Mirare

Poteſtas eiꝰ a mari vſqꝫ ad mare. Et iterū: Ipſeeſt qui celoꝝ continet thronū: ⁊ abyſſos intuetur:mōtes ponderat: ⁊ terraꝫ palmo cōcludit ⁊cͣ. Querat ꝯſequent̉: Eſt ne pulcher? Et audit ſcripturamdicentē ſibi: Pulchritudinē eiꝰ ſol ⁊ luna mirātur.Ipſe em̄ eſt in quē deſiderant angeli ꝓſpicere. Etiteꝝ: Specioſꝰ forma p̄ filijs hoīm. Querat ꝯſeq̄nter: Eſt ne ſapiēs? Et audit: In eo ſūt oēs theſauriſapiētie et ſcientie reconditi. Eſt ne diues? Reſpō-det: Domini eſt terra et plenitudo eiꝰ. Eſt ne benignus? Reſpondet: Suāuis dominus vniuerſis: etmiſerationes eius ſuꝑ omnia opera eius. ¶ Admi-rando ergo magnitudinem eius potentie: profun-ditatem ſapiētie: benignitatem clemētie: clamet: Oaltitudo diuitiaꝝ ſapiētie et ſciētie dei ⁊cͣ. Illi mihiadherere bonū eſt: ⁊ ponere in eo ſpē meā. ¶ Proquo ſciendum ꝙ in hac materia debet eſſe admiratio venerationis. Et quicquid non poterit caꝑe ra-tio: capiat fides. Pro exēplo: vide infra. ¶ Hic ſingulis dictionibꝰ ſeq̄ntꝭ alphabeti p̄ponat̉: Mirare.Amoroſiſſimam in trinitate conſubſtantialitatem.De qua profundiſſime inter cetera dicit Bonauentura: ꝙ bonum eſt ſui diffuſiuum. Et ſūme bonum:eſt ſui ſumme diffuſiuū. Que diffuſio non eſſet ſū-ma: niſi eſſet conſubſtantialis ⁊ coeterna. Quia igitur pater ē ſūme bonus: ſūme ſe cōmunicat: gene-rando filiū: cōicando ſummā ꝯſubſtātialitatē ſuaꝫ⁊ coeternitatē ac coequalitatē: Quā ſi nō cōicaret:nō ſumme ſe diffuſiſſet: Quia adhuc ampliꝰ potu-iſſet. Qui p̄t caꝑe capiat: Qui nō p̄t caꝑe credat.b 4