate an̄pn̄tationē ſcd̓arū: ⁊ ita cōcordat cum iſta AAlij dicūt ⁊ forte bn̄: ꝙ prime littere valent ⁊ nō ſcd̓er qꝛ de primis nō faciūt mentionē: ſi nō fuit negligensin proſequēdo ius ſuū hoc cōſtet: licet priꝰ pn̄tent̉ ſcd̓e: dūtamen nō recipiat̉ ſcd̓s ante pn̄tationē prioꝝ: ⁊ ita ceſſant cōtraria Sed ſi primꝰ nō ꝓſequat̉ ius ſuū dolo vel negligentia cū ꝓſequi poſſit. valebunt ſcd̓e. lꝫ deprimis nō faciat metionē ſecus in reſcriptis ad lites obtentis. vbi per ſollicitudinē pn̄tantis perditur primū reſcriptū. lꝫ ſcd̓m de pͦ nō faciat mentionē. jͣ. de appel. vt debitus. ibi em̄ remanet ius ſaluū vtriqꝫ impetranti.d ¶ Mentione. nō habita ꝑ hoc videbāt̉ ꝙ littere nō valebant. sͣ. e. ceteꝝ⁊. jͣ. de of. dele. ex parte. ij ed prime ibi iam fuerūt pn̄tate ante pn̄tationē ſecūdarū: ⁊ ſic nō ꝯͣdicit ſed cōcordat huic. ⁊ ibi notat̉. ⁊ etiā nō ob. c. ceterū.e ¶ Appellationē. vn̄ vid̓r ꝙ ſnīa poſtea lata nō tenuit. jͣ. de ſen. ex ꝑ tuas.

(ſed contra d̓r. jͣ. vbi dicit ſnīas prefatas relaxetis ſed ibi dicet̉ ratio qͣre tenuit ſnīa vel intellige ꝙ ex iuſta cā appellatū eſt. qꝛ forte litteraſalteriꝰ receperāt vel aliam iuſtā cām allegauerūt ⁊ ſic nō tenuit ſnīa(vel dicas vt in vlti. notula f ¶ Suſpēſionis. ar. ꝙ ſuſpēſus p̄t ampliꝰ ſuſpendi ſicut excōicatꝰ pōt excōicari. iij. q. iiij. engeltrudā. ⁊ xi.q. iij. excellētiſſimꝰ.xij. q. ij. de viro. ⁊. jͣ.de iude. ⁊ ſarra. itaqͦrūdā. īfi. vbi d̓ hͦ.g ¶ Sententias. ſcꝫexcōicationis ⁊ ſuſpenſionis latasb ¶ Relaxetis ex hͦpatet ꝙ ſnīa ſuſpēſiōis poſt aptenuerit (ſed videiꝙ appellatio tenuit ex eo ꝙ ei tm̄ quilr̄as pͦ pn̄tauit ꝓuidere deberꝫ. ⁊ nonilli qui ſcd̓o preſentauit lr̄as ſuas cōtra quē fuit appellatū dicas ꝙ ideotenuit ſnīa non ob.ap. qꝛ nonduꝫ ꝓuiderāt alicui priorūilloꝝ ⁊ ī litteris cōtinebat̉. ſi aliuꝫ admandatū nr̄m nonrecepiſtis hec eniꝫclauſula niſi de mādato nr̄o eadem eccleſia in receptonealteriꝰ fuerit grauata erat in vtriſqꝫ litteris inſerta vt patꝫ in integra ſꝫ ipſi nō receperāt adhuc. vn̄ non tenuit appellatio. cū nondū competeret eis exceptio (vel dicas ſi vis. p̄dictas ſnīas relaxetis ad cautelā. ꝙͣtū ad illā ſnīaꝫ q̄ lata fuit pꝰ appellationem. q̄ legitīa fuit ꝙͣtum ad alias latas ꝓ calimaco. vbi appellatio nō p̄ceſſit tenet̉ ꝓprie illud verbū relaxetis. ⁊ ſic ꝓprie ⁊ īpropͥe ſil̓ illd̓ tenet̉. ſi. xxvij. di. p̄ſbyteꝝ. ⁊. c. prioribꝰ. lxiij. di. ī ſinodo.¶Quid ſi pn̄tatiōe per aliqueꝫ illoꝝ facta ipſi capl̓o alij iudices poſtappellationē excōicauerunt vid̓r ꝙ teneat appellatio. qꝛ ex quo aliꝰp̄uenerat ius habebat. vn̄ ſi capl̓m appellauit cōtra ſcd̓o pn̄tantembn̄ vid̓r tenere appellatio qꝛ ei debent ꝓuidere qui pͦ pn̄tauit. vt h̓ dicit (⁊ iō abſolutio ad cautelā fieri dꝫ. ſed nō credo. qꝛ quotiēs aliquiabſoluunt̉ ad cautelaꝫ. illud exprimit̉. jͣ. de ap. ad pn̄tiam. jͣ. de teſti.veniens in fine vn̄ prima rō verior vid̓r. vel intelligit̉ tm̄ de ſententijs illoꝝ a quibꝰ nō eſt appellatū ⁊ ſic planū eſt¶ D audientiā. penſiones. hmōi penſiōes que in fraudē fiunt deꝓuentibꝰ eccl̓iaruꝫ ꝓhibite ſunt in cōcilio gnͣali. jͣ. de prebē. extirpande in fi. jͣ. de colluſi. audiuimꝰ. k ¶ Renunciantes ſed nūquid cōtinet ſimoniā hmōi renūciatio (vidr ꝙ ſic. cū ex litteris hꝫ ius ad pertendū beneficiū ſpūale. ⁊ in talibꝰ oīs pactio ⁊ cōditio ceſſare debear. jͣ. de pac. c. vlti. ⁊ i. q. ij. ꝙͣ pioſpoſſet dici ꝙ nō eſt ſimonia. qꝛ ea q̄precipiunt̉ a iure. licite deducunt̉ in pactū. ēt in ſpūalibꝰ. jͣ. de elec. ſignificaſti. ⁊. xviij. q. ij. eleutheriꝰ. ⁊ iſtud eſt de iure. ꝙ renūciet lr̄is ſivult habere beneficiū. ⁊ ſi hꝫ etiā beneficiū poſſet deduci in pactumꝙ ei renūciaret ſi vellet aliud bn̄ficiū obtinere. qꝛ vtrūqꝫ hr̄e ſimul n̄pōt. jͣ. de p̄bē. cum nō ignores. ⁊ ẜm hoc expone venditas .i. cum talipacto renunciatas. vl̓ pōt dici ꝙ ſimonia fuit. qd̓ hic negat̉. vel dicnō fuit ſimonia ꝓpter hoc cōmiſſa. qd̓ eſt equiꝰ. cum nullū ius ſpālehabuerit per litteras illas. ¶ ¶ Non habita. ⁊ ideo nō valēt. jͣ. e. c.ꝓxi. ⁊ sͣ. e. ti. ad aures. ⁊. c. cū adeo. m ¶ In irritum. Sꝫ querituran generaliter ſit verū. ꝙ quicqͥd fit per litteras tales ſurrepticias debeat reuocari. ⁊ hoc manifeſte ꝓbat̉ in capl̓o iſto. ⁊ eſt ſimile. sͣ. e. c.dilecta. ⁊. c. conſtitutꝰ. ⁊ hoc iō qꝛ per litteras tales iuriſditio nō vid̓rdari. jͣ. de offi. vica. ſua nobis. xxxv. q. ix. veniā. ⁊. c. ſnīam. etiā alteraparte abſente. ⁊. jͣ. de re iudi. cū olim ⁊. ff. de iudi. ſi pretor. §. marcelluſ(nec ob. ſi dicas ꝙ pꝰ ſnīam nō admittat̉ exceptio. iij. q. vi. §. exceptio⁊ .jͣ. d re iudi. īter. ſꝫ illd̓ nō hꝫ locū ī exceptōibꝰ. in quibꝰ agit̉ de falſojͣ. d̓ ꝓc. in noſtra. ⁊. jͣ. de ꝓba. licet. cū em̄ ꝑ tales lr̄as nō receperint iu-