de filiabꝰ luxurie ponit greḡ. viij. Vna ē cecitas mentis qua qͣs ꝓpter vehementes delcātiones nō apprehēdit in agibilibꝰ fine: vt bonūde qͣ etiā infra. c. vi.§. xvj. Scd̓a ē p̄cipitatioq̄ in agibilibꝰ ſubtrahit̓ ꝯſiliatio ꝓpter vehem̉tiā delectacōis. de qua infra c. viij. §xij. ⁊. xiij.Tercia ē incōſideratio q̄ ꝓpter vehementiā delectacōis de agendis qͣs nō iudicat. de quo vide infra c. viij. §.xiiij &rͣta ē inconſtātia qn̄ qͣsꝓpter vehementiā delectacōis impedit̉ ne exeqͣtur illud qd̓ decreuit eſſe benefatiendū. de quovide infra. c. viij. F.xv. Quinta ē amor ſui: qn̄qͥs ꝓpter delectacōi ſe nimis diligit ⁊ quodāmō velut finē. Sexta ē odiū dei qn̄ quis hꝫ diſplicentiā de deo qui ꝓhibet delectacōem ꝯcupitam. Septima ē affectus pn̄tis ſeculi quo aliquis vult frui voluptatē. Octaua ē deſperatioſiue horror futuri ſeculi qn̄ quis faſtidiēs ſpixituales delectacōes non curat de eis. nimis detentus in carnalibus.¶ de iracundia. cap̄. v.Racundia directe opponit̉ manſuetudini qꝛ ēexceſſus ire. ⁊ e aliud capitale vitiū. ⁊ vocaturira ꝑ vitium. diffinit̓qꝫ ꝙ ē appetitꝰ in ordinatus ſeu irrōnabilis motus vnidcē ſub rōe boin vel iuſti. Eius em̄ motm̄ ē appetitꝰ vindictequā a ſolo deo vel eius iudice appetere deberet