Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

Si in ſcd̓o reſcripto per aduerſi3 impetrato mō fiat mētio de prīz primūẜm (aliasvalꝫ ſcd̓nEt ſi primūtimratū cōi cōſenſupartiialet ſcd̓m impetrāthoc tacito.Eterūᶠ ſi aliquis ſuꝑ aliqua cāab ap. ſe. īpetraueritᵍ lr̄as aduerſariꝰʰ eius eādeꝫ cām poſtmodūobtinuerit cōmitti alijs de cōmiſſione priori nō habita mētiōe: prioresˡiudices ad d̓ciſionē cauſe poſſunt ꝓ⁊cedere nec ſcd̓e lr̄e obtinet alicuiꝰ roboris firmitatē. Si v̓o in ſcd̓is lr̄ishēatur mētio d̓ cōmiſſione pͥori: predicta cā a prioꝝ eſt exēptaᵏ iudicio:cum eedeꝫ littere non ſint veritate tacita impetrate. Uerum ſi de aſſenſupartium cauſa cōmittitur: ⁊ proceſſutemꝑis vel etiā cōtinuo alterutra ꝑsaltera neſciente cām ip̄am tacito decōmiſſioneˡ priori alij iudici obtinuerit delegari: non īmerito is qͥ tali dolo vel fraude aduerſariū ſuū laboraręᵐ coegit ī expēſisⁿ ꝯdēnari dꝫ eidē Idem ehorac archiep̄o. Ex diſiunctiue narratis in reſcripto ſufficit imetranti alterum probare. Nter ceteras ꝯſultatōes tuasfuit ꝓpoſitū coraꝫ nobis quidtenere debeas: cum aliqua ſub diſiūctiōeº mandantur quoꝝ vnū veꝝ eſt:alteꝝ falſum: vtputa ſi proponat̉: ꝙtalis ſit ſacerdotis filius ⁊ ī ſacerdotio genitꝰ qͥ ꝓxīo ī tali eccl̓ia mīſtrauit: vel ꝙ illicite eccl̓iam occupauitᵇ/eādē (Huic ergo queſtiōi taliter. R.cōuenit iudici qd̓cūqꝫq ſibi ꝯſtiteritiſtoꝝ: illiª p̄libatā eccl̓iam abiudicari

debere ⁊ ideꝫ in ſil̓ibusᵇ obſeruādū Idem rauennariarchiepiſcopoIs ad queꝫ reſcriptum pape dirigit̉ debet illiparere vel cām rationabilem aſſignare quare parere non poteſtI qn̄ᶜ aliqua tue frat̓nitati dirigimꝰ q̄ animū tuuꝫ exaſperarevident̉ ſturbariᵈ non debes: eet infra.Qualitatēᵉ negocii ꝓ qͦ tibi ſcribiturdiligēter ꝯſiderans: ſaut mandatumnr̄m reuerēter adimpleas: aut ꝑ lr̄astuas quare adīplere nō poſſis rationabilēᶠ cām pretēdas: qꝛ patiēter ſuſtinebimusᵍ: ſi nō fecerisʰ qd̓ prauanobis fuerit inſinuatiōe ſuggeſtum. Idem ciſter. fratribus. Ciſtercienſes ſunt priuilegiati ꝙ non poſſuntconueniri per reſcriptum pape niſi in eo fiat mentioeorum ordīne.Um ordinē ciſter. ꝓfeſſiſ īfra.)Si ꝯͣ vos ſuꝑ decimis vl̓ alijsq̄ ordini vr̄o ſpāliter ſe. apo. indulſitnō facta mentiōeᵏ ciſtercien̄. ordinislr̄e fuerū a ſede api impetrate ꝑ easminime teneamini rn̄dere.Idem tornacē. ep̄o. Si ſede vacante ſcribitur capitulo/ vt prebendaꝫ alicui conferat ep̄s de nouo creatus illud adimplere teneturAm teꝝ infra Dudū ſi quideꝫante tua ꝓmotionē lr̄e a nobisſi bn̄ meminimꝰ emanarūt: quibꝰ decano ⁊ eccl̓ieˡ tibi cōmiſſe te adhuc īeodē capl̓o exn̄te mādatū dedimꝰ/ ⁊p̄ceptū. vt. M. qͥ d̓ gēte iudeoꝝ originē duxit: ⁊ diuiua gr̄a fidēᵐ xp̄i ſuſcepit in canonicū reciperēt: ⁊ prebēdam ſibi ꝯferre deberet infra Ip̄i

uerſa ſ⁊ tales falſarij mitti debent ad dn̄m papam puniendi. xix. diſt.Eterū. j.in memoriam: ⁊ de falſi ad falſarioꝝmn iſtiꝰ decre. intelligas ẜm illā. jͣ. de ap. vt debitꝰ vt hmōi valeant lr̄e q̄ pͦ iudicibꝰ pn̄tant̉ vel die in iudicijs iamceptis locū hr̄e: ⁊ ita tenet qd̓ dicit pͦſvel qn̄ nō potuit hr̄e copiā iudicis cū ꝓteſtatiōeRceptū ītelligo negociū per ſola citationē ⁊ nōſolā p̄ſentatiot no. 1decre. vt debitꝰ in Impetraueritꝭſed nunq̄d.earū auctoritate citatio facta ſit.h Et aduerſarius(ſecꝰ eſt ſi ipſe idemqꝛ ſi vſꝰ fuerit vtriſqꝫ: neutre valebūtjͣ. eo. c. ex tenore (ar.C. d̓ fi. inſtru. diuerſe. ⁊. jͣ. de fi. inſtru.putari. Priores (tra. jͣ.de offi. dele. ſane. i.Co. hoc cū ad aliosidices impetraturlud cū ad eoſdē ⁊ibi de hoc diceturk Exēpta iudicio.(ſic pꝫ ꝙ reſcriptū legitimū ꝑdit̉ ꝑ ſcd̓mfaciēs mētioneꝫ depͦ vt hiqꝫ ꝑ negligtiā impetrātis ānoelapſo. jͣ. e. ti. ſi aūt⁊. c. plerūqꝫ ſqn̄qꝫ ꝑdit̉ per ſolinē p̄ueniētisjͣ. de ap. vt debitꝰ.de fo. compe. c. peItē ꝑ fraudē illiꝰ q̄duo paria lr̄aꝝ obtinuit ad diuerſosiudices: ⁊ vtit̉ vtriſqꝫ. jͣ. e. ex tenore (temorte delegātis reintegra. jͣ. de of. dele. gratū: ⁊. c. relatū: ⁊. c. lꝫ Itē ex nou̓a cā emergēte. jͣ. de of. dele. inſinuātelitē ꝑdit̉ ad tp̄s ꝑ excōicationē. jͣ. de of dele. prudētiā. §. ſexta ⁊jͣ. de excep. pia. li. vi. l De cōmiſſione idē intelligo ſi de cōmiſſione fecerit mētionē ⁊ tacuit ꝙ de cōi ꝯſenſu fuerāt impetrate. jͣ. d̓ of.dele. corā. ⁊. jͣ. de re iudi. inter monaſteriū m Laborare ſꝫ in quocoegit eū laborare: cū per tales lr̄as cōueniri nō poſſet vt dictuꝫ eſt.(xn̄. laborauit ad iudicē veniēdo ꝑ ſcd̓as lr̄as vocatꝰ vt ſuū priuilegiallegaret. ff. de iudi. ſi qͥs ex aliena. ff. ſi qͥs in ius vo. nō ierit. l. ij veex qͣcūqꝫ cā: qd̓ ſine labore ⁊ expēſis fieri nō potuit. b. n Expenſis ⁊⁊ ſic qͥ malicioſehl̓ fraudulēter lr̄as īpetrat puniri dꝫ ī expēſis. ſicjͣ. e. ti. c. vl. qꝛ nōnulli ī decre. gregꝭ ⁊ ibi dicemꝰ d̓ iſtꝭ expēſis ⁊ dānis.Nter ceteras ſub diſiūctione ſecus vid̓r ſi ꝑ cōpulatiuā. sͣ. e. exparte ibi dictū ē de hoc. p Occupauit. forte intruſit ſemetip̄m ꝑ manū laicalē .ſ. potētiā ſecularē. jͣ. de elec. qͥſquis; ⁊. xvi. q. vij. ꝑlaicos. q Qd̓cūqꝫ (ar. ꝙ ſi aliqͥs tenet̉ ad alterū duoꝝ ſub alternatiōe vel ſub difiūctiōe qd̓cūqꝫ volueritare liberat̉: inſti. de her.inſti. §. pe. ⁊. C. de cōdi. īde. l. pe. ⁊. īo. plerūqꝫ. §. pe. ⁊. ff. d̓leij. ſi ita. §. n̄ ita: ⁊. jͣ. de p̄bē. referēte ar. ꝯͣ īſti. dele. §. ſi gn̓al̓r Sol. pͥmarubrica ꝟa eſt: niſi egens fuerit in mora. ff. de op. leg. l. macipioꝝ. ⁊de le. ij. ſtatu liberū. §. i. ⁊. ff. de ſol. ſtichn̄. .i. rn̄. ff. de peti. here. item veniūt. §. idē recte ait. a Illi .ſ. clerico. b In ſil̓ibꝰ. no. ꝙ de ſimilibꝰ ſil̓e dꝫ eſſe iudiciū. C. de legi. leges. i. ⁊. ff. de leg. l. nō pn̄t. ⁊. jͣ. d̓Ftraſla. inter corporalia. ⁊. jͣ. de ele. dudū. ij.O qn̄. pone caſuꝫ ꝑ illā. jͣ. e. cū adeo. ⁊. jͣ. de p̄bē. cū teneamur. ⁊. jͣ.

d Turbari (ꝛ pat̓ filiū quē diligiocripit. xxiij. q. v. nōputes: ⁊. v. q. v. nō oſculat̉: ⁊. c. di. cōtra more e Qualitatē negocij (qn̄qꝫ em̄ ꝑ nimiā importunitatē petētiū princeps nō cōcedēda cōcedit. C. depet. bono. ſublat. l. i. libro. x. ⁊. jͣ. de pur. ca. cum in iuuentute: ⁊ de ſen. excu.ſi qn̄ſe ſic eſt ar. ꝙ ea q̄ ꝑ ſollicitudinē nimiā elicita ſunt nō valēt. viij. q. i.audact̉. ⁊. xxij. q. iiij. vnuſquiſqꝫ ⁊. ff. qui ⁊ a qͥ. ma.li. nō. l. ſi priuatꝰ.f Rōnabileꝫ hic eſt ar.bonū de oībꝰ eſſe rōneꝫreddēdā: ⁊ valet ad teſteſexaminādos. vt cām ſuidicti reddāt: alias valerenō vid̓r teſtis dictū. ij. q.i. in primis. iiij. q. iij. §. itēin crimīali ver. itē ſola. xxiiij. q. iij. ſi habes ſ qd̓rōe caret extirpare neceſſe eſt. lxviij. diſ. corep̄i etp̄latus paratꝰ dꝫ eſſe reddere rōnē oī poſcēti. xxxvi. di. §. ecce. ad fi. ⁊. ff. dereli. ⁊ ſump. fu. ſi quis. §.ſꝫ interdū (ar. ꝯͣ. xxiij. q. ii.ij. nabuchodonoſor: ⁊. c.de tyrijs. ⁊. ff. d̓ legibꝰ nōoīm. Sol. verū eſt ꝙ deoībꝰ rō reddi dꝫ ſi pōt: ſꝫqn̄qꝫ ꝑ impotentiā alitercōtingit. vt in predicta. l.nō oīm. ⁊. c. nabuchodonoſor aut qꝛ non intereſtnr̄a qualiſcūqꝫ ſit rō illa:vt in p̄dictꝭ ca. nabuchonoſor. ⁊. c. de tyrijs Suſtinebimꝰ (arg. ꝙnō tenemur adīplere mādatū p̄latiſſi cauſa reddatur. lxxv. di. qm̄ quidē: etjͣ. de prebē. cuꝫ teneamur.h Feceris (nec īmerito:qꝛ vbi etiā ꝑ cōſultatiōꝫreſcribit imperator nonvult ſuā rn̄ſionē ſequēdāeſſeſſi quis nō recte rn̄ſuꝫputauerit. C. de ſen. ⁊ int̓lo. omni. iu. nemo (nam ⁊vrbanꝰ nulla auctoritatedixit ꝓhibitū eſt: ꝙ vir ⁊ vxor nō poſſint ſimul ſuſciꝑe aliquē de ſacro fonte. xxx. q. iiij. c. vlt qd̓ tn̄ ꝓhibitū erat de cō. di. iiij. nō plures. (ed ideo dicitnō eſt ꝓhibitū: qꝛ expreſſe nō inueniebatur: ꝙ vir ⁊ vxor nō ſuſciperēt: ſꝫ īꝓhibitū erar per. c. nō plures (obediat gͦ ſubditus qn̄qꝫ etiā ſi cāmnō reddat. xix. di. in memoriam. Lau.¶Um ordinē (ſuꝑ decimis) ſecꝰ ſi cōueniant̉ ſuꝑ aliqua re in qͣ nō ſuntpriuilegiati vn̄ ſi ꝑ tales litteras cōuenirēturſuꝑ decimis poſſeſſionū poſtgn̄ale cōciliū acquiſitarū: bn̄ valerēt lr̄e: qꝛ in illis iure cōi cū alijs cenſent̉jͣ. de deci. nuꝑ qꝛ ſuꝑ rebꝰ in quibꝰ priuilegiati ſunt intelligit̉ qd̓ hic dicit̉:vt patet ex ipſa littera ſpret̉ hͦ hn̄t adhuc aliud priuilegiū .ſ. ꝙ ꝑ litteras adiudiciū trahi nō pn̄t: niſi de ipſoꝝ ordine fecerint mentionē: ⁊ alij ꝙͣ plureſhabēt ſimile priuilegiū: nō eſt tn̄ in iſto corpore. k Mentiōe ſuppreſſio eī diguitatꝭ/ vl̓ noīs viciat reſcriptū. jͣ. e. ad aures ⁊. jͣ. e. ſedes. sͣ. d̓ coſti.cū acceſſiſſent ⁊ ꝙ d̓ iſtis h̓ d̓r idē ītelligo de oībꝰ religioſis qͥ hn̄t cōſil̓e pͥuilegiū. vt tēplarij hoſpitalarij. jͣ. d̓ deci. ex ꝑte Sꝫ nōne priuilegiū iſtorūgn̓ale eſt ad oēs ciſter ita qͥdē gͦ ꝑ iſtas ſpāles lr̄as dꝫ eis derogari: qꝛ ſꝑāle ⁊cͣ. sͣ. e. c. i. . jͣ. e. paſtoralis. ⁊. jͣ. de of. leg. ſtuduiſti. ⁊. ff. de re. iu. in toto ſehis vid̓r ꝙ ſpāles lr̄e derogēt priuilegijs gn̓alibꝰ. ſꝫ nō eſt verū: hꝛ priuilegiū eſt lex⁊ ꝯͣ ius cōe. iij. di. priuilegia. jͣ. de ꝟ. fig. abbate. cōmiſſioiſta d̓ dādis declis ius cōe cōtinet ⁊⁊ priuilegiū nō tollit̉ ꝑ ius cōe niſi fiat mētio d̓ priuilegio ī cōmiſſiōe: ⁊ iō nō valēt lr̄e ēt ſpāles ẜm ius cōe obtēte ꝯͣ priuilegiū venire. vt. jͣ. d̓ re iudi. int̓ monaſteriū ſſꝫ ſi ſunt citati monchi dēnt venire priuilegiū ſuū allegaturi. ff. d̓ iudi. ſi qͥs ex aliena ſal̓s tenel Am te ſeccl̓e tibiſcribebat̉ capl̓o (ſnīa ꝯͣ eos lata. jͣ. de aptn̄ duobꝰ.

Abāc270a45