Conepatuior tibipr celeſtꝭ:qt tues
Alo deberemꝰ mori: zelo caritatis.Uita: a qua habēt viuere oīa. In quo nos mouem:⁊ ſumus. De te em̄ dicitur. Ex ip̄o: ⁊ ꝑ ip̄m: ⁊ in ipſo ſunt oīa: Tibi honor ⁊ gloria: per infinita ſecu-la ſeculorumXp̄us: quod ītelligitur vnctus. Tu ſimiliter es talisvnctio ⁊ ſalſa: q̄ appoſita vnicuiqꝫ rei mundi: facitipſā ſapidā. In electis em̄ es ſapor gratie. In dā-natis es ſapor iuſticie: ⁊ vindex iniqͥtatum. Tu escreator. Tū es gubernator. Tu es redēptor: iuſti-ficator: retributor: ⁊ glorificator ⁊cͣ. His ꝑfectionibus cōgratulādo: aīa mea liq̄facta eſt. Et qͥd agā:niſi in pace in idip̄m dormiā ⁊ reqͥeſcam: ⁊ dicam:Nolite ſuſcitare dilectam: donec ip̄a velit? In laudes tuas ꝓrumpam. Et ſi digne laudare te nequeam: de te tn̄ non ſileā: cū ſolum de te gaudeaꝫ. Tuem̄ eſ dulcis ſapor iſte: qui te guſtat Ieſu xp̄e: tuovictus a ſapore: mori poſſet pre amore. Te ſoluꝫamās vnice dilecte mi pulcherrime: vbi queſo viscōmorari? Ubi vis vt queraris: qui ſapis ⁊ dulce-ſcis? O dulcis hoſpes aīe: eſto hoſpes mihi: ſim-qꝫ tibi: tecum ſine fine.De Uia Exultatiua: Beati Gregorij.¶ Capitulum decimumquintumIa exultatiua q̄ aſſcribit̉ Beato Gregorioeſt: que ꝑtractat ⁊ meditatur gaudia celorū.v-Unde in quadā homelia ſic ſcribit. Que lingua poteſt dicere: aut quis intellectus poteſt caꝑe:illa ſuꝑne ciuitatis quāta ſint gaudia: angeloꝝ cho-dꝫ