Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

leiudicibꝰ ap. le. cōmiſſa quiaq ſpeciale mandatūʳ derogat generali. Idem cant. archiepiſcopo. In reſcripto apoſtolico ſubintelligitur clauſula ſi preces veritate nitantur et ſi reſcriptū ꝓhibetcauſe cognitionē eſt de falſitate ſuſpectumX parte cōuentren̄. ep̄i noſtriseſt auribꝰ intimatū: ꝙ cū de cāque inter. G. ⁊. F. clericos vtit̉ ſuperp̄bēda de noualis cognoſcēs legitīeeidē. F. ſcd̓m tenorē lr̄aꝝ noſtraꝝ cōtinētiū: ꝙ ſi ꝯſtaret ip̄m. F. de ꝑiurioeſſe cōuictuꝫ ⁊ ꝑpetuoª illi renuciaſſep̄bende amoueret̉ ab ea eo cognito⁊ ꝓbato p̄bēdaꝫ abiudicaſſet eādē:ip̄e in vocē appellatōis ꝓruꝑit: ⁊ ad

te ꝙ ei p̄bēdā p̄ciſe ⁊ abſqꝫ cauſe cognitiōe reſtitueresᵇ lr̄asᶜ noſtras reportauit ſ īfra. Ueꝝ qm̄ non credimus ita p̄ciſe ſcripſiſſe: ⁊ ī hmōi lr̄isintelligēda eſt hec cōditioᵈ etiā ſi nōapponat̉: ſi p̄ces v̓itate nitātur mandamꝰ quatenus inſpectis lr̄is: quasep̄o p̄dicto direximꝰ: ſi inueneris ꝙſcd̓m predictum modum ei ſcripſerimus et in lr̄is: quas p̄fatꝰ. F. reportauit: nō fuerit habita mētio prioruꝫlitterarū: ſnīam p̄fati ep̄i cōfirmes ⁊ſepe dictuꝫ. F. cū lr̄is nr̄is quas tibid̓tulit ad pn̄tiāᵉ nr̄aꝫ venire ꝯpellas Idem vintonien̄. ep̄o.

nē de priuilegio partis aduerſe tn̄ valent ſcd̓e littere. qꝛ ſpāle derogat generali. ⁊ ita ſiue dicas ꝙ littere ſcd̓e fuiſſent priuilegiū ſiue reſcriptū: ſꝫ iuscōe nō pōt ſtare hec ſolutio igͦ neceſſe eſt dicere ꝙ iſte qui impetrauit vt general̓r poſſit appellare. impetrauit ẜm ius cōe vt verū ſit ꝙ ſpāle derogatgenerali pōt gͦ dici ꝙ perſona iſta īpetrās talis eit q̄ ꝓpter delictū ⁊ culiępā ſuā nō poterat apꝑTlare: qꝛ fuerat ei īterdictūappellare vn̄ ius cōe ex īdulgentia reddit̉ ei: ⁊ eſtſil̓e C. de īof. teſ. ſi qn̄. ⁊ ſicdebet intelligi. vt potiuſres valeat ꝙͣ pereat: vt. jͣ.de priui. in his. ⁊. jͣ. de ꝟ.ſig. abbate. ff. de re. du. qͦtiēs. ijſi gͦ tl̓is īdulgētiaemanauerit: vt libe poſſit appellare: nihil aliudvidet̉ pͥnceps ꝯcede̓ niſivt hēat conſuetā ⁊ legitimā appellandi ptāte: vtdicit lex p̄dicta ſi qn̄: ⁊ ſicnullū cōtrariū (vel poteſtdici ꝙ ſolū ius cōeindulget̉ huic ad cautelā: qꝛ ſolet plꝰ timeri ⁊cͣ. xxiij. diſquāꝙͣ: ⁊. jͣ. de iureiu. ⁊ ſi xp̄s: ⁊. jͣ. de ꝓcurato. qꝛ cauſis. jͣ. de hereticis ſi aduerſus ⁊ ſi hodie talis indulgentia cōcederet̉ dicerē: ꝙ liceret ei appellareetiā ſi nō graueret̉ niſi exprimeret̉ cauſa indulgentie ibi. q Quia ſpeciale. jͣ. de of. leg. ſtuduiſti: ⁊. jͣ. e. paſtoralis. Mandatū. circa reuocationē reſcriptoꝝ ſiue litteraꝝ dn̄i pape ita diſtingueſ pͦ circa reſcripta qͣ īpetrāt̉ de iure cōi adlites cōtētioſas iſi primū reſcriptū ſit generale E ſcd̓ꝫſpeciale ab aduerſario īpetratū: ſcd̓ꝫ valet nō primū: ita tn̄ ꝙ ſpecificatiogn̓alitatis nondū ſit facta: vt hic: ⁊. jͣ. e. paſtoralis ſiue fiat mētio in ſcd̓o d̓ꝑ ſiue nō: qꝛ ſpeciale mādatū ⁊cͣ. ⁊ ſi primū ſit ſpeciale: ⁊ ſcd̓ꝫ generale ideꝫiuris eſt .ſ. ꝙ ſpāle valet. jͣ. e. abbatē ſi ꝟo primū eſt ſpāle ⁊ ſcd̓m ſpāle: ſi ſecundū expreſſam facit mentionē de p:tunc valet ſcd̓m ⁊ nō primū. jͣ. e. ceteꝝjͣ. de re iudi. inter monaſteriū. jͣ. de of. dele. corā. ⁊. c. ꝓxi (alias ſi nō facit mētionē valeret primū ⁊ nō ſcd̓m ꝑ iura ꝓxi. dicta. ⁊ hͦ intellige ī negocijs iaꝫceptis citatiōe iā facta: ⁊ de hͦ no. jͣ. de appel. vt debitꝰ in fine illiꝰ. no. ⁊ fi⁊ in illa nō ſed nunqͥd Si ꝟo nec primū nec ſcd̓m eſt iudici pn̄tatum ⁊ bn̄potuit pn̄tari: tūc valet illud qd̓ pͦ iudici extitit pn̄tatū ſecuta citatiōe: ⁊ itaalter pōt preuenire primū impetrantē: licꝫ in ſcd̓o nō fiat mentio de p̄. jͣ. deappella. vt debitꝰ. hec eſt opinio pape Inno. iiij ſi ꝟo primꝰ impetrās nōpotuit ſuas litteras iudici pn̄tare valebunt vſqꝫ ad annū: ⁊ in hoc cāu poſumꝰ adhuc ſeruare illa iura. jͣ. e. ſi auteꝫ. ⁊. c. plerūqꝫ (dū tn̄ hoc fuerit publice ꝓteſtatus: cū per eū nō ſteterit quominꝰ ſuis lr̄is vteret̉. jͣ. de offi. or. paſtoralis ī fi. ⁊ optīe habes ꝙ ꝓteſtatio ſit p̄mittenda neceſſario vbi currittempꝰ: niſi ꝓteſtatio p̄cedat. jͣ. de appel. c. vlti. ⁊. e Greg. ⁊. xvi. q. iij. §. pōtver. is aūt alias ſi hͦ nō fuerit ꝓteſtatus valent ſcd̓e: ſi iudici exhibeant̉: etꝓcedat ſalteꝫ ad citationē ſed ſi exhibui. pͥmas iudici: ⁊ citauit nec potuitpoſtea hr̄e copiā iudicis: infra annū: idē eſt dicendū ꝙ expectari dꝫ per annū. poſtea ꝟo valent ſecūde: nec ampliꝰ expectari debent iudices pͥmi: nelites fiant penitus īmortales (Et qꝛ fit p̄iudiciū ei qui nō poſſidet in expectatione. Uel ſatis poſſet dici ꝙ illa duo iura: ſi aūt ⁊ capl̓m plerūqꝫ trahunt̉ ad illā ꝯſtitutionē vt debitus hec eſt ſnīa pape ſuꝑ decre. ceterū. jͣ. e.vt finis litibꝰ citiꝰ imponat̉. jͣ. de do. ⁊ cōtu. finē: ⁊. c. venerabilem: ⁊. C. deiudi. ꝓperādū ī pͥnlin lr̄is que impetrant̉ ad ap. ſtādū eſt illis iuribus. jͣ. deap. ſepe ⁊. c. oblate. ⁊. jͣ. de confir. vti. vel inuti. bone. ⁊ in alijs cōſtitutionibus ꝓmulgatis ſuꝑ appellatiōibꝰ ſuꝑ priuilegijs ita dicas: ꝙ ſi ſcd̓ꝫ priuilegiū nō faciat mētionē de pͦ: ſꝑ valꝫ primū ⁊ nō ſcd̓m. jͣ. de p̄ſcrip. venienhoc planū ē. ſſi ꝟo reſcriptū ſcd̓m ius cōe impetrat̉ ꝯͣ priuilegiū ſiue ꝯͣ pͥuilegiatas ꝑſonas nō valꝫ reſcriptū niſi faciat mētionē de priuilegio: qꝛ tacita ꝟitate obtentū eſt: ita loquit̉. jͣ. e. ti. cū ordinēſ ſi aūt primū reſcriptū ſit impetratū de cōi cōſenſu ꝑtiū: ⁊ altera ꝑs alijs iudicibꝰ impetrauit cām committi tacito de illo cōſenſu: ⁊ ſi in ſcd̓is fiat mentio d̓ primis nō valēt ſcd̓eīmo in expēſis cōdēnari dꝫ pͦ impetrāti. jͣ. e. ti. ceterū. jͣ. de re iu. int̓ monaſteriū. ⁊. jͣ. de of. dele. corā In bn̄ficijs impetrādis ſi diuerſe lr̄e a diuerſis ꝯͣ aliquā eccl̓iam īpetrant̉: nec in ſcd̓is fiat mētio de primis: ille ſolūmō valēt⁊ ille illud bn̄ficiū obtinebit: qui pͦ ſuas lr̄as pn̄tauit. jͣ. e. ti. c. capl̓m ſctē crucis: ⁊. jͣ. e. abbatē. ad hͦ facit. jͣ. de ap. vt debitꝰ. alij ꝟo dn̄t ꝯͣriū Si ꝟo in ſecūdis fiat mētio de primis: ẜuabit̉ forma lr̄aꝝ ſcd̓aꝝ. ar. jͣ. e. cū dilectalſi ꝟoaliqͥs lr̄as plures īpetrat ꝓ bn̄ficijs pluribꝰ obtinēdis in pluribꝰ eccl̓ijs ⁊

in alijs nō fit mētio de alijs nō valēt ſcd̓e ſi iā receptꝰ eſt ꝑ pͥmas: ni⁊ ſi ſcd̓e exp̄ſſam faciāt mētionē de ſua receptiōe. vt. jͣ. e. in decre. greg.in nr̄a litē ſi īpetrauerit pͥmas ⁊ ex eis obtinuit aliqͣs pēſiones renūciando bn̄ficio lr̄aꝝ: ſi alias poſtea īpetrauerit hͦ tacito nō valēt. jͣ. e.ad audientiā. ij illa decre. jͣ. de fil. p̄ſbytero. ex tua: nō ꝯͣdicit his q̄ dicta ſunt. qꝛ ibi pͥmelr̄e cōtinebāt indulgentiā vt ille poſſꝫdiſpēſare cuꝫ filijsſacerdotū ſcd̓e continebāt gr̄am/ ſꝫ deiure. ⁊ pͥme erāt generales. ⁊ qd̓ ꝑ easfactū erat nō reuocatur ꝑ ſcd̓as. qꝛ ꝟiritate tacita īpetrate fuerāt qꝛ tacuit ille diſpenſationemfactā cuꝫ illis filijsp̄ſbyteroꝝ ſſi aūt īpetraſſꝫ ꝯͣ alios cūquibꝰ nōdū fueratdiſpēſatū. bene valuiſſent lr̄e ille. jͣ. deof. d̓le. ex parte: nōcōtradicit qꝛ ⁊ ibi vtrūqꝫ fuit ſpāle reſcriptū. ⁊ qꝛ pͥmū priꝰ fuit ibi p̄ſentatū. ⁊ iō nō valuit ſcd̓m qꝛ nō fecit mentionē de pͦ vel qꝛ de bn̄ficijs loquit̉ trahit̉ ad illā. jͣ. e. ti. capl̓m ſancte crucis. qꝛ papa nō intēdit aliqͦs grauare in receptōe duoꝝ. vt. jͣ. ti. mandatū. ⁊. c. lr̄is. ⁊. c. abbatē (nā ſuꝑ hoc dic ꝓut no. in. c. illo. capl̓m ſancte crucis Gicebat ātgui. ꝙ ī lr̄is de iuſticia ſola cōſiderat̉ repn̄tatio. vt ī. c. vt debitꝰ d̓ ap.jͣ. e. c. ca. ſcē crucꝭ. ſꝫ ī his lr̄is bn̄ficioꝝ ꝯſiderāda erat data. jͣ. e. eā tet ꝑte ꝯuētren̄ ſ ꝑpetuo ſꝫ nunqͥd iſtoꝝ altero ꝓbato pōt ep̄s Ip̄m remouere cū alterutrū ſufficiat ꝑ ſe. jͣ. de iureiu. q̄relā. jͣ. de fideiuſ. ꝑuenit in fi. ⁊. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſuꝫ: ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. accepta litavidet̉ ꝑ iura p̄dicta. ⁊. xlviij. di. c. 13ꝯͣ vid̓r. forma .n. cōmiſſionis exacta diligētia dꝫ obſeruari. jͣ. e. cū dilecta ī fi. cū ep̄s nō ſua ſꝫ delegātis auctoritate fūgat̉. ff. de of. eiꝰ cui mā. eſt iur. ⁊ ſi p̄tor. ⁊. jͣ. de of. dele. ſane Gicūt quidā ꝙ vtrūqꝫ ꝓbandū ē ꝓpter copulā ꝑ leges illasff. de ꝟ. ob. ſi qͥs ita. ⁊ inſti. de here. inſti. §. pe liſtd̓ nō credo ſꝫ diſtinguo ſi cōiuncti duo mādāt̉ (quoꝝ neutrū ꝑ ſe ſufficiat. ſꝫ ſi vtrūqꝫ ꝓbet̉ ſufficit ad remotionē vtrūqꝫ ꝓbādū eſt. ar. jͣ. e. olī. ita ꝙ incipiasibi a pͦ .ſ. a vicio falſitatis (ar. jͣ. e. int̓ ceteras ſſi talis ſit filiꝰ ſacerdo⁊ in ſacerdotio genitꝰ. iſta duo ſufficiūt ſi ꝓbent̉. sͣ. de ꝯſti. cū acceſſiſſentlꝫ ſi alterū ꝑ ſe ſufficit ad remotionē alicuiꝰ. ſufficit ſi alterū ꝓbet̉lꝫ copulatiue illa duo mādent̉. vt hic ⁊ ꝯſil̓ia. jͣ. e. int̓ ceteras (ſi cōiunctī mandent̉. ⁊ cōiunctiua ponit̉ ꝓ difiūctiua ⁊ ꝓ vel. ff. de ꝟ .ſi. ſepe⁊. l. cōiunctiōe ſ⁊ ecōuerſo diſiūctiua ponit̉ ꝓ cōpulatiua. C. de ꝟ. ſi.cū quidā. ⁊ de cōſe. di. ij. in calice circa finē ⁊ illa pluralitas reſoluenda ē in ſingularitatē. jͣ. de p̄bē. cū iā dūdū. ⁊. jͣ. de p̓ui. vt pͥuilegia. ⁊. jͣ.de iudi. exhibita. ⁊. jͣ. d̓ ap. ſignificauit. vbi d̓ hͦ. ⁊. ff. de ꝯdi. ⁊ de. falſain fi. ⁊. i. di. oēs leges .i. oīs lex p̄terea eadē rō q̄ moueret delegātē dꝫmouere delegatū. jͣ. e. c. ſuꝑ lr̄is in fi. mirabile eēt ſi remaneret ī eccl̓iaſi ꝓbaret̉ ꝑiurus lꝫ nō ꝓbaret̉ renūciatio vel ecōuerſo ſ certe nunꝙͣfuit intētio dn̄i pape vt vtrūqꝫ neceſſe ſit ꝓbare: dū tn̄ alterū ꝓbet̉. ⁊ita certe ſufficit alterū ꝓbari niſi papa exprimeret hͦ exp̄ſſe ſꝫ qd̓ hicdic̄ ita ꝓpꝯſitū fuit ⁊ ita papa factū ſolūmō reſpexit ſicut fuit ei ꝓpoſitū ⁊ hͦ īnuit illa lr̄a eo cognito ⁊ ꝓbato nō dixit his cognitꝭ ⁊ ꝓbatꝭb Reſtituē̓s ſſuggerēdo forſitā dn̄o pa. ꝙ ſine ordīe in. eū ſpoliaſſꝫ.c Litteras reportauerit. nō facta mentione de appellatione.d Cōditio. no. gͦ cōditioneꝫ ſub intelligēdā etiā ſi nō apponat̉. xxij.q. ij. beatꝰ. ⁊ .xxvij. q. ij. §. i. ver. beata maria. ⁊. ff. qui ſatiſda. co. l. vlt.jͣ. de iureiu. ꝑuenit: ⁊. c. quēadmodū. ⁊. ff. de ẜui. ſicut. ⁊. ff. de cōdi. īſti.cū ẜuꝰ. ⁊. ff. de ſol. cū qͥs .i. rn̄. in fi ſar. ꝯͣ. xxv. q. ij. vniuerſa ſol. ī reſcriptꝭſꝑ ſubintelligit̉ hͨ cōditio. ſi p̄ces ꝟitate nitant̉ ſi ita eſt etiā ſi nō apponat̉ vt h̓ in iuramētis ⁊ alijs hmōi pactiōibꝰ ſubaudiunt̉ generales cōditiōes. vtputa ſi deꝰ voluerit. vt in. c. beatꝰ. ⁊ in ꝟ. btā mariaIſi res in eodē ſtatu ꝑmāſerit ⁊ ſil̓ia. xvi. q. i. in ꝑrochia. ⁊ xxij. q. ij. nequis arbitret̉ ⁊ alie cōditiōes q̄ ip̄o iure inſunt. ff. de ſol. cuꝫ qͥs. ⁊ indecte. quēadmodū/ ⁊ in p̄dictꝭ iuribꝰ ꝯͣria loquūtur ẜm leges (ſecꝰ ẜmcāones. e Ad pn̄tiā. hͦ iō mādat qꝛ falſe p̄ſumuntur lr̄e iſte qꝛtātā cōtinēt iniquitatē. ar. C. de precibus īpera. offe. quotiēs ⁊. l. vni