C vult Iohānes Gerſon cancellarius pariſienſis: Ad inflāmationē diuini amoris valet inſpectio p̄cedentiū ſanctoꝝ: qͥ nobis ꝓ-ponunt̉ ad imitationē in actibus virtuoſis: vt inobediētia: humilitate: patiētia. Quoꝝ interceſſio-ne ⁊ imitatiōe: poteſt homo ꝓficere. Et hec vocat̉via imitatiua. ¶ Un̄ ꝓ exemplo ponit̉ hoc alpha-betū. Et ꝑ talem modū poſſet ſibi homo ex legen-dis ſctōꝝ modū viuēdi colligere: iuxta illud Heb̓.vi. Imitatores eorū efficiamini: quo fide ⁊ pa-tiētia hereditabūt ꝓmiſſiōes. Sic itaqꝫ hic te do-ceat humilitatē: ibi patiētiā ⁊cͣ. Unde ſicut quis exhorto carpens hic florē ⁊ ibi herbam: colligit ſibifaſciculū ꝓ odoratu: ita ex legēdis ſanctorum po-teſt qͥs hic capere vnā virtutē ⁊ ibi aliā: ⁊ collige-re ſibi faſciculū exemplarem pro ſua imitatione.Quilibet enim ſanctus eſt nobis exemplū alicuiꝰvirtutis.Ambroſius eſt nobis exemplum magne confidētie:id eſt ſpei de bonitate dei. Vnde ait: Non timeo:mori: quia habeo bonum dominum.Bernardus eſt nobis exemplum eximie humilita-tis. Qui vt ſumū reputauit hoīes. Et alte cōtem-plationis: qui eleuatus in deū tota die penes lacūcqͥtauit: ⁊ de ſero vbi lacus eſſet ignorauit.Clemēs eſt nobis exēplum affabilitatis. Qui omni-bus ita affabilis fuit: vt etiam iudei ⁊ gentiles eūdiligerētDominicus magne caritatis. Qui orauit vt ſe to-tū impēdere poſſet ſaluti proximoꝝ. Qui ⁊ diſci-