Liber III

De mandato

mandatū. cū mandat tibi aliquis vt negocia eius geras. aut vt fundū ei emas. aut ꝓeo fide iubeas. ⁊ ſi tale mandatū ſuſceperꝭ:de ncc̄itate obligaberis qͣꝫqͣꝫ ab initio tibi liberū ſit ſuſciꝑe mandatū vel nō ſuſciꝑe. ⁊ hͦdicit. ⁊ ſuꝑ illa glo. ⁊ tūc qꝛ ſuſcepit. intellige ꝙ ſi bene geſſiſſet nō eſſet obligatꝰ. Itemſi male geſſit nō ꝓpter hͦ eſt obligatꝰ. ſꝫ ſi male geſſit cū ei eēt mandatū obligabit̉ eodemmodo ſi ita eſſet mādatū vt nō ageret. ⁊ geſſit tua gr̄a ⁊ ſua. ⁊ rn̄det ꝙ tūc hoc mō ꝯtrahit̉. ſꝫ male impleuit. ⁊ hoc vult. l. ff. quā ip̄eallegat. Tua gr̄a ⁊c̄. Queſiui a iuſti. qualiter mandatū ꝯtrahit̉ qn̄ aliqͥs tibi mādatvt ſub vſuris pecuniā credas ei qͥ in rem ſuam eſſet mutua turꝰ. vl̓ ſi fideiuſſor datꝰ tibimandet tibi volenti agere ꝯtra eum vt ꝑiculo ſuo experiarꝭ cū reo pͥncipali. vl̓ ſi idēfideiuſſor tibi mandet vt ſuo ꝑiculo ſtipuleris a quodā quēdelegabit tibi eo tꝑe quocepiſti agere ꝯtra eū. Qual̓r em̄ hmoi mādata ꝯtrahunt̉ tam mandātis gr̄a qͣꝫ mandatarij ptꝫ cuilibet intuēti. ⁊ hoc dicit. Aliena ⁊c̄. Modo videamꝰ qͣl̓r aliqͥs mādat gratia alteriꝰ tm̄. ⁊ exēplū eſt planū veluti ſi mādet tibi aliquis vt petri negocia gereres qd̓nō eſt gr̄a tui nec ſui. īmo ſolum grā petri. ⁊ſic de alijs exemplis. ⁊ hoc dicit. Sua ⁊ aliena ⁊c̄. Ponit modo exemplū qͣl̓r mādatuꝫꝯtrahit̉ gr̄a ſua ⁊ aliena ⁊ nihil ad vtilitatēſuā. ⁊ eſt exēplū tale veluti ſi de cōibus negocijs ſibi ⁊ ticio tibi mādet aliquis vt ſibi etticio fundū emeres vel vt ꝓ eo ⁊ ticio penesaliquē ſpondeas. ⁊ hoc dicit. Tua ⁊ aliena.Inter modos obligatorios mādati nuncponit exēplū de vltimo mēbro. ⁊ eſt exēpluꝫprimū in lr̄a cū dicit. veluti ſi tibi mādet aliqͥs vt pecuniā tuā ticio crederes ſub vſurꝭ.⁊ hoc dicit. Tua gr̄a ⁊c̄. Uidiſtis iā qͣl̓r qͥnqꝫ modis obligatorijs ꝯtrahit̉ mandatumlicet etiā ſexto mō ꝯtrahat̉ mandatū lꝫ nonſit obligatoriū. veluti ſi tibi mādetticiꝰ vtpecunias tuas potiꝰ feneres qͣꝫ in emptioneꝫp̄dioꝝ colloces vl̓ ecōuerſo. ⁊ hmōi obligatio plus ſortit̉ nomē ꝯlilij qͣꝫ mādati ⁊ hacde cauſa nō ē obligatoriū. ⁊ illud ptꝫ euidēter qꝛ nemo ex hmōi ꝯſilio obligat̉ qͣꝫqͣꝫ mādatario nō expediat niſi in caſibꝰ exceptꝭ. ⁊hͦ ideo eſt qꝛ liberū ē ſuſcipiēti ꝯſiliuꝫ penesſe explorare an ſuſceptū ꝯſiliū ſibi expediat

nec ne: ⁊ ꝓpter hoc ſite pecuniam habentemmouerit aliqͥs vt ex ea rē aliquā comꝑaresvel crederes nō tenet̉ tibi iudicio mandati.licet tibi nō expediat eā emiſſe vl̓ alicui credidiſſe. ⁊ hec vera ſūt cū mandatū ſit ſine aſſignatōne certe ꝑſone. Sꝫ pone ꝙ mandabat tibi aliqͥs vt ticio noīatim crederes pecuniā. nūquid eo factō is qui tibi mādauiterit tibi obligatꝰ. ⁊ certe ẜm ſnīaꝫ dn̄i ſabini dicēdū eſt ꝙ ſic. qꝛ forte aliter nō credidiſſes ticio niſi tale mandatuꝫ ſuſcepiſſes. Etno. ꝙ in hoc caſu dn̄s ſabinꝰ bona rōne fuit motus. pͥmo qꝛ dixit hanc fuiſſe cauſā qͣre in hoc vltimo caſu mandās mandatariotenet̉. qꝛ aliter dictā pecuniam nō erat ticiomutuaturꝰ. ꝙ ſi aliter eſſet facturꝰ lꝫ ſibi nōmādaſſet nō teneret̉ is qͥ mandauit. ſed doctores reſidēt̓ in hac opinione ꝙ indiſtīctetenet̉ is qui mandauit in hoc vltimo cafu⁊ ſubaudi ad lr̄am illā. ꝙ ſi nō aliter. maxīeſed ꝯtra hoc qd̓ dicit̉ ꝙ nemo ex ꝯſilio obligat̉ niſi ſit fraudulētū. videt̉ ꝙ ꝑ imprudētiā dicat. ff. ꝙ qͥſqꝫ iur. l. ij. ſed hoc ideo eſt inillo caſu qꝛ anteceſſor ibideꝫ tenet̉. ex ꝯſilioqꝛ locat oꝑas ſuas vt ꝑitꝰ ⁊ tn̄ ex effectu cōſilij ſui reddit̉ imperitꝰ. ⁊ ꝓpter hoc etiaꝫ deleui culpa tenet̉. ⁊ ita ſpeciale eſt in hoc caſu. ⁊ hoc dicit. Illud qͦꝫ ⁊c̄ Dixi iuſt. dn̄e ſupra vidimꝰ qualiter mādatū ꝯtrahit̉ qͥnqꝫmodis obligatorijs ⁊ etiā ſexto modo nonobligatorio. qͥd modo plus dicetis. Et dn̄siuſti. rn̄det. Frater vna cū predictis ſcire debes ꝙ ſicut mandatū gr̄a tua tm̄ nō eſt obligatoriū ſic nec ꝯſiliū ſeu mandatū de re turpi. veluti ſi tibi mandet aliqͥs vt furtū faciaſvl̓ iniuriā aut damnū alicui inferas. hmōinō obligant quā niſi mādatarius preſtiterit penā ꝯtra quē deliquit. attamē aduerſmandantē nullā habebit actionē. hoc dicitIs qui exequit̉ ⁊c̄. Dixi iuſti. dn̄e bene vidiqͦt modis ⁊ qualiter ꝯtrahit̉ mandatū. prodeo dicatis mihi qualiter mandatariꝰ tenet̉ exequi id quod ſibi dat̉ in mandatis. dicit ip̄e. Scire debes ꝙ ſi mandet̉ alicui ſb̓certa forma nō debet mandatarius illā formam excedere. nam ſi aliquis tibi mandaſſet vt ei fundū emeres veluti ꝓ. c. vel vt proticio intēta pecunia ſpōderes nec teneberꝭpluris emere nec in ampliorē pecuniā fideiubere. qd̓ ſi feceris ad id qd̓ expēderis p̄di