Liber II¶ De yſac. et lon. te
¶ D. .ſac. ctlon. tem. pre.
aliqua res erat depoſita aut ipſi defunctocōmodata vel locata quā heres in hereditate reꝑiens crediderit de bonis heditarijseſſe ⁊ hmōi rem alicui bo. fi. accipienti vēdiderit aut donauerit aut dotis noīe dederitaut quolibet alio iuſto titu. ſufficiēte ad dominij trāſlatōeꝫ ei tradiderit. in his caſibꝰnō eſt dubiū qͥn ille qͥ hmōi rem bo. fi. acceꝑit eā vſucaꝑe poſſit. qꝛ in p̄dictis caſibꝰ huiuſmodi res mobilis ab herede bo. fi. ⁊ iuſto ti. tradita furti nō eſt affecta. Heres em̄hmōi rē tanqͣꝫ ſuā bo. fi. alienauit furtū nōcōmiſit. ⁊ nō ſolū in p̄dictis caſibꝰ hꝫ locuꝫvſu cap. ſꝫ etiā in alio caſu. Nā ſi vſufructuariꝰ ancille crediderit ꝑtū eiꝰ vſufr. eſſe. ⁊ idcir co ꝑtū ancille credēs eē ſuū alicui bo. fi.ementi vēdiderit iſte fructuariꝰ furtū nō cōmittit. ⁊ hͦ ẜm illā regulā generaleꝫ qͣ cauet̉furtū ſine affectu furandi nō cōmitti. ⁊ nonſolū his modis ſꝫ etiā alijs multis modispōt accidere. vt cuꝫ qͥs rē alienā mobilē ſinevicio furti in aliū trāſferat. ⁊ ita efficiat vt abo. fi. poſ. vſucapi poſſit. ⁊ hec dicunt̉ ī qͥnta ꝑticula pͥme ꝑtis pͥncipal̓ vſqꝫ ad illū. §Qd̓ aūt ad eas res. Hic incipit ſcd̓a ꝑs pͥncipalis. quā ad euidentiorē iuuenū doctrinā diuidas in ſex ꝑticulas ⁊ plana erit. Inqͣꝝ pͥma ꝑticula ponit exēplū de p̄ſcripionereꝝ īmobiliū qn̄ locū hꝫ. In ſcd̓a ꝑticula determinat qͣl̓r debeat intelligi regula de rebꝰſurtiue ⁊ vi poſſeſſis. In tercia ꝑticula d̓termin at de qͥbuſdā rebꝰ q̄ꝓpter eoꝝ pͥuilegiūvſucapi nō pn̄t In quarta ꝑticula ponit regulā generalē qn̄ locū hꝫ p̄ſcriptio vl̓ vſucapio. In qͥnta ꝑticula determinat de tꝑe vſucapionis vl̓ p̄ſcriptōis inter p̄deceſſorē ⁊ eiꝰſucceſſorē ꝯtinuādo. In ſexta ⁊ vltima parte determinat de qͥbuſdā ſpēalibꝰ p̄ſcpͥtionibus q̄ habent locūqn̄ fiſcus vēdit rē alienāvt ſuā. Pone igit̉ ſic caſū in pͥma ꝑticula ſecūde ꝑtis pͥncipalis. Dn̄e vos poſuiſtꝭ mihi ml̓ta exēpla de vſuc. rerū mob. ſed dicatꝭmihi ſi placet qn̄ locū hꝫ vſuc. reꝝ īmobiliūAd hͦ rn̄d. ꝙ ad p̄ſcriptionē eaꝝ reꝝ q̄ ſoloꝯtinent̉ expeditiꝰ ita ꝓcedit vſucapio. vt ſiqͥs ſine vi nactꝰ ſit poſſeſſioneꝫ alicuiꝰ fundivacantis ꝙ pōt varijs modis ꝯtingereantvicꝫ ꝓpter abn̄tiā dn̄i. aut ꝓpter eiꝰ negligētiam. aut ſi dn̄s fundi ſine ſucceſſore deceſſerit. licet̉ ip̄e qͥ occupauit ma. fi. poſſideat cū
intelligat ſe alienū fundū occupaſſe. ſi tamēalij bo. fi. accipienti hmōi fundū tradideritpoterit ille cui tradit̉ preſcribere. ⁊ hoc id̓oqꝛ hmōi fundus nō videt̉ vicio affectꝰ cuꝫille qͥ fundū acceꝑit neqꝫ furtiuū neqꝫ vi poſſeſſum accepiſſe intelligat̉ ex qͦ iſte fundusnō ſit furtiuꝰ ptꝫ tali rōne. qꝛ rei īmobil̓ furtū fieri nō pōt. Abolita eſt em̄ quorūdā veterū ſnīa qui putabāt totiꝰ fundi vl̓ ꝑtis ip̄ius furtū poſſe cōmitti. Ptꝫ igit̉ ꝙ cū hmōifundus nō ſit furtiuꝰ. nec etiā vi poſſeſſusp̄ſcribi poſſit. Principalibus em̄ ꝯſtitutiōibus ꝓſpectū eſt ne aliqͥ eoꝝ qͥ res mobilesbo. fi. poſſidēt. longa ⁊ indubitata poſſeſtione auferri debeat. ⁊ hec in pͥma ꝑticl̓a ſcd̓eꝑtis pͥncipalis vſꝫ ad illū. §. Aliqn̄ etiā furtiua. Hic incipit ſcd̓a ꝑticula ſcd̓e ꝑtis pͥncipalis. in qua ſic po. ca. Dn̄e dixiſtis mihisͣ. ꝙ res furtiue ⁊ vi poſſeſſe vſucapi n̄ pn̄t.nunqͥd hͦ general̓r eſt veꝝ ꝙ res ſemel furtiua ⁊ ſemel vi poſſeſſa nunqͣꝫ poſſit vſucapi.Ad hoc rn̄. q nō. Nā res quondā furtiuavl̓ vi poſſeſſa aliqn̄ vſucapibilis efficit̉. veluti ſi poſtea reuerſa fuerit in dn̄i ptātē. Tūcem̄ purgato vicio qd̓ vſuca. eiꝰ impediebatbn̄ poterat eiꝰ vſucapio ꝓcedere. ⁊ hec dicūt̉vſqꝫ ad illū. §. Res fiſci nr̄i. Extra ca. no. ꝙrei īmobilis nō fit furtū. ¶ Res fiſci nr̄i.Hic incipit tertia ꝑticula ſcd̓e ꝑtis pͥncipalis. Nota ꝙ. §. iſte diſtinguit inter res iamacquiſitas ⁊ res in poſteꝝ acqͥrēdas fiſcoNā lꝫ res iā acqͥſite fiſco. vſuca. nō poſſint.ſecus tn̄ in acqͥrendis. Po. igit̉ ſic ca. Dn̄evos poſuiſtis exemplū de qͥbuſdā rebꝰ q̄ neqꝫ vſuca pi pn̄t. nūquid ſūt pl̓es in qͥbꝰ nonhabet locū vſuc. vel p̄ſcpͥtio. Rn̄. ꝙ ſic Resem̄ fiſci nr̄i vſucapi nō pn̄t. ⁊ hoc eſt veꝝ inrebꝰ fiſco acqͥſitis ſꝫ ſecus ē in acqͥrēdis. nāpapias ſcripſit ꝙ ſi bone fi. emptor de hoīsvacantibꝰ ⁊ nōdū fiſco denūciatis aliquaꝫrem emerit ⁊ eandē bo. fi. ſibi traditā acceperit poterit tn̄ eā rē beneficio vſuc. acqͥrere. ⁊hoc idem diuus pius ⁊ diuꝰ ſeuerꝰ ⁊ anthoniꝰ ſcripſerūt. ⁊ hec in tercia ꝑte ſcd̓e ꝑtꝭ pͥncipalis dicunt̉ vſꝫ ad illū. §. Nouiſſime ſciēdū. Hic incipit qͣrta ꝑticula ſcd̓e ꝑtis p̄ncicipalis in qͣ ſic po. ca. Dn̄e iā poſuiſtis mihi exemplū qn̄ hꝫ locū vſu. vl̓ p̄ſcrip. Sedꝓ deo dicatꝭ mihi regulā generaleꝫ ꝑ quampoſſim cognoſcere general̓r qn̄ locū hr̄e po
E