rich̓. quoꝝ primꝰ etiam approbat̉ a pe. et eciam videt̉ mihi valde ꝓbabilis. ivilh̓. etiā inſpē. huic modo videt̉ adherere dicens ꝙ quādo alicui remittit̉ vnus annus de iniucta penitētia intelligit̉ ꝙ tm̄ minꝰ puniet̉ in purgatorio qͣntum minꝰ punitus fuiſſet ſi vno annopniam in hac vita feciſſet. Scd̓m aūt jnnoc̄. ꝓpter hanc indulgētiā generale nō minꝰ tenerispnīam agere in hac vitā ¶ Sed obicỉ ſi indulgentie tm̄ valerent ꝙͣtum ſonāt tūc videtur qhō debeat vacare ꝓ his habēdis om̄ibꝰ alijsoꝑibus dimiſſis. ℟º nō eſt veꝝ qꝛ licet indulgentie multū valeat ad remiſſionē pene. Aliatn̄ oꝑa ſatiſfactoria ſūt magis meritoria reſpectū pͥmij eſſentialis qd̓ eſt meliꝰ in infinitū dimiſſione pene tꝑalis. ¶ Obicit̉ iteꝝ qꝛ aliqn̄dat̉ indulgētiā ꝙ q̄ dat auxiliū ad alicuiꝰ eccleſie fabricā erigendā ꝯſequit̉ terciā ꝑtem remiſſioīs pctōꝝ. Si gͦ indulgētie tm̄ valent ꝙtu ſonant tūc qui primo dat vnū denariū et ⁊ſcd̓m et 3º terciū plenā remiſſionē ꝯſequỉ oīmpctōꝝ qd̓ videt̉ abſurdū. ℟º ſꝫm aliquos qn̄datur indulgētia indetermīate dantibꝰ ad hauxiliū. tunc intelligit̉ tale auxiliū qd̓ ſit conueniēs ei q̄ dat auxiliū. Et ſcd̓m qd̓ accedit adhoc. ſcd̓m hoc plus et minꝰ de indulgētia cōſequit̉. Vnde ecͣ aliquis pauꝑ dans vnū denarium dicit̉ ꝯſequi indulgentiā tota. nō aūt diues que nō decet ad opꝰ tam piū ita paꝝ dare. ſic nō dicerẻ rex facere auxiliū alicui ſi daret ſibi obulū. Et hec ē reſponſio tho. Alij v̓odicūt ꝙ nō fit remiſſio ꝓ tribus denarijs ſꝫ ꝓvtilitatē ꝯn̄te huiōi ꝯtributōꝫ. qꝛ eccl̓ia mag̓reſpicit fructū ꝙͣ datū et ita rn̄det pe. jn noc.vero dicit et etiaꝫ pvil̓. in ſpe. ꝙ qn̄ indulgentia ꝯſiſtit in datōne tūc ꝓ quolibꝫ denario qͥsindulgentiā habebit ſi pl̓es dederit. et h̓ idēīnuit ho. Nec debꝫ hic attēdi dati quātitas ſꝫmagis laudari diuīa benignitas. de hac materia ſcꝫ de valore indulgentiaꝝ ponit bn̄. plures opi. ex de pe. et re. ꝙ aūt in glo. iiij. ¶ Adhūc nota ꝙ in arbitrio dantis indulgentiā eſttaxare quantum de pena ꝑ indulgentiam dimittat̉. ſi tn̄ inordinate dimittat ita ꝙ hoīeſ q̄ſi ꝓ nichilo ab oꝑibus reuocent̉ pn̄ie. peccatfaciens indulgētias tales Nichilominꝰ tn̄ qͥscōſequit̉ plena indulgētiam. h̓ tho. vnde nōdebet fieri indulgentie ſuꝑflue ne ꝯtemnant̉claues eccl̓ie exͣ de pe. et re. cū ex eo. et. l. di.abſit. ¶ Vtꝝ vicini eccl̓ie et cl̓ici et p̄ſbiterieccl̓ie ꝯſequant̉ tantaꝫ indulgentiaꝫ quantāremoti. º ꝙ ſic ſcd̓m quoſdā qꝛ remiſſio nonꝓportionat̉ labori ſed meritis que diſpenſan̉ſed qͣ plus laborat de merito plus acqͥrit. hocaūt eſt intelligendū qn̄ indulgentia bat̉ indiſtincte. qn̄ꝫ em̄ diſtinguit̉ ſic̄ papa in generalibus abſolutōibꝰ tranſeuntibꝰ mare dat. v. annos. trāſeūtibꝰ vero mōtes tres. alijs vnū. ethec eſt opi. tho. Scd̓m alios vero cū veniensa remotis ſit magis diſpoſitus qūo ad merituꝫremiſſionis pene. qꝛ plus laborauit ceteris ꝑibus plus valet illi indulgētia illa licꝫ om̄ibꝰvaleat ꝙͣtum ſonat vt dictū ē etiā ſupra et heceſt opi. pe. ¶ Vtꝝ ille cui iniūcta eſt pnīa. vijannoꝝ. et poſtea ꝯſecutꝰ eſt indulgētiam. vijannoꝝ teneat̉ poſtea agere pnīam illā. ℟º aliqui credūt ꝙ ſi pnīa ſit ſibi tora ꝑ indulgentiam remiſſa nō erit tranſgreſſor ſi nihil faciatde ea. ſil̓r ſi nō faciat ꝓ ꝑte illa que ſibi ꝑ indulgentiā eſt remiſſa Conſulciꝰ tn̄ ageret ſi eāfaceret. h̓ rod̓. licet em̄ de nccītate nō teneattalis pnīam ſibi iniunctā facere qꝛ ꝑ huiōi indulgentiā et ſi ſit īdiſcreta ſatiſfactio tn̄ pnīeeneruat̉. ex de pe. et re. cū ex eo. §. ad hoc. qꝛtn̄ neſcit vtꝝ p̄ſbiter iniūxerit ſibi pnīam debitā. fatuꝰ eſt qͥ nō reſeruat indulgentiā ad aliam vitam. hec hoſt. ¶ Vtꝝ quotienſcūqꝫ qͥsvadit infra tꝑus indulgētie ad eccīaꝫ ob cuiꝰviſitatōꝫ īdulgētiā dat̉ tociēs eā ꝯſeqͣtur. ℟ºſꝫm aliquos qn̄ īdulgētia ad determīatum tꝑsdat̉ vt cū dicit̉ quicūqꝫ īuerit vſqꝫ ad tale tēpus ad eccl̓iam talē habeat tm̄ de indulgētiaintelligit̉ tm̄ ſemel ſꝫ ſi ī aliqua eccīa ſit ꝑennis indulgētia ſic̄ in eccl̓ia beati pe. ē īdulgetia. xl. dieꝝ. tūc quotiens aliqͥs vadit tociensindulgentiā ꝯſequit̉ et huiōi ſnīe eſt tho. Secundū v̓o innoc. et ivil̓. ī ſpe. qn̄ indulgentiaꝯſiſtit in viſitatōe alicuiꝰ eccl̓ie tunc ꝓ qualibet vice quā qͣs ad eccleſiā vadit indulgentiāhabebit. ¶ Quid de generali remiſſione oīmpctōꝝ quā papa facit euntibꝰ ī ſubſidium terre ſancte et alias bellū ſuſcipiētibꝰ ꝯtra hereticos et quoſlibet alios infideles. vel mittentibꝰ ꝓ ſe pugnatores nūqͥd ſi ſtatim cruce aſſumpta etiā poſtꝙͣ iter arripuerint deceſſerinthabebūt illa indulgentiam plene ita ꝙ in puigatorio nullā patiant̉ pena ꝓ peccatis an cōmiſſis. ℟ºº ſcd̓m ꝑitos ꝙ nō hn̄t totā indulgetiā illā. valet tn̄ eis tam nobile ꝓpoſitū ad auginentum caritatis et ꝑ ꝯſequens ꝯtritiōis etita ad remiſſione pene. jndulgentie em̄ nō ītelligūt̉ dari ꝓ ſola volūtate ſed ꝓ effectu d̓terminato in forma indulgentie. Vnde qui habꝫvoluntatē et effectū indulgentiā plene ꝯſeq̄tur. qui vero tm̄ habet voluntate ex deuotōehabet meritū magnū licet nō oīmode ꝯſequatur effectum ſꝫm bon. et rod̓. Recurrendū tameſt ad formā indulgentie et ad intentione dn̄ipape. vt ſcd̓m ea iudicet̉ ſcꝫ vtꝝ ꝓ ſola ſuſceptōne crucis et ꝓpoſito ꝓficiſcendi et ꝓ quato labore ꝑegrinatōnis aſſumpte et ꝓ quantamora in executōne negocij facienda ꝯſequat̉quis indulgentiā illa. et eſt huiōī generalisindulgentia latiſſime interp̄tanda. p̄ſertim cuꝫex magnitudīe fidei et caritatis ꝓcedere videatur ꝙ quis aſſumat hūiōi ꝑegrinatōem totet tantis ꝑiculis plenā. hec rod. et ꝯuenit cuꝫeo tho. in quadā queſtione de quolibꝫ ¶ Quidſi poſt aſſumptōꝫ crucis ante īter arreptū vl̓ inip̄o ītinere quis mortaliter peccet. nūqd̓ de illo peccato tenebit̉ ad pn̄īam ſpēalem. ℟ qſic. ſicut etiam īgreſſus religionē de pctō poſtea cōmiſſo tenetur ad pn̄īam agendam ſpēaleꝫminor tn̄ penitentia eſt vtriqꝫ indicenda. hecrod. ¶ Nota adhuc ꝙ catholici qui cruce ſignati iuuant hereticos exterminare. induigentiam et priuilegium ad terram ſanctam eūtium ꝯſequunt̉. extra de hereticis excoīcamꝰ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten