ſtatim deſerere. nec ip̄e tenet̉ ſocietatē ſtatimdiuidere et h̓ intellige ſi ſme magno damno h̓fieri non poteſt ar. in c. ſi vere ꝓpe fi. ibi ſi inexcōicatoꝝ ⁊cͣ. et. xj. q. iij. āteceſſor. tn̄ ar. ꝯtraex de ma. et obe. illud. et. xxiiij. q. i. oīs. h̓ habent̉ ī glo. ſuꝑ illd̓ c. excōicatoꝝ ¶ Vtꝝ clerici teneat̉ obedire ep̄o ſuo maīfeſte excōicato excōicacōe maiori ℟º ꝙ n̄ di. xix. nulli. etxvj. q. vl. ſane Cuiꝰ rō eſt. qꝛ obediēcia eſt qd̓dā ꝯicare. et ip̄i tenet̉ ſibi nō ꝯīcare. qd̓ intelligas niſi ſint eiꝰ ſꝫuicō ꝯducticō deputati. d̓hmōi em̄ eſt idē qd̓ de laicis mercenarijs. hechoſt. ¶ Vtꝝ monachi teneāt̉ obedire ſuo abbati excōicato maiori excōicacōe poſtꝙͣ eſt ſolenniter denuciatꝰ excōicatꝰ. ℟º ꝙ n̄. ij. q. vijſacerdotes et reliqͥ in glo. tū qꝛ talis abbas p̄ciꝑe nō p̄t. cū ſit ab oībꝰ actibꝰ legitimis ſuſpēſus. tū eciā qꝛ moachi nō tenet̉ ei cōicaretalis eciā n̄ p̄t alteri vices ſuas ꝯmittere. ſi tn̄ꝯmiſerit anꝙͣ ſit excōicatꝰ ip̄o poſtea excōicacōꝫ incurrente ptās quā an̄ ꝯmiſerat n̄ expiratar. a ſiml̓i. exͣ. de offi. vicarij. romana. h̓ rich̓.¶ Vtꝝ p̄ſbiter recipiēs oblacos ſuoꝝ ꝑrochianoꝝ excōicatoꝝ ſit excōicatꝰ ℟º preſbiterū reciꝑe taliū oblacōs dupliciter ītelligi p̄tvno mō ita ꝙ cū alijs fidelibꝰ eas ꝯferat preſbitero ad altare. et h̓ oīo nō licēt. qꝛ tunc excōicatis ꝑticiparet et excōicacōꝫ incurreret q̄ꝯtrahit̉ ex tali ꝑticipacōe. Alio mō ita ꝙ oblacōs ſibi debitas ab eis repetat l̓ recipiat. eth̓ licꝫ. ab excōicatis em̄ p̄t pēti qd̓ ab eis debet̉. ex e. ſi vere. h̓ rich̓ ¶ Quid ſiqͥs p̄ſbiter oꝑaſſuas locauit alicui prīcipi vl̓ alij excōicatō℟º ſi tp̄e excōicacōis ꝯuēcio facta fuit nō valuit Si v̓o poſtea excōicatꝰ fuit. caueat ne indiuinis officijs ſibi ſꝫuiat. eciā ſi ep̄s ſit ex e.ſignificauit. h̓ hoſt. ¶ Sequit̉ videre de qͣrtoſcꝫ de ignoracia. circa qd̓ ſciēdū ꝙ ſemꝑ ꝓbabilis ignoracia excuſat ſiue ſit ignoraciā factiſiue eciā iuris quo ad eos qui nō tenet̉ ius n̄ignorare. vt ſunt pueri donec ſunt capaces doli Secꝰ eſt ſi ſit craſſa et ſupīa. exͣ de or. ab epiſcopo qͥ reſi. c. ij. ¶ Quid ſi ſciat habitū et nōaduertat actū. nūquid peccat aut incidit in excōicacōꝫ ℟º ſi ꝑ ſurrepcōeꝫ faciat et ſubditodū nō aduertit credo ꝙ excuſabilis ſit qūo adpeccatū et quo ad excōicacōꝫ. h̓ rod̓. Pro qͣnto aūt qͥs dicit̉ ſcire alique eſſe excōicatum dictū eſt ſupͣ ti. de pena ꝑticipatiū cū excōicatisquo ad omēs ꝑticipates generaliter Et addehis que ibi dicūt̉ ꝙ nō eſt ꝓbabilis ignorancia ſi ignoret̉ qd̓ a vicinis publice ſcỉ. aut cūeſt ī ꝑrochia in qͣ aliqͥs eo tꝑe eſt publice denūciatꝰ excōicatꝰ. aut ſi dicat ꝙ ep̄i ꝓprij ſentēciā ignoret. vl̓ qd̓ publice factū eſt in ꝓuincia. xij. q. ij. q̄ et humanis. et di. xvj. qd̓ dicitisAdeo tn̄ qͥs poſſꝫ eſſe remotꝰ a ſuo ep̄o vl̓ a loco publicacēis ſnīe. et tn̄ poſſꝫ eſſe recens publicato ꝙ ꝓbabilis poſſꝫ eſſe ignoraciā Non ēaūt ꝓbabile ſꝫm leges ꝙ ignorēt̉ qd̓ publiceꝓmulgatū eſt exquo elapſi ſunt duo menſes atꝑe ꝓmulgacōis. in autē. vt facte noue ꝯſtitucos circa prī. Credo eciā ꝙ iudex qͥ iudicat exp̄ſumpcōibꝰ iudicaret qn̄ꝫ aliquā craſſaꝫ ignorāciā eſſe. et ꝑ ꝯſequēs aliquē eſſe excōicatumvbi deꝰ q̄ videt veritate iudicaret ꝓbabilemignorāciā. et ꝑ ꝯn̄s illū nō eſſe excōicatū. hecrod̓. ¶ Quid ſi ſcio te eſſe excōicatū et tn̄ nih̓lſciam de aggrauacōne ſnīe. nullo mō cōicaturꝰ ſi ſcire āgguacōꝫ. nūquid incurro excōicacionē māiorē. ℟º ꝙ nō. ſicut em̄ nō incurrit mīorem excōīcacōꝫ qui cōicat excōicato ſimpliciter. niſi ſciēs de excōicacōe eiꝰ. ita excōīcacō̓ꝫmaiorē nō incurrit ille qui ꝯīcat cū excōicatovl̓ cū ꝯīcātibꝰ ſibi. niſi ſciēs de illa aggͣuacōeIn vtroqꝫ tn̄ caū diſtinguēdū eſt inter ꝓbabilē ignoraciā et craſſaꝫ et ſupinā. vt ꝓbabilisexcuſet excōicacōꝫ tā maiore ꝙͣ mīorem. craſſaaūt et ſupīa nō excuſet. h̓ rod̓. Quid ſi credamaut timea dicaſſe cū excōicatis aut cū ꝑticipātibꝰ ſecū. aut al̓s incurriſſe excōicacōꝫ maiorede qͣ nō ſum certꝰ vtꝝ fuerit lata vl̓ vtꝝ incideri in eā. ℟º ſi de h̓ habeā ꝯſciēciā nimis ſcrupuloſaꝫ. et opi. leue et temerariā. ad ꝯſiliū alicꝰ boni viri debeo deponere eā. quā ſi deponere nō poſſum vl̓ nolī. vl̓ ſi de h̓ ꝓbabilē opimonem habeam. ad cautelam me abſoluifaciam ab eo qui de hoc me abſoluere poteſt.ar. exͣ e. inqͥſicōi. h̓ rod̓. ¶ Quid ſi ep̄s excōicatom̄s vſurarios ſue dyoceſis et ſortilegos auabbas om̄s monachos ſuos qͥ ꝓpͥum hn̄t. autviciū ſodomiticū aūt aliqͥd tale ꝯmiſerint Nūquid ſi aliqͥs hm̄ōi ſubditoꝝ inciderit ī factūtaliter danatū ſtatim incidet in excōicacōꝫ ºſi ferat̉ hm̄ōi ſnīa excōicacōis in illos qui cōmiſerint tale crimē vl̓ tale. nō credo ꝙ q ꝯmiſerint incidāt in illā excōicacōꝫ donec ſciāt illā ſnīam latā eſſe vl̓ ſuꝑ h̓ laborēt ignoranciacraſſa et ſupina. de cōſti. vt aīaꝝ li. vj. ſi auteꝫlata ſit hm̄ōi ſentēcia ī illos qui an̄ lataꝫ ſnīaꝫtalia ꝯmiſerāt ligat̉ ꝑ hm̄ōi ſnīam et indigētabſolucōe. licꝫ p̄latꝰ peccauerit taliter ſnando ſi fecerit amoicōe nō p̄miſſa. hmoi tn̄ excōicati nō peccāt ſi nō gerūt ſe ꝓ excōicatis. autſi celebrāt vl̓ mīſtrat in ſuis officijs. qͣndiū ꝓbabiliter ignorāt hm̄ōi ſnīam latā eſſe. h̓ rod.¶ Sequit̉ videre de qͣnto ſcꝫ d̓ neceſſitate. cerca qd̓ ſciendū ꝙ inſtans neceſſitas excuſat. vtſiqͥs ꝑ terrā excōicatoꝝ trāſiens emat ſibi neceſſaria victualia ſine qͥbꝰ ſuſtētari nō p̄t vt ꝓbari p̄t. xj. q. iij. qm̄ ml̓tos et exͣ e. ſi ve ¶ Sꝫ nuquid licet paſſim et idifferēter ac ciꝑe elimoſinā ab excōicatis ℟º credo ꝙ nō niſi in caſibꝰexceptis .ſ. in cau neceſſitatis et in ſimilibus.qd̓ tn̄ nō credo eſſe reſtringēdū ad extremā neceſſitatē ſed ſufficit ad execuſacōꝫ ꝙ indigeatet n̄ poſſit ꝯmode et d̓facili habere neceſſariaaliūdē. h̓ rod. vn̄ ex ē. ſi vere in fi. dicit̉ ꝙ excōicatis cōicari p̄t cū dolore cordis in qͥbuseoꝝcōicacō vitari nō p̄t. ſupple ſꝫm glo. ꝯmode. qͥa id dicimur poſſe qd̓ ſme īcōmodo poſſumus. ff. de v̓. ſigͥ. nepos in fi. Et idē vult ho.exͣ e. cū volūtate. inno. v̓o dicit ibidē indiſtincte ꝙ elimoſma recipi p̄t ab excōicatis. ymoēciaꝫ ſuadendum eſt eis ꝙ faciant elemoſmamvt veniant ad penitenciam Item dicit ꝙ licetmortuaria que dantur pro anima non ſnit recipiēda abexcōmunicatō cū nec ſit orādū ꝓ eo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten