Liber II¶ Quibus nō eſt per. fa. te.
circa donatōes ꝓpter nuptias ſcd̓o recitatſemiplenā correctionē introductā a iuſt. patre ſuo. tercio ponit ſuā corectionē ꝑ̄fecta q̄hodie obẜuat̉ ⁊ ita ī pn̄ti. §. pn̄t notari triatꝑa ꝑ ordinē. primū vicꝫ antiqͦꝝ imꝑat. ẜmiuſti. terciū iuſti. Po. igit̉ ſic. ca. Dn̄e iā vidide donatōe ſimplici q̄ appellat̉ donatio īterviuos nunqͥd ē aliqd̓ aliud genꝰ dona. interviuos. Ad hͦ rn̄. ꝙ ſic. Eſt em̄ qd̓dā alid̓ genus donationū qd̓ veteribꝰ iuriſcōſultꝭ penitꝰ erat incognitū. ſꝫ pꝰ ea a minoribꝰ pͥnciꝑibꝰ fuit introductū ⁊ ẜm eos donatio ante nuptias appellabat̉ ⁊ in ſe hēbat tacitaꝫꝯditōeꝫ vt vicꝫ ita demū rata eēt hec donatio ⁊ effectū hr̄et cū matrimoniū eſſꝫ ſb̓ſecutū. Sꝫ dn̄e qͣre appellabat̉ an̄ nuptias Rn̄.ꝙ iō qꝛ ſꝑ an̄ nuptias fiebat lꝫ effectū: nō haberet niſi nuptijs ſb̓ſecutꝭ nunqͣꝫ pꝰ nup. celebritas tal̓ donatio potuit īchoari. ſꝫ pꝰ eadiuꝰ iuſtinꝰ pr̄ meꝰ hmōi obſeruatōeꝫ ſemiplene correxit. Naꝫ cū ꝑmiſſū fuerit dotesꝯſtāte mr̄imo. poſſe augeri ꝑmiſit in ꝯſtitutōe ſua hmōi donatōes an̄ nup. ⁊ pꝰ nup. celebratas ad ſil̓itudinē poſſe augeri. ſꝫ tn̄ nomē īcōueniēs penitꝰ r̄manebat. naꝫ an̄ nup.vocabat̉ vt priꝰlꝫ ex ꝯſtitutōe ſua pꝰ nu. taleſuſcipiat incrementū ⁊ ita lꝫ augebat̉ pꝰ nupti. tn̄ an̄ nup. appellabat̉. ⁊ ita maīfeſte ptꝫꝙ nomē n̄ bn̄ ꝯſonabat rei. vn̄ nos pleīſſīofine ſanctōes tradere cupiētes ⁊ ꝯſona noīarebꝰ eē cupiētes vl̓ ſtudētes ī nr̄a ꝯſtitutiōeſtatuimꝰ vt hmōi donatō. nō ſolū pꝰ celebratas nup. augmētū ſuſcipiāt. ſꝫ etiā initiū ſuſciꝑe pn̄t ⁊ in hͦ dotibꝰ parificant̉. vt quēadmodū dotes ꝯſtāte mr̄imonio nō ſolū augeri ſꝫ etiā de nouo fieri pn̄t. ita hmōi donatōes q̄ ꝓpter nup. introducte ſūt nō ſolū cōſtāte mr̄imoīo ꝯtracto augeri ſꝫ etiā de nouo ꝯſtitui pn̄t ⁊ hec dicūt̉ in ſcd̓a ꝑte ſcd̓e ꝑtis pͥncipalis vſꝫ ad illū. §. Erat olim. Hicincipit tercia ꝑticl̓a ſcd̓e ꝑtꝭ pͥn. in qͣ ſic ꝓcedit. pͥmo quēadmoduꝫ ciuil̓ acqͥſitio ſit ẜmantiqͣ iura. ſcd̓o aſſigͣt cauſā qͣ mouebat̉ adcorrigēdū talē modū acqͥrēdi. tercio qual̓rhmōi acqͥſitōeꝫ correxit. Po. igr̄ ſic ca. Dn̄evidi pl̓es modos acq̄rēdi de iure ciuili. nūqͥd adhuc reꝑiunt̉ pl̓es modi ciuil̓ acqͥſitionis. Rn̄. ꝙ ſic. Erat em̄ olim aliꝰ modꝰ ciuitis acqͥſitiōis ꝑ ius accreſcēdi. qd̓ qͥdemius accreſcēdi erat tale. ſi duo hēbāt ſeruuꝫ
cōeꝫ puta petrꝰ ⁊ mar. ſi petrꝰ ſolꝰ īter viuosvl̓ ī vlt. volūtate cōem ẜuū manumitterec libertas nō valebat. ſꝫ ī eo caſu ꝑs pe tri peītus amittebat̉ ⁊ matr. nolēti māumitere accreſcebat. ⁊ ita ẜuꝰ qͥ pͥus cōis erat totꝰ martino ꝑ ius accreſcēdi acqͥrebat̉. ſꝫ cū hͦ peſſimū fuerat exēplū ſeruū qͥdē manumiſſū lib̓tate defraudari ⁊ impoſitōe libertatꝭ humanioribꝰ dn̄is dānū īferri ⁊ ſeuioribꝰ lucꝝ acqͥri. vn̄ hͦ qͣi īuidia plenū pio remedio ꝑ noſtrā ꝯſtitutōeꝫ duximꝰ corrigēdū ⁊ īuenimꝰviā ꝑ quā tā manumiſſor qͣꝫ ſociꝰ eiꝰ manumittere nolēs qͣꝫ etiā ẜuꝰ qͥ lib̓tatē accepit noſtre ꝓmiſſiōis bn̄ficio cōiter ꝑfruant̉. Sratuimꝰ em̄ vt libertas ſeruo cōi impoſita debitū effectū ſortiat̉. Maīfeſtū em̄ ē antiqͦslegiflatores ī fauorē libertatꝭ ml̓ta ꝯͣ regl̓ascōes iuris ſtatuiſſe. ⁊ ſtatuimꝰ ꝙ dn̄s qͥ lib̓tatē īpoſuit ſue lib̓tatꝭ ſtabilitate gaudeat. ⁊ſociꝰ indēnis ꝯſeruet̉ ⁊ p̄ciū ſerui manumiſſiā dn̄o māumittēte ẜuū ẜm ꝑiē dn̄ij ꝯſtitutione diffinimꝰ accipiat ⁊ hec in tercia ꝑticula ſcd̓e ꝑtꝭ pͥn. vſꝫ in fici.¶ Quibꝰ alienare licet vel non.Ontinuatio iſtiꝰ rub̓. pꝫ ī hūc mo.Dictū eſt. sͣ. qͥbꝰ modis aliqͥs adipiſcit̉ dn̄iuꝫ. vl̓ de iure gen. vl̓ de iureciui. ⁊ regl̓are ē ꝙ qͥ dn̄s eſt rei dn̄ium eiustrāſferre poſſit ⁊ qͥ dn̄s nō eſt dn̄ium trāſferre nō poſſit. qꝛ tn̄ ī vtraqꝫ regl̓a qn̄qꝫ ꝯͣriumꝯtingit vicꝫ ꝙ ille qͥ dn̄s ſit rei alienare nonpoſſit ⁊ ecōuerſo. ſcꝫ ꝙ qͥ dn̄s nō eſt dn̄iumtrāſferre tn̄ in aliū poſſit idcirco d̓ his ſpēalibꝰ h̓ trac. intēdit. vn̄ de his dicturꝰ ſubijcitrub. qͥbꝰ alie. lꝫ vl̓ nō. ⁊ ad euidētiā iſtiꝰ ti. diuidas ti. pͥmo ⁊ p̄nci. in duas ꝑtes. In q̄rūpͥma p̄mittit duo ſpēalia de qͥbꝰ intēdit tra.in ti. iſto. In ſcd̓a ꝑte exēplificat de eiſdē ſpecialibꝰ de vtroqꝫ dilucida exēpla ponēdo. pͥma ꝑsdu. vſꝫ ad illū. §. Nā dotale p̄diū. ibiincipit ſcd̓a ꝑs ⁊ ꝓtendit̉ vſꝫ ī fi. ti. ⁊ qꝛ d̓ duobus ſpēalibꝰ tm̄ tractat ī ti. iſto vicꝫ qn̄ dn̄ſnō pōt alie. ⁊ qn̄ nō dn̄s alie. p̄t. ẜm hͦ iſta. ij.ꝑs ſb̓diuidit̉ ī duas ꝑticl̓as ſꝫ qꝛ nō ꝯtinueꝓſeqͥt̉ iſta duo ſꝫ ꝯfuſe. idcirco diui. hāc ſecūdā ꝑtē in tres ꝑticl̓as. In qͣꝝ pͥma ꝑte d̓ter. ī qͦ cāu dn̄s rei eā alie. nō pōt. In ſcd̓a ꝑte deter. in qͦ caſu nō dn̄s alienādi ptātē hꝫ.In tercia ꝑte redit ad pͥmū ⁊ poīt aliū caſūin qͦ ille qͥ dn̄s eſt alie. non pōt. pͥma ꝑs ſcd̓e