Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

pͥmam tn̄ ſentenciā tanꝙͣ ꝓhabilē etiaꝫ ponit.Excuſant̉ etiā ſi alia a p̄dicacōe vl̓ a ꝯfeſſioneremota incidenter vt apud ip̄os mag̓ ꝓficiātīterponāt ex e. cum volūtate reſpōſo .i. ergo ſialia intencōe h̓ faciāt excōicacōis mīoris vinculo aſtringunt̉. caueat igit̉ ſibi. vnde ꝯſulitray. ꝙ ī hͦ n̄ laxēt habenaſ. ſꝫ diſcrete et cū dolorē et quaſi neceſſitate ꝯpulſi h̓ faciāt. ita ꝙalioꝝ corda q̄ forſan eoꝝ ītencōneꝫ ignorātquantū in eis ē nō ledāt. Sꝫ nūquid de ſalute aīe mee poſſum loq̄ cū excōicato ſicut de ſalute aīe eiꝰ. Et nūquid poſſum ab eo querere ꝯſiliū ꝓ vtilitate mea l̓ neceſſitatē tꝑali ℟ºº creSo ꝙ eſſe poſſet tanta neceſſitas et tam arta. qvbi nō poſſeꝫ habere cōpia iuriſꝑitoꝝ nec rescaperēt dilacōꝫ. poſſū ꝯſiliū querere ab hmōiexcōicato tā in tꝑalibꝰ ꝙ in ſpūalibꝰ. caꝰ em̄neceſſitatis excuſat ī tl̓ibꝰ. xj. q. iij. qm̄ ml̓toset ex ē. ſi ve. ꝓ quāta tn̄ neceſſitate l̓ vtilitateliceat ab excōicato querere ꝯſiliuꝫ ē boni viriarbitrio limitandū h̓ rod̓. Nūquid p̄dicatores et ꝯfeſſores poſſunt ad eandē mēſam ꝯmedere cū eis. ℟º ꝙͣ nō ſi aliaſ ſibi poſſint ꝓuidere. elemoſinas tn̄ ab eis poſſūt reciꝑe .ſ. tꝑe p̄dicacōis vl̓ ꝯfeſſionis. etiā ſi aliunde ſibi poſſint ꝓuideri h̓ rod̓. Quid ſi nihil ꝓficiūt. qꝛinduratū eſt cor raptoris l̓ tirām. ℟º nihilōꝰdū ſperat̉ ꝓbabiliter de ꝓfectū. poſſūt ab eiselemoſinas reciꝑe aliter nō. h̓ rod. Nota inſuꝑ ꝙ ordinarij l̓ eoꝝ delegati aūt inqͥſitoreſh̓eticoꝝ. ſi in exercendo ſuū officiū. ꝯtra eosrequirūt aliquoꝝ excōicatoꝝ p̄ſidenciū d̓ iure vl̓ de facto regimini alicuiꝰ regni ſiue ꝓuicie. vl̓ officialiū eoꝝ. ꝯſiliū. auxiliū. vl̓ fauo.rem. nō ꝓpter h̓ incurrūt excōicacōꝫ. li. vj. deh̓eticis. preſidentes. Sequitur de ſecundoſcꝫ de legē. Circa qd̓ ſciendū ꝙ ꝓpter legē. .ſ.matrimonij q̄ ē inter vi. et vxo. excuſả vxor acōione viri excōicati. xj. q. iij. qm̄ multos. lexem̄ vult ꝙ vxor ſit obedīes viro. de qua dr ꝙvxor mortuo viro ſoluta ē a lege viri. ex de lecudis nup. c. pnl̓. et vl̓. et ex quā tenet̉ ei debitū reddere nulla excepcōe obſtāte exͣ d̓ ꝯiulep. c. ij. et h̓ intelligendū ē exquo d̓ matrimonio ꝯſtat. nec ē ꝑ eccl̓iam īter ip̄os carnale ꝯnerciū interdictū. nā ſi h̓ eſſet et ideo eſſet excōicatus vir qꝛ nihilōꝰ ꝯgnoſcebat mulieremtūc mulier carnali ꝯmerco ꝯſenciēs. eadē ſentencia inuolueret̉. ar. ex ē. ſi ꝯcubine. h̓ hoſtvn vxor tenet̉ obedire viro excōicato. nō em̄cōicando ſibi aliquā excōicacōꝫ incurrit. vnd̓n̄ ſubeſt rō quare ab obedieciā quā debꝫ vxorviro. ꝓpter excōicacōꝫ viri abſoluat̉ Sꝫ nuquid ē idē in caſu ꝯuerſo ꝙ ſi ſit oxor excōicata vir ſibi cōicans excuſet̉. ℟℟º dicūt quidā ꝙſic. qꝛ nō ad iparia iudicant̉. ex de diu̓o. gaudemꝰ. §. ſane v̓idica. et eadē fide ē ſuꝑior inferiori aſtrictꝰ qua inferior ſuꝑiori. vt xij. q. v.de forma. Alij aūt inter quos eſt gof. et ray.dicūt ꝯtrariū. qꝛ viris femīas ſubditas eſſe etpene famulas lex eē voluit. xxxiij. q. v. imagoideoqꝫ īputat̉ marito cōicāti cū poſſit cōgerevxorem ad ſatiſfactōꝫ faciendā et abſolucōeꝫpetenda ar. vij. q. j. ſicut. et exͣ e. quāte. Scd̓md̓o hoſti. refert vtꝝ mulier excōicata ſit ꝓptermr̄imoniū qd̓ d̓r ꝯtractū illicite. et tūc idē eſtqd̓ diri de viro. vl̓ alia de cauſa vt forte ꝓpt̓delictū ꝯmiſſum. et tūc vterqꝫ excuſả quō adreddendū debitū carnale exactꝰ. et ſic intellige opi. pͥmā. et iura ꝓ ea inducta. Si aūt queꝫrat̉ de ꝓuiſione et ſeruicō humano. ibi nō excuſat̉ vir ꝑticipās vxori excōicate. et ſic intellige opi. ſcd̓am. licet vxor excuſet̉ vt dictuꝫ ēſupͣ. Nec ī hoc diſtīguo ſi ſit mulier virago etvir vecors et puſillanimis. cū agả h̓ de ꝑiculo aīe ar. exͣ qd̓ me. cā. ſacris. Secꝰ ē qn̄ agit̉de ꝑiculo corꝑali vl̓ tꝑali. h̓ hoſt. Quid ſivir vocet excōicatū ad mēſam. nūqd̓ vxor ibiomēdere poterit ad eandē. credo ꝙͣ nō. ſiue ille ſit excōicatꝰ ſimpl̓r ſiue cū ſuis ꝑticipibus. poterit tn̄ ꝯmedere ad aliā me̓ſaꝫ in ead ēdomo. q̄ ita remota ſit a mēſa excōicati ꝙ merito poſſit dici ꝙ ꝯmedētes ad illas duas mēſas nō ꝯmedāt ſil̓. h̓ rod̓. Sequit̉ videre detercō .ſ. d̓ huīlitate. circa qd̓ ſciend̓ ꝙ h̓ ſil̓iterexcuſat quaſdā ꝑſonas. vt filios ī ptāte patrisꝯſtitutos nōdū emācipatos. ſi eī eſſent emācipati. tanꝙͣ extranei teneret̉ vitare patre excōīcatū. et h̓ dico niſi ip̄i ꝯmenſales eiꝰ eſſent. etab eo neceſſaria haberēt. Idē dicit hu. d̓ patrereſpectu filij. ꝙ tenet̉ vitare filiū excōicatū.niſi ab eo recipiat alimentū Et idē dicit jnno.ſuꝑ c. inter alia. qd̓ tn̄ hū. intelligere videturcū vel iſte vel ille facile nō p̄t aliudē habereneceſſaria. Quidā tn̄ h̓ extendūt etiaꝫ ad diuites qui ante excōicacōꝫ erāt de familia. In ꝑtibus tn̄ gallicanis vbi nō habet locū de ꝯiuetudine patria poteſtas. vl̓ emancipacōis ſolēnitas. eoip̄o ꝙ filiꝰ vxorē dūcta ſeꝑatim viuitdiſponēs de rebꝰ ſuis ꝓ ſua volūtate ſicut paterfamilias. tenet̉ patreꝫ excōicatum vitare.h̓ rod̓. Item huīlitas excuſat ſeruos ancillasruſticos. ſeruientes et om̄s alios ſubditos .ſ. q̄non adeo curiales ſunt vt eoꝝ ꝯſilio ſceleraꝑpetrent̉. tales em̄ ꝑſone ante ſn̄iaꝫ latā aſtricte erāt ad familiare obſequiū exhibēduꝫ. necpoſt ſn̄aꝫ latā tenent̉ ad eiꝰ ꝯtrariū. imo bn̄ficio canonis. xj. q. iij. qm̄ multos. id agente ſicut ad familiare tenent̉ obſequiū. ſic ad cōionem ſine qua illud nequeūt exhibere. exͣ e. inter alia. §. vt igỉ vn̄ ius ꝓdijt Ideoqꝫ ſic exponi debet v. poſitꝰ. xj. q. iij. qm̄ multos. ibi. necnō et om̄s alios q̄ n̄ adeo curiales ſūt ⁊cͣ. q. d.q̄ de curia ſunt nō de ꝯſilio. Et idē intelligasde nutricijs et ꝯſanguineis et ſimilibus. q̄ ſi adn̄o recederet nō haberet vnde viuerēt. ar. exe. ſi v̓e. cū ante excōicacōeꝫ facti eſſent de familia. Idē ec̄ ē ſi poſt cū neceſſitas cogat ꝙ fiant de eiꝰ familia poſt excōicacōeꝫ. h̓ hoſt. etcōuenit cū eo ray. quod autē dictū eſt ꝙ huilitas excuſat ruſticos. intelligit̉ de ruſticis quicolunt terras dn̄oꝝ. qꝛ nō credo h̓ eſſe extendenduꝫ ad alios qui dicunt̉ mediētarij. et quiꝓpter terraꝝ culturam. certā fructuū ꝑcipiūtporconem vt ip̄i poſſint cū domīs p̄dioruꝫ cōimunicare niſi quantum ſpectat ad culturamreddendam et recipiendam rōnem illius. quidaꝫ tamē reſtringunt hoc niſi ad originarios