Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

De conſtitutionibꝰ

cōi aſſenſu canonicoruꝫ tullen̄. fueritconſtitutū: ne primiceriatꝰ dignitaseſſet vlterius in eccl̓ia memorata inter canōicos ipſos primiceriatꝰ ꝓuetibus ⁊ poſſeſſionibꝰ diſtributis ſet īfra Propter qd̓ euidēter apparet ꝙprimiceriatꝰ ipſe tāto tꝑe non vacauerit: ſicut nobis fuerat falſa inſinuatiōe ſuggeſtū ⁊ infra) Quo circa mādamꝰ quatenꝰ ſi vobis cōſtiterit tullen̄. canonicos ne vlteriꝰ in tullen̄. eccleſia pͥmiceriatꝰ eēt officiū cōiter ſtatuiſſeᵇ ac ſtatutuꝫ ipſum auctoritateſe. apo. fuiſſe poſtmodum ſicut dicit̉cōfirmatuꝫᶜ: vos illud faciatis ī ſuorobore ꝑmanere: niſi poſtea dicti canonici cōtrauenerītꝰ aliqueꝫ videlꝫ īprimicerium eligendo. Idem clugien̄. epiſcopo.Si capitulū contra ſuā conſtiturionē de certononicorū numero aliquos recipit in canonicosde ſuperexcreſcentibus fructibus eis prouideretenetur.

UUm. M. ferra ſ infra) Dictus M. ꝓ ſe ac. iiij. ſocijsᶠ ſuis ꝓpoſuit: ꝙ ferr. canonici vtᵍ eo ampliusſuos redditꝰ augmētarēt: quoʰ ꝓuētus eccl̓ie: qͥ diuidi cōſueuerant interplures: in vſus cederēt paucoꝝ. xiiij.p̄bēdas tm̄ p̄ter id qd̓ mēſe cōiter deputarūt ī eadē eccl̓ia ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinēˡ ſtatuerūt. Hoſtmodū vero ꝯͣꝯſtitutionē ipſaꝫ volūtarie veniētesdictos. v. ī canonicos receperūt nullis p̄bēdis aſſignatis eiſdeꝫ: lꝫ eoꝝredditꝰ nō modicū fuerint augmētati: nōdū tn̄ eis voluerūt ex ſuꝑex creſcētibꝰ redditibꝰ ꝓuidereᵏ Uerū exaduerſo fuit ꝓpoſitū. ꝙ. xiiij. p̄bēdarū nūero ī ferra. eccl̓ia īſtituto ⁊ ap.ꝓtectiōis p̄ſidio roborato cū vna ineadē eccl̓ia p̄bēda vacaſſꝫ ad quorūdā inſtantiā duosˡ ad eam ẜ poſtmodū ad p̄ces ep̄i dictū. M. ⁊ quēdā aliūᵐ ſine p̄iudicioⁿ dicte ꝯſtitutiōis ī

Cre iu. cum cām. v Ad indeſi culpa ſua eget indignū eſt ei ſubueniri. ff. depoſiti bona fides (ar. op. ad hoc. lxxxvi. di. nō ſatis (vl̓ ſi ſuovicio incidit in egeſtatē. ⁊ eſt ſi. jͣ. de cōſue. ex ꝑte. x Alienandi. hͦfeudum alienat cadit a iure feudi: ⁊ dominus illud alij concedere poteſt. jͣ. de feu. c. ij. ⁊ in li. feudoꝝ cōſti. ſi cliētulus ſſꝫ alij in feudū darepōt: vt in. d. cōſti. ſclientulꝰ ⁊ ī ꝯſti. lotharij imꝑialis necfeudū dari pōt ī dotē. jͣ. de do. int̓ vi. etvxo. nuꝑ nec vſuariꝰ pōt vſuꝫ vēdereirreqͥſito dn̄o: vt inſti. d̓ vſu. ⁊ ha. ī pͥn.nec emphiteota p̄tvēdē melioratiōesſuas dn̄o irreqͥſitoqd̓ ſi fecerit dn̄s illud pōt reuocare. Cd̓ iure emphi. l. vlt.jͣ. de loca. potuit (3facta denūciatōnedn̄o ſi dixerit ſe nolle eme̓ vel ſi a denūtiōe duoꝝ mēſiumſpaciuꝫ ſit elapſumpōt vende̓ cui vul17ibebncheceriodū mō nō vēdat ꝑvitiſi canonicoſſonis ꝓhibitis. jͣ. d̓loca. ⁊ ꝯduc. potuiteis prouideredecre. greg. eſt et īp̄dicta. l. renūciareaūt feudo vaſallꝰ nō pōt inuito dn̄o: cum eiꝰ fauore introductū ſit vtvaſallū hēat. ar. C. de ac. ⁊ ob. ſic̄ ī initio ar. ꝯͣ. ff. de oꝑis liber. īterdūx Perſonaꝝ aſſernō tn̄ ſufficeret oīm ꝯſenſus in hͦ caſu: ſꝛ alienatio facta de cōſenſu oīm citra formā debitā nulla eſt. xij. q. ij. ſineexceptiōe: ⁊. x. q. ij. hͦ ius porrectū: ⁊. C. de ſacroſan. eccle. aut̓. iubenin fi. jͣ. de re. eccle. nō ali. dudūſſꝫ ſi cōis forma ẜuata eēt teneret vēditio. jͣ. de his q̄ fi. a pre. ſine cōſenſu. ca. cū nos ſſꝫ ſi leſa eēt eccl̓ia reſtituit̉ in integrū. jͣ. de in inte. reſt. requiſiuit. ⁊. jͣ. de ēp. ⁊ vē. cū dilectiUm acceſſiſſent (acauiſſet) nulla iuſta cā īpediēte: alias noncurreret tp̄s. jͣ. de cōceſ. p̄ben. vel ec. nō va. qꝛ diuerſitatē (ar. adhͦ. xxviij. diſ. de ſyracuſane. ⁊. ij. q. vi. anterioꝝ. §. ad hͦ ⁊ ſi papa int̓dcat aliqͥbꝰ ne eligāt ſine ſuo mādato ſpāli tp̄s ſtatutū .ſ. triū menſiū acanone eis currit: niſi. jͣ. id tp̄s poſtulauerīt licētiā eligēdi. jͣ. de elec. c.vlti. greg. b Statuiſſe ac ip̄m ſtatutū ꝑ ſedē apl̓icā ꝯfirmatū fuerat. c Cōfirmatū ſſꝫ nunqͥd canonici ꝑ ſe pn̄t minuere p̄bēdasvel dignitates tolle̓ ſinelicētia dn̄i pape (vid̓r ꝙ nō: lqꝛ nec auge̓ pn̄tjͣ. de cōſue. cū olim: ⁊ de vi. ⁊ ho. cle. qm̄ vt ait. xxij. di. c. i. qꝛ honor eccleſie potiꝰ dꝫ augeri ꝙͣ minui. jͣ. e. ex ꝑte vbi eſt exp̄ſſum ꝙ nō: ⁊ decōſe. diſ. i. vaſa: ⁊. jͣ. de ꝟ. ſig. c. vltiſ⁊ qꝛ iꝑibꝰ nr̄is potiꝰ addi cupimꝙͣ minui. xxv. q. i. q̄ ad ꝑpetuā: ⁊. q. ij. quecūqꝫ (n̄ nec ep̄s pōt obmitere. qͥn ſtatuat archipreſbyterū. jͣ. de of. archip̄. c. vlti. ꝙͣuis ip̄e ſolꝰſufficiat. jͣ. de of. archip̄. c. vlti ſ⁊ meliꝰ ē qͣlēcūqꝫ elige̓ ꝙͣ ordinē plenūnō eē. ff. de decu. gn̓al̓r. §. pe ad hͦ dixit Io. ꝙ ex cā pn̄t minuere. vt. jͣde inſti. c. i. ⁊. c. auctoritate: ⁊. jͣ. e. c. ꝓxi ⁊ de auctoritate ep̄i. vt. xxi. diin nouo teſtō. ⁊ ꝙ pn̄t vnā dignitatē tolle̓ vel diminue̓ vel mutare p̄bendas: ꝓbat̉. xvi. q. i. p̄cipimus: ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. ſic̄ vnire. ⁊. ff. cōiapre. ſi qͥs duas. §. i. ⁊. ff. de neg. ge. cū alicui. jͣ. d̓ p̄bē. vacāte: ⁊. lxiij. di.§. verū. ⁊. lxviij. di. quoꝝ vices ⁊. c. corep̄i: ⁊ p̄di. decre. ho. jͣ. c. ex ꝑtevbi dicit. lꝫ nō ſint eiꝰ redditꝰ diminuti ⁊ ita vid̓r ꝙ potuiſſent ſi fuiſſent diminuti Ioſ veriꝰ credo ꝙ nō poſſint ſine auctoritate pape:ne qn̄qꝫ ī fraudē hͦ facerēt: ⁊ cām ſubijcerēt: cū nō eēt: ⁊ hͦ idē d̓r d̓ cōſenſu ep̄i. ar. op. jͣ. de ꝟ. ſig. c. vlti. qd̓ gͦ īutile fuit h̓ cōfirmauit auctoritas dn̄iip̄e ex certa ſcīa. ar. xvi. q. i. c. vlti ſic̄ ⁊ dat̉ actio ex nudo pacto ſi iuuet auctoritate legꝭ vel pͥncipis. ff. de pac. l. legitīa. vl̓ tene vtdicit Io. ꝙ pn̄t iuſta ex ca: al̓s nō. ar. jͣ. c. ꝓx. ꝟ. niſi intm̄ aꝯͣrio Gignitatē tn̄ nō credo ꝙ pn̄t creare vel ſuppmere ſine auctoritate pape: vth̓ dicit. nec diminue̓ numerū iuramēto firmatū cui cōfirmatio ſe. ap.acceſſerit hmōi clauſula adiecta .ſ. ꝙ ſi ſecꝰ fieret nō valeret. jͣ. d̓ p̄bē.dilectio aꝯͣrio. NNo. ꝙ cōfirmatio ſiue cōſtitutio dn̄i pape valꝫ vt cōfirmet infirmū. ij. q. i. in primis. ⁊. iij. q. vi. hͨ qͥppe Cōfirmat ēt ⁊ ſup-

plet defectū ſolēnitatꝭ obmiſſe. jͣ. de trāſac. c. ilitē valet vt de bn̄ficio illo qd̓ex certa ſcīa cōfirmat̉: poſtea directe an licite ſit acqͥſitū an non: ſine nouomādato nō cognoſcat̉. jͣ. de cōfir. vti. vel īuti. c. ijſſi ꝟ̓o ſub hac forma cōfirmat .ſ. cōfirmamꝰ ſic̄ iuſte poſſides: talis cōfirmatio modicū oꝑat̉ vl̓ nihijͣ. de cōfir. vti. vel īuti. c. i. de qͣ cōfirmatiōe habes. jͣ. de cōceſ. p̄ben. ⁊ ec. nōva. qꝛ diuerſitatem.d Cōtrauenerīt. vid̓r ꝙpriuilegiū vnico actu perdat̉. vt hic ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. lde prebē. c. ꝓ illoꝝ: ⁊. xi.q. iij. pͥuilegiū. C.d̓ iu. do. ⁊impe. l. ij. ⁊. iiij. ⁊. C. d̓ hisqui ꝑ me. iudi. nō ap. is qͥ⁊. C. de pac. int̓ēp. ⁊ yen.cōmiſſorie (ar. ꝯͣ delictū ꝑ jſone ⁊cͣ. xvi. q. vi. ſi ep̄m. jͣ.de arb. cū tꝑe. jͣ. de p̓ui. accedētibus ⁊. c. ſi de terra.(vin. diſtinguit (aut dat̉ pͥuilegiū ad faciēdum: autad nō faciendū (i dat̉ adfaciendū ⁊ is qͥ impetrauit ſpacio. x. ānoꝝ nō vtitur eoꝑdit illd̓. ff. d̓ nūdil. i ꝟo dat̉ ad nō faciendū: ſi papa reẜuauit ſibialiqͥd iuris ī eo. non pōttali priuilegio renunciariexp̄ſſe. jͣ. de arbi. cū tꝑe ſꝫſi nihil ſibi reẜuauit: puta qꝛ dedit pͥuilegiū d̓ nōdādis decimis: tūc nō ꝑdit̉ niſi legitīo tꝑe .ſ. ſi. xl. ānoꝝ ſpacio fecerit ꝯͣ pͥuilegiū decimas ſoluēdojͣ. de priui. accedētibꝰ. ⁊. c. ſi d̓ terra: ⁊. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſuꝫ (ſꝫ ibi ſufficit ꝙ ſemel renūciet circa bn̄ficia lſi dat̉ ad excipiēdū ꝑpetuū eſt: qꝛ q̄ tꝑalia ſūt adagendū: ꝑ̄petua ſunt ad excipiēdū. ff. de do. excep. pure. §. vlti. qd̓ eſt veruꝫſi nemo agatꝭ ſꝫ ſi agat ⁊ nō excipit̉ ꝯͣ agentē ꝑdit̉ pͥuilegiū. ff. d̓ ꝓcu. pōp.§. ratihabitio. ⁊. ff. de cōdi. inde. ſi is qͥ Io. dixit ꝙ ſi ille qͥ impetrauit priuilegiū directe obuiat priuilegio: ꝑdit illd̓ vnico actu tm̄. vt h̓ ⁊. jͣ. c. ꝓx. ⁊. jͣ. d̓p̄bē. ꝓ illoꝝ ſecꝰ ſi nō ẜuat illd̓ vl̓ ſi nō tuet̉ ſe illo. tūc .n. ꝑdit̉ legitīo tꝑe. jͣ.de priui. accedētibꝰ. ⁊. c. ſi de terra. magꝭ .n. deliqͥt qͥ directe venit ꝯͣ priuileziū ꝙͣ ille qͥ nō vtit̉ illo. ar. ad hͦ. lxxxiiij. di. quiſqͥs. ⁊. jͣ. de ſen. ex. cōtingit. ij.Alij diſtīguūt an priuilegiū ſit oneroſuꝫ: ⁊ tūc vnico actu tollit̉ (an ſit fauorabile: ⁊ tūc nō ꝑdit̉ vnico actu T. meliꝰ vid̓r dice̓ ſi priuilegiū datū eſt fauore ꝑſone ſeu ꝑſonaꝝ qͣle fuit hͨ: ⁊ in ſil̓ibꝰ cōcor. ꝑdit̉ vnico actuſſi datuꝫeſt fauore eccl̓ie ſiue intuitu religiōis: vt ſūt priuilegia d̓ nō ſoluēdis decimis: ⁊ cōſil̓ibꝰ: nō tollit̉ niſi legitīo tꝑe: vt dictū eſt Meliꝰ vid̓r dicēdū ꝙſic̄ ſunt diuerſa priuilegia ī diuerſis caſibꝰ cōceſſa: q̄d̓libꝫ priuilegiū locūhēat ī ſuo cāu ſic̄ vides ī p̄ſcriptōibꝰ q̄ diuerſa tꝑa reqͥrūt: dic vt. jͣ. de deci.ſuggeſtū. e Eligēdo. vid̓r ꝙ tal̓ electio nō dēret vale̓: qꝛ noua dignitas ſine licētia pape cōſtitui nō p̄t. jͣ. d̓ conſue. cū olī. xxij. di. c. i ſꝫ hͨ electiovr̄ d̓ nouo eē creata ⁊ ſine licētia pape (n̄ d̓r noua dignitas: ſꝫ ex cōſeq̄ntiaantiq̄ dignitatꝭ pn̄t eā reſume̓. ar. ad hͦ. jͣ. d̓ feu. c. ij. ⁊. jͣ. d̓ iudeis cōſuluit. ⁊. fimādatū: tn̄ ſine mādato ꝓ ſocijs abn̄tibꝰ age̓ poſſꝫ: cū eēnt cōſortesUm̄. Mſocijs ⁊ lꝫ. M. br̄etᵐ d̓ no. oꝑ. nū. l. i. §. ſi qͥs edificiū. B.eiuſdē litꝭ qꝛ agebāt vt eis fieret cōicatio d̓ fructibꝰ ſuꝑexcreſcentibꝰ: tn̄ cauere dꝫ d̓ rato. vt. C. d̓ cōſortibꝰ. e. li. l. ij ⁊ ē ſpāle ſal̓s nō admittit̉ ad agendū ſinę mādato niſi eēt cōiūcta ꝑſona. ff. d̓ ꝓcu. ſꝫ ⁊ he ꝑſone. ⁊. jͣ. ti. ꝓx. nōnulli. ⁊ ī alio ē hͦ ſpāle. qꝛ poſt li. ꝯte. dat̉ cautio. qd̓ ē ꝯͣ id qd̓ legit̉. ff. d̓ ꝓc.pōp. §. ratihabitio ſꝫ illa lex pōp. loquit̉ qn̄ ꝑ ꝓc. lis ē cōte. vin (ſꝫ nō credo ꝙ iſta ſit tal̓ cā. qꝛ qͥlibꝫ age̓ poterat ꝓ ſe ⁊ ſine alijs. iſte. M. hēat mādatū ab alijs. al̓s nō fuiſſꝫ admiſſꝰ ꝓ eis g Ut eo .i. ītm̄ h Quoi. ī ꝙͣtū. i Cōſuetudinē. hͦ nō multū noceͣt dumō ex cā hͦ facerēt. vt dcm̄ē. sͣ. ꝓx. ar. ff. d̓ decre. ab or. fa. ꝙ ſemel. ⁊ ī aut̓. vt deter. ſit nu. cle. col. i. ꝟ. fi.ꝟ. nō. n. ⁊cͣ. jͣ. d̓ īſti. c. i. ⁊. c. aucͣte. l. Prouide̓. ſuꝑ. ꝙ ille. M. cū ſocijsſuis petebat ex illis fructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ ſibi p̄bendas aſſignari.l Duos ad eā. ſi hͦ eēt veꝝ tal̓ receptio nō valebat. jͣ. d̓ p̄bē. maioribꝰ ⁊. c.tue ſꝫ ꝓbata nō fuit hͨ forma (ſꝫ hͦ obijce̓ nō poterāt. qꝛ fatebāt̉ ſe feciſſe ꝯͣcōſtitutōꝫ turo. cōcilij. jͣ. d̓ p̄be. maioribꝰ. qͣre nō eēt audiēdi. d̓ cōceſ. p̄bē.⁊ ec. nō va. cū ſuꝑ qōne ⁊ ſic repellūt̉ ſuā turpitudinē allegātes. jͣ. d̓ do. int̓dilectos vl̓ dic eā .i. ea vacāte elegerunt duos ſimpl̓r ī canonicos.m Aliū. de qͥnto nō fuit hͨ̓ mētio: qꝛ forte capl̓m nō cōfitebat̉ illū elegiſſe