cohabitand̓um. ſꝫ non renet̉ red̓dere debitū vbi ꝓbabiliter ex reo̓dicōe imminet ſibi ꝑiculum morbi vl̓ mortis. ergo multominꝰ cū taliꝑiculo tenet̉ cohabitare Et gn̓aliter veruꝫ ē ꝙvbi ꝯiunx non p̄t aliter ꝓuideri de ſecuritatevite niſi ꝯiuge dimittendo. non tenet̉ ei debitūredde̓ nec cohabitare cū ꝑiculo corꝑis ſui. GSecūda ꝯcluſio idē videt̉ qn̄ ꝯiunx nō vult alit̓cohabitare. niſi ꝑmittat eū peccare ⁊ ē incorrigibilis ⁊ ꝓtrahit ipſū ad crimen. ita ꝙ licet n̄cogat̉ peccare ſicut nec corrigi p̄t: tn̄ ꝓpter ꝑiculum ſue fragilitatis ne conuigalis ſocietasipſū ꝑtrahat ad pcc̄m: teneat illud. Si oculꝰtuus dexter ſcandaliſat te: erue eū ⁊ ꝓice abste. qꝛ ſi cū ꝑiculo corꝑis non tenet̉ manere ml̓to minus cū ꝑiculo aīe Et ſicut non tenet̉ ꝓpter ꝑiculum infidelitatis. Ita nec ꝓpter ꝑiculum aliorū criminū. licet ad nullū poſſit cogiymmo minimū ꝑiculum aīe preponderat maximo ꝑiculo corꝑis ¶ Tercia ꝯcluſio ꝓpter alia crimina in qͥbus ꝯiunx nō timet ꝓbabilit̓aīe ſue nec corpori ſuo: nō dꝫ derelinq̄re ꝯiugēec̄ ſi ſit incorrigibil̓ niſi ſit fornicatio carnaliſin qͣ ꝓpter vnitū actū p̄t dimitti. ant ſpūalispropter qua incorrigibilem poteſt dimittere¶ Qn̄ actꝰ matrimomalis ſit meritoriꝰ l̓ mortale vel veniale p̄cem¶ Ca. xvj.vj v