vult/ ꝙ ml̓tos ad deſideriū celeſtis patrie plus ac-cēdunt exempla: qͣꝫ alta p̄dicamenta.Abſtinētia tenetur: cū qͥs cū debitis circūſtantijs vtitur cibo et potu medio mō: nō ſe aggrauādo: vt ſittepidus ad orandū/ laborādū ⁊cͣ. Et nō ſe exhauri-endo ad diminutū: vt ſit īutilis. Remediū eiꝰ ē frequēt̉ ⁊ feruent̓ ſe dare ad cibū ſpūalē: ſicut ad ſacrāſcripturā. Exēplū. Cōuenerūt duo fratres: qͥ orantes ⁊ legētes per duos dies et noctē: obliti ſūt cibūſcꝫ pulmētum quod comedere cōſueuerāt.Beniuolētia: id eſt patiētia: cū qͥs in arduis et aduerſis ſuſtinēdis dicit: Merito hec patior: qꝛ chriſtusqui innocens fuit: quāta ꝓ me paſſus eſt? Audiatchriſtū dicentē ſibi: Si me pēſatis: nihil eſt qd̓ vostoleratis. Exēplū de diſcipulo philoſophi: qͥ maletractatꝰ/ riſit dicēs: Iniurias hic gratis recipio: ꝓqͥbus tribus annis munera dedi.Caſtitas tenetur: ſi abſtinētia ſeruat̉: et cor a cogitationibꝰ īmūdis: et ſenſus ab illicitꝭ refrenetur: ⁊ cor-pus caſtiget̉. Exēplum. Btūs Benedictꝰ tēptatlibidine: corpus ſuuꝫ vepribus lacerauit. BeatusBeruardus: aquis frigidis illā refrenauit.Diſcretio tenet̉: cū qͥs tenet mediū in omībus: ne ſitnimis feruidus: aut nimis tepiduſ. Exēplū. Int̓rogātibꝰ diſcipulis: Btūs Antonius cōcluſit diſcre-tionē eſſe matrē ꝟtutū. Et idem vult Beatus Bn̄-dictuſ. Ualet aūt ad hāc: diuerſificare oꝑa ſua. Un̄verſus. Nūc lege: nūc ora: nūc cū feruore labora.Sic erit hora breuis: et labor ille leuis: ſcꝫ in deo.Eleuatio mētis in deū: hoc eſt ꝯtēplatio: tenetur: cūb 2