¶ Liber II¶ De vſuc. et
¶ M ſ. ic. et lon. tem pre.
§. Unde ⁊ in rebꝰ. ibi quarta. ⁊ durat vſqꝫad illū. §. Sed tn̄ id aliqn̄. ibi qͥnta ⁊ duravſꝫ ad ſcd̓am ꝑtem pͥncipalē vicꝫ ad illū. §.Qd̓ aūt ad eas. Po. igit̉ ſic ca. in pͥma ꝑticula pͥme ꝑtis principalis. Dn̄e intellexi ꝙvultis corrigere ius antiquū circa vſuca. ⁊p̄ſcpͥ. ꝓ deo dicatis mihi qͥd ius antiquū inhis ſtatuerat. Ad hoc rn̄. Amice. olim d̓ iure ciuili ꝯſtitutū erat vt ſi aliqͥs bo. fi. ab eoqͥ nō erat dn̄s quē tn̄ ip̄e credebat eſſe dn̄maliquā rem emerit. vel ex donatōne vl̓ quacunqꝫ alia iuſta cā ſufficiente ad trāſlatōeꝫdn̄ij aliquā rem acceꝑit. ſi mobilis erat ſeparatio anni vbiqꝫ eiꝰ dn̄ium ꝑ vſuc. acqͥrebat. Si ꝟo erat īmobilis ſeꝑatio anni biēnij tm̄ italico ſolo vſucapiebat eam. qꝛ in reīmobili bn̄ficiū vſuc. vltra ſolū italicū nonextendebat ⁊ antiqͥ ſub tanto tꝑis breuitate vſuc. ꝯcludebat̉ ne dn̄ia rerū in incerto eſſent cū hͦ antiqͥoribꝰ iuriſcōſultis placebatqͥ putabāt prefata tꝑa anni vl̓ biēnij de qͥbꝰdiximꝰ ſufficere ad dn̄ia ſuaꝝ reꝝ acquirēda in aīo nr̄o melior ſnīa reſedit. vn̄ antiqͦꝝſtatuta ⁊ quo ad curſū tꝑis ⁊ quo ad extēſionē bn̄ficij duximꝰ corrigenda. Sꝫ dn̄e dicatis mihi q̄ rō mouit vos ad hmōi ſtatutū antiqͦꝝ corrigendū. Ad hoc rn̄d. Amiceduplici rōe ad hoc moti fuimꝰ. Prima rō q̄mouit nos fuit. ne vicꝫ dn̄i tꝑis curriculodn̄io reꝝ ſuarū defraudarent̉. Scd̓a rō fuit. ne bn̄ficio vſuc. in re īmobili in vno locotm̄ vicꝫ in italico ſolo ꝯcluderet̉. ⁊ ideo ꝯſtirutionē ꝓmulgauimꝰ ꝑ quā ꝯſtituimus vtres mobiles ꝑ lapſū triennij ſi bo. fi. ⁊ iuſtoti. poſſideant̉ a poſſeſſoribꝰ vſucapi pn̄t. immobiles ꝟo ꝑ lon. tē. p̄ſcpͥ. hoc eſt ꝑ. x. an. inter pn̄tes ⁊ ꝑ. xx. inter abn̄tes p̄ſcribant̉. ethis duobꝰ modis ſtatuimꝰ nō ſolū in italiaſꝫ in om̄i terra q̄ nr̄o imꝑio gubernat̉ dn̄ium reꝝ iuſto ti. poſſeſſiōis p̄cedēte acquiriEt hec dicunt̉ in pͥma ꝑticula pͥme ꝑtis vſqꝫ ad illū. §. Sed aliqn̄. Hic incipit ſcd̓a ꝑticula pͥme ꝑtis vſqꝫ ad illū. §. Sed aliqn̄.Hic incipit ſcd̓a ꝑticula prime ꝑtis principalis. in qua ſic po. ca. Dn̄e iam video qͣl̓rcorrexiſtis ius antiquū circa vſuc. ⁊ p̄ſcpͥt.Nūquid igit̉ oēs res ꝑ tp̄s a nobis ſtatutūvſucapi vel p̄ſcribi pn̄t. Ad hoc rn̄. ꝙ non.Aliqn̄ em̄ ꝓpter rerū dignitatē vſuc. vl̓ p̄reſcpͥ. locū hr̄e nō poterit. veluti ſi qͥs bo. fi. li.
berum hoīem ſeu rem ſacrā vel religioſampoſſederit. nā hmōi reꝝ ꝓpter dignitatē vſuca. nll̓o tꝑe ꝓcedit. vel etiā ſi quis ſeruū fugitiuū qͥ furtū ſui facit lōgo tꝑe poſſederit.Et hec dicunt̉ in ſcd̓a ꝑticula vſqꝫ ad illū. §Furtiue qͦꝫ. Hic incipit tercia ꝑticula ſcd̓eꝑtis pͥncipalis in qͣ ſic pone caſū. Dn̄e iamvidi qͥſdā res que vſucapi vl̓ p̄ſcribi nō pn̄tnūquid ſūt adhuc pl̓es res q̄ vſucapi vel p̄ſcribi nō pn̄t. Rn̄. ꝙ ſſic. Quedā em̄ res ꝓpt̓viciū coherens rei impedit̉ p̄ſcribi vl̓ vſuc.naꝫ furtiue res ⁊ que vi expulſiua poſſeſſeſūt. etiā ſi p̄dicto lōgo tē. bo. fi. ab aliqͦ poſſeſſa fuerint vſucapi tn̄ nō pn̄t. Sꝫ dn̄e q̄ fuitrō qͣre res furtiua ⁊ vi poſſeſſa nō pōt vſucapi. Ad hͦ rn̄d. Amice rō eſt qꝛ ita voluit lexnā. l. xij. ta. ⁊. l. attilia reꝝ furtiuaꝝ inhibuit vſuca. ⁊. l. iulia ⁊ plautia inhibuit vſucapionē rerū vi poſſeſſaꝝ. ſꝫ qd̓ diximꝰ rerumfurtiuaꝝ ⁊ vi poſſeſſaꝝ vſucapionē ꝑ. l. ſupͣdictas inhibitū eſſe nō intelligas iſtā ꝓhibitionē ſpecialē ideo vt deqꝫ ip̄e fur neqꝫ violentus poſſeſſor vſucapere poſſit. Nam inhmōi furibꝰ ⁊ violentis poſteſſoribꝰ alia rōne vicꝫ generali vſucapio nō ꝓcedit. vicꝫ qꝛmala fide poſſidēt cū ꝯſcientiā rei aliene habeant. ⁊ idcirco ꝓhibitio ſpecialis in eis m̄erat neceſſaria. ſed ideo facta fuit prohibitio ſpecialis vt nec vllus aliꝰ qͣꝫuis bo. fi. huiuſmodi res furiiuas ⁊ vi poſſeſſas emeritvel in dotē acceꝑit vel qualibet alia iuſta cāeas vſucaꝑe poſſit. ⁊ hec ꝯtinet̉ in tercia ꝑticula pͥme ꝑtis principalis vſqꝫ ad illuꝫ. §Un̄ ⁊. Hic incipit qͣrta ꝑs prime ꝑtis principalis in qͣ ſic po. ca. Dn̄e vos dixiſtis mihi ſupͣ ꝙ res furtiue ⁊ vi poſſeſſe vſucapi n̄pn̄t. vn̄ videt̉ ex hoc poſſe inferri ꝙ in rebꝰmobilibꝰ vix poſſit hrelocū vſuc. licꝫ aliqͥsbo. fi. ⁊ iuſto ti. res alienas mobiles poſſideat. Qui em̄ rem alienā mobilē vendiderit vel qͣcunqꝫ alia iuſta cauſa ſine volūtatedn̄i tradiderit eā ꝯtractare īuito dn̄o intelligit̉. ⁊ ita furtū eiꝰ cōmittit. ⁊ ſic videt̉ ꝙ reſfurti vicio affecta viucapi non poſſit. ⁊ hecdicunt̉ in quarta ꝑticula prime ꝑtis pͥncipalis vſqꝫ ad illū. §. Sꝫ tn̄. Hic incipit qͥnta ꝑs pͥme ꝑtis principalis in qͣ ſic po. ca.Dicit iuſti. ꝙ qͣꝫuis ſuꝑiori rōe videbat̉ ꝙres mobiles vſucapi nō pn̄t. Poſſet tamenaliqn̄ res ſe aliter hre. Nā ſi apud defunctū