Liber III
De bono. poſ.
⁊cͣ. Ad euidentiaꝫ iſtius ti. diuidas titu. intres ꝑtes ⁊ planus erit. In quaꝝ pͥma parte deter. vnde introducta fuit aſſignatio libertoꝝ ⁊ quis ſit eius effectus. In ſcd̓a ꝑte deter. cui dat̉ ptās aſſignādi. ⁊ in quo caſu vendicat ſibi locuꝫ hmōi aſſignatio. Intercia ꝑte det. qͥbꝰ modis habet fieri hec aſſignatio ⁊ a qͥbus pͥmo inuēta fuit. pͥma ꝑsdurat vſqꝫ ad illū. §. Dat̉ aūt hec aſſignadiptās. ibi incipit ſcd̓a ⁊ durat vſꝫ ad illuꝫ. §.Nec intereſt. ibi tercia ⁊ vlt. ⁊ durat vſqꝫ infinem tituli.De bonorum poſſeſſionibus.Ontinuatio iſtiꝰ rub̓. ad ſuperioraptꝫ in hūc modū. Dictū eſt ſupra d̓ſucceſſionibꝰ tā de iure ciuili qͣꝫ d̓ iure p̄torio delatis. ſed qꝛ ſuccedentibꝰ de iurep̄torio dant̉ bonoꝝ poſſeſſiones. idcirco h̓de bonoꝝ poſſeſſione tractare intēdit. vnd̓de his dicturus annectit rub̓ de bono. poſ.dicens. In bono. poſ. ⁊c̄. Ad vberiorē iuuenū doctrinā diui. to. ti. in octo ꝑtes pͥncip.⁊ planus erit. In quaꝝ pͥma ꝑte deter. qualiter pretor introduxit bo. poſ. In ſcd̓a ꝑteaſſignat dr̄ntiā inter eos qui de iure ci. ſuccedūt. ⁊ inter eos qͥ ſolo pretoris auxilio adſucceſſionē admittunt̉. In tercia ꝑte additvnā ſpecialē rōneꝫ qua motꝰ fuit pretor adbono. poſ. introducēdas. In quarta ꝑte ꝑordinē enumerat bo. poſ. tam ex teſtamētoqͣꝫ ab inteſtato cōpetētes que. x. erant ẜm iuraantiqua ꝓut manifeſte ptꝫ in lr̄a. ſed hodie tribꝰ bon. poſ. tanqͣꝫ ſuꝑuacuis ꝑ iuſti.ſublatis. ſex tantū bon. poſ. ordinarie ⁊ ſeptīa extraordīaria ex qͥbꝰ iuſtribuit̉ ī vſu habent̉. In qͥnta ꝑte corrigit iuſti. iura antiqͣcirca bo. poſ. determinādo de bono. poſ. qͦthodie remāſerint. In ſexta ꝑte det. qͣle tp̄sſtatutū eſt ad ho. poſ. petendas. ⁊ quare inbon. poſ. petendis certū tp̄s diffinit̉ ⁊ rationem aſſignat. In ſeptima ꝑte det. vtrum tēpus in bono. poſſeſſ. petendis ſtatutum ſitvtile vel ꝯtinuū. In octaua ⁊ vlti. ꝑte dicit.ꝙ ſolennitas que olim in bo. poſ. petendisobſeruabat̉ ꝑ anteriores principes ꝑ ipſuꝫſublata eſt. prima ꝑs durat vſqꝫ ad illum. §Quos aūt pretor. ibi incipit ſcd̓a ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Adhuc aūt alios. ibi tercia ⁊ durat vſꝫ ad illū. §. Sunt aūt. ibi quarta ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Sed eas quidē. ibi quine
xta ⁊ durat vſqꝫ ad illū. §. Cū igit̉ plures ſpecies. ibi ſexta ⁊ durat vſqꝫ illū. §. In petēdaaūt bo. poſ. ibi ſeptima ⁊ durat vſqꝫ ad illuꝫ§. Sed bene anteriores. ibi octaua ⁊ vltīa⁊ durat vſꝫ in finē ti. Pone igit̉ ſic caſuꝫ inprima ꝑte. Dn̄e iam video ꝙ vos vultis tractare de bono. poſ. dicatis igit̉ mihi ſi placet. quare bonoꝝ poſſeſſiones inuēte fuer̄t.Ad hoc rn̄det amice. Ius bonoꝝ poſſeſſionū introduxit pretor gr̄a antiqͥ iurꝭ emendandi. Nec em̄ ſolū in hęreditatibꝰ inteſtatoꝝ antiquū ius ꝑ bonoꝝ poſſeſſiōes emēdauit p̄tor vt ſupra dictū eſt ſed etiā in hereditatibus eoꝝ qui facto teſtamento deceſſerunt. Nam olim ſi alienus poſtumꝰ ab aliquo eſſet inſtitutus. qͣꝫuis de iure ci. hereditatē adire nō poterat vtpote qꝛ inſtitutio nōvalebat. iure tamen p̄torio iuuabit̉ ⁊ ad bonoꝝ poſſeſſiones admittet̉. ⁊ ita loquit̉ in hͦcaſu qualiter pretor vetus ius ⁊ facto teſtamento ꝑ bono. poſſeſſi emendauit. ſed licethoc de iure antiquo obtinebat. hodie tn̄ ꝑnoſtrā ꝯſtitutionē huiꝰ poſtumꝰ alienus recte inſtitui poteſt tanqͣꝫ iure ciuili nō incognitus. Sed qͣꝫqͣꝫ dixerim tibi ꝙ pretor introduxit bono. poſ. gr̄a antiqui iuris emendandi neqꝫ impugnandi antiqͥ iurꝭ ſed magis ꝯfirmādi gratia p̄tor bono. poſ. pollicetur. Pretor em̄ nō ſolū indigētibus ⁊ iure ciuili excluſis. ſed etiā nō indigentibus ſuuꝫtribuit auxiliū. Nā ⁊ illis qͥ in teſtamēto facto heredes iuſtituti ſūt ⁊ de iure ciui. adirepn̄t bono. poſ. ẜm tab. teſtamēti pollicetur.Item ab inteſtato ſuos heredes ⁊ cognatos ad bono. poſ. admittit. hi tamē oīno bono. poſ. remota de iure ciui. ad hereditateꝫadmittunt̉. ⁊ hec dicunt̉ in pͥma ꝑte vſꝫ adillū. §. Quos aūt pretor. Hic incipit ſecunda ꝑs in qua ſic po. caſum. Dn̄e iam videoꝙ pretor ſuccurrit nō ſolū indigentibꝰ. ſꝫ ꝓdeo nunquid ē ⁊ alia dr̄ntia inter eos qͥ ſuccedunt de iure pretorio. Ad hoc rn̄det ꝙ ſicIlli em̄ quos ſolū pretor ad ſucceſſionē vocat ip̄o iure heredes nō ſūt. nā pretor heredes facere nō pōt ꝑ. l. em̄ tantū vel ꝑ ſil̓eꝫ cōſtitutionē iuris veluti ꝑ ſenatuſconſultumvel ꝑ ꝯſtitutiones pͥncipū fiunt heredes. ſꝫilli qͥbus pretor dat bono. poſ. loco heredūꝯſtituunt̉ ⁊ bono. poſ. appellant̉. ⁊ hec dicūtur in ſcd̓a ꝑte vſqꝫ ad illū. §. Adhuc auteꝫ.