Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝙͣ relaxationes. per quem etiam modum abbates prīores et mīſtri cōmūicant bona ſui collegij. niſi forte hoc fiat ex cōſenſu et voluntateꝓprij ep̄i. exͣ de pe. et re. ꝙ aūt ꝯſuluiſti. Et infra. cum a nō ſuo iudice nullꝰ ligari valeat l̓abſolui. illas tantūmō ꝓdeſſe arbitramur quibus vt ꝓſint ꝓprij iudicēs indulſerūt. h̓ bon Notat aut innoc̄. ſuꝑ. c. ꝙ aūt. ꝙ ꝓprios iudicēs intelligūt quidā eſſe ꝓprios ep̄os. qꝛ īferiores p̄lati indulgētias facere non pn̄t vt dictum ē. Alij vero dicūt ꝙ etiā ꝓprij p̄ſbiteri ꝑrochiales ꝯcedere poſſint ſubditis ſuis ꝙ eisindulgentie valeant. qꝛ ꝑ hoc ip̄i indulgentiam nō dant ſed ꝯcedūt ꝙ indulgentie date abep̄is extraneis ꝓſint eis vt ſic in abſolutōe penitētie ꝓuideat eis diuerſos modos liberandia pctō et a penis. Et ꝯuenit cū eo hoſt. in ſumma ivilh̓. vero ī ſpe. dicit ꝙ tuciꝰ ē ꝙ ꝯſenſusꝓprij ep̄i p̄cedat r̄miſſionē ep̄i extranei. Et ſꝫmeundē ibidē ſufficit etiā ꝯſenſus metropolitani ſui. vt. e. c. nr̄o. Notat etiā ibidē ivilh̓. ꝙ licet ep̄us ex iuſta cauſa indulgentiā ſtatuens īdyoceſi ſua ꝯcedere poſſit ꝙ indulgentia illaꝓſit etiā venientibꝰ de dyoc. alienis. Non tn̄poteſt ꝯcedere ꝙ indulgētie ab alijs ep̄is ineius dyoc̄. ꝯceſſe paleant. primū em̄ ꝓbatur ꝑillud. c. ꝙ aūt nō aūt ſcd̓m. Et ē rō qͣre p̄t illd̓et nō iſtud. qꝛ in prima accedētes illuc qd̓ammō forū eius ſortuūt̉. ar. exͣ d̓ fo. ꝯpe. romana.§. ꝯtrahentes. et. iij. q. vj. c. j. Nec ꝑ hoc ſtatutū indulgētie numerꝰ excedit̉. in 2º vo dyoceſim aliena tanꝙͣ aduerā nō vt indigena īgredit̉. iij. q. vij. leges. vnde tales indulgētie nōvalent. Alias poſſet ep̄us indirecte centū annos ſolꝰ et cū pl̓ibꝰ ſimul ꝯcedere qd̓ tn̄ directe facere ꝓhibet̉. ex. e. cū ex eo. qd̓ eſſe n̄ debet. ar. C. de vſur̄. eos in fi. et exͣ de ſymonia ītantū. Quid de his q̄ deferūt lr̄as ep̄oꝝ diuerſoꝝ et legūt om̄es in eodem loco aſſerētesꝙ talis ep̄ūs facit talē indulgētiaꝫ et tal̓ talēet ſic de alijs. Nūquid dans eliam habebit īdulgentiā oīm ep̄oꝝ. ℟º patet ex p̄dictis ꝙnō habebit niſi indulgentia ſui ep̄j niſi fortehabeat licentiā a ſuo ep̄o ꝙ tales indulgentieei ꝓſint. ex de fo. ꝯpe. ſignificaſti. hec tho.Vtꝝ exīs in peccato mortali poſſit indulgentias facere. ℟º indulgētias facere ꝑtinet adiuriſditōꝫ quā hō ꝑ peccatū nō ꝑdit. Et ideo īdulgentie eque valent ſi fiāt ab eo qui ē ī peccato mortali ſicut ſi fierēt ab hoīe ſanctiſſimocū nō remittant pena̓ ex vi meritoꝝ ſuoꝝ ſedex vi meritoꝝ recōditoꝝ in theſauris eccl̓ie. Sed obicit̉ ꝙ maiꝰ eſt facere indulgentiasꝙ reciꝑe. ſed exn̄s in pctō mortali nō recipiteas. ergo nec facit. ℟º maius ē quo ad ptāteꝫſꝫ minꝰ qūo ad ꝓpriā vtilitateꝫ. h̓ tho. Quidde queſtoribꝰ qͥ diſcurrētes ꝑ eccl̓ias cuꝫ lr̄isremiſſionis abuſiones p̄dicant ꝯmeſſatōibuset ebrietatibꝰ vacant. & ſic̄ habet̉ ex de pe.et re. cū ex eo. tales nō ſunt recipiēdi ſine lr̄ispape vel ep̄i dyoc. nec ꝑmittendi ſunt dicereppl̓o niſi qd̓ in lr̄is ꝯtinet̉. Nō debet etiā feſta et vacatōes ꝓ ſuis q̄ſtis faciēdis indicerenec ppl̓m ad intereſſe ſuis q̄ſtibꝰ aūt exhorta-tōnibus ꝑ cenſurā eccl̓iaſticā cogere. vt habetur. e. ti. qꝛ intelleximꝰ alex. qͣrti. Item licet ꝯtineat̉ in eoꝝ indulgentijs ꝙ ip̄i in eccl̓iaſticis locis honeſte et caritatiue recipiant̉. qꝛ fideles ad eoꝝ exhortatōꝫ debeāt ꝯuocari. clerici tn̄ et rectores eccl̓iaꝝ nō tenent̉ illos inuiti in hoſpicijs ſuis reciꝑe vel ꝓcurare vl̓ cōuocatōes huiōī facere ꝑ̄textu ip̄aꝝ indulgētiaꝝ que ꝙͣtum ad huiōī ꝯuocatōes ſunt ip̄o iure reuocate. vt dicit̉. e. ti. ſedis. et ē clemiētisquarti. Eorma v̓o quā ꝯuīter talibꝰ indulgetſedes apl̓ica ibidē habet̉. Et ſubdit̉ ibi q̄ aūtad q̄rendas el̓ias deſtinant̉ modeſti ſint et diſcreti. nec ī tahernis aūt alijs locis incōgruishoſpitent̉. nec inutiles faciāt aut p̄ſumptuoſas expēſas. nec falſe religioīs habitu geſtēt.Et dicit̉ ibi in glo. in tabernis ꝙ ſi tales publice delinquat ī tabernis pn̄t a dyoceſano puniri licet ſint exempti. exͣ de priuil̓. tuaꝝEquỉ videre de qͣrto ſcꝫ ꝓ quā cā habeatfieri relaxatio ſiue indulgētia ſcꝫ vtꝝ ꝓſpūali vel corꝑali auxilio vel ſubſidio. ℟º ſic̄in rebus publicis et coītatibꝰ hūanis theſaurus reipublice ꝓpter duo maxīe ſolet exteriusꝓferri et ꝯūicari ſcꝫ ꝓpter principis gl̓iam ethonorē ſic̄ faciūt reges curiales et fecit aſſue.rus. heſter. j. Et ꝓpter ꝯūitatis vtilitateꝫ vt qrꝯuītas ledit̉ ꝓferūt̉ ſtipendia et donatū militibus pugnaturis. Sic etiā theſaurꝰ eccl̓ie abhis qui hac eum diſpēſare debꝫ duplici de cāſolui Priº ad dei gr̄aꝫ et laude q̄ p̄cipue r̄lucꝫin ſanctis eius. ſancti v̓o honorant̉ ī ꝯſtructione baſilicaꝝ. et ꝯmemoratōe v̓tutū ſuaꝝ q̄fit in p̄dicationibꝰ et ſermoībꝰ. jdeo ꝓ his oībus indulgētie recte fiūt. Scd̓o ꝓpter ꝯūnemvtilitate q̄ icꝫ eſt defēſio terre ſancte. defenſiofidei et ꝓmotio ſtudij et ſil̓ia. Et ideo ec̄ ꝓ talibus fieri p̄t et debꝫ. Et qꝛ hec ꝯſiſtunt ī actibus exterioribꝰ. ideo ꝓ actibus exterioribusmaxime fieri debēt indulgēcie. hec bon̄. Sꝫobicit̉ qꝛ videt̉ ibi eſſe ſymonia. cū detur ibiſpūale ꝓ tꝑali. ℟º fl̓m e. imo mīor pena ꝯmutat̉ in mīorē et reſiduū paſtor eccl̓ie ſoluit degr̄a. Vl̓ dicendū ꝙ nō dat indulgentia ꝓ el̓iaexteriori ꝯſiderās datū ſed fructu ſcꝫ qꝛ ex radice bone volūtatis ꝓcedit. vel non datur eiſpūale ꝓ tꝑali ſed ꝓ ſpūali qꝛ non poteſt fieriindulgentia ꝓ tꝑalibꝰ ſimpliʳ ſed ꝓ tꝑalibuſad ſpūalia ordinatis. Vtꝝ indulgētia fieripoſſit etiā ꝓ pure ſpūalibꝰ ℟º ꝙ ſic et fit qnſicut quicūqꝫ orat ꝓ rege francie dant̉. x. dieſꝓ indulgentia a papa jnnoc̓. iiij. Et p̄dicantibus crucemdatur qn̄ꝫ eadē indulgētia que etaccipientibꝰ. Vtꝝ indulgētia fieri poſſit ꝓremiſſione iniurie. videt̉ ꝙ ſic. qꝛ hec eſt el̓iaſpūalis que eſt dignior el̓ia corꝑali. ℟º ꝙ nōin donatōne em̄ indulgētie nō ꝯſiderat̉ nobilitas oꝑis ſed ꝯſiderat̉ ꝙ opus illud ſit merevolūtatis nō neceſſitatis. ſit etiā quid taxabileſit etiā aliquo mō penale. hec oīa ꝯſiderat quiindulgentias p̄ſtat quoꝝ ſaltē primū in ꝓpoſito deficit. hec bon̄. Vtꝝ ꝓ ingreſſu religionis indulgētia dari poſſit et videt̉ ꝙ ſic cū h̓ſit ꝑfectius et deo gratiꝰ ꝙ acciꝑe cruceꝫ. ℟º