non ſolum ꝓ petitoria: ſꝫ gn̄aliter ꝓ laudatoria hym-nidica: ⁊ ſic de alijs. Unde homo nō eodē modo ſemper afficitur circa dilectū ſuū: Sꝫ nunc petit aliquidab eo: nūc laudat in hymnis et pſalmis ⁊ cāticis: nūcadmirat̉ venerādo: nūc adorando: nūc benedicit autglorificat: nūc gr̄as agit: cōfitet̉: extollit: ⁊ ſuperexaltat. ¶ Debet aut oratio eſſe breuis: niſi ex affectu ꝓtēdat̉. Breuis ẜm verba: ſꝫ longa ẜm affectum. Undeverſus. Si cor non orat: lingua inuanū laborat. Debreuitate or̄ois: dicit ſanctus Benedictꝰ: in regula:ꝙ debet eē breuis: niſi ex affectu ꝓtendat̉. Et de hocin vitis patrū habet̉: ꝙ quidam patrū docuit diſci-pulū orare hec ꝟba. Qui creaſti me: ſicut ſcis ⁊ vis:miſerere mei. Et d̓Thayſi que petiuit a patre or̄onē.Cui ille ait. Dic: Qui creaſti me: miſerere mei. VndeIoānes Gerſon ponit tantū tales ⁊ ꝯſimiles breuesorōes: Opijſſime pater: miſerere pauꝑcule creaturetue. Idem. O ſūma bonitas: recordare ꝙ ꝓ me ſan-guinē tuum effudiſti: nō ſinas me perire.¶ De modis attendendi in pſalmodia.Primꝰ modus attēdendi eſt: attendere ad ſēſum verborū: ⁊ īde elicere ſēſū ſpiritualē. Verbigratia. PerDauid ītelligēdo xp̄m: ꝑ Goliā: diabolū: ꝑ Hieruſa-leꝫ: ſuꝑceleſte ciuitatē. ¶ Secūdꝰ modꝰ attendēdi ē:ſtatuēdo ſe mētaliter ad certū locū: ne mēs inde eua-get̉: ⁊ coaptet quantū valet ſenſū pſalmi ad id qd̓ ibigeſtū eſt. Verbigratia. Unū pſalmū ad locū annūciationis: quaſi videat angelū deſcendētem ad cubiculūBeate virginis Marie: ⁊ dicentē: Aue gratia plena⁊cͣ. Et cum eo multitudinē angeloꝝ pſallētiū: cū qui-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten