ſicut indulgentie dari nō debent indignis. itaetiā dari nō debent niſi indigentibꝰ. viri autēreligioſi qui ſtatum aggrediunt̉ ꝑfectōis potius debent alijs ſpūalia bona ꝙ aliūde mendicent. vnde hic maxime veꝝ eſt illd̓ qd̓ dicitact. xx. beatius ē dare ꝙͣ acciꝑe. in tꝑalibusaūt nō eſt veꝝ niſi qn̄ dans dat de ꝓprio labore. et recipiens recipit ex torpore. hec bon̄.Equit̉ videre de quīto ſcꝫ qͥbus indulgetie valent. Et c̓ca hoc querū̉ pl̓a ſcꝫ vtꝝpaleant exn̄tibus in mortali pctō. ℟º ꝙ nonqꝛ palent determinate ad iemiſſione pene quenulli p̄t dimitti niſi cui iam dimiſſa eſt culpa.Et ideo in om̄ibus indulgētijs dicit̉ vere ꝯtrtis et ꝯfeſſis. ſi aūt fierēt cōicatio hoc mō. facio te ꝑticipe meritoꝝ totius eccl̓ie l̓ vniꝰ ꝯgregatōis vl̓ v̓niꝰ ꝑſone ſpēalis vale̓ poſſꝫ admerēdū aliqͥd ei qͥ ē ī pctō mortali Si tn̄ aliqͥscalis faciat illud qd̓ ꝯtinet̉ in forma indulge̓tie prudenter facit quia bona facta in mortali peccato pctōrem aliquo mō diſponūt ad penitentiā de ꝯgruo et mediante illa ad ſuſcepcōem remiſſionis pctōꝝ ꝑ mīam dei. h̓ iho.¶ Vtrum indulgētie valeant religioſis. ℟º ꝙſic. om̄ibus em̄ valet dū ſunt ī caritate et ſꝫuetea que ꝓ indulgentijs indicū̉. nō em̄ religioſi ſunt minꝰ adiuuabiles meritis alioꝝ ꝙ ſeculares. Et licet nō habeant ꝓpriū nec ꝓ vo.luntate poſſint exire clauſtrū ad viſitanda loca ſancta. ſuꝑior tn̄ poteſt eis dare licentiā dādi aliqͥd et viſitandi loca ſancta. ¶ Nota tam̄ꝙ ꝓpter indulgētias diſſolui nō devꝫ obſeruātia regularis. qꝛ religioſi magis merent̉ religione ſeruand̓o quo ad pͥmium vite eterne ꝙindulgētias exquirēdo licet minus quo ad dimiſſione pene qd̓ eſt minꝰ bonū. Nec iteꝝ perindulgentias dimittunt̉ pene iniūcte in capitulo. qꝛ ibi agit̉ quaſi foꝝ iudiciale magiſqus etienoribuspnale. vnde nō ſacerdotes qn̄ꝫ capl̓m tenentnclun. lōſed abſoluūʳ a pena iniūcta vel debita ꝓ peccato in foro pn̄īali. hec tho. ¶ Adhuc ec notaqꝛ ſcd̓m bn̄. ex illo capl̓o. exͣ de pe. et re. ꝙ āt.colligit̉ ꝙ qui pnīam iniungit ſi ſibi videt̉ īponit et ꝯcedit vt eum ꝑ huiōī remiſſiones intoto redimat vel in ꝑte. qd̓ ſi fecerit vt dicituribi remiſſiones ille valent ad relaxationē iniūcte pnīe. ſi vero hoc nō ꝯceſſerit non valēt adrelaxatōꝫ pnīe iniūcte quo ad eccīam. valenttamē quo ad deum ad minore peccati penā ſic̄alia bona. huiꝰ ſnīe fuit alanus. hec bn̄. hocidem vult hoſt. et ivilh̓. durandi. e. ti. in repor. ¶ Vtꝝ qn̄ꝫ poſſit indulgētia dari ei q̄ nōfacit illud ꝓ quo indulgētia dat̉. ℟º ꝙ nō qꝛnon exn̄te ꝯditione non ꝯſequitur illud quodſub ꝯditione datur. Nec obſtat ꝙ ei qui nō p̄toꝑari volūtas ꝓ facto reputat̉ qꝛ hoc intelligit̉ quo ad p̄miuꝫ eſſentiale nō quo ad aliquapmia accidentalia cuiꝰ modi eſt dimiſſio penevel aliqͣd ſimile. valet etiam eis tam nobile ꝓpoſitum ad augmentū caritatis et ꝑ ꝯſequensꝯtritionis et ita ad remiſſionē pene. hec tho.¶ Vtꝝ vnꝰ ꝓ alio poſſit indulgētiam acciꝑe℟º opus ꝓpriū poteſt quis applicare per intētione cuicunqꝫ voluerit. Et ideo poteſt ꝓ quocunqꝫ vult ſatiſfacere. ſed indulgētia non peteſt applicari alicui niſi ax intentōne dantisindulgentiam ideo cum ip̄e applicet ad facietem vel dantem hoc vel illud ille qui hoc facit non p̄t ad alium hanc intentōꝫ tranſferre.Si tamē fieret indulgētia ſic ille qui faciet vl̓ꝓ quo fiet hoc. totā indulgentiā habeat tuncvaleret ei ꝓ quo fieret. Nec tn̄ ille qͥ facerethoc opus daret alteri indulgētiam. ſed potiuſdans indulgentiam ſub tali forma. hec thoVtꝝ indulgentia ꝓſit facienti. ℟º vincentiˢdixit cui ec ꝯſentit ivilh̓. ī ſpe. ꝙ n̄ ꝙͣtumcūqꝫfaciat illud ꝓ quo indulgētia daỉ. C. ne quiſin cauſa ſua. l. j. C. de ſoluc̄. inquiſitio. Petruſvero in. iiij. dicit ꝙ p̄latus nō p̄t principaliterindulgentiā ſibi dare. ſꝫ indulgētia data alijsip̄e etiā ſub eadē formā poteſt vti. et cōuenitcum petro tho. ¶ Vtꝝ valere poſſit exn̄tibusin purgatorio. ℟ºº ſic̄ ex p̄dictis habet̉ relaxatio ſiue indulgentie coll̓o duo dicit ſcꝫ theſauri eccle ꝯuicatione. et cū hoc quandā iudiciālem abſolutōꝫ ſic̄ etiā expreſſe colligit̉. ex depe. et re. ꝙ aūt ꝯſuluiſti. qꝛ igỉ theſaurꝰ eccleſie eſt in ſūmi pontificis ptāte. et illi qui ſuntin purgatorio rōne caritatis ſunt ydonei recipere beneficiā ſpūalia. ideo papa poteſt eis ꝯmunicare bona eccl̓ie ꝙͣtum aūt ad aucͣtem iudicādi cum ip̄i iam exiuerint foꝝ eccīe et iudiciū videt̉ ꝙ eis fieri nō poſſit abſolutio niſi ꝑmodū dep̄catōis. et ita ꝓprie loquēdo non fiteis relaxatio. hec bon̄. ¶ Nec obſtat ꝙ eccl̓iaſoluit et ligat poſt morte. exͣ de ſen. ex. a nobiſſcd̓o qꝛ ibi fit abſol̓o ad ꝯſolatōem viuoꝝ. Etabſoluit̉ mortuꝰ i. anteꝙͣ moreret̉ abſolutusfuiſſe ꝑ ꝯtritōꝫ mōſtrat̉. ligatio vero ſiue condemnatīo fit ad ꝯfuſione viuoꝝ .i. ligatus ſiue ꝯdemnatus dum viueret fuiſſe monſtraturſed in veritate quo ad ip̄os nihil oꝑatur. arxij. q. ij. in p̄ſenti ſeculo. et. xxv. di. qualis. Vl̓ibi fit abſolutio tm̄ quo ad vinculū et iudiciūeccīe militantis .i. declaratōꝫ quandā anteqͣꝫdeclaratōꝫ cum ſit mortuꝰ poſt excōicatōeꝫ niſi ꝯſtet eum fuiſſe abſolutū nō eſt ꝓ eo orand̓nec ei ꝯūicādū cū deſideres. abſoluit ergo eccleſia talem poſt mortem non quo ad effectuꝫſed declatat ꝙ nō obſtante vinculo excōicatōnis omēs ꝓ tali libere orent. vel condemnatmortuum .i. declarat ꝙ ꝓ eo nō eſt orandū. qd̓tn̄ iudiciū non ſemꝑ eſt certū. ſꝫ ſepe fallit etfallit̉. vt dicit̉ ex d̓ ſen. excō. a nobis. ij. Necmortuos ſed tm̄ viuos ſtringit qui ſubſunt eccleſie militanti. hec hoſt. Si tn̄ large dicat̉ relaxatio cuiꝰcunqꝫ auxilij impenſio et bonoꝝeccīe ꝯmūicatio ſic p̄t eis fieri relaxatō. ſed h̓non tenet modū iudicij ſed potius ſuffragij. ¶Preterea relaxatio etiā ꝓprie dicta dicit vltērius aliquā ꝯmutatione in pena aliquā voluntarie et deuote aſſumptā Et hoc patꝫ in om̄ibꝰindulgentijs. hoc aūt eſſe nō p̄t qūo ad eos q̄ſunt in purgatorio. qꝛ ſunt extra ſtatuꝫ illū inquo poſſit eis ꝑſuaderi volūtaria et duota alicuiꝰ pene aſſumptio. hec bon̄. Vn̄ exn̄tibus inpurgatorio nō ꝓſunt indulgentie directe. tn̄poſſant eis ꝓdeſſe inꝙͣtum exn̄tes in hac vita