De
vt Maria magdalena ad pedes dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i.Nūc brachia ī modū crucꝭ extēdere: vt Xp̄s ī cru-ce. Nūc ocl̓os ī terrā deflectere: vt publicanꝰ. Nūcin altum leuare: vt apl̓i in aſcēſione dn̄i. Et ſic poterit illa diuerſitas exteriorū: diuerſificare affectꝰ in-teriores. In ꝯuentu tn̄ non ſis ſingularis: ſꝫ inclinacū inclinātibus: exhibendo reuerētiā filialē domīovt patri. Flecte cū flectētibus: exhibēdo reuerētiāquaꝫ exhiberet ſeruus dn̄o. Proſternere cum pro-ſternētibus: recognoſcēdo in hoc tuū iudicem: ⁊ tereum ⁊ in puluerem redigēdū. Itē valet de ꝯgruotꝑs nocturnū: ⁊ locus ſolitudinis. In his tn̄ qͥlibetabundat in ſenſu ſuo.xercitatione diuerſorum. Et diuerſifices actus tu-os: Iuxta illd̓: Nūc lege: nūc ora: nunc cū feruorelabora. Sic erit hora breuis: et labor ille leuis. Siem̄ velles cōtinue vni actui īſiſtere: minꝰ ꝓficeres:⁊ cito te deſtrueres.Fine meditationis. Finis meditatōis non ſit ꝓptercommodū tuum: nō ꝓpter euadere penas: aut ſpelucri: aut p̄mij celeſtis: aut ꝓpter dulcedinē meditationis: qꝛ ille eſſet amor mercēnariꝰ. Sed meditarepuro filiali amore: Vt cor tuū p̄pares habitaculuꝫdeo: Vt des locum gr̄e: Vt facias bn̄placitum eiꝰ:cuius delitie ſūt eſſe cū filijs hoīm: qͥ delectat̉ in ſa-lute noſtra. Item qꝛ ad hūc finem creata eſt aīa ra-tionalis: vt creatori ſuo dulciſſimo cordialit̓ ⁊ amoroſe vniat̉: hic ī via ꝑ meditatōꝫ: ⁊ ī fututo ꝑ ꝑpetuam fruitionē. Et breuit̓ debes in hͦ q̄rere gl̓am dei: