ad̓modū ſi ad celandū pccā ſue luxule fingatſe aliqͥs oꝑe ſigno aut verbo luxuriā maximedeteſtari ⁊ caſtitatē amplexari. cuꝫ ſufficere debeat vt illā non oſtēdat Similacō vero ꝓprieſumpta ē quoddā mendatiū in exterioribusſignis factorū ꝯſiſtens. Et ſit qn̄ aliqͣs ꝑ aliqͣſigna exteriorā factorū vel rerum aliquid ſigͥficat quod non ē Mendaciū vero ꝓprie fit v̓boa cordis ſm̄ adiſcordante. Non aūt eſt ſimilatio ſi aliqͥs pretermittat ſi gnificare quod̓ eſtvt ſi ē pccor vel nocens. Sicut ec̄ mendax noneſt qn̄ tacet quod ē. quod̓ aliqn̄ licet Vlricusaddit ꝙ cū aliquis ſimilat ſanctitateꝫ quā nōhꝫ ꝓpter hoc vt aliquid ei detur Sicut illi de qͣbus dicit̉ math̓. xxiij. Ve vobis ſcribe ⁊ phariſei qui comeditis domꝰ viduaꝝ cͣ. peccatuꝫmortale eſt Quia rapiūt quod debet̉ ſcō. qꝛ qd̓datur ei datur noīe iuſti. Idem qn̄ talem ſimilacionem facit ex inſaciabili auaricia. Si aūtaliquis pro ſua neceſſitate ſimilat amplioreꝫindigenciā ꝙͣ habeat. non ē hoc pcc̄m mortale Sicut faciunt cōīter trutām. qꝛ ibi ẜm criẜ.plus eſt culpa diuitum aliqn̄ ꝙ pauperum.¶ Vtrum aūt aliquis ſimilans ſcītatē ad honorem dei ⁊ edificationē ꝓximoruꝫ peccet. Re.d. iij. pe. de tar. diſtinguēdo ꝙ duplex ē ſimilacio. q̄daꝫ ſit ab aliquo vt imqͥtas ſuā palliet̉