Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

canonicos receperūtq ita ꝙ ipſi canonici d̓ canonia nihil ꝑciperētª donecprimi duo eēt p̄bēdas integre aſſecuti Cūqꝫ ꝑ canonicoꝝ induſtriamˡfuerit ꝓcuratū vt ex poſſeſſionibꝰ qͣseccl̓ia tꝑe longo poſſedit plures eis.redditꝰ ſoluerent̉ ſuꝑ excreſcētes cōimenſe q̄ minꝰ ſufficiens fuerat depuetauerūt qͦs dicti. v. ſibi poſtmodū petierūt ꝯtra capitl̓i cōſtitutionē ī bn̄ficiū aſſignari: infra Mādamꝰ quatenꝰ cū ꝯſtitutōe p̄dicta ⁊ ꝯfirmatione ſe. ap. vel fuerit vel eē debuerit ſicut cōſueuit exp̄ſſuꝫ: niſi ītm̄ excreſcerent eccl̓ie facultates: ꝙ pluribꝰ poſſentᶜ ſufficere cōpetēter: ⁊ idē canoni(ci in derogatione ſue cōſtitutiōis advacaturas p̄bēdasᵈ. iiij. receperūt vtraᵉ numerū cōſtitutū antiqͥs canoncis p̄bēdas cū integritateᶠ percipiētbus cōſueta ſuꝑ excreſcētes redditꝰp̄dictꝭ canonicis facias aſſignari: itaꝙ ſi ex eis pares potuerīt cum alijsſortiri p̄bēdas: qd̓ ſuꝑfuerit in cōescanonicoꝝ vſus ſicut priꝰ ſtatuerantſiue aliter ꝓut meliꝰ videbit̉ cōuertatur: reuocatis in irritū q̄cūqꝫ ab alterutra partium. in p̄iudiciū alteriꝰ poſtmotāᵍ qōneꝫ corā ep̄o ferra. circa p̄bendasʰ vl̓ poſſeſſiōes fuerint innouata. Idem abbati ⁊ conuentuiſancti Silueſtri. Cauſe eccleſiarum per conſtitutiones laicorūdiffiniri non debent.

Ccleſiaⁱ ſancte Marie infra. Nos attendētes ꝙ laicis etiāreligloſisᵏ ſuꝑ eccleſijs ⁊ ꝑſonisˡ eccleſiaſticis nulla ſit attributa facl̓tas?qͦs obſequēdi manet neceſſitas nonauctoritas imperādi: a qͥbꝰ ſi qͥd motu ꝓprio ſtatutū fuerit hd̓ eccl̓iarumetiā reſpiciat cōmodij ⁊ fauorē: nullius firmitatis exiſtit niſi ab eccl̓iaⁿfuerit approbatū: ſon̄ ſtatutūᵏ baſilijde nō alienadis p̄dijs ruſticisq vl̓ vrbanis miniſterijsᵖ: ⁊ ornamentisq eccleſiaꝝ illa reprobatū fuit potiſſimaratōe ꝙ auctoritate nō fuit ro. pon.roboratuꝫ qd̓ a ſenatore factum fuerat in p̄iudiciū monaſterij nō cōuenti nec cōfeſſiᵍ vel conuicti in irritū reuocātes: eaſdē poſſeſſiones reſtituēdas ſibi ſnīalit̓ diffinimꝰ. Idemvniuerſis doctoribꝰ ꝑiſiꝰ ꝯmorātibꝰ.i Pena ſimpliciter appoſita propter contumaciamlī dubio intelligitur tꝑalis et non perpetua.E litteris veſtre deuotiōīs accepimꝰ: ſ īfra. Licet a vobis fideᵗ p̄ſtita fuerit cōſtitutū vt ſi qͥs magiſtroꝝ ordinatiōi vniuerſitatis ip̄orū duceret reſiſtendū: ⁊ prīo ſcd̓o tertioueᵛ cōmonitꝰ infraˣ triduū vniuerſitati parere contēneret magiſtroꝝ:extūc beneficio ſocietatis eoꝝ in magiſtralibus priuaret̉: ⁊ ob hoc magiſter. G. fuit eoruꝫ cōione priuatusQuia tamen conſtitutū nō fuit vt inperpetuuꝫª hmōi priuatio ꝑduraret

n Sine p̄iuditio hic gͦ nō ꝓdeſt ꝓteſtatio: qd̓ eſt verū qn̄ eſt ꝯͣ ſubſtātiaꝫfacti vel rei ſuꝑ qua fit: vt ſi ꝓteſtatꝰ fuiſſet cū reciꝑet aliquē in canonicū: ⁊ꝓteſtat̉ vt nō hr̄et p̄bēdā: ꝯͣ ſubſtātiā ē negocij: qꝛ qͥ receptꝰ eſt ī canonicūnō dꝫ carere p̄bēda. vt. jͣ. de p̄bē. relatū (ſi ꝟo ꝓteſtet̉ ſic ꝙ ea q̄ dicit nō dic̄aīo cōteſtādi litē talis bn̄ valꝫ. Io. jͣ. de ap. ſolicitudinē. ⁊. jͣ. de cēſi. olī cām⁊. ff. de ꝯdi. īde. qd̓ qͥs ſciens (ar. ꝯͣ. jͣ. qd̓ me. cā. ꝑ latū: ⁊. xxxi. q. ij. lothariꝰ. ff.qͥ. mo. pi. vl̓ hypo. ſolui.ſi debitor. §. i. jͣ. d̓ in inte.reſ. cū veniſſēt: ⁊. jͣ. d̓ elec.cumana circa. filſo. ibi ꝓteſtatio nō valet vbi proteſtās ꝑ ꝯͣrium factū directe obuiat ſue ꝓteſtatiōvt in dcā decre. ſolicitudinē: ⁊. c. olī cam niſi hͦ faceret iuſta de cā: vt ī. c. ꝑlatū ⁊ qn̄qꝫ ꝓteſtatio plusꝓdeſt ꝙͣ appellatio. C. d̓fil. fam. l. ij. lib. xſid̓o pōdici ꝙ ꝓteſtatio ꝓfuit: cūipſi p̄bēdas cōſuetas ītegre ꝑcipiūt: etiā ſi iſti. v. d̓redditibꝰ excreſcētibꝰ nōꝑcipiūt tm̄ ꝙͣtū antiqͥ: ſꝫtn̄ p̄iudiciū fit eis ꝙͣtumad cōem menſamo Receperūt (on̄ eis ꝓuidere d̓bebāt. jͣ. de p̄bē.Irelatū. ⁊. c. dilectꝰ. ⁊. jͣ. decōceſ. p̄ben. cū ſuꝑ qōne.Et no. ꝙ aliud eſt canonīa ⁊ alid̓ p̄bēda Canonia ē ius qd̓ ꝓuenit ex electiōe ⁊ receptiōe ī frēnvt hic Prebēda eſt q̄ ꝓcedit ex īſtitutōe ⁊ officioqꝛ ex qͦ qͥs fac̄ offm̄: dꝫ ꝑciꝑe bn̄ficiū (vn̄ ⁊ laicꝰ vtdixit vin. p̄t hr̄e p̄bēdā: ⁊pōt eē p̄bēdariꝰnō p̄eē canonicꝰ. jͣ. de īſti. ī ecleſia not. ꝙ oīs canonicus dꝫ hr̄e p̄bēdaꝫ: ſꝫ nōcōuertit̉ ſola .n. ꝑceptio ſalarij nō fac̄ decurionē. ff. de decu. ſola ſalarij necqͥcūqꝫ hꝫ canoniaꝫ: hꝫ vocē ī capl̓o: vt puer. jͣ. de eta. ⁊ qua. ex rōne. ff. d̓ decu. l. ſpurij a Nihil ꝑciperēt. vid̓r ꝙ hoc fuerit ſymoniacū. jͣ. de p̄bē. dilectꝰ fil. L. dicit ꝙͣ ſi intellexiſſent: ⁊ actū eēt int̓ ꝑtes ꝙ nihil oīno ꝑciperēſymoniacū fuiſſꝫ ſꝫ intelligebāt ꝙ tm̄ de p̄bē. diuiſis nihil ꝑciꝑent. hͦ pꝫcanonicꝭ ſuas p̄bendas ⁊cͣ. ⁊ canonici nullū pactūCex eo qd̓ dicit. jͣ.¶Miqͦ fecerūt: ſꝫ ſimpl̓r elegerūt illos: ita ꝙ de p̄bē. diuiſis nihil ꝑciperētuſtriā. hec videbat̉ bona allegatio: qꝛ ſi ꝑ ip̄oꝝ induſtriā redditusſunt augmētati: nō debēt cōpelli illos cōicare alijs. C. de alluui. l. iij. ⁊. jͣ. dein inte. reſt. reqͥſiuit in fi. ⁊. ff. de rei ven. ceterū ⁊ nemo cōpellit̉ ad cōionē. ffde cōdi. inde. ſi nō ſortē. §. ſi centū. ff. ꝓ ſocio qͣ admittit̉ papa tn̄ nō admiſit illā allegationē: qꝛ p̄iudicauerūt ſibi eos recipiēdo: ⁊ tot ponēdi ſunt ineccl̓ijs: qͦt ex earū fructibꝰ pn̄t cōmode ſuſtētari: vt. jͣ. de inſti. c. i. qꝛ bn̄ poterāt eis ꝓuidere de cōibꝰ redditibꝰ nec diſtinguit̉ h̓ qual̓r redditꝰ augmentēt̉: nec refert ex qͦ augmētati ſt̓ vn̄cūqꝫ ꝓceſſerīt vt. jͣ. d̓ ꝟ. ſi. c. fi. c Suffice̓ poſſētꝭ ar. cōditionē ſubītelligēdā: vt. xxij. q. ij. beatꝰ. ff. qͥ ſatiſd. co. l. vl.jͣ. de iureiū. quēadmodū vbi de hͦ. ⁊. jͣ. de reſcrip. c. ij. d Ad p̄bēdas vacaturas ꝑ hͦ qd̓ dic̄ ad vacaturas dicūt q̨̄dā. vt papa īno. iiij. ꝙ hͨ decr. ꝯtinetdiſpēſationē ⁊ n̄ ius cōelſꝫ nō verū ē īmo ꝯtinet ius cōe: cū ex cōfeſſiōe vtriuſqꝫ ꝑtis cōſtet illos fuiſſe receptos infra tres ⁊ ad ius canonie ſꝫ hͦ nō eſtꝯͣ ius ꝙ aliqͥs recipiat̉ in canonicū ⁊ expectet p̄bēdā: ſꝫ nullū ꝑciꝑe bn̄ficiūſi ꝑcipi poſſit: eſt ꝯͣ ius. jͣ. de p̄bē. dilectꝰ .i. ⁊. c. relatū: qꝛ alid̓ eſt canonia aliud p̄bēda: vt dictū ē. sͣ. e: c iō papa mandat eis dari ſuꝑexcreſcētes redditus. e Ultra numerū. h̓ pōt q̄ri vtrū iſti qͥ qͦtidie recipiunt̉ vltra numerū hēant vocē ī electiōe ep̄oꝝ vel alioꝝ p̄latoꝝ Dico ſtandū eē cōſuetudini. ⁊ ſi nulla ſit ꝯſuetudo adhuc non credo ꝙ dēant vocari ad hmōi tractatꝰ vel electiōes: cū nōdū hēant plenū ius: nec etiā poſſeſſionem

f Integritate ſꝫ cū canonici iſti volūtarie receperūt. iiij. vltra numerū cōſtitutū auctoritate ꝓpria ꝯͣ ſuā cōſtitutionē: qͣre nō cōpellūt̉ cōicare ſuos redditꝰ illis vt ſint oēs eqͣles: cū renūciare videant̉ ſuo priuilegio. sͣ. c. ꝓxi pōt rn̄deri: ꝙ ip̄i hͦ nō petiuerūt vt ī lr̄a pꝫ. ⁊ cōdēnatio nō dꝫ fieri niſi qͣtenꝰ petitū eſt: vt. jͣ. de or. cog. cū dilectꝰ Gel dicasꝙ ſi etiā petitū fuiſſet nō debebāt condēnari: qꝛ nō fuer̄trecepti vltra numerū p̄bēdaꝝ: lꝫ vltracanonicoꝝ numeꝝvt ſatis apparet inlr̄a ipſa: vt dicit̉. sͣ.eo. ī notula ꝑ hͦ.g Poſt motā. no.ꝙ qͥcqͥd ī p̄iudiciuꝫalteriꝰ ꝑtis lite pēdēte fit: dꝫ in irritūreuocari. jͣ. vt li. pē.eccl̓ia ſctē marie. ⁊jͣ. de deſpō. īpu. addiſſoluēdū ī fi. 2. Cd̓ rei vē. ſi fundū. ⁊l. certū. xi. q. i. qꝛ res(ar. ꝯͣ. jͣ. d̓ reſti. in īte.cū veniſſent in fi. Prebēdas. vtſi aliqͣ p̄bēda d̓ antiqͥs vocauit li. pēet illa forte ſit alijaſſignata (vl̓ ſi aliquis poſſeſſiōes illas qͣs petebāt ſibiin bn̄ficijs occupauit: totū dꝫ in irritūreuocari.Ecleſia ſāctegas (cā erat interIId̓ acheia ⁊ eccleſiaꝫ ſancte marie īvia lata ſuꝑ quibuſdā poſſeſſionibuscorā iudice delegato a ro. Ienatore lata fuit ſnīa ꝯͣ. I. de acheia q̄ appellauit ad ſenatorē ro. qui erat iudex appellatiōis foīctas poſſeſſiōes lite pē. trāſtuIlit in monaſteriū ſctī Silueſtri (vn̄ occaſione cuiuſdā ſtatuti qd̓ eratrome. vt ſiqͥs li. pē. reꝫ petitā trāſferret ī aliū adiudicaret̉ petēti. ſenator dictis poſſeſſionibꝰ monaſteriū ſpoliauit. ⁊ in eccl̓iāſancte Marie trāſtulit ⁊ poſ. tradidit corꝑalē/ cā delata eſt ad papā papa dic̄ vthabes in lr̄a huiꝰ decre. k Religioſis ſic gͦ laici de re. ec. nihildiſponere pn̄t ſiue tꝑalibꝰ ſiue ſpūalibꝰ. vt h̓ ⁊. xcvi. di. bn̄ qͥdē. vn̄ hͨdecre. ſumpta fuit. ⁊. jͣ. de re. ec. non ali. cuꝫ laicis / qꝛ ius ſpūale. putaius eligēdi ī eccl̓ia collegiata. etiā ſi ſit patronꝰ nō cadit in laicū. jͣ. deelec. ſacroſan. ⁊. c. maſſana (nō obſtāte aliqua cōſuetudine. vt ibi dic̄greg( nec de re ſpūali cōpromitti pōt in laicuꝫ. jͣ. de arbi. cōtingit. neciudicare de re. ec. pn̄t. jͣ. de iudi. decernimꝰ. l Perſonis (ax. ꝙ eodē iure cēſeri dēnt bona clericoꝝ ⁊ eccl̓iaꝝ. vt. jͣ. de vita ⁊ ho. cle. c. vl.vbi de hͦ. m Ab eccl̓ia fuerit approbatū ſic gͦ qd̓ al̓s ē infirmūꝯfirmatio pape facit firmū. jͣ. de trāſac. c. i. de hͦ dictū fuit. sͣ. e. ti. cū acceſſiſſēt. n Statutū. xcvi. di. bn̄ qͥdem o Ruſticis vel vrbanis (ruſticū p̄diū appellat̉ qd̓ eſt ſine aliqͦ edificio vrbanuꝫ p̄diū vbifactū eſt edificiū. vt domꝰ. vt. ff. cōi. pre. vr. Gru. l. i. ⁊. ff. de ſer. ru. pre.l. i. ꝑ totū. ⁊. ff. de ſer. vr. pre. ꝑ totū. p Miniſterijs .i. vaſis vl̓ inſtrumētis. q Ornamētis. vt pallijs ⁊ cōſil̓ibꝰ qͥbꝰ ornat̉ eccl̓a.r Nō cōuenti. bn̄ dicit nō ꝯuēti (qꝛ ꝯuētio ſiue citatio eſt pͥncipiū ſiue fundamētū ordinis iudiciarij pͥmo em̄ eſt. qͥs citādus vt. jͣ. de ma.⁊ obe. int̓ quatuor. ⁊. jͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ falſam. vbi ꝯſil̓ia ꝑ ordinē ponunt̉ citatiōes/ ⁊ dilatiōes ⁊cͣ. ꝑ ꝯuētionē ꝑpetuat̉ iuriſditio delegati. jͣ. d̓ of. dele. gratū ſſꝫ vid̓r ꝙ potuit ꝓcedere altera ꝑte abn̄te. cū eētiudex appellatōis. jͣ. de ap. ſepe. ⁊. c. int̓poſita. ⁊. ij. q. vi. ei qͥ appellat

xxjp