IDe ſocie.Liber. I
(
aūt nihil. Lucrū tamē inter eos cōicabuntqꝛ ſepe alicuiꝰ ꝓuidētia vl̓ oꝑa pecunie p̄ualet. Sꝫ qͥd ſi ita fuerit pactū inter ſe ꝙ vnꝰhabeat partē lucri. partē aūt damni non ferat. valet ne pactū tale in ſocietate dicit ſeruius ꝙ ſic. ita tn̄ ꝙ ſi ſit in vna re lucrum inalia dānū debet fieri cōpenſatio lucri cū dāno. ⁊ illud ſolū qd̓ ſuꝑeſt dicit̉ lucrū. ⁊ hocdicit. Illud qͦꝫ ⁊c̄. Pone. Duo mercatoresſocietatē adinuicē ꝯtraxerūt. ⁊ ſuꝑ hoc literas ꝯfici fecerūt in qͥbus ꝯtinebat̉ ꝙ lucꝝſi qd̓ inter eos ꝯtingeret diuideret̉. ⁊ nullafacta fuit mentio de damno. qͥd iuris ī hoccaſu. Et rn̄det. ꝙ eadē eſt rō obſeruanda īdāno que ⁊ in lucro eſt exp̄ſſa ⁊ ecōuerſo. ethoc dicit. Manet aūt ⁊c̄. Supra dictuꝫ eſtqͣl̓iter ſocietas ꝯtrahit̉. reſtat nūc videre qͣliter diſſoluit̉. Dicit iuſtin. ꝙ ſocietas interaliqͦs tamdiu manet qͣꝫdiu ꝑſeueraueruntin eodē ꝯſenſu cū aūt alter eoꝝ ſocietati renunciauerit diſſoluit̉ ſocietas. ſi aūt calliderenunciauerit ſocietati ad hͦ ꝙ ip̄e ſolꝰ aliqd̓ lucrū ſentiat illud lucrū ſolus nō habebit ſꝫ tenet̉ illud lucrū ſocio ſuo cōicare. ſi ātaliqd̓ lucrū aliūde ſenſerit qͣꝫ ſibi ſperabat.ſcꝫ qn̄ ſocietati renūciauit .i. ex inſperato ſibi euenit id totū habebit. qͥcqͥd aūt lucratꝰfuerit ille cui renunciatū eſt poſt renūciatiationē illi ſoli acquirit̉. hoc dicit. Soluit̉adhuc ⁊c̄. Nō ſolum ꝑ renunciationē de qͣdicit̉ ſupra ſoluit̉ ſocietas. ſꝫ ⁊ morte. vndenō ſuccedet ſocio ſuꝑſtiti heres in ſocietateniſi hic placuerit ip̄i ſocio ſuꝑſtiti. ⁊ tūc etiamdicit̉ ꝯtrahi ſocietas. ⁊ ſi plures ꝯtraxerūt adinuicē ſocietatē ſi vnꝰ illoꝝ deceſſeritdiſſoluit̉ ſocietas īter oēs niſi al̓r ꝯuētū fuerit inter eos. hoc dicit. Item ſi alicuiꝰ rei ⁊c̄.Nō ſolū duobꝰ modis ſupͣdictis diſſoluit̉ſocietas. īmo ⁊ tercio modo. ſcꝫ qn̄ finis impoſitus eſt negocio ꝓpter qd̓ ꝯtraxerint adinuicē ſocietatē. ⁊ hͦ dicit. Publicatiōe. Iaꝫvidiſtis tres modos ſoluendi ſocietatē. modo ponit̉ hic qͣrtus modus qͦ ſoluit̉ ſocietaſputa ꝑ publicatōeꝫ oīm bonoꝝ ſuoꝝ ī fiſcūꝓpter ſuū d̓lictū. Qn̄ em̄ fiſcꝰ ī loco ſuo ſuccedit ꝓ mortuo hr̄. ⁊ hoc dic̄. Itē ſi qͥs. Iaꝫvidiſtis qͣtuor modos qͥbꝰ ſoluit̉ ſocietas.Iteꝫ ſi qͥnto modo ſoluit̉ ſocietas veluti ſivnꝰ ex ſocijs ceſſerit hoīs ne ī carcerē detrudat̉. ſi tamē adhuc alter in ip̄m ꝯſenſerit no
ua videt̉ ꝯtrahi ſocietas. hoc dicit. Sociꝰſocio ⁊c̄. Dixi imꝑatori. dn̄e iam vidi qͥnqꝫmodos qͥbꝰ ſocietas ſoluit̉. mō q̄ro vtrūſociꝰ ſocio ſuo teneat̉ ꝓpter dolū. vl̓ ēt ꝓpter culpā. vel etiā ex negligentia teneat̉. Et rn̄detimꝑator ꝙ nō ſolū ex dolo tenet̉ ſꝫ etiā ex negligentia. ſꝫ dn̄e quā diligentiā debet p̄ſtare ſocius. Et rn̄det dicēs. ꝙ nō exactiſſimaꝫſꝫ eandē quā in rebꝰ ſuis ſolet p̄ſtare. vn̄ ſi īrebꝰ ſuis ſolet eſſe negligens qͣꝫqͣꝫ in oībꝰ rebus ſit negligēs nō tenet̉ ſed debet de ſe cōq̄ri qͥ paꝝ diligentē ſociū ſibi aſſūpſit. hͦ dic̄.De mandato rub̓.Andatū ⁊c̄. Adhuc viſuri ſumusde oblgatōnibꝰ que ex ꝯſenſu fiuntli⁊ de illis eſt hͦ vltimū exemplū. ⁊ qꝛbn̄ ſcitꝭ ꝙ ꝯſenſu fiūt obligatōes in emptione ⁊ vend. locatōne ꝯductōne ⁊ ſocietate dequibꝰ ſupra dictū ē. Modo videndū eſt devltimo exēplo circa materiā hanc videlicetde mandato. vn̄ queſiui a iuſt. de mandatoqͦt modis ꝯtrahit̉. ⁊ ip̄e ꝯſiderans rn̄. ꝙ ſexmodis. Dicit em̄ ꝙ mandatuꝫ qͥnqꝫ modisobligatorijs ꝯtrahit̉. Autem̄ tua gr̄a ꝯtrahit̉ ⁊cͣ. aut alijs qͣtuor modis enumeratꝭ inlr̄a ſextus aūt modus nō ē obligatorius. qꝛqn̄ aliquis tua gr̄a tm̄ mandat nullū ē mādatū. nec aliqua naſcit̉ obligatio. ſꝫ quinqꝫmodis precedentibꝰ obligatio ꝯtrahit̉ ⁊ exhis mandati actio naſcit̉. Et ſuꝑ hoc notetis ꝙ hic ſūt tria ꝑ ordinē. cauſa ſiue factuꝫqd̓ idē eſt. obligatio ⁊ actio. Ex cauſa em̄ ſiue facto cuiuſmodi eſt mandatum contractū aliquo modo de quīqꝫ modis naſcit̉ obligatio. ⁊ ex illa obligatione naſcit̉ actio. aliter aūt ſi ſoluꝫ dedit cōſiliū nulla naſcituractio. Ad expoſitōem iſtius verbi quod ponit̉ in fine iſtius gloſe īmo ⁊c̄. Pone tale exlemplū. Mandauit tibi ticius ꝙ mutuareſꝓcuratori cuidā pecuniā ſub viuris quamcōuerſurus ē in vtilitatē ipſiꝰ mandantis ⁊cuiuſdā extranei puta petri. In hͦ em̄ ꝙ mādauit tibi vt ſub vſuris crederes gr̄a tua ē.ſjIn hoc em̄ ꝙ mandauit tibi ꝙ ꝯuertēda ēin vtilitatē ſui ⁊ mādantis ⁊ petri cuiuſdaꝫextranei pecunia illa ptꝫ ꝙ hoc eſt grā ſua ⁊aliena. ⁊ ſic patꝫ dictū iacobi. Mandantisſitm̄ ⁊c̄. Queſiui a iuſti. Dn̄e qualiter poteſtinteruenire mandatū gr̄a mandantis tm̄.uEt rn̄det ꝙ tūc mandantis gr̄a interuenit