Sratia

olligendū. Vnde Bernardus. Tot beneficia con-tulit mihi deus: qd̓ ſi conſiderarem: ⁊ ſi vnꝰ ruſticmihi feciſſet: tenerer eū diligere. Quid igit̉ repēdāſūmo amatori pro ſuis beneficijs? Terte gratiasagā: ⁊ cōmemorabo quātū potero. Unde de hacgratitudine ⁊ via illuminatiua: videat̉ ſequēs tabula ſecūdum ordinem alphabeti.Ardentiſſimo amore tuo quo me (vt de immenſa bonitate tua confidenter p̄ſumo) ante cōſtitutionemmundi ex ſola ineffabili tua miſericordia dilexiſti: ⁊pre īnumerabilibꝰ reprobādis ⁊ dānandis elegiſti:atqꝫ in filiū adoptaſti: ⁊ ad eterne beatitudinis he-reditatē p̄deſtinaſti: ⁊ ideo me ⁊ oīa alia ꝓpter mecreaſti: nihil̓ mei indigens: quia me carere poteras:eo ꝙ nihil tibi ſum vtiliſ: ſed ex ſingulari pietate tuaꝑticipaſti mihi eſſe: viuere ⁊ intelligere: ⁊ ad imaginem atqꝫ ſimilitudinē tuā me formaſti: ⁊ in eſſe conſeruaſti: atqꝫ paterna ꝓuidentia gubernaſti.Benigniſſima incarnatione tua ⁊ redenptione. Tues enim ille rex regum qui ſedes ſuꝑ cherubin: ⁊ in-tueris abyſſos: qͥ propter noſtrā ſalutem noſtros defectꝰ aſſumpſiſti: pauꝑtatem: famem: ſitim: triſticiā⁊ dolores. Et in terris viſus es ⁊ cum hominibꝰ cōuerſatus es: ⁊ delitie tue eſſe cū filijs hoīm. Undehec? Non ex noſtris meritis: ſed ex tua eterna bonitate. Quātas blaſphemias: irriſiones: tormenta ꝓnobis ſuſtinuiſti: nō coacte: ſed libēter ⁊ volūtarie:⁊ nō ſolū libenter: ſed ⁊ ardēter? Poteras nos pro-pter pctā noſtra in nihilū redigere: aut certe alioshomines innocētes creare: ſed bonitate tua nos ha-