Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

pl̓ aſcripticios. Seruientes vero intelli gunt̉ſꝫuiētes qui ſūt de familia excōicatoꝝ. quia n̄eſt h̓ extedendū ad vaſallos. ne ſit cōtrā illudv. q. vj. nos ſāctoꝝ et c. iuratos Nec etiaꝫ adclericos reſpectu ep̄oꝝ vel alioꝝ p̄latoꝝ ſuoꝝ qꝛ clericꝰ tenẻ vitare p̄latū ſuū excōicatūniſi ſit talis ꝙ ſit ſꝫuies ei et d̓ familia eiꝰ. mōnachi tn̄ cū ſint qͣſi d̓ familia ſuoꝝ abbatū excuſāt̉ ſi cū abbatibꝰ cōicet. h̓ rod. Item quoddictū ē d̓ ſꝫuiētibꝰ et alijs qui n̄ ſūt ita aſtricticeta vel ꝑpetua obnoxietatē. ſicut ſūt vxoresfilij et ſerui. intellige veꝝ eſſe qn̄ an excōicacione latā in dn̄m. obligauerāt ſe ad ſeruiēdumei. ſꝫ ſi an̄ excōīcacōꝫ ſꝫuiciū nō intrauerāt. credo ꝙ nō ſunt obligati ad intrandū poſt excōicatōꝫ. qꝛ nō cogitauerat d̓ h̓ cau. l̓ ſi cogitauerāt ꝓmiſſio fuᵗ illicita. nec fuit obligatoria h̓rod. Quid ſi pꝰ excōicacōꝫ ſe obligauerāt tn̄excōicacōeꝫ ignorabat ºº credo ꝙ ſiue ignorater ſiue ec ſciēter ab eo recede poſſent. ſic q̄ſciēter ab inico litis omittit excepcōꝫ excōicacōis. nichilominꝰ eā obicere p̄t poſtea in qͣcūqꝫ ꝑte litis exͣ de excep. excepcōꝫ. multomagiſeſt verū de eo qͥ ignorauit tale eſſe excōicatuꝫlicꝫ in hoc ſit dra ꝙͣ ignoras nō tenet̉ diſcēdere cū dāno ſuo. ſꝫ ſciēs tenẻ eciā ſi ſuꝑ h̓ ꝑ iniquitatē lata fuerit excōicacō ꝯtra eū a iudicead querimoniā ip̄iꝰ excōicati trahetis eum incauſam ſuꝑ hm̄ōi obligacōꝫ Et nō eſt ꝯtra.ꝙ factꝰ ē de familia excōicati ītrādo ſꝫuiciumtꝑe excōicaconis qꝛ tm̄ illa familia excuſat̉ ēerat an excōicacōꝫ familia vl̓ poſt excōicacōꝫfacta ē ſmne culpa ſua. h̓ rod̓i. Vtꝝ milites teneāt̉ obedire principibꝰ ſuis publice maioriexcōicacōne excōicatis ꝓ gui et enormī caſupoſtꝙͣ denūciati ſunt ſoleniter excōicati ℟º gnō. xv. q. vj. nos ſanctoꝝ. et c. ſe. et exͣ de peiſgͣue. ī tex. et glo. Excōicacō em̄ publica. ꝙͣdiueſt illa aliqͥs īnodatꝰ. abſoluit milites ſuos aiuramēto fidelitatis quo tenebāt̉ ei .i. effectūilliꝰ obligacōis ſuſpedit. et h̓ ſtatutū ē ī dēteſtacōꝫ c̓mis. et vt prīcipes magis timeāt ꝯtemnere eccleſiaſtica p̄cepta. nō tn̄ ſꝫm jo. xj. q. iijjulianꝰ obligacōꝫ tollit. vn̄ dn̄o abſoluto tenent̉ ſibi obedire. ſi tn̄ dubiū ſit vtꝝ prīcepsexcōicatꝰ ſit vl̓ nō. obedire tenet̉. qꝛ in dubi¬ſſuꝑioribꝰ ē obediēdū. ij. q. i. qͥd culpat̉ ī tex.et exp̄ſſiꝰ in glo. Nec obſtat ꝙ eccleſia abſoluit a iuram̄to fidelitatis milites quo tenehanprincipibꝰ excōicatis. qꝛ h̓ fit ad maiorē ꝯfuſione prīcipis excōicati. et qͥa an̄ ſnīam aliquide facto fidelitatis debitū ſꝫuāt. vl̓ p̄t dici ꝙaliq̄ abſoluūt̉ tā ꝑ ſnīaꝫ ꝙ ip̄o iure. q̄ tn̄ ꝑ ſentenciā abſoluūt̉ ſimpliciter et abſolute remanet abſoluti. etiā poſtꝙͣ prīceps ab excōicacōne fuerit abſolutꝰ. ſꝫ licꝫ ip̄o iure ſuſpēdat̉ eſfectꝰ obligacōis ſupͣdicte durāte prīcipis excōicacōe illa tn̄ obligacō nō tollit̉ abſoluteniſi forte quō ad ſubditos iſtoꝝ qui excōicatiſunt iō qꝛ lapſi ſunt ī hereſim maīfeſte. h̓ rich̓. Nota igit̉ de hm̄ōi vaſallis id qd̓ notauithug̓. ſuꝑ illd̓ c. nos ſanctoꝝ ſcꝫ ꝙ ſunt abſoluti ab obligacōe fidelitatis ꝙͣdiu eſt eoꝝ dn̄sexcōicatꝰ. et ꝙ debēt abſtinere ab eo ſicut abalijs excōicatis. et ꝙ nō debēt eū viſitare neccuriā ei facere vel ire vel equitare. ꝯmedere.bibere. vl̓ cōuerſari cū eo. nec exercitū ei facere. nec ad bellū cū eo ire. aut eū defēdere. aūtei auxiliū dare. tenet̉ tn̄ eī reddere debita ethm̄ōi. ſicut tenet̉ debitor reddere excōicatoqd̓ ei dꝫ. nec peccat ſic ei ꝯicando. qꝛ cauſa ēneceſſitas ita dic̉ hug̓. Sꝫ qꝛ tota die videmꝰfieri ꝯtrariū. dici p̄t ꝙ illd̓ c. nos ſāctoꝝ in eocaſu loquitur qn̄ aggrauat̉ ſentēcia ꝯtra nobile excōicatū. et p̄cipit̉ ī penā eius ꝙ ei nō obediat. et tūc primo tenēt̉ eū vitare. ſentecia tn̄hug̓. eſt ſecurior. h̓ rod̓. jnno. vero et hoſt. exde do. et contuma. veritatis. de h̓ ambigue loquūt̉ et referūt vtrāqꝫ dictaꝝ opinionum.Sed quid de magiſtratibus excōicatis et baliuis eoꝝ. nūquid hōies eoꝝ q̄ nō ſunt vaſalliſed alias ſunt de foro eorum. quia manent indiſtrictū eoꝝ. vel tenēt fundū p̄diū vel domūſub eis. licꝫ non maneāt ibi nūquid vocati abeis iure tenebunt̉ venire. aut poterūt deducere re in iudiciū corā eis tꝑe excōicaconis ſmepeccato. ℟º ſme piudicō credo ꝙ ſic. qꝛ ſi vocati ſtāt iuri cora eis videt̉ eſſe cā neceſſitatisſi eciā ꝯueniāt iniuriatores ſuos coram eis. excuſant̉ ſimiliter ꝑ cauſam neceſſitatis. ſicut ſiqͥs trāſiens ꝑ terrā excōicatoꝝ ſpoliatꝰ a p̄done recuꝑet rem ſuā ꝑ iudicem excōicatū. et ideſt iudiciū de ſimilibꝰ. niſi forte ſit ꝯſuetudoꝙ eccleſia defendat huiuſmodi reos. nec ſubhuiuſmodi excōmunicatis iudicibꝰ reſpōdereteneātur vel cōpellāt̉. ſi aūt in alijs caſibꝰ ꝯicēt hm̄ōi ſubditi iudicibꝰ vel dn̄is excōicatisputa ꝯmedēdo. bibēdo et ſimilibꝰ n̄ excuſantquia non ſunt de ꝑſonis exceptis. xj. q. iij. qm̄multos. hec rod̓. Nūquid armiger vel ſeruiens militi ſequens dominū ſuum tenet̉ vitarepublice excōicatos. quibꝰ tamē ꝯmunicat dominꝰ ſuus ℟º credo ꝙͣ ſic. licet em̄ excuſeturin h̓ ꝙ cōmunicat domīo ſuo excōmunicatō. ntamē excuſat̉ excōicando excōmunicatis quibus cōicat dominꝰ ſuūs Ide intellige de ſimilibꝰ h̓ rod. Sꝫ nūquid in cōuerſo caſu ſuꝑiores licite pn̄t cōmunicare inferioribꝰ excōicatis ℟℟º dixerunt quidā ꝙ ſic. nā ead̓ lege aſtricti ſūt ſuꝑiores et īferiores vt dictū ē s. Hoſtv̓o et ray. dicūt ꝙ n̄. n̄ em̄ excuſari debent māiores et non excōicati ſi participet minoribusſiue ſubditis excōmunicatis cum eos corrigere poſſint et debeat. et hoc intelligas de ſuꝑiribꝰ racōne officij vel poteſtatis vel dominiquibꝰ neceſſe eſt ꝯbedire. ff. de iuſticia et iur.l. ij. Tho. tamen dicit ꝙ ſuperiores cōmunicare debent inferioribꝰ adminꝰ in his in quibꝰobligati ſunt eis. quia ſicut inferiores obligāt̉ ad obſequiū ſuperioꝝ. ita ſuperiores ad ꝓuiſionē inferiorū Quid de mercenario excōrcato. nūquid dominꝰ eius eum vitare tenētur℟º ꝙ ſic ſi ſme magno dāno ſuo vitare poſſit.alias licite eī cōicabit. vt ꝓbatur exͣ ē. relatūet c. ſi vere. et ſꝫm hͦ iura diuerſa diuerſimodeloquūtur Et idem intelligas de ſocijs. h̓ hoſt.i ſum. et ī glo. ſuꝑ c. ſi vere et bern. ibid̓. vn̄ ſimeꝰ ſociꝰ incidat ī excōicacōꝫ nō teneor eum