et ipſe ab hoībus laudet̉ et bonus reputet̉. etſic ē pcc̄m. Alia ē que ſit ad honorē dei ꝓximorum edificacōeꝫ vt aliquis religioſus maiorēreligionem on̄t coram ſecularibꝰ ꝙͣ coraꝫ ſuisfratribꝰ vt ipſi magis edificēt̉: iſte nō peccatſꝫ meret̉ Pertinacia ē viciū quo qͦs plusꝙͣ oꝫꝑſeuerat in ꝓpria ſm̄a: mollis aūt minꝰ ꝙͣ oꝫ ꝑſeuerat. Sed ꝑſeuerans dr̄ qui ꝯtinuat ẜm ꝙoꝫ. Pertinacia vero in opimonibꝰ et actibꝰ ꝓprijs ꝑ quā quis non ē paratus corrigi damnabilis ⁊ vix ſanabilis preſumptio ē Et d̓umin rectore aliorū aut apud religioſuꝫ eſt cuncta turbat ⁊ perdit Contēcio ⁊ diſcordia quidſint dicet̉ in. c. v.§. xviij ¶ Adulator fit qͦs multipliciter ⁊ peccat Primo qn̄ quis aliū laudatin malis Scd̓o quādo alium laudat in incertisꝓveris Tercio qn̄ quis laudat aliqueꝫ qͥ veriſimiliter de hoc in inanē gl̓aꝫ cādet. vel ī ſuꝑbiam. Quartō qn̄ laudat aliquē ec̄ de vero bonovt placeat ei ꝓpter manē gl̓amQ n̓to qn̄ aliqͥsvult place̓ alteri et ipſū laudat ꝓpter lucrumVirtus vero affabilitatis nulluꝫ pcc̄m eſt qn̄quis laudat aliū ⁊ intendit delcāre eū Primoqn̄ hoc facit vt ex hoc euꝫ ꝯſolet̉ in tribulacōibus ne deficiat Scd̓o ſi laudat aliqueꝫ vt in virtutibꝰ ꝓficiat vel ꝓfice̓ in eiſdē ſtudeat. Tercōſi laudat ⁊ vult placere ꝓpt̓ nutriēdā caritatē